Övgü Tanrı’yadır! Tanrı’dan başka tanrı yoktur.
Teslis öğretisinin yaygın olduğu İngilizce konuşulan dünyada bazı insanlar, Tanrı’nın Kuran’da çoğul kip kullanmasını merak eder. Kuran’ın hiçbir tavize yer vermeyen ezici mesajı “TANRI BİRDİR” (2:133, 163; 4:171; 5:73; 6:19; 9:31; 12:39; 13:16; 14:48, 52; 16:22, 51; 18:110; 21:108; 22:34; 37:4; 38:65; 39:4; 40:16; 41:6; 112:1).
Her Şeye Gücü Yeten birinci çoğul şahıs biçimini kullandığında, bu her zaman melekler gibi başka varlıkların katılımını gösterir. Örneğin bu Kuran’ın vahyi, melek Cebrail’in ve peygamber Muhammed’in katılımını içeriyordu. Bu yüzden 15:9’da çoğul biçim kullanılır: “Kesinlikle hatırlatıcıyı biz vahyettik ve kesinlikle onu biz koruyacağız.” Buradaki çoğul biçim, basitçe melek Cebrail’in ve peygamber Muhammed’in Kuran’ın iletilmesi sürecine katıldığı gerçeğini yansıtır.
Bir başka örnek, Âdem’e ve İsa’ya hayat nefesinin üflenmesiyle ilgilidir. Âdem’in yaratılışı gökte gerçekleşti ve Tanrı ona hayat nefesini doğrudan üfledi. Böylece tutarlı bir şekilde birinci tekil şahıs biçimi kullanılır: “Ona Ruhumdan üflediğimde” (15:29, 38:72). İsa’nın yaratılışı ise yeryüzünde gerçekleşti ve Cebrail Tanrı’nın “söz”ünü Meryem’e taşıdı. İsa’nın yaratılışından söz edilirken tutarlı bir şekilde çoğul biçim kullanılır (21:91, 66:12).
Tanrı Musa ile meleklerin aracılığı olmadan doğrudan konuştuğunda, Tanrı’nın yalnızca tekil kiple konuştuğunu görürüz: “Ben TANRI’yım; Benim yanımda başka bir tanrı yoktur. Yalnızca Bana tapın ve Beni hatırlamak için İletişim Dualarını (Namazı) yerine getir.” (20:12-14).
Tanrı’ya ibadetten söz edildiğinde her zaman tekil kip kullanılır (51:56).
Cuma Vaazı şu eserin 10. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)