Përmbledhje:
Bazuar në Shtojcën 2 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa, ky predikim e përshkruan të Dërguarin e Zotit të Besëlidhjes, të paralajmëruar në strofën 3:81, misionin e tij për t’i pastruar dhe bashkuar të gjitha fetë në Nënshtrim, dëshminë e lidhur me kodin e 19-ës të Kuranit, si ta dallosh një të dërguar të vërtetë nga një i rremë, dhe detyrat e tij kryesore.
Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.
I Dërguari i Zotit i Besëlidhjes ishte një i dërguar bashkues. Misioni i tij ishte t’i pastronte dhe t’i bashkonte të gjitha fetë ekzistuese në një: Islamin (Nënshtrimin).
Islami NUK është emër; është përshkrim i nënshtrimit dhe përkushtimit të plotë të dikujt ndaj VETËM Zotit, pa e idhulluar Isain, Merjemen, Muhamedin apo shenjtorët. Kushdo që e plotëson këtë kriter është “Mysliman” (i Nënshtruar). Prandaj, dikush mund të jetë hebre mysliman, i krishterë mysliman, hindu mysliman, budist mysliman apo mysliman mysliman.
I Dërguari i Zotit i Besëlidhjes e dorëzoi shpalljen e Zotit se “E vetmja fe e miratuar nga Zoti është Nënshtrimi” (3:19) dhe se “Kushdo që kërkon fe tjetër përveç Nënshtrimit, nuk do t’i pranohet” (3:85).
Çdo i dërguar i Zotit u mbështet nga shenja hyjnore të pakundërshtueshme që dëshmonin se ai ishte i autorizuar nga i Gjithëfuqishmi t’i dorëzonte mesazhet e Tij. Musai e hodhi shkopin e tij dhe ai u shndërrua në gjarpër, Isai i shëroi të lebrosurit dhe i ngjalli të vdekurit me lejen e Zotit, shenja e Salihut ishte deveja e famshme, Ibrahimi doli nga zjarri, dhe mrekullia e Muhamedit ishte Kurani (29:50-51).
Kurani (3:81, 33:7, 33:40) dhe Bibla (Malakia 3:1-3) e profetizuan ardhjen e të dërguarit bashkues, të Dërguarit të Zotit të Besëlidhjes. Është vetëm e përshtatshme që një i dërguar me një mision kaq vendimtar të mbështetej nga mrekullia më e fuqishme (74:30-35). Ndërsa mrekullitë e të dërguarve të mëparshëm ishin të kufizuara në kohë dhe vend, mrekullia e Zotit që e mbështeti të Dërguarin e Tij të Besëlidhjes është e përhershme; mund të dëshmohet nga kushdo, në çdo kohë, në çdo vend.
Këtu mund të gjeni dëshmi fizike, të shqyrtueshme, të verifikueshme dhe të pakundërshtueshme se Rashad Khalifa ishte i Dërguari i Zotit i Besëlidhjes.
Një e vërtetë kuranore
Njëra nga profecitë kryesore në Kuran është se i Dërguari i Zotit i Besëlidhjes do të dërgohej pasi të gjithë profetët të kishin ardhur në këtë botë, dhe pasi të gjitha shkrimet e Zotit të ishin dorëzuar.
Strofa 3:81 thotë: “Zoti mori një besëlidhje nga profetët, duke thënë: ‘Unë do t’ju jap shkrimin dhe mençurinë. Më pas, do të vijë një i dërguar për t’i konfirmuar të gjitha shkrimet ekzistuese. Ju do t’i besoni atij dhe do ta mbështetni.’ Ai tha: ‘A pajtoheni me këtë, dhe a zotoheni ta përmbushni këtë besëlidhje?’ Ata thanë: ‘Pajtohemi.’ Ai tha: ‘Kështu ju keni dëshmuar, dhe Unë dëshmoj bashkë me ju.’”
