Predikim i së Premtes nga: Alban Fejza, Drejtues i Xhematit Online
Përmbledhje:
Në këtë predikim të së Premtes, Alban Fejza e shpjegon se disa pyetje në Kuran nuk janë thjesht retorike, dhe e parashikon sa nga sjellja njerëzore do të detyrohet globalisht nga demokracitë në shekujt e ardhshëm.
Transkripti i videos:
Lavdi Zotit, nuk ka zot tjetër përveç Zotit. Ka shumë strofa në Kuran ku Zoti, në vend që të bëjë një deklaratë, bën një pyetje. Dhe shumë njerëz i kuptojnë këto si pyetje retorike sepse përgjigjet e atyre pyetjeve duken kaq të qarta. Për shembull, në strofën 2:140, Zoti pyet: “Kush është më i lig se ai që e fsheh një dëshmi që e ka mësuar nga Zoti?” Mesazhi i përgjithshëm që njerëzit e marrin nga kjo pyetje në dukje retorike është se më të ligjtë janë ata që e fshehin një dëshmi nga Zoti. Megjithatë, sikur Zoti të donte ta thoshte këtë, do ta kishte thënë, por nuk e tha. E vuri qëllimisht si pyetje sepse ka raste, probabilisht, ku përgjigjja e asaj pyetjeje mund të jetë ndryshe. Dhe mund ta tregojmë se kjo pyetje mund të ketë një përgjigje tjetër sepse në strofën 2:114, Zoti pyet: “Kush janë më të ligj se ata që i bojkotojnë xhamitë e Zotit ku përkujtohet emri i Tij dhe kontribuojnë në braktisjen e tyre?” Pra, atëherë cilët njerëz janë më të ligj? Ata që i bojkotojnë xhamitë apo ata që i fshehin dëshmitë? Shihni, Zoti i vuri qëllimisht këto si pyetje sepse sikur t’i kishte vënë si deklarata, ka raste ku nuk do të ishin të vërteta. Por meqë ka raste ku ato deklarata nuk do të ishin të vërteta, Zoti e riformuloi atë deklaratë si pyetje që të mund ta nënkuptojmë lehtë se cila mund të jetë përgjigjja në shumicën e rasteve, por gjithashtu të jemi të vetëdijshëm se mund të ketë përjashtime, prandaj është formuluar si pyetje. Tani, në të njëjtën mënyrë, Zoti në strofën 4:97 na thotë se në momentin e vdekjes së një mosbesimtari, mosbesimtari do të pohojë se u detyrua nga shoqëria të ishte mosbesimtar. Dhe përgjigjja vjen si pyetje. Do të pyetet: “A nuk ishte toka e Zotit mjaftueshëm e gjerë për ty që të emigroje në të?” Pra, kjo pyetet si pyetje sepse edhe pse pothuajse gjithmonë është e vërtetë se toka e Zotit është e gjerë për të emigruar në të kur detyrohemi nga të tjerët të bëjmë gjëra që nuk duam t’i bëjmë, ka rrethana dhe kohë dhe përpjesëtime kur kjo në fakt nuk është e vërtetë. Dhe kjo jepet në strofën 3:28, e cila thotë se besimtarët nuk aleatohen kurrë me mosbesimtarët përveç atyre që detyrohen ta bëjnë këtë për ta shmangur përndjekjen. Dhe në fakt, meqë sot bota dominohet nga demokracitë, kjo e bën të mundur ta matim sasinë apo përpjesëtimin e këtij detyrimi. Ja si. Shihni, ndryshe nga mbretëritë e vërteta ku mbreti ka një vullnet, demokracitë nuk kanë vullnet të tyre. Janë thjesht mesatarja e vullnetit të çdo individi në atë popullsi.
