[search-in-place-form in_current_page="1"]

Tërheqja shpirtërore e të Nënshtruarve

Përmbledhje:

Në këtë predikim të drejtpërdrejtë të së Premtes, të regjistruar në Mal të Zi, Alban Fejza e prezanton idenë e një Tërheqjeje të Nënshtruesve, e krahason me konferencat e Rashad Khalifës, dhe flet për planifikimin e tërheqjes së vitit 2027, përfshirë kohën, qendrën gjeografike të nënshtruesve dhe kufizimet e udhëtimit.

Transkripti i videos:

Hyrja e predikimit

Lavdi Zotit. Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Siç mund ta vini re nga sfondi, po flas nga një vend tjetër. Erdha—dua të them, erdhëm—për t’u takuar me familjen time në një nga vilat e motrës sime në Mal të Zi. Për ata që nuk e dinë ku është, është në Evropën juglindore. Në fakt është një vend disi i veçantë për mua, sepse këtu po mundohesha një herë të—meqë ra fjala, në të vërtetë nuk besoj në vende të veçanta në botë, është thjesht një vend i veçantë personal—sepse kur po mundohesha t’i, le të themi, deshifroj, nëse mund ta quaj kështu, inicialet kuranore. Kur kisha një jetë të ngarkuar me punë e gjëra të tilla, pasi i zbulova inicialet H.M. dhe çfarë është kuptimi i tyre, mendova: po, në fakt është e mundur t’i bëj edhe të tjerat. Por pastaj po mundohesha. Është histori për një herë tjetër. Po mundohesha si: çfarë do të thonë të tjerat? Pastaj, vetëm kur erdha këtu në një vend të qetë, Zoti ma tregoi kuptimin e inicialeve të tjera kuranore. Pra, po, për ato arsye, kur vij këtu ndihem më i qetë.

Tërheqjet e nënshtruesve kundrejt konferencave të Rashadit

Por po, duke folur për vende pushimi, tema e sotme është tërheqja e nënshtruesve. Dhe siç e përfunduam—ndoshta para se të flas për përfundimin—jam mjaft i sigurt se ndoshta shumica prej jush e dinë se edhe Rashadi organizonte atë që i quante konferenca. Dhe kjo nuk është saktësisht e njëjtë; ndoshta nuk është fare e njëjtë.

Dallimi është se Rashadi i shihte konferencat si nënkategori të luftës apo përpjekjes në rrugën e Zotit, ndërsa unë e shoh tërheqjen e nënshtruesve si nënkategori të emigrimit në rrugën e Zotit, dhe këto janë të ndryshme.

Arsyeja pse është ndryshe tani është se luftën dhe përpjekjen i bëjmë online. E bëjmë tashmë këtë. Shkojmë online, predikojmë, Kurani është online, materialet, videot janë online. Pra, e bëjmë tashmë këtë. Çfarëdo që bëri Rashadi me konferenca, ne e bëjmë thjesht duke pasur një faqe interneti. Faqja jonë e internetit është zëvendësim për konferencat e tij. Tërheqja—atë që po e quaj tërheqje—në fakt është nënkategori e emigrimit.

Dhe për ta zbërthyer, si deri te bazat. Pak a shumë, ndoshta të gjitha—por nuk jam i sigurt nëse janë të gjitha—por ndoshta të gjitha dallimet midis asaj që bëri Rashadi dhe asaj që po bëjmë ne zbërthehen në faktin se ne e kemi internetin. Meqë e kemi internetin, gjërat janë pak më ndryshe.

Ndikimi i gjeopolitikës në zbatimin e fesë

Të gjitha dallimet midis Rashadit dhe Muhamedit, kur bëhet fjalë për mënyrën si e zbatuan fenë—si e praktikuan fenë, të gjitha zbërthehen në faktin se Rashadi jetoi në një demokraci, Muhamedi jetoi në një vend jodemokratik. Mund t’i zbërthesh të gjitha në këtë:

Pse Muhamedi e bëri ndryshe? Pa demokraci.