Muhammad Marmaduke Pickthall e përktheu 3:81 si vijon:
“Kur Allahu bëri besëlidhjen (e Tij) me Profetët, (Ai tha): Ja çka ju kam dhënë nga Shkrimi dhe dija. Dhe më pas do t’ju vijë një i dërguar, që e konfirmon atë që keni. Ju do t’i besoni atij dhe do ta ndihmoni. Ai tha: A pajtoheni, dhe a do ta merrni barrën Time (që jua ngarkoj) në këtë (çështje)? Ata u përgjigjën: Pajtohemi. Ai tha: Atëherë dëshmoni. Unë do të jem dëshmitar me ju.”
Mësojmë nga Sureja 33 se Muhamedi ishte njëri nga profetët që e bënë atë besëlidhje solemne me Zotin.
Strofa 33:7 thotë: “Dhe kur Ne morëm një besëlidhje nga Profetët, dhe prej teje (o Muhamed) dhe nga Nuhu dhe Ibrahimi dhe Musai dhe Isai, biri i Merjemes, Ne morëm prej tyre një besëlidhje solemne.”
Strofa 3:81 i jep përkufizimet e “Nebi” (Profet) dhe “Resul” (I dërguar), gjë që është e dobishme për këtë rast. Sipas strofës, një “Nebi” është i dërguar i Zotit që dorëzon një shkrim të ri, ndërsa “Resul” është një i dërguar i ngarkuar nga Zoti për ta konfirmuar shkrimin ekzistues; ai nuk sjell shkrim të ri. Pra, çdo “Nebi” është “Resul”, por jo çdo “Resul” është “Nebi”.
Jo çdo të dërguari iu dha shkrim i ri. Nuk është logjike që Zoti t’i japë një shkrim një profeti, pastaj t’i kërkojë ta mbajë ekskluzivisht për vete, siç thonë disa “dijetarë” myslimanë (2:42, 146, 159). Ata që nuk janë mjaftueshëm të njohur me Kuranin priren të mendojnë se Haruni ishte “Nebi”, siç thuhet në 19:53, i cili nuk mori shkrim. Megjithatë, Kurani thotë qartë se libri i ligjeve iu dha posaçërisht “edhe Musait edhe Harunit” (21:48, 37:117).
Mësojmë nga Kurani, 33:40, se Muhamedi ishte profeti (Nebi) i fundit, por jo i dërguari (Resul) i fundit:
Strofa 33:40 thotë: “Muhamedi nuk ishte babai i asnjërit nga burrat tuaj; ai ishte i dërguar (Resul) i Zotit dhe profeti (Nebi) i fundit.”
Ky përkufizim vendimtar konfirmohet nga kodi matematikor i Kuranit. Shprehja e përdorur në 33:40, “Muhammed Hatemun-Nebijjin” (profeti i fundit), ka vlerë gematrike 1349, 19×71, ndërsa vlera e shprehjes së gabuar “Muhammed Hatemul-Murselin” (i dërguari i fundit) nuk është shumëfish i 19-ës.
Që nga kohët e lashta, ka qenë tipar njerëzor ta refuzosh një të dërguar bashkëkohor, të gjallë. Jusufi u shpall “i dërguari i fundit” (40:34). E megjithatë, shumë të dërguar erdhën pas tij, duke përfshirë Musain, Davudin, Sulejmanin, Isain dhe Muhamedin.
Besëlidhja e përmbushur
Edhe pse profetët kanë vdekur, për sa i përket kësaj bote, e dimë se shpirtrat e tyre, personat e vërtetë, tani janë në Kopshtin e Edenit ku jetuan Ademi dhe Havaja. Disa strofa na ndalojnë të mendojmë se besimtarët që i lanë trupat e tyre dhe u larguan nga kjo botë janë të vdekur (2:154, 3:169, 4:69). Edhe pse nuk mund të kthehen në botën tonë (23:100), ata janë “gjallë” në Parajsë.
Gjatë pelegrinazhit të tij të Haxhit në Mekë, në fillim të viteve 1970, Rashad Khalifa, shpirti, personi i vërtetë, jo trupi, u mor në një vend në univers ku iu prezantua të gjithë profetëve si i Dërguari i Zotit i Besëlidhjes. Ai nuk u informua për detajet dhe rëndësinë e vërtetë të kësaj ngjarjeje deri në Ramazanin e vitit 1408.