Tani, duke pasur parasysh se individët kanë vullnete të veçanta, nuk mund të bëhen ta kenë një vullnet të përbashkët përveç aty ku kanë një interes mesatar kompromisi. Dhe meqë vullneti mesatar i popullsisë në fakt është kompromis, dhe jo ideja e ndonjë individi të caktuar, atëherë askush nuk është i interesuar ta detyrojë atë vullnet përveç përmes pagesës. Pra, në thelb, demokracitë nuk do të detyrojnë asgjë më shumë se ajo që ndodh përmes pagesës. Dhe për ta bërë atë pagesë, duhet t’i mbledhin taksat. Pra, si përfundim, demokracitë nuk detyrojnë asgjë më shumë se sa e lejojnë taksat e mbledhura. Dhe duke pasur parasysh se mund ta dimë cili përpjesëtim i ekonomisë kalon përmes sistemit tatimor, kjo automatikisht na tregon gjithashtu sa janë të detyruara veprimet e njerëzve. Pra, në thelb, përpjesëtimi i taksave në çdo qeveri të caktuar krahasuar me ekonominë e saj është gjithashtu përpjesëtimi i veprimeve që janë të detyruara midis njerëzve. Tani, le ta çojmë këtë analizë një hap më tej. Është e vërtetë se qeveritë e botës sot kanë nivele të ndryshme taksash. Megjithatë, dallimi në nivelet e taksave në fakt është thjesht iluzion. Ja pse. Ja një hartë e vendeve të ndryshme sot dhe e niveleve të tyre të ndryshme totale të taksave, të cilat shkojnë nga pothuajse zero në vendet më të varfra deri në rreth 50% në vendet shumë të pasura.
Megjithatë, ajo që ndodh në realitet është se njerëzit nga vendet më të varfra janë të gatshëm të emigrojnë në vendet më të pasura. Dhe si rezultat, kërkesa për blerjen e pronave dhe produkteve në vendet më të pasura rritet më shpejt se kërkesa për prona dhe produkte në vendet më të varfra, gjë që i shtyn çmimet e pronave dhe produkteve në vendet më të pasura të rriten më shpejt. Dhe si rezultat, njerëzit që paguan taksa më të larta në vendet më të pasura kompensohen për këtë përmes një rritjeje më të lartë të pasurisë së tyre krahasuar me njerëzit që jetojnë në vendet më të varfra. Tani, kjo e kompenson pjesën më të madhe të dallimit në nivelet e taksave. Dhe çfarëdo që mbetet arrin në ekuilibër përmes mjeteve shtesë. Si për shembull, qeveritë më të pasura do t’i detyrojnë qeveritë më të varfra të përkulen para vullnetit të tyre, gjë që i bën ato vende më të varfra më pak demokratike sepse nuk është vullneti i popullit të tyre, dhe prandaj sasia e forcës që vendet më të varfra e zbatojnë mbi popullin e tyre është më e lartë se taksat e tyre aktuale. Pra, në thelb, njerëzit në vendet më të varfra po sundohen nga qeveria e tyre plus një përqindje e vendeve më të pasura. Kjo do të thotë se edhe pse një person në një vend të varfër mund të paguajë vetëm 15% taksa, për shembull, ka një forcë shtesë, le të themi 10% jashtë taksave, e cila vjen nga fakti se vendi më i pasur gjithashtu e zbaton vullnetin mbi të duke e detyruar vendin më të varfër ta përkulë vullnetin e vet. Pra, si përfundim, edhe pse nivelet e taksave në vende të ndryshme janë të ndryshme, për shkak të presioneve të emigrimit nga vendet më të varfra te vendet e pasura, dhe për shkak të presioneve të pushtetit nga vendet e pasura te vendet e varfra, kjo e sjell forcën që ndihet nga individët nga qeveritë e botës në çdo vend në ekuilibër, që do të thotë se njerëzit e botës e ndiejnë forcën e të gjitha qeverive të botës njësoj, me kusht që stili mbizotërues i qeverisjes të jenë demokracitë, siç është rasti sot. Pra, në realitet, ka një forcë mesatare globale që i detyron njerëzit të përkulen para vullnetit të saj, dhe meqë kjo forcë përfundimisht mund të vijë vetëm përmes taksave, atëherë mund ta matim këtë sjellje të detyruar globale të njerëzve thjesht duke e matur përpjesëtimin global të taksave krahasuar me gjithë ekonominë globale. Dhe ekonomia