Pse Rashadi e bëri ndryshe? Kishte demokraci.

Pse Albani po e bën ndryshe? Kishte demokraci dhe internet.

Pra, këto janë dallimet e vogla. Në kohët e fundit, mund të jetë ndryshe. Demokracia mund të zhduket sërish, edhe nëse ende e quajnë demokraci. Bota po shkon në atë drejtim; siç e dini, po fillon të shkojë në atë drejtim. Por drejt fundit të botës, demokracia do të zhduket. Por le të mos nxitojmë të pretendojmë se është zhdukur ende; ka ende demokraci në botë. Pjesa më e madhe e botës është demokraci, dhe për shkak të demokracisë, ka liri feje në pjesën më të madhe. Sepse demokracitë nuk garantojnë liri të plotë feje, garantojnë liri feje në pjesën më të madhe. Dhe për shkak të kësaj, nuk kemi pse të emigrojmë plotësisht në rrugën e Zotit.

Por, siç e përfunduam në predikimin e fundit të së Premtes, edhe pse kemi liri feje kryesisht, pjesa që, le të themi, mungon janë mundësitë që po na mohohen nga sunitët dhe shiitët për t’i gëzuar përfitimet e lutjes në grup. Një tërheqje e nënshtruesve është pikërisht kjo—kompensim për faktin se na janë mohuar mundësitë për lutjen në grup. Kjo është thjesht përmbledhje e asaj për të cilën folëm herën e kaluar.

Planifikimi i tërheqjes së vitit 2027: Koha dhe vendi

Nëse do Zoti, le të flasim për tërheqjen e nënshtruesve. Kur planifikoj ta organizoj?

  • Koha: 2027, vitin e ardhshëm, nëse do Zoti. Arsyeja për këtë është se janë dy vjet pas Haxhit tonë, kështu që do të ishte kohë e bukur për t’u takuar.

  • Stina: Shumë gjasë në pranverë. Nëse nuk e bëjmë në pranverë, potencialisht në vjeshtë, por shumë gjasë në pranverë, nëse do Zoti.

Po vendi? Siç po them, në të vërtetë nuk besoj në vende të veçanta. Madje duke përfshirë Mekën e gjithë këtë. Dua të them, çdo vend ka një rol specifik, por nuk besoj në, le të themi—kam parë meme dhe video online me dritë që del nga Meka e gjëra të tilla, duke u përpjekur ta vërtetojnë se si ky vend është më i mirë se ai, apo të krishterët që thonë se si Roma është e veçantë, apo hebrenjtë që mendojnë se Jerusalemi—Po, kishin role të rëndësishme, por Zoti mund t’i organizojë njerëzit edhe jashtë atyre, le të themi, të ashtuquajturave vende të shenjta, nëse mund t’i quajmë kështu. Por unë nuk besoj në to. Por kanë një rol të veçantë gjatë historisë. Dhe prandaj, meqë ra fjala, Zoti e ndryshoi Kiblen—fillimisht ishte Meka, pastaj Jerusalemi, pastaj sërish Meka.

Gjetja e qendrës gjeografike të nënshtruesve

Pra, doja ta gjeja ku duhet të takohemi—në cilin vend duhet të takohemi. Kur e dorëzuat zeqatin, raportuat gjithashtu në cilin qytet dhe vend jetoni. Dhe kjo më mundësoi t’i merrja thjesht qytetet dhe t’i vendosja në IA, ChatGPT, dhe ai doli me koordinatat e çdo qyteti—gjerësinë dhe gjatësinë gjeografike. Pra, i gjeta mesataret e gjerësisë dhe mesataret e gjatësisë, gjë që të jep qendrën, qendrën e vendit ku janë nënshtruesit. Nuk kemi nevojë të kemi qendër. Është më shumë si mund ta minimizojmë koston. Kjo është ajo që e kam fjalën me qendër.