Ajo që ai dëshmoi, me vetëdije të mprehtë, ishte se ai po rrinte i palëvizur, ndërsa profetët, një nga një, vinin drejt tij, ia shikonin fytyrën, pastaj tundnin kokën. Zoti ia tregoi ata ashtu siç kishin dukur në këtë botë, të veshur me mënyrat e tyre përkatëse të veshjes. Kishte një atmosferë nderimi të madh, gëzimi dhe respekti.
Përveç Ibrahimit, asnjëri nga profetët nuk iu identifikua. Ai e dinte se të gjithë profetët ishin aty, duke përfshirë Musain, Isain, Muhamedin, Harunin, Davudin, Nuhun dhe të tjerët. Ai mendoi se arsyeja e zbulimit të identitetit të Ibrahimit ishte se ai pyeti për të. U habit nga ngjashmëria e fortë që kishte me familjen e tij – me veten, me babain e tij, me xhaxhallarët e tij. Ishte e vetmja herë që ai u pyet: “Kush është ky profet që u ngjan të afërmve të mi?” Përgjigjja erdhi: “Ibrahimi.” Nuk u fol asnjë gjuhë. I gjithë komunikimi u bë mendërisht.
Misioni i të Dërguarit të Zotit të Besëlidhjes ishte t’i konfirmonte shkrimet ekzistuese, t’i pastronte dhe t’i bashkonte në një mesazh hyjnor. Kurani thotë se një i dërguar i tillë u ngarkua ta rikthente mesazhin e Zotit në pastërtinë e tij të pacenuar, për t’i nxjerrë besimtarët e drejtë – hebrenj, të krishterë, myslimanë, budistë, sikë, hindu dhe të tjerë – nga errësira në dritë (5:19 & 65:11). Ai shpalli se Islami (nënshtrimi i plotë ndaj Zotit) është e vetmja fe e pranueshme nga Zoti (3:19).
Dëshmia
Emri i të Dërguarit të Zotit të Besëlidhjes është koduar matematikisht në Kuran si “Rashad Khalifa”. Kjo është me siguri metoda më e përshtatshme për ta prezantuar të dërguarin e Zotit para botës në epokën e kompjuterit.
- Mrekullia e madhe e Zotit në Kuran bazohet në numrin e thjeshtë 19, dhe mbeti e fshehur për 1406 vjet (19×74). Kjo mrekulli e mahnitshme ishte e paracaktuar nga Zoti i Gjithëfuqishëm të zbulohej përmes Rashad Khalifës. Qindra dijetarë myslimanë dhe orientalistë gjatë 14 shekujve të fundit u përpoqën më kot, por asnjërit prej tyre nuk iu lejua ta deshifronte rëndësinë e Inicialeve Kuranore.
- Kurani është bërë i lehtë për besimtarët dhe kërkuesit e sinqertë (54:17, 22, 32, 40 & 39:28). Është ligj hyjnor i pakthyeshëm që askujt nuk i lejohet qasja në Kuran, e lëre më në mrekullinë e tij të madhe, përveç nëse ai apo ajo është besimtar i sinqertë të cilit i jepet autorizim hyjnor specifik (17:45-46, 18:57, 41:44, 56: 79). Zbulimi i mrekullisë së Kuranit përmes Rashad Khalifës është shenjë e madhe e të qenit të tij i dërguar.
- Fjala rrënjë e emrit “Rashad” është “Rashada” (ta mbash udhëzimin e drejtë). Kjo fjalë rrënjë përmendet në Kuran 19 herë. Nëntëmbëdhjeta është emëruesi i përbashkët i Kuranit
- Fjala “Rashad” ndodh në 40:29 & 38. Fjala “Khalifa” ndodh në 2:30 dhe 38:26. “Khalifa”-ja e parë i referohet një “Khalife” jonjerëzore, përkatësisht Dreqit, ndërsa ndodhja e dytë (Sureja 38) i referohet një “Khalife” njerëzore. Nëse i mbledhim numrat e sureve dhe të strofave të “Rashad” (40:29, 38) dhe “Khalifa” (38:26) marrim 40 + 29 + 38 + 38 + 26 = 171 = 19×9.