globale matet nga PBB-ja globale, e cila për vitin 2024 ishte rreth 100 trilionë dollarë. Tani, shuma totale e të ardhurave që qeveritë e gjithë botës i mblodhën përmes taksave ishte rreth 25 trilionë dollarë. Pra, raporti global i të ardhurave ndaj PBB-së në vitin 2024 ishte rreth 25%. Pra, kjo do të thotë se globalisht 25% e të gjitha veprimeve të botës u detyruan nga qeveritë. Dhe meqë qeveritë demokratike janë gjithmonë po aq të liga sa janë të mira, njësoj të mira dhe të liga, gjë që e shpjegova në një video tjetër, kjo do të thotë se 25% e veprimeve globale detyrohen të jenë njësoj të mira dhe të liga, në fakt neutrale. Dhe e dini çfarë? Ka arritur në nivelin e 25% duke u rritur gradualisht nga vitet e mëparshme, gjë që është mundësuar me përparimin teknologjik. Pra, teknologjia, jo politika, është i vetmi nxitës i rritjes ekonomike globale. Kjo nuk është e vërtetë për shtetet e vetme jodemokratike, por kur flasim për vendet demokratike, dhe veçanërisht për gjithë botën të dominuar nga demokracitë, atëherë përparimi ekonomik ndodh vetëm përmes përparimit teknologjik, jo përmes politikës, vetëm përmes përparimit teknologjik, i cili pastaj u mundëson qeverive më të mëdha të ekzistojnë. Dhe meqë përparimi teknologjik është i pashmangshëm globalisht, siç e dimë nga historia, dhe gjithashtu nënkuptohet në mënyrë të tërthortë nga strofa 41:53 dhe disa strofa të tjera, atëherë kjo do të thotë se rritja e madhësisë së qeverive në të ardhmen është gjithashtu e pashmangshme. Pra, qeveritë do të vazhdojnë të rriten nga niveli i 25% ku janë tani derisa ta arrijnë 100% për shkak të rritjes së pashmangshme të teknologjisë. Por kur do ta arrijnë qeveritë 100% të pushtetit? Apo kur do ta arrijnë qeveritë nivelin për t’i detyruar 100% të veprimeve të njerëzve? Epo, meqë Kurani thotë se kjo botë është sprovë, sikur qeveritë ta kishin arritur 100% para fundit të botës, atëherë bota nuk do të ishte sprovë për ne sepse të gjitha veprimet tona do të detyroheshin nga qeveritë, dhe kjo nuk do të ishte sprovë. Qeveritë do t’i merrnin vendimet për ne. Pra, qeveritë nuk mund ta arrijnë 100% para fundit të botës. Nga ana tjetër, bota mund të mbarojë vetëm sipas strofës 10:24 kur toka të jetë plotësisht e zbukuruar, plotësisht e civilizuar, plotësisht e kontrolluar nga njerëzit, gjë që mund të ndodhë vetëm nëse qeveritë e arrijnë 100%. Pra, qeveritë nuk mund ta arrijnë kontrollin 100% para fundit të botës, dhe nuk mund ta arrijnë kontrollin 100% pas fundit të botës, që do të thotë se duhet ta arrijnë kontrollin 100% pikërisht në kohën e fundit të botës. Pra, qeveritë do ta arrijnë atë 100% në atë moment kur mbaron bota. Dhe e dimë se bota do të mbarojë në vitin 2280, që do të thotë se qeveritë do ta arrijnë pushtetin 100% në vitin 2280. Tani, meqë po flasim për gjithë botën, atëherë rritja e qeverive të botës mund të jetë vetëm endogjene, që do të thotë se statistikisht do të ishte e sigurt të parashikohej se totali i qeverive të botës do të rritet me një përqindje të barabartë vit pas viti me përjashtime të vogla në disa vite. Pra, e dimë se është rreth 25% tani, dhe e dimë se do ta arrijë 100% në vitin 2280, dhe e dimë se në vitet në mes rritja do të jetë me një rritje përafërsisht të ngjashme në përqindje çdo vit, dhe këto tri fakte na mundësojnë ta parashikojmë përafërsisht çdo vit midis 2024 dhe 2280. Pra, ja një tabelë që tregon çfarë përqindje e sjelljes njerëzore detyrohet globalisht nga demokracia gjatë çdo viti. Pra, ky është një projeksion i asaj që do të ndodhë. Ajo që qeveritë mund të thonë se po ndodh në të ardhmen, kjo është gjë tjetër. Për shembull, qeveritë tani në fakt po i fshehin disa taksa duke i emërtuar si sigurim veture, për