Në thelb, ideja është të shpenzojmë sasinë më të vogël të parave që mund të shpenzojmë, për të qenë në gjendje të takohemi me njëri-tjetrin. Për shembull, nëse mund ta organizojmë një tërheqje në Havai, por do të jetë kaq larg nga të gjithë, sepse është shumë larg nga të gjithë. Kushdo që do të udhëtonte atje do të ishte shumë larg. Prandaj doja ta shihja ku është qendra afërsisht, që të mos shpenzojmë aq shumë para. Mund të shkojmë në tërheqje me më pak para. Pra, e bëra këtë, e gjeta qendrën, dhe doli këtu—qendra e të gjithë nënshtruesve që jetojnë sot.

Meqë ra fjala, nëse e gjejmë qendrën e të gjithë njerëzve që jetojnë sot në botë, në fakt është në Turqi, në jug të Turqisë. Nuk është në Mekë. Nuk është në Jerusalem. Është në jug të Turqisë, ndryshe nga ajo që duan t’ju thonë njerëzit fetarë. Jerusalemi ka një rol specifik. Meka ka një rol specifik. Mendoj se është buza e qendrës. Dhe ka një arsye të mirë për këtë, të cilën e shpjegova pjesërisht në videon sqaruese për kohët e fundit. Atje tregoj se si Meka është buza e qendrës, por qendra doli në këtë vend për ne, për grupin tonë, që është Deti Jon. Ai vend atje, ajo pikë e kuqe, quhet Deti Jon. Është pjesë e Mesdheut dhe është në jug të Italisë.

Kufizimet e udhëtimit dhe zona Shengen

Por problemi me Italinë është se shumica e njerëzve, sidomos ata që jetojnë jashtë Evropës, nuk do të ishin në gjendje të merrnin vizë për të udhëtuar atje. Qyteti tjetër më i afërt është Greqia—njësoj, sepse Italia dhe Greqia janë pjesë e asaj që quhet zona Shengen. Zona Shengen do të thotë se është një zonë e përbashkët brenda Evropës ku njerëzit mund të udhëtojnë pa viza. Por kjo do të thotë se ato vende kanë kufizime shumë më të mëdha për njerëzit jashtë Evropës. Pra, edhe Greqia është pjesë e asaj zone Shengen, edhe Greqia edhe Italia.

Vendi tjetër atje është Shqipëria, dhe Shqipëria nuk është pjesë e zonës Shengen, të paktën jo ende. Pra, kjo do të thotë se njerëzit nga e gjithë bota mund të udhëtojnë atje shumë më lehtë. Pra, vendi tjetër më i afërt është Shqipëria, nëse e shikojmë thjesht nga gjeografia.

Përparësitë e Shqipërisë

Le të themi se një vend potencialisht shumë i mirë për t’u takuar është Shqipëria, sepse kështu do të shpenzonim më pak. Nuk ka kufizime vizash për shumicën e njerëzve—mendoj se ndoshta për askënd, nëse e arsyetojmë saktë. Dhe ka gjithashtu  vizë elektronike, kështu që njerëzit nuk kanë nevojë të shkojnë diku për të marrë vizë; thjesht mund ta bëjnë online. Pra, le të themi se është vend shumë i përshtatshëm. Dhe ka gjithashtu një Riviera shumë të bukur në jug të Shqipërisë. Është si një natyrë e bukur, det e gjithë kjo, dhe nuk është shumë e shtrenjtë. Pra, këto janë përparësitë.

Stambolli si kandidat

Por pastaj thashë: “Prit pak. Po sikur ta pyes ChatGPT-në? Nëse i vendos koordinatat dhe shoh nëse ka ndonjë mënyrë tjetër për të udhëtuar, edhe nëse nuk është saktësisht qendra—ku do t’i minimizonim kostot.” Dhe meqë Stambolli ka shumë lidhje fluturimesh, shumë njerëz që udhëtojnë për në Shqipëri në fakt udhëtojnë përmes Stambollit. Disa njerëz.

