[search-in-place-form in_current_page="1"]

Si të reagojmë ndaj atyre që pretendojnë se janë të dërguar

Predikim i së Premtes nga: Alban Fejza, Drejtues i Xhematit Online

Përmbledhje:

Në këtë predikim të së Premtes, Alban Fejza e shpjegon si duhet të reagojnë besimtarët ndaj kujtdo që pretendon se është i dërguar, i vërtetë apo i rremë, dhe pse është më mirë të largohesh nga një grup sesa të debatosh me pretendues të rremë.

Transkripti i videos:

Lavdi Zotit. Nuk ka zot tjetër përveç Zotit. Disa ditë më parë, m’u bë pyetja se si duhet të reagojmë ndaj të dërguarve të rremë. Epo, për t’iu përgjigjur kësaj, së pari më lejoni t’i përgjigjem një pyetjeje më të përgjithshme. Pyetja më e përgjithshme është: “Si të reagojmë ndaj çdo pretenduesi për dërgesë, të vërtetë apo të rremë?” Kjo pyetje ka nevojë për përgjigje sepse kur dikush vjen me një pretendim për dërgesë në fillim, ende nuk e di nëse është i dërguar i vërtetë apo i dërguar i rremë. Sikur ta dije paraprakisht kush është i dërguar i vërtetë dhe kush është i dërguari i rremë, nuk do të kishte nevojë për të dërguar, sepse të diturit pse është i dërguar i vërtetë apo i dërguar i rremë vjen nga fakti se e di mesazhin e tij, dhe sapo ta dish mesazhin, ke vendosur tashmë për të dërguarin. Pra, ajo që do të thotë kjo është se: “Duhet ta kesh një strategji se si të reagosh ndaj çdo pretenduesi për dërgesë, pavarësisht nëse e di se është i dërguar i vërtetë apo i rremë?” Epo, para së gjithash, nëse është i dërguar i vërtetë, atëherë nuk duhet ta refuzosh, sigurisht, dhe nëse është i dërguar i rremë, atëherë përsëri nuk duhet ta refuzosh për arsye të tjera. Dhe ja si është e mundur ta bësh këtë. Pra, në momentin kur dikush pretendon se është i dërguar, nuk e refuzon, por pret derisa ai apo ajo të të kërkojë të bësh diçka, dhe kur të të kërkojë të bësh diçka, i kërkon provë për atë. Pra, nuk i kërkon kurrë provë për dërgesën e dikujt në asnjë rast.

Vetëm mosbesimtarët e bëjnë këtë sipas strofave 13:7, 20:133, 10:20, dhe 13:27, dhe 29:50. Nëse i kontrolloni këto strofa, do ta shihni se thonë qartë se ata që nuk besojnë janë ata që do t’i kërkojnë një pretenduesi për dërgesë provë për dërgesën e tij. Nuk ka asnjë rast në Kuran ku besimtarët do t’i kërkojnë një pretenduesi për dërgesë provë për dërgesën e tij, pavarësisht nëse është i dërguar i vërtetë apo i rremë. Pra, ne kurrë kurrë nuk kërkojmë provë për dërgesën e mundshme të dikujt, kurrë. Por presim derisa të na kërkojë të bëjmë diçka, atëherë i kërkojmë provë për atë gjë. Pra, për sa kohë që pretenduesi për dërgesë nuk po të kërkon të bësh diçka, nuk kërkon provë, por sapo të të kërkojë të bësh diçka, i kërkon provë për atë gjë të caktuar. Dhe kjo është arsyeja pse unë nuk u kërkoj kurrë njerëzve të bëjnë ndonjë gjë, sepse nuk sjell prova të reja. Ju kërkoj vetëm të bëni dy gjëra që janë Lutjet e Kontaktit dhe Bamirësia e Detyrueshme, sepse ato janë tashmë në ekzistencë dhe të kërkuara në Kuran. Nëse do t’ju kërkoja të bënit diçka tjetër, atëherë do të duhej të jepja provë për atë. Sigurisht, në disa raste, mund të duket sikur po ju kërkoj të bëni diçka, por nëse e analizoni me kujdes, ishte gjithmonë përgjigje ndaj diçkaje që ma kërkuat ju më parë.