shembull. Pra, ka shumë gjasa që gjërat do të marrin emra të ndryshëm deri atëherë. Për shembull, qeveria madje do ta kontrollojë internetin, dhe do t’i bëjë njerëzit të paguajnë për internetin dhe do ta quajë abonim interneti, apo do të kenë shumë abonime për kanale të ndryshme brenda internetit. Dhe edhe pse qeveria mund t’i quajë abonime, apo sigurime, apo tarifa, apo anëtarësime, nëse qeveria i bën të detyrueshme, në fakt janë taksa. Pra, kur them se taksat do ta arrijnë 100% në fund të botës, e kam fjalën për gjëra që janë vërtet taksa, jo domosdoshmërisht për atë që qeveria mund ta quajë taksa. Pra, me taksa, e kam fjalën për pagesa të detyrueshme të zbatuara nga rregullat e qeverisë, apo rregulla të qeverisë që i detyrojnë njerëzit të blejnë apo të shesin gjëra, gjë që në fakt do të ishte sikur po ia vë vetes një taksë, në emër të qeverisë. Pra, pavarësisht nëse qeveritë do ta pranojnë se parashikimi në këtë tabelë ka ndodhur, ky projeksion se sa nga sjellja jonë detyrohet nga qeveritë globale demokratike është mjaft i besueshëm, nëse e shikon atë që bëjnë qeveritë në vend të asaj që thonë se bëjnë. Pra, cilat janë implikimet e këtij kuptimi se sjellja e njerëzve do të jetë gjithnjë e më shumë sjellje e detyruar ndërsa lëvizim drejt së ardhmes? Epo, para së gjithash, duhet të na përulë dhe të mos na bëjë të mendojmë se jemi aq të veçantë. Sepse ne, besimtarët tani në vitin 2024, jemi rreth 25% njësoj si mosbesimtarët. Me fjalë të tjera, në vitin 2024, mosbesimtarët e botës janë 75% armiqtë tanë, dhe 25% të njohurit tanë. Dhe besimtarët dhe mosbesimtarët do të bëhen gjithnjë e më të ngjashëm në të ardhmen, siç e sugjeron kjo tabelë. Dhe pyetja është, si ndikon kjo në aspektet tona të organizuara të fesë?
Epo, nuk ndikon te zeqati i rregullt 2.5%, të cilin duhet ta japim, sepse ai jepet nga pasuria e tepërt. Në një botë ku qeveritë mbledhin më shumë taksa, kjo do të thotë gjithashtu më pak pasuri për njerëzit, që do të thotë se personi do të përfundojë duke paguar më pak zeqat gjithsesi. Pra, nuk ka nevojë të bëhet ndonjë përshtatje aty. Gjithashtu nuk ndikon te zeqati shtesë, sepse ai llogaritet nga të ardhurat neto, gjë që bëhet pas taksave të qeverisë. Megjithatë, drejtuesit e xhematit të së ardhmes duhet të sigurohen t’u bëjnë të ditur njerëzve se mund t’i numërojnë të ardhurat e tyre neto si të ardhura jo vetëm pas taksave, por edhe pas sigurimeve të tjera të detyrueshme të qeverisë apo abonimeve apo anëtarësimeve apo pensioneve të detyrueshme e kështu me radhë. Çdo gjë që bëhet e detyrueshme nga qeveria. Tani, nga ana tjetër, aspekti i fesë që ndikohet nga kjo tabelë është bamirësia që të nënshtruarit duhet ta paguajnë për të jetuarit me jo-të nënshtruar. Para së gjithash, më lejoni t’ju kujtoj se ka një bamirësi që të nënshtruarit duhet ta paguajnë nëse jetojnë bashkë me jo-të nënshtruar, e cila është e barabartë me 4 gramë ar në vit. Por, meqë për këtë vit, për shembull, për vitin 2024, të nënshtruarit dhe jo-të nënshtruarit janë 24% njësoj sipas kësaj tabele, atëherë duhet të ketë një zbritje 25% në atë pagesë. Dhe zbritja bëhet gjithnjë e më e madhe me çdo vit që kalon. Dhe shuma e asaj zbritjeje është në thelb këto përqindje këtu. Pra, për shembull, në vitin 2152, të nënshtruarit që jetojnë me jo-të nënshtruar, janë 50% të justifikuar ta bëjnë këtë apo 50% të detyruar apo 50% duke jetuar me një të njohur në vend të një armiku. Pra, marrin një zbritje 50% nga bamirësia e tyre normale prej 4 gramë ari. Tani, aspekti tjetër i fesë që ndikohet nga kjo tabelë është zeqati ndëshkues prej 20% që të nënshtruarit duhet ta japin kur trashëgojnë pasuri nga jo-të nënshtruar. E shpjegova këtë 20% në videon time me titull zeqati