Stambolli është këtu, meqë ra fjala, kjo pikë e verdhë këtu, dhe këtu është jugu i Shqipërisë, kjo pikë e verdhë këtu. Pra, për shkak të shumë lidhjeve të fluturimeve, në fakt doli edhe ky si një nga vendet që do të ishte po aq i lirë sa Shqipëria. Pra, i kemi këto dy vende të mundshme ku mund të takohemi, të cilat mendoj se janë kandidatët më të mirë tani për tani: ose Shqipëria ose Stambolli. Dhe do të varet si ndryshojnë gjërat deri atëherë—ose nga ku bashkohen njerëzit, cilat vende bashkohen më shumë, nëse qendra do të zhvendoset pak, ose çfarë mund të preferojmë.

Ideja e Stambollit është se do të kishim një përvojë kulturore në kuptimin që është qytet i madh. Disa njerëzve u pëlqen të vizitojnë qytete; është përvojë shumë ndryshe. Ndoshta është pak tepër i mbushur me njerëz për një tërheqje. Hotelet mund të jenë pak më të shtrenjta, por ka përparësitë e veta. Fluturimet kanë më shumë lidhje, dhe përvoja do të ishte si—nuk e di nëse dikujt i pëlqen bakllavaja, llokumet turke e gjëra të tilla. Pra, gjëra të tilla. Ka përparësitë e veta. Tani për tani në mendjen time, janë pak a shumë të barabarta nëse mund ta organizojmë tërheqjen këtu apo atje.

Mundësia e tretë dhe e katërt: Mali i Zi dhe Umreja

Dhe vendi i tretë, një kandidat i tretë, është Mali i Zi, ku jam tani, i cili është këtu menjëherë në veri të Shqipërisë. Përparësia e Malit të Zi është se pak a shumë kemi një bazë këtu, dhe është shumë më e lehtë për ta organizuar e gjithë kjo. Por tani për tani, në fakt nuk është kandidat serioz, sepse nuk ka viza elektronike. Pra, për shumë njerëz, do të duhej të udhëtonin për të marrë vizë. Do të duhej të shkonin në një ambasadë apo diçka. Por ndërkohë, nëse Mali i Zi e krijon një sistem të vizave elektronike, gjë që janë gati ta bëjnë, nëse e bëjnë në kohë, epo, edhe ky do të ishte kandidat serioz, një vend ku mund të takoheshim.

Pra, këto janë tri vendet. Nëse ndonjëri prej tyre nuk funksionon për çfarëdo arsye, nëse do Zoti, vendi i katërt është Umreja—që do të thotë në Mekë.

Meqë ra fjala, pse i zgjodha këto vende të paktën këtë herë? Është sepse në fakt është shumë më e shtrenjtë të shkosh në Mekë. Ishte rreth 40 deri 50% më e shtrenjtë të takoheshim në Mekë, sepse hotelet janë më të shtrenjta dhe fluturimet janë më të shtrenjta. Dhe për disa prej jush që e dinë, moti nuk është më i miri, apo jo? Nuk është e lehtë, sidomos nëse shkojmë në Arafat e gjëra të tilla. Për ato arsye, nëse do Zoti, sepse këtu nuk po përpiqemi ta bëjmë Haxhin; thjesht po përpiqemi ta bëjmë lutjen në grup me nënshtrues të tjerë.

Megjithatë, herë pas here, do të takohemi në Mekë që njerëzit ta bëjnë Haxhin. Ndoshta do të takohemi një herë në një vend tjetër e pastaj një herë në Mekë, ose dy herë në një vend tjetër e pastaj një herë në Mekë, ose tri herë në një vend tjetër e pastaj një herë në Mekë. Do të varet sa mirë shkojnë këto tërheqje në një vend tjetër. Mund të vendosim thjesht se: “Prit pak, shkuam në Shqipëri, apo shkuam në Stamboll, apo shkuam në Mal të Zi, por ishte pak humbje kohe sepse nuk u ndiem shumë të përmbushur shpirtërisht.” Pra, e gjitha mund të ndryshojë. Ose ndoshta njerëzit nuk po silleshin shumë mirë, dhe në Mekë sillen më mirë. Pra, ndoshta kjo mund të jetë arsye pse mund ta ndalojmë këtë, por le ta provojmë. Mendoj se ia vlen të provohet. Nëse do Zoti, vitin e ardhshëm. Është më lirë se Meka, kështu që ia vlen të provohet.