- Shuma e të gjithë numrave të sureve dhe të strofave ku ndodhin të gjitha “Rashada” dhe të gjitha “Khalifa”, pa dallim, del 1463, 19×77 (Shihni tabelën më poshtë).

- Shuma e të gjitha sureve dhe strofave ku ndodh fjala rrënjë “Rashada” është 1369, apo (19×72) + 1, ndërsa shuma për të gjitha ndodhjet e “Khalifa” është 94, (19×5)-1. Fakti që “Rashada” është një më shumë dhe “Khalifa” është një më pak e përcakton emrin si “Rashad Khalifa”, e jo çfarëdo “Rashad” apo çfarëdo “Khalifa”.
- Vlera gematrike e “Rashad” është 505 dhe vlera e “Khalifa” është 725 (Tabela 7, Shtojca 1). Nëse e mbledhim vlerën e “Rashad Khalifa” (1230) me numrat e sureve dhe numrin e strofave, nga fillimi i Kuranit deri te ndodhja e parë e “Rashada”, shuma është 1425, 19×75.
- Nëse i mbledhim numrat e të gjitha strofave në çdo sure, d.m.th. shumën e numrave të strofave (1 + 2 + 3 + … + n) nga fillimi i Kuranit deri te ndodhja e parë e fjalës rrënjë “Rashada”, shuma del 17233, 19×907.
- Inicialet Kuranore e përbëjnë themelin bazë të mrekullisë së Kuranit. Këto iniciale ndodhin në suret 2, 3, 7, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 19, 20, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 36, 38, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 50 dhe 68. Nëse e mbledhim shumën e këtyre numrave (822) me vlerën e “Rashad Khalifa” (1230), shuma është 2052, 19×108.
- Nëse i mbledhim numrat e të gjitha sureve ku ndodh fjala rrënjë “Rashada”, plus numrin e strofave, marrim 1368, apo 19×72.
- Nëse i shqyrtojmë suret dhe strofat nga ndodhja e parë e fjalës rrënjë “Rashada” deri te fjala “Khalifa” në 38:26, gjejmë se shuma e numrave të sureve dhe e numrit të strofave të tyre është 4541, apo 19×239.
E vetmja fe e miratuar nga Zoti është Islami
[3:19]
- Kurani specifikon tre të dërguar të Islamit (Nënshtrimit):
Ibrahimi i dorëzoi të gjitha praktikat e Islamit. Vlera e emrit të tij = 258
Muhamedi e dorëzoi Kuranin. Vlera e emrit të tij = 92
Rashadi e dorëzoi dëshminë e autenticitetit të Islamit. Vlera e emrit të tij = 505
Vlera e përgjithshme gematrike e 3 emrave = 855 = 19×45.
Judaizmi, krishterimi dhe Islami i vërtetë do të bashkohen në një fe – nënshtrim të plotë dhe përkushtim absolut ndaj VETËM Zotit.
Fetë ekzistuese, duke përfshirë judaizmin, krishterimin dhe Islamin, janë rëndë të korruptuara dhe thjesht do të shuhen (9:33, 48:28, 61:9).
Pse strofa 3:81?
- Nëse i mbledhim numrat e sureve plus numrin e strofave nga fillimi i Kuranit deri te Strofa 3:81, ku profetizohet i Dërguari i Besëlidhjes, shuma del 380, 19×20.
- Vlera gematrike e Strofës 3:81 është 13148, 19×692. Kjo vlerë merret duke i mbledhur vlerat gematrike të çdo shkronje në strofë.
- Nëse e shikojmë atë pjesë të Strofës 3:81 që i referohet posaçërisht të dërguarit të Besëlidhjes: “Një i dërguar do t’ju vijë, duke e konfirmuar atë që keni”, në arabisht:
“XHA’AKUM RESULUN MUSADDIKUN LIMA ME‘AKUM”

gjejmë se vlera gematrike e kësaj fraze kyçe është 836, 19×44.
