[search-in-place-form in_current_page="1"]

Çka thotë vërtet Kurani për Hadithin?

Predikim i së Premtes nga: Alban Fejza, Drejtues i Xhematit Online

Përmbledhje:

Në këtë predikim të së Premtes, Alban Fejza i kalon të gjitha 36 vendet ku fjala Hadith shfaqet në Kuran dhe tregon se asnjëri prej tyre nuk na thotë ta ndjekim Hadithin si burim fetar, pastaj u përgjigjet argumenteve të zakonshme sunite të bazuara në strofat 59:7 dhe 5:92.

Transkripti i videos:

Lavdi Zotit. Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Ka qindra debate online midis sunitëve dhe kuranistëve nëse Hadithi është i nevojshëm për kuptimin e saktë të Kuranit. Sipas kuranistëve, Hadithi nuk është fare i nevojshëm për ta kuptuar Kuranin saktë, ndërsa sipas sunitëve, Hadithi është pjesë e nevojshme e kuptimit të saktë të Kuranit. Në të gjitha debatet që mund t’i keni parë, nuk mund të arrini kurrë në një përfundim, sepse ato debate nuk bëhen me mirëbesim. Nuk janë vërtet të interesuar për të vërtetën. Thjesht hedhin disa strofa këtu dhe disa strofa atje, duke shpresuar ta kapin palën tjetër në befasi, që të mund ta fitojnë debatin. Gjetja e së vërtetës kërkon një proces sistematik: jo thjesht shikimin e disa strofave këtu e atje, por të gjitha strofave të Kuranit. Vetëm atëherë duhet ta lejojmë veten të arrijmë në një vendim për këtë çështje. Pra, këtë e bëra. Ja ku është.

Nëse shkoni te çdo fjalor i Kuranit, mund ta shihni se fjala “Hadith”, në të gjitha format e saj gramatikore, përmendet 36 herë në Kuran. Ja një fjalor i Kuranit online, në këtë lidhje, i cili nuk mirëmbahet as nga kuranistët as nga sunitët. Nuk mirëmbahet fare nga një projekt fetar; mirëmbahet nga një grup hulumtimi gjuhësor në Universitetin e Leeds-it në Mbretërinë e Bashkuar. Siç mund ta shihni këtu, fjala “Hadith”, në të gjitha format e saj gramatikore, përmendet 36 herë në Kuran. Pra, i mora të gjithë këta 36 numra strofash, dhe më lejoni t’jua paraqes.

Këtu i kemi të gjitha strofat në Kuran ku përmendet fjala “Hadith”. Le t’i kalojmë këto strofa dhe të shohim vetë, njëherë e përgjithmonë, çfarë thonë. Meqë ra fjala, fjala “Hadith” fjalë për fjalë do të thotë tregim, apo të tregosh, apo të sjellësh, apo diçka e re. Do ta jap përkthimin me fjalën “Hadith” me shkronja të mëdha, dhe ndërsa i paraqes strofat, ju lutem kushtojini vëmendje dhe shikoni nëse ndonjëra prej tyre na thotë ta ndjekim Hadithin, apo më konkretisht Hadithin e Muhamedit. Pra, tani le të shohim çfarë thotë secila nga këto strofa.

Kjo strofë thotë se blerja e tregimeve argëtuese (Hadith) për të çorientuar nga rruga e Zotit, pa dituri, është e ndaluar. Kjo strofë thotë se duhet të tregojmë (Hadith) për bekimet e Zotit mbi ne. Në këtë strofë, Zoti e pyet Muhamedin nëse i ka arritur tregimi (Hadith) për fundin e botës. Kjo strofë na tregon se shërbëtori i Zotit i kërkoi Moisiut të mos e pyeste për asgjë derisa t’ia tregonte (Hadith) për të. Kjo strofë na tregon se njerëzit që kanë frikë të luftojnë për çështjen e Zotit, dhe nuk e kuptojnë se Zoti po e bën çdo gjë, mezi mund ta kuptojnë ndonjë tregim (Hadith). Kjo strofë na tregon se një nga shumë arsyet pse periudha e pritjes urdhërohet nga Zoti para se një besimtar ta divorcojë gruan e tij është se ndoshta Zoti mund të sjellë (Hadith) një zgjidhje.