Planet e ardhshme për ndarje rajonale

Dhe kjo vlen për sa kohë që kemi një numër të vogël nënshtruesish, ku ka kuptim të takohemi vetëm në një vend të botës. Përfundimisht, kur të arrijmë një numër të mjaftueshëm nënshtruesish—nuk e di, 200, 300, diçka e tillë—atëherë mund të ndahemi në grupe. Mund të kemi njerëz në lindje dhe njerëz në perëndim. Atëherë qendra do të ishte diku tjetër; mund të jetë jugu i Francës për njerëzit perëndimorë, dhe nuk e di ku mund të jetë qendra e njerëzve lindorë—Armenia apo Kazakistani, nuk e kam idenë, mund të jetë diku atje.

Pastaj mund ta ndajmë sërish në rajone të ndryshme: ndoshta Evropa, Lindja e Mesme, Azia, Afrika dhe SHBA-ja. Kjo do të ishte ndarje e bukur që njerëzit të takohen vetëm brenda atyre rajoneve. Gjatë asaj kohe, nëse amerikanët mund të takohen brenda një vendi të bukur në Amerikë—nuk e di, si Meksika për shembull, apo diçka e tillë. Pra, këto nuk janë vende të përhershme. Thjesht po e provojmë, po e gjejmë rrugës, dhe po përpiqemi të bëjmë sa më mirë. Dhe kjo është pak a shumë gjithçka. Le të pendohemi. Tubu ilallah.

Pyetje-përgjigje interaktive dhe komente nga bashkësia

Lavdi Zotit. Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Për këtë predikim të dytë, thjesht dua të shoh nëse dikush ka diçka për të thënë, ndoshta qoftë për këtë temë apo për ndonjë temë tjetër—diçka konstruktive, jo shkatërruese.

Meqë ra fjala, thjesht që ta shpjegoj, janë rreth 51 nënshtrues online tani, por patjetër ka më shumë nënshtrues se kaq. Disa prej tyre mund ta ndajnë bisedën në grup, ose disa prej tyre më njoftuan se nuk funksionon në kompjuterin e tyre për çfarëdo arsye.

Jadi po thotë: “Libani kërkon vizë për Shqipërinë, por jo për Turqinë.”

  • Albani: Nuk e kuptoj saktësisht çka e ke fjalën. A e ke fjalën për të udhëtuar në Liban, apo për të udhëtuar nga Libani në Shqipëri apo Turqi?

Youssefi po thotë: “Po Maroku?”

  • Albani: Po, Maroku do të ishte vend i mirë, por mendoj pasi të ndahemi në dy grupe. Do të doja të shkoja në Maroko një ditë; duket si vend i bukur për të shkuar. Është në listën time të dëshirave të shkoj në Maroko.

Adnani po thotë: “Turqia është pa vizë për Marokun.”

  • Albani: Po, në rregull. Turqia është mundësi e mirë sepse vizat e saj janë të lehta, por edhe vizat e Shqipërisë janë të lehta. Pra, nuk mendoj se dikush do të ketë probleme të marrë vizë në Turqi apo në Shqipëri.

Biseda e përdoruesit: “Libani?”

  • Albani: Mund të bëjmë një në Liban përfundimisht, ose kur të ndahemi në dy grupe, por edhe brenda një grupi, mendoj se është vend me mot të mirë.

Jadi po thotë: “Na duhet vizë për të shkuar në Shqipëri.“

  • Albani: Por është vizë elektronike. Është vizë e lehtë. Thjesht shkon online, thjesht aplikon—pak a shumë si te Umreja. Ndoshta është edhe më e lehtë. Me vizë elektronike e kam fjalën se nuk ke pse të shkosh në ambasadë; thjesht shkon online.