SI TA DALLONI TË DËRGUARIN E ZOTIT NGA NJË I DËRGUAR I RREMË
Kurani jep kritere të drejtpërdrejta për t’i dalluar të dërguarit e vërtetë të Zotit nga të dërguarit e rremë:
[1] I dërguari i Zotit e mbron adhurimin e VETËM Zotit dhe heqjen e të gjitha formave të adhurimit të idhujve.
[2] I dërguari i Zotit kurrë nuk kërkon pagë për vete.
[3] Të dërguarit të Zotit i jepet dëshmi hyjnore e pakundërshtueshme e të qenit të tij i dërguar. Kushdo që pretendon se është i dërguar i Zotit dhe nuk i plotëson tri kriteret minimale të renditura më lart është pretendues i rremë.
Dallimi më i rëndësishëm mes të dërguarit të Zotit dhe një të dërguari të rremë është se i dërguari i Zotit mbështetet nga Zoti, ndërsa i dërguari i rremë jo:
* I dërguari i Zotit mbështetet nga ushtarët e padukshëm të Zotit (3:124- 126, 9:26&40, 33:9, 37:171-173, 48:4&7, 74:31).
* I dërguari i Zotit mbështetet nga thesari i Zotit (63:7-8).
* Të dërguarit të Zotit, si edhe besimtarëve, u garantohet fitorja dhe dinjiteti, në këtë botë dhe përgjithmonë (40:51 & 58:21).
Kështu, sinqeriteti i të dërguarit të Zotit gjithmonë mbizotëron, ndërsa gënjeshtra e një të dërguari të rremë gjithmonë, herët a vonë, ekspozohet.
DETYRAT KRYESORE TË TË DËRGUARIT TË ZOTIT TË BESËLIDHJES
Siç thuhet në Kuran, 3:81, i Dërguari i Zotit i Besëlidhjes ishte i paracaktuar t’i konfirmonte të gjitha shkrimet që u dorëzuan nga të gjithë profetët, dhe t’i rikthente në pastërtinë e tyre origjinale.
MËSHIRË NGA ZOTI [21:107]
Kur besimtarët përballen me një problem, ata zhvillojnë disa zgjidhje të mundshme, dhe kjo pa ndryshim çon në grindje, përçarje dhe rrëmujë të konsiderueshme. Mësojmë nga 2:151, 3:164 dhe 21:107 se është vetëm mëshirë nga Zoti që Ai na dërgon të dërguar për t’i dhënë zgjidhjet përfundimtare për problemet tona. Mësojmë nga 42:51 se Zoti i dërgon të dërguarit e Tij për të komunikuar me ne dhe për të përhapur informacion të ri. Prandaj urdhri i fortë në 4:65, 80 për t’i pranuar, pa hezitimin më të vogël, mësimet që na dorëzohen përmes të dërguarve të Zotit. Më poshtë është një listë e detyrave kryesore të të Dërguarit të Zotit të Besëlidhjes:
Më poshtë është një listë e detyrave kryesore të të Dërguarit të Zotit të Besëlidhjes:
- Ta zbulojë dhe ta shpallë mrekullinë matematikore të Kuranit.
- T’i ekspozojë dhe t’i heqë nga Kurani dy strofat e rreme 9:128-129.
- Ta shpjegojë qëllimin e jetës sonë; pse jemi këtu.
- Ta shpallë një fe për të gjithë njerëzit, dhe t’i tregojë e t’i pastrojë të gjitha korrupsionet që e godasin judaizmin, krishterimin dhe Islamin.
- Ta zbulojë fundin e botës.
- Ta shpallë se ata që vdesin para moshës 40 vjeç shkojnë në Qiell
- Ta shpjegojë dorëzimin e Kuranit te Muhamedi, e pastaj përmes tij.
- Ta shpjegojë pse shumica e besimtarëve në Zotin nuk ia dalin në Qiell.
- Ta shpallë se Zoti kurrë nuk e urdhëroi Ibrahimin ta vriste djalin e tij.
- Ta shpallë fshehtësinë e lumturisë së përsosur.
- Ta themelojë një sistem të drejtësisë penale.
Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 2 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)