Këto strofa na tregojnë se tregimi i ëndrrës tënde është tregim (Hadith). Këto strofa na tregojnë se tregimet që tregohen për Moisiun dhe Abrahamin janë tregime (Hadith). Kjo strofë na tregon se hebrenjtë i fshehin tregimet (Hadith) e Dhiatës së Vjetër nga besimtarët kur mendojnë se do t’u japin argumente mbështetëse besimtarëve. Këto strofa na tregojnë se bashkësitë e mosbesimtarëve para Kuranit që u shkatërruan mbetën si tregime (Hadith) midis njerëzve pas tyre. Këto strofa na tregojnë se në Ditën e Gjykimit njerëzit nuk do të jenë në gjendje t’i fshehin tregimet e jetës së tyre (Hadith) nga Zoti. Këto strofa thjesht e përmendin Kuranin si përkujtues që është i ri (Hadith). Këto strofa na tregojnë se kur njerëzit angazhohen në biseda (Hadith) që i tallin apo i mohojnë strofat e Kuranit, apo i konsiderojnë të diskutueshme apo të parëndësishme, nuk duhet të ulemi me ta derisa të kalojnë në një bisedë tjetër. Këto strofa na tregojnë se Kurani është tregim (Hadith) i vërtetë. Këto strofa na tregojnë se Kurani është tregimi (Hadith) më i mirë. Këto strofa na tregojnë se besimi në, apo sjellja e, çfarëdo tregimesh të tjera (Hadith) përveç Kuranit konsiderohet ide e keqe në parim.

Pra, siç mund ta shihni, në strofat që i kemi mbuluar deri tani, nuk kishte asnjë strofë të vetme që na detyronte, apo madje na rekomandonte, ta ndjekim Hadithin si burim fetar. Në fakt, këto strofa as nuk e lidhnin Hadithin me Muhamedin në asnjë mënyrë. Ishin tregime të treguara nga njerëz të tjerë për njerëz të tjerë, jo Hadith, apo tregime, të treguara nga Muhamedi apo për Muhamedin.

Tani, këto dy strofa të fundit, të cilat i lashë deri në fund, në fakt e përmendin Hadithin nga Muhamedi: tregime që i tregoi Muhamedi. Por le të shohim çfarë thonë. Në këtë strofë, Zoti ua ndaloi besimtarëve gjatë kohës së Muhamedit të kërkonin tregime (Hadith) nga Muhamedi. Dhe kjo strofë e fundit na tregon se kur njëra nga gratë e Muhamedit e përhapi një tregim (Hadith) privat nga Muhamedi te një grua tjetër, Zoti i kërkoi të pendohej që e bëri. Pra, siç mund ta shihni, madje edhe këto dy strofa të fundit, të cilat flasin për Hadithin, tregime nga Muhamedi, në fakt janë raste ku Zoti ose ua ndaloi bashkëkohësve të Muhamedit të kërkonin Hadith prej tij, ose ua ndaloi ta përhapnin Hadithin prej tij, sepse ato tregime ishin jeta private e Muhamedit, e cila nuk kishte asgjë të bënte me dërgesën e tij. Personaliteti i tij si i dërguar, personaliteti i tij publik, në fakt u shpreh përmes Kuranit, jo përmes Hadithit.

Shumë nga ajo që njerëzit sot e quajnë Hadith është ose e rreme, ose ndërhyrje në jetën private të Muhamedit të cilën Muhamedi nuk e autorizoi kurrë, dhe Kurani në fakt u kërkon besimtarëve të pendohen për ndarjen e çdo aspekti të jetës private të Muhamedit pa autorizimin e Zotit. Pra, kjo është gjithçka që Kurani thotë për Hadithin, dhe siç mund ta shihni, Kurani nuk e konsideron Hadithin parakusht apo kërkesë për ta kuptuar Kuranin saktë, apo për ta kuptuar fenë saktë.