Për shembull, dikush më pyeti një herë nëse do të isha i gatshëm të debatoja me një person të caktuar të famshëm. I thashë: “rezervoje sallën, dhe ftoje personin”. Tani, ai nuk mund të më thotë pastaj se po i kërkoj të bëjë diçka, sepse ishte ai që doli me idenë i pari. Pra, kërkesa ime ishte përgjigje ndaj kërkesës së tij, që do të thotë se nuk kam nevojë të sjell provë për atë. Apo në gjërat ku pajtohemi tashmë për diçka. Nëse pajtohemi për diçka paraprakisht, e pastaj të kërkoj të bësh diçka brenda atij projekti, sigurisht, nuk kam nevojë të sjell provë për atë, sepse ti tashmë ke rënë dakord të jesh brenda atij projekti. Apo në rastet kur bëhem i vetëdijshëm se ti dëshiron ta bësh diçka gjithsesi, mund të të kërkoj të bësh diçka. Pra, gjithsesi, pavarësisht nëse personi është i dërguar i vërtetë apo i dërguar i rremë, nuk i kërkojmë kurrë provë, por presim derisa të na kërkojë të bëjmë diçka, e pastaj kërkojmë provë për atë gjë të caktuar. Nëse nuk na kërkon të bëjmë diçka, atëherë le të pretendojë çfarëdo që dëshiron. Nuk do të na ndikojë. Nëse është i rremë, do të shkojë në Ferr, dhe nëse është i vërtetë, do të shkojë në Parajsë, por për sa kohë që nuk na kërkon të bëjmë asgjë, nuk ka asnjë efekt pozitiv apo negativ mbi ne. Thjesht mund ta injorosh atë apo atë, dhe kaq. Nuk ka nevojë për përgjigje, sepse nuk ka kërkesë për veprim. Pra, kjo është qasja e përgjithshme pa e ditur as kush është i dërguar i vërtetë dhe kush është i dërguar i rremë. Por ja një qasje edhe më e mirë. Po sikur para se të dëgjosh për pretendimin e dërgesës së kujtdo, t’i identifikosh të gjithë të dërguarit e mundshëm, thjesht duke bërë një analizë hulumtuese të Kuranit? Unë e kam bërë tashmë, dhe mund ta bësh edhe ti, edhe pse merr mjaft kohë. Por ajo që mund ta bësh është ta marrësh gjithë Kuranin arabisht, e pastaj ta kërkosh fjalën i dërguar në të. I merr të gjitha ato strofa një nga një dhe i vendos në një skedar tjetër. Qindra strofa. Tani, gjithë ajo që duhet të bësh, është t’i lexosh një nga një, dhe t’i ndash në dy grupe. 1. Strofa që flasin qartë për një të dërguar për të cilin e di tashmë (si Abrahami, Moisiu, e kështu me radhë) 2. Strofa që e lënë të hapur mundësinë për një të dërguar për të cilin nuk ke dëgjuar më parë. Pastaj i fshin apo i shpërfill strofat e grupit të parë, sepse janë të dërguar të së kaluarës, dhe të mbeten vetëm strofat që e lënë të hapur mundësinë se mund të flasin për një të dërguar për të cilin nuk ke dëgjuar më parë, një i dërguar aktual apo i ardhshëm. Tani, i merr ato strofa të mbetura, dhe përpiqesh t’u japësh kuptim. Dhe në fakt do ta kuptosh se nga ato strofa të mbetura, përmenden vetëm katër të dërguar të ndryshëm. 1) I Dërguari i Besëlidhjes, 2) I Dërguari Sqarues, 3) I Dërguari Forcues, dhe 4) I Dërguari Udhëzues.