Nëse do Zoti, do t’i informoj njerëzit për informacionin. Pra, po, thjesht po e marr njëfarë ndjesie se çka preferojnë njerëzit. Disa njerëz duket se e preferojnë më shumë Turqinë, por di disa njerëz që në fakt nuk mund të udhëtojnë në Turqi.

Mehdiu po thotë: “Lindja e Mesme është e paqëndrueshme. Evropa është më mirë.”

  • Albani: Po, tani për tani, Lindja e Mesme është pak e paqëndrueshme. Pajtohem, Libani tani mund të mos jetë mundësia më e mirë, plus nuk është pikërisht në qendër. Në të ardhmen, ndoshta mund të zhvendoset pak drejt lindjes nëse bashkohen njerëz nga Bangladeshi, apo bashkohen më shumë njerëz nga India. Qendra mund të zhvendoset në lindje, e pastaj nëse është më e sigurt, mund ta bëjmë në Liban.

Dikush tha: “Indonezia”

  • Albani: Indonezia është thjesht shumë larg. Kjo nuk ka të bëjë me dëshirat; ka të bëjë me qendrat. Pra, do të ishte shumë e shtrenjtë. Po mendojmë për vende ku do të ishte më e lira për gjithë grupin.

Turqia është e bukur. Më pëlqen Turqia. Më pëlqen Stambolli në fakt, sepse është qytet kaq metropolitan—si, gjen shumë kultura atje. Nuk do të thoja se është e nevojshme të jesh afër qytetit vetëm për lidhjet e fluturimeve. Në Shqipëri, në fakt, ideja nuk është ta bëjmë afër një qyteti, por ta bëjmë afër detit apo maleve. Do të më duhet të mendoj për vendin, sepse e shoh se si disa njerëz e preferojnë diçka më shumë se të tjerët, por po e mendojnë nga perspektiva e tyre. Po njerëzit nga SHBA-ja? Po njerëzit nga Bangladeshi? Po njerëzit nga Afrika?

Fannoli po thotë: “Edhe Shqipëria edhe Turqia janë zgjedhje të mira”

Faisali po thotë: “Po, lutem që të gjithë ta kemi lehtësisht të arritshme. Le ta zgjedhim mundësinë më të mirë për të gjithë sa më shumë që të jetë e mundur.”

  • Albani: Po, pajtohem. Mendoj se ajo që duhet të përpiqemi të bëjmë—edhe pse ndihmon t’i dimë preferencat tuaja—Ajo që duhet të përpiqemi të bëjmë është ta gjejmë zgjedhjen që është, në total, më e mira për të gjithë, dhe të mos përqendrohemi vetëm në atë që është më e mira për dikë.

Meqë ra fjala, edhe Indonezia mund të jetë zgjedhje e mirë një ditë kur të ndahemi në shumë grupe, por ndoshta për Azinë Lindore—për vende si Malajzia, Australia, gjëra të tilla. Por kjo është larg në të ardhmen. E pastaj përfundimisht, nëse do Zoti, mund të kemi thjesht vende specifike—le të themi Spanja, Franca, Italia, gjëra të tilla. Secili, kur të kemi shumë nënshtrues, mund të takohen thjesht brenda vendit të tyre. Në rregull, i shoh preferencat. Njerëzit po anojnë pak më shumë drejt Turqisë. Disa po shkruajnë për Shqipërinë dhe Malin e Zi si zgjedhje më të mira. Patjetër do të më duhet të mendoj për këtë. Nuk do të jem i njëanshëm. Sinqerisht, nuk më intereson Shqipëria apo Turqia si shtete; thjesht do të përpiqem ta gjej një vend bazuar në këto tri kritere:

  1. Kufizimet e udhëtimit: Cili vend ka kufizimet më të pakta të udhëtimit. Pra, mