Përmbledhje:
Në këtë predikim të së Premtes, Alban Fejza e shpjegon pse radikalizmi për çështje të kësaj bote, si aktivizmi për klimën apo kundërshtimi i synetisë, është i gabuar, dhe argumenton se e vetmja çështje për të cilën ia vlen të jesh vërtet radikal është adhurimi i vetëm Zotit.
Transkripti i videos:
Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit. Radikalizmi janë besimet apo veprimet e njerëzve që mbrojnë një reformë të plotë apo të tërësishme politike apo shoqërore për një çështje të caktuar. Një shembull i radikalizmit mund të jetë lëvizja “Just Stop Oil” (Ndaloni naftën). Ata duan ta ndalojnë plotësisht përdorimin e naftës, apo benzinës, apo gazit, sepse mendojnë se po e shkatërron klimën, deri në atë pikë sa ulen dhe shtrihen në trafik si protestë për ta ndaluar trafikun dhe për ta tërhequr vëmendjen e botës. Pra, në thelb, duan ta ndalojnë plotësisht përdorimin e naftës. Gjithsesi, nuk jemi kundër mbrojtjes së klimës, por lëvizja “Just Stop Oil” është një shembull i një qasjeje radikale.
- Radikalë të tjerë mund të jenë për shembull:
- Njerëzit kundër vaksinave.
- Njerëzit që mendojnë se vaksinat duhet të jenë të detyrueshme.
- Jetët e zezakëve kanë rëndësi.
- Jetët e të bardhëve kanë rëndësi.
- Njerëzit kundër synetisë.
- Njerëzit për synetinë.
- Në Iran për shembull, tani – gratë kundër hixhabit.
- Shteti iranian për hixhab të detyrueshëm.
- Njerëzit që besojnë se Shtetet e Bashkuara janë burimi i së keqes në botë.
- Njerëzit që mendojnë se Shtetet e Bashkuara janë sjellësi i lirisë në botë.
Dhe ka kaq shumë shembuj të tjerë radikalësh. Tani, fatkeqësisht, shumë gjysmë-të nënshtruar janë bërë radikalë për disa nga këto çështje, dhe në mënyrë të pavetëdijshme, kjo është pjesërisht sepse janë të vetëdijshëm se Rashad Khalifa i kishte të gjitha shenjat e një radikali. I ndërpriste njerëzit. Ishte një kundër shumë, dhe kishte shumë shenja të tjera që të japin përshtypjen se ishte radikal. Megjithatë, ajo që shumë njerëz nuk arrijnë ta kuptojnë është se Rashad Khalifa ishte radikal për një dhe vetëm një gjë – adhurimin e vetëm Zotit. Askush nuk mund të tregojë dëshmi se ishte radikal kundër vaksinave, apo për vaksinat, apo kundër njerëzve të bardhë, apo për njerëzit e bardhë, apo kundër synetisë, apo për synetinë. As nuk fliste për to. Madje as për gjërat për të cilat fliste, nuk ishte radikal, përveç nëse ishte për adhurimin e vetëm Zotit. Nuk ishte radikal për asnjë çështje tjetër përveç adhurimit të vetëm Zotit, dhe ndoshta ishte gjysmë radikal për ndjekjen e vetëm Kuranit, dhe madje edhe për këtë ishte vetëm gjysmë radikal, sepse në fakt e përdori Biblën në disa rrethana, dhe e përdori Hadithin për disa qëllime historike, por jo për qëllime fetare. Pra, nuk ishte as radikal i plotë për idenë “vetëm Kurani”. Ishte radikal i plotë vetëm për adhurimin e vetëm Zotit. Shihni, ka vërtet rëndësi për çfarë ishte radikal. Nuk mund ta përdorësh radikalizmin e tij për adhurimin e vetëm Zotit, si justifikim për të qenë radikal për gjëra të tjera.