ndëshkues. Në atë video, në thelb e shpjegova se të nënshtruarit duhet ta japin 20% të trashëgimisë neto që e marrin nga vdekja e armiqve të tyre, që është çdo jo-i nënshtruar. Megjithatë, nga kjo tabelë, mund ta shohim se nuk janë 100% armiqtë tanë. Në vitin 2024, për shembull, ishin vetëm 75% armiq, por 25% të njohur. Kjo do të thotë se për vitin 2024, kushdo që duhet ta japë zeqatin ndëshkues për trashëgiminë e pasurisë pas vdekjes së një jo-të nënshtruari, në fakt duhet ta zvogëlojë atë shumë me 25%. Pra, në thelb, marrin një zbritje 25% për vitin 2024. Apo nëse viti është, le të themi, 2111, atëherë duhet të marrin një zbritje 40%, e kështu me radhë. Kjo tabelë nuk ndikon te zeqati 2.5% apo zeqati shtesë apo lutja e kontaktit apo agjërimi i detyrueshëm apo Haxhi. Në fakt, kjo tabelë është një mënyrë e mirë për ta parashikuar përafërsisht kur do të vijë Mehdiu apo kur duhet ta fillojë rezistencën. Sepse thjesht duhet ta shikojmë kur zeqati 2.5%, bashkë me zeqatin shtesë, hyn në konflikt me pushtetin e qeverisë. Pra, kur qeveria nuk do t’u lërë mjaftueshëm para njerëzve të saj që të mund ta japin zeqatin e tyre të detyrueshëm, bamirësinë e tyre të detyrueshme? Pra, e dimë se zeqati i rregullt është 2.5%. Nëse njerëzit gjatë atyre kohëve, përafërsisht, janë të angazhuar në 50% vepra të përziera, atëherë kjo do të thotë se gjithashtu duhet ta japin një zeqat 3.25% për veprat e tyre të përziera, që do të thotë se do të jetë e nevojshme që ata njerëz të lihen të qetë për t’i shpenzuar 5.75% të parave të tyre për çështjen e Zotit. Kjo do të thotë se nëse qeveria detyron më shumë se 94.25% të sjelljes së njerëzve, atëherë qeveria globale nuk ka lënë liri të mjaftueshme që të nënshtruarit të jenë të nënshtruar. Dhe ky 94.25% arrihet rreth vitit 2270 apo rreth 10 vjet para fundit të botës, plus minus disa vite për shkak të faktit se këto përqindje janë përafrimet më të mira dhe jo fakte absolute, gjithsesi. Pra, Zoti do ta dërgojë të dërguarin përfundimtar, apo të dërguarin udhëzues, apo siç njihet në arabisht, Mehdiun, që në arabisht thjesht do të thotë i udhëzuari, për t’i udhëzuar besimtarët drejt lirisë së mjaftueshme fetare nga teknokracia globale. Thamë se ajo kohë do të jetë rreth 94.25% detyruese. Ajo teknokraci nuk do të jetë krejtësisht e keqe. Do të jetë pak më shumë se 50% e keqe, ndërsa të nënshtruarit do të jenë vetëm pak më shumë se 50% të mirë në atë kohë. Por megjithatë, përpjekja do të jetë për ta mbrojtur atë 5.75% të fundit të përafërt të lirisë fetare financiare, që të mund të përdoret për çështjen e Zotit. Pra, në thelb, ne të nënshtruarit nuk kemi problem nëse qeveritë na i marrin paratë, sepse në fund të fundit qeveritë demokratike nuk janë as të mira as të këqija. Por kemi problem nëse qeveritë i marrin paratë e Zotit, pjesën e parave që jemi të detyruar ta ndajmë për Zotin për të arritur në parajsë. Dhe kjo është gjithashtu arsyeja pse Moisiu nuk i kërkoi kurrë Faraonit t’i lironte Bijtë e Izraelit nga skllavëria për hir të vetë lirisë. Nëse e lexoni Biblën, mund ta shihni se Moisiu i kërkoi Faraonit vetëm t’i lironte nga skllavëria që të mund të shkonin në shkretëtirë dhe ta adhuronin Zotin. Pra, me fjalë të tjera, Moisiu nuk po luftonte për lirinë e popullit të tij, por për lirinë e fesë, lirinë për të qenë i nënshtruar. Dhe në të njëjtën mënyrë, ne nuk luftojmë për liri nga qeveritë e sotme. Luftojmë vetëm për lirinë për të qenë i nënshtruar, të cilën sot ende e kemi, kështu që nuk ka nevojë të luftojmë për të. Vetëm në kohët e fundit, teknokracia apo qeveria globale do të përpiqet ta marrë lirinë e fesë prej nesh, gjë që do ta bëjë të nevojshme rezistencën e besimtarëve, bashkë me të dërguarin përfundimtar, Mehdiun.