Tani, madje edhe pas gjithë kësaj, disa sunitë do të këmbëngulin se duhet ta ndjekim ende Hadithin sepse, sipas tyre, strofa 7 e Sures 59 thotë: “Çfarëdo që ju jep i dërguari, merreni, dhe çfarëdo që ju ndalon i dërguari, mos e merrni.” Megjithatë, sapo ta kontrolloni strofën vetë, mund ta shihni se strofa nuk flet fare për Hadithin, dhe ata po citojnë vetëm një pjesë të vogël të saj. Nëse e lexoni gjithë strofën, mund ta shihni se në fakt flet për plaçkat që i fituan në luftë. Ja gjithë strofa. Thotë: “Çfarëdo që Zoti ia ktheu të dërguarit të Tij nga bashkësitë e mundura do të shkojë te Zoti dhe i dërguari i Tij (në formën e bamirësisë). Do t’ua jepni të afërmve, jetimëve, të varfërve, dhe të huajit udhëtar. Kështu, nuk do të mbetet e monopolizuar nga të fortët midis jush. Çfarëdo që ju jep i dërguari (prej saj), merreni, dhe çfarëdo që ju ndalon i dërguari (ta merrni), mos e merrni. Do ta nderoni Zotin. Zoti është i rreptë në zbatimin e ndëshkimit.” Pra, kjo është gjithë strofa, dhe mund ta shihni qartë se po flet për plaçkat e luftës, të cilat duhet të shpërndahen nga i dërguari i Zotit si bamirësi, dhe jo për Hadithin. Hadithi nuk përmendet fare këtu, as drejtpërdrejt as në mënyrë të nënkuptuar.

Strofat e tjera që sunitët zakonisht do t’i sjellin për ta mbështetur idenë e gabuar të ndjekjes së Hadithit janë strofat që thonë: “Bindjuni Zotit dhe bindjuni të dërguarit”, si strofa 5:92, për shembull. Por nuk e përmendin se e njëjta strofë thotë se detyra e vetme e të dërguarit është ta përcjellë mesazhin: “belagh”, përcjellje, në arabisht. Dhe na thuhet në strofën 14:52 se kjo e njëjta fjalë, “belagh”, i referohet vetë Kuranit. Pra, bindja ndaj të dërguarit do të thotë vetëm bindje ndaj asaj që i dërguari e përcolli si i dërguar, sipas strofës 5:92, dhe ajo që Muhamedi e përcolli si i dërguar është vetë Kurani, sipas strofës 14:52. Askund në Kuran nuk thuhet se belaghu, përcjellja, e përfshin Hadithin. Jua kam treguar tashmë të gjitha strofat ku përmendet fjala “Hadith”, dhe mund t’i rikontrolloni për ta parë se Hadithi nuk përkufizohet si belagh, përcjellje, në to.

Sipas Kuranit, Hadithi janë thjesht tregime, të cilat mund të jenë të dobishme për historianët, si të gjitha tregimet e tjera historike, si tregimet e Napoleonit apo të Aleksandrit të Madh, të cilat përmbajnë të vërteta dhe gënjeshtra për t’u studiuar nga historianët. Por nuk janë tekste fetare, dhe nuk ishin kurrë të destinuara të përdoreshin si tekste fetare që në fillim, madje as në rastet kur ishin faktikisht të vërteta. Tani, pavarësisht dëshmisë dërrmuese nga Kurani, disa dijetarë kokëfortë sunitë ende përpiqen të dalin me argumente edhe më të dobëta për ta mbështetur idenë e tyre se Hadithi është pjesë e nevojshme e fesë, por përgjigjet, kundërargumentet, për të gjitha ato jepen në librin me titull “Kurani, Hadithi dhe Islami” nga Rashad Khalifa.

Pra, tani debati midis kuranistëve dhe sunitëve është zgjidhur. Përfundimi është se kur bëhet fjalë për fenë, kuranistët kanë të drejtë për këtë çështje. Kanë të drejtë kur pohojnë se nuk kemi fare nevojë për Hadithin për ta kuptuar apo zbatuar Kuranin saktë. Megjithatë, kushtoni vëmendje tani; kjo është e rëndësishme. Thjesht sepse Hadithi nuk është parakusht për kuptimin apo zbatimin e Kuranit saktë, kjo nuk do të thotë se nuk ka parakushte të tjera. Kuranistët ende nuk arrijnë ta kuptojnë Kuranin saktë, sepse nuk i përmbushin ato parakushte të tjera, dhe jua jap ato parakushte të tjera në predikimin vijues të së Premtes, me titull “Parakushtet për ta kuptuar Kuranin saktë”.