Dhe kuptimi i kësaj është shumë i rëndësishëm. Le ta shpjegojmë këtë nga një perspektivë tjetër. Nuk duhet të jemi kundër radikalizmit thjesht sepse është radikalizëm. Qeveritë e sotme janë kundër çdo lloj radikalizmi thjesht sepse është radikalizëm, sepse e kërcënon pushtetin e tyre. Radikalizmi në vetvete nuk është i keq. Problemi është se çdo person mund të jetë vërtet radikal vetëm për një gjë, ndoshta dy gjëra më së shumti. Sepse nëse je radikal i vërtetë për çfarëdo gjëje, nuk do të të lërë energji, dhe kohë, dhe përpjekje, për të qenë radikal i vërtetë për diçka tjetër. Nuk është e mundur të jesh radikal për shumë gjëra njëherësh, sepse radikalizmi automatikisht nënkupton se po ia kushton pjesën më të madhe të energjisë tënde asaj çështjeje, dhe nëse e shpenzon pjesën më të madhe të energjisë tënde për atë çështje, të mbetet më pak se gjysma e energjisë për çdo çështje tjetër. Pra, radikalizmi është i mundur vetëm për një gjë, dy gjëra më së shumti. Tani, nëse je besimtar i vërtetë i fortë, atëherë do të jesh radikal për adhurimin e vetëm Zotit, në të cilin rast nuk është e mundur për ty të jesh radikal për diçka tjetër. Dhe nëse je radikal për çfarëdo gjëje tjetër, kjo automatikisht nënkupton se nuk je radikal për adhurimin e vetëm Zotit. Dhe Kurani ka diçka për të thënë për ata që nuk janë radikalë për adhurimin e vetëm Zotit.
Në strofën 72:15, thotë: “Sa për kompromisuesit, ata do të jenë lëndë djegëse për Xhehenemin.” Tani, pyetja është, për çfarë lloj kompromisuesish po flet këtu? A po flet për ata që arrijnë një kompromis, një rrugë të mesme, për vaksinat për shembull, apo po flet për arritjen e një kompromisi për adhurimin e vetëm Zotit? Dhe përgjigjja është shumë e qartë në strofat vijuese. Kjo Sure nuk i përmend fare vaksinat, por vetëm disa strofa më poshtë, flet për adhurimin e vetëm Zotit. Në strofën 72:19, thotë: “Kur shërbëtori i ZOTIT e mbrojti Atë vetëm, pothuajse të gjithë u bashkuan për ta kundërshtuar.” Pra, kjo strofë na tregon, se po flet për të qenët radikal për adhurimin e vetëm Zotit, dhe ne nuk bëjmë kurrë kompromis për këtë, por kompromisi për çështje të tjera moderne nuk është domosdoshmërisht gjë e keqe.
Tani, le t’i marrim radikalët kundër synetisë, si shembull, për të treguar pse radikalizmi i tyre për këtë çështje nuk ka kuptim. Pra, mund t’ju thonë se rreth 100 foshnja vdesin çdo vit nga komplikimet mjekësore pas synetisë, gjë që është e vërtetë. (Për shembull, foshnja mund të pësojë arrest kardiak nga dhimbja e papritur, apo ndoshta foshnja ka një sëmundje që nuk e lejon gjakun të mpikset, apo diçka të ngjashme). Foshnja mund të kishte vdekur gjithsesi në një rast tjetër, por le të qëndrojmë me këtë. Mirë, në rregull, argument i mirë. Tani, le të shohim sa njerëz gjatë jetës tënde do të vdesin nga varfëria? Jo 100 njerëz, jo 1000, jo 10,000, jo 100,000, jo 1,000,000, jo 10,000,000, por 100,000,000 njerëz do të vdesin nga varfëria gjatë jetës tënde. Pra, me siguri, nëse zgjedh të jesh radikal, që të mund t’i shpëtosh njerëzit, ke 1,000,000 herë më shumë arsye të jesh radikal kundër varfërisë, sesa të jesh radikal kundër synetisë për shembull. Pra, tani, çfarë do të thotë të jesh radikal kundër varfërisë? Do të thotë të jesh komunist. Komunistët mendojnë se varfëria duhet të eliminohet plotësisht. Pra, radikalët kundër varfërisë janë komunistë. Pra, ke më shumë arsye të jesh komunist, sesa të jesh radikal për çdo çështje tjetër në jetë, përveç adhurimit të vetëm Zotit. Pra, radikalizmi më i justifikueshëm, pas adhurimit të vetëm Zotit, është komunizmi, që është radikalizëm kundër varfërisë. Por, le të shohim nëse Kurani e lejon radikalizmin kundër varfërisë, nëse e lejon komunizmin – dhe, sigurisht, të qenët kundër varfërisë është gjë e mirë, por le të shohim nëse Kurani na lejon të jemi radikalë për të.
Strofa 17:29 thotë: “Nuk do ta mbash dorën tënde të lidhur me koprraci pas qafës, as nuk do ta hapësh marrëzisht, që të mos përfundosh i fajësuar dhe i penduar.”. Pra, këtu Zoti po na mëson të mos shkojmë deri në fund me shpërndarjen e pasurisë sonë, të parave tona te të varfërit, sepse nuk ia vlen të jesh radikal për këtë. Pra, nëse nuk ia vlen të jesh radikal kundër varfërisë, atëherë të qenët radikal kundër çdo gjëje tjetër ia vlen edhe më pak. Në fakt thjesht tregon se nuk je i gatshëm të jesh radikal i plotë për adhurimin e vetëm Zotit.
Pra, po ne jemi radikalë për adhurimin e vetëm Zotit, dhe nuk besojmë se ia vlen të jesh radikal për asnjë çështje tjetër. Mund të jesh pro apo kundër disa çështjeve të tjera, por nuk ia vlen të jesh radikal për to. Dhe sigurisht, shumë nga këto çështje kanë një përgjigje të drejtë dhe një përgjigje të gabuar, dhe nëse do Zoti, edhe Kurani jua tregon ato përgjigje, dhe disa nga ato çështje në fakt nuk kanë një përgjigje “po” dhe “jo”. Megjithatë, edhe nëse ato çështje e kanë përgjigjen e drejtë “po”, apo përgjigjen e drejtë “jo”, ende nuk ia vlen të jesh radikal për to.
Le ta marrim një shembull tjetër – alkoolin. Rreth 10 milionë njerëz do të vdesin nga shkaqe të lidhura me alkoolin gjatë jetës tënde. A duhet të vazhdojmë të mbajmë protesta kundër tij? Jo. A duhet të shkojmë dhe të mbajmë tubime kundër tij? Jo. A duhet ta kthejmë në çështje të përjetshme? Jo. Dhe edhe pse ne si të nënshtruar nuk pimë kurrë alkool. Është i ndaluar, por a jemi radikalë kundër tij? Jo. Sepse, Zoti nuk është radikal kundër tij. Në Kuran, shohim se Ai thotë se alkooli ka gjëra të këqija në të dhe gjëra të mira në të, por e keqja e tejkalon të mirën. Shihni, Kurani nuk është as radikalisht kundër alkoolit. Është qartë i ndaluar, por nuk ia vlen të jesh radikal kundër tij. Dhe alkooli është shumë më i keq se marrja e vaksinave, shumë më i keq se mosmarrja e vaksinave, shumë më i keq se përdorimi i tepërt i naftës, shumë më i keq se cilado nga ato çështje qesharake për të cilat njerëzit bëhen radikalë. Dhe bëhen radikalë për ato çështje, ose sepse janë naivë, dhe do ta marrin çdo çështje që u del përpara, ose thjesht nuk janë radikalë për adhurimin e vetëm Zotit, kështu që duhet ta mbushin atë boshllëk në zemrën e tyre. Mund të zgjedhim t’i quajmë “budallenj” për të shmangur t’i quajmë “adhurues idhujsh”, sepse nuk jemi të sigurt nëse gjysmë-të nënshtruarit janë adhurues idhujsh. E urrejnë kur quhen “budallenj”, por është më mirë të quhen budallenj, siç i quan Zoti në Kuran, sepse kjo të paktën nënkupton se kanë një mundësi të pendohen, por sikur t’i quanim adhurues idhujsh që zgjodhën të ishin radikalë për çështje që nuk kanë asgjë të bëjnë me adhurimin e vetëm Zotit, atëherë kjo do të thoshte se janë vërtet në telashe të pakthyeshme.
Pra, për ta përmbyllur, radikalizmi është i keq, jo sepse është radikalizëm, por sepse automatikisht nuk lë hapësirë të mjaftueshme për të qenë radikal i vërtetë për adhurimin e vetëm Zotit.
Predikim i së Premtes nga: Alban Fejza, Drejtues i Xhematit Online