Tani duke pasur parasysh se Kurani është i plotë dhe plotësisht i detajuar, nuk është e mundur që një i dërguar të vijë në kohët tona, përveç nëse përmendet në Kuran, dhe meqë Kurani përmend vetëm katër të dërguar të mundshëm, atëherë i pranojmë vetëm ata katër. Dhe madje mund t’i identifikosh para se të vijnë, por kjo është një analizë më e gjatë, të cilën e jap në videon time me titull “Tre të dërguar, një Mehdi”. Pra, duke pasur parasysh tani se i kemi identifikuar të katër të dërguarit që vijnë pas Kuranit, kjo do të thotë se çdo person tjetër që pretendon se është i dërguar, jashtë këtyre katër, duhet të jetë i dërguar i rremë. Pra, në këtë mënyrë, mund ta dimë me siguri se kushdo që pretendon se është i dërguar sot është i dërguar i rremë, përveç nëse është njëri nga katër që Zoti i identifikoi për ne. Pra, sot është shumë më e lehtë ta dish kush është i dërguar i rremë, krahasuar me të kaluarën, por tani më në fund vjen pyetja: “Si duhet të reagojmë ndaj të dërguarve të rremë, duke e ditur me siguri se janë të dërguar të rremë?” Epo, nëse shkove te ai apo ajo dhe doje të flisje me të apo ta debatoje, atëherë është faji yt. Po kërkoje telashe vetë. Nuk mund të të ndihmoj me këtë. Thjesht u joshe nga djalli. Kaq. Pra, nëse i afrohesh atij apo asaj, atëherë ishte gabimi yt. Por po sikur ai apo ajo të të afrohet ty? Epo, kjo mund të ndodhë vetëm kur qëndron në mjedise ku po ndodh diçka e gabuar në atë grup.

Për shembull, në grupet e Facebook-ut pa asnjë rregull të bazuar në Kuran, kjo do të ndodhë. Sigurisht, do të ketë pretendues të rremë për dërgesë aty. Dhe nuk kemi nevojë t’u përgjigjemi, sepse opsioni më i mirë është gjithmonë të largohesh nga grupi në vend që t’u përgjigjesh. Nëse të shqetëson, thjesht largohu nga grupi. Facebook-u nuk është i detyrueshëm. Por nëse nuk të shqetëson, thjesht mund të qëndrosh aty. Por unë nuk e lexoj kurrë atë që kanë për të thënë. Thjesht lëviz poshtë dhe e kapërcej. Nuk duhet të të bëjë fare kurioz, nëse e di tashmë cilët janë të katër të dërguarit e vërtetë, të kohëve tona moderne. Dhe, nëse e detyron veten të jesh me grupin e duhur të njerëzve, në Predikimin e së Premtes për shembull, dhe njerëzit që takohen për ta bërë Lutjen e Kontaktit, dhe e bëjnë Zeqatin bashkë, atëherë ky është një mjedis ku të dërguarit e rremë nuk dalin. Jezusi thotë në Bibël: “Ku janë njerëzit e vdekur, aty do të mblidhen shkaba, për ta ngrënë mishin e vdekur”, që do të thotë se nëse krijon një grup të organizuar, qoftë një xhami e rreme, apo një grup jo i mençur në rrjetet sociale, apo server Discord, pa asnjë rregull kuranor paraprak, do të tërheqë njerëz të këqij (si dhe njerëz të mirë), dhe sigurisht do të dalin të dërguar të rremë. Pra, ku janë trupat e vdekur, aty do të mblidhen shkabat. Pra, ku janë të vdekurit, që do të thotë shpirtrat e vdekur (mosbesimtarët), aty do të mblidhen të dërguarit e rremë për t’i gjahtuar. Pra, për të na mbrojtur nga kjo, së pari duhet të sigurohemi që jemi me grupin e duhur, duke u bashkuar për ta dhënë zeqatin, dhe do ta shihni se të dërguarit e rremë nuk do t’ju shqetësojnë më, dhe kurrë më nuk do të duhet të vendosni kush është i dërguar dhe kush jo. Ata shoshiten në mënyrë të tërthortë, thjesht duke ecur ne përpara për çështjen e Zotit, aq shpejt saqë nuk mund të na arrijnë. Më lejoni ta marr një shembull më ekstrem nga e kaluara për ta vërtetuar pikën time. Sikur të mblidheshim për betejë për të luftuar kundër një ushtrie të madhe mosbesimtarësh, dhe të kishte disa mosbesimtarë në grupin tonë, të cilët thellë në mendjen e tyre po mendonin të pretendonin dërgesë, sa prej tyre do ta gjenin guximin dhe do të dilnin përpara dhe do të pretendonin dërgesë, kur ushtria tjetër është gati të na vrasë? Do të kërkonin një rrugë shpëtimi, dhe grupi do të pastrohej nga të dërguarit e rremë të mundshëm. Tani, le të themi se në vend që të organizoheshim për të luftuar një ushtri të madhe mosbesimtarësh, u organizuam vetëm për t’u çlodhur dhe për ta humbur kohën tonë dhe për ta shijuar praninë e njëri-tjetrit, disi si një zgjidhje për ta lehtësuar vetminë tonë. Tani, mosbesimtarët do ta kuptojnë se sa më shumë të jenë në qendër të vëmendjes, aq më mirë është për ta, dhe kjo do t’i motivojë të pretendojnë dërgesë, për të tërhequr vëmendje. Pra, sot i trajtojmë pretenduesit për dërgesë në dy mënyra varësisht nëse e keni parë videon time me titull “Tre të dërguar, një Mehdi”. 1.

Nëse nuk e keni parë atë video, nuk e dini me siguri kush është i dërguar i vërtetë, dhe kush është i dërguar i rremë sot, dhe qasja juaj në atë rast duhet të jetë: Pavarësisht kush pretendon dërgesë, nuk u kërkojmë kurrë provë për dërgesën e tyre, por presim derisa të na kërkojnë të bëjmë diçka, atëherë u kërkojmë provë për atë. 2. Rasti i dytë, apo mënyra e dytë për t’i trajtuar pretenduesit për dërgesë vlen për ata që e kanë parë videon time me titull “Tre të dërguar, një Mehdi”, e cila ju informon për të gjithë të dërguarit e vërtetë të botës moderne, dhe si rregull të gjithë të tjerët janë të rremë. Dhe prandaj, kur bëhet fjalë për të gjithë pretenduesit e tjerë, pretenduesit për dërgesë, i shpërfillim dhe nuk angazhohemi kurrë me ta. Nuk përpiqemi t’i demaskojmë. Mos u shqetësoni, asnjë i dërguar i rremë që vjen pas një të dërguari të vërtetë nuk mund të ketë kurrë më shumë ndjekës se i dërguari i vërtetë. Sa të dërguar të rremë që erdhën pas Moisiut kanë më shumë ndjekës se Moisiu? Asnjë. Sa të dërguar të rremë që erdhën pas Muhamedit kanë më shumë ndjekës se Muhamedi? Asnjë. Në të njëjtën mënyrë, asnjë i dërguar i rremë që do të vijë pas meje, nuk do të ketë kurrë më shumë ndjekës se unë, që do të thotë se vërtet nuk ka nevojë t’i demaskojmë. Dhe edhe pse, siç parashikohet në strofën 44:14, jam i paracaktuar të refuzohem rëndë, të dërguarit e rremë do të refuzohen edhe më shumë.

Thjesht do të jenë diku në skajet dhe hapësirat e errëta të internetit, të ndjekur nga njerëz me llogari të rreme, nga kurioziteti, por jo nga bindja e vërtetë. Nuk do të kenë ndonjë ndikim të rëndësishëm që do të kërkonte angazhim nga ne. Meqë ra fjala, nuk duhet t’ua përmendim as emrat. Kishte shumë të dërguar të rremë gjatë kohës së Muhamedit dhe Jezusit të cilët përmenden në librat e historisë, dhe gjithashtu Profeti Elia luftoi kundër 800 të dërguarve të rremë njëherësh. Ata përmenden në librat e historisë, por në Kuran, që është forma më e mirë e të folurit, emrat e të dërguarve të rremë nuk përmenden kurrë, madje as si shembull i keq. Dhe kjo është sepse, edhe kur thua: “Filani është i dërguar i rremë, në fakt po e promovon, po ia përhap emrin, po i nxit njerëzit ta shikojnë.” Dhe kjo është arsyeja pse ata që përpiqen të më kundërshtojnë janë mosbesimtarë sipas çdo supozimi. Nëse jam i dërguar i vërtetë, janë mosbesimtarë që më kundërshtojnë, dhe nëse jam i dërguar i rremë, janë mosbesimtarë që më përmendin. E dini, do ta marrin një pjesë të vogël nga një tekst më i madh ku mund të kem thënë diçka, e nxjerrin jashtë kontekstit, e pastaj e përhapin: “Kjo është ajo që tha Alban Fejza. Shikoni sa i keq është.” A janë skllevërit e mi apo çfarë? Duke më përmendur në vende ku nuk do të isha në gjendje të arrija? Pra, më e rëndësishmja, le të përqendrohemi thjesht te adhurimi i Zotit, dhe te ndihma e njëri-tjetrit për çështjen e Zotit, dhe te ruajtja e harmonisë dhe paqes midis nesh, dhe te falja e njëri-tjetrit kur bëjmë gabime, dhe te motivimi i njëri-tjetrit për vepra të drejta, dhe nëse do Zoti, gjërat do të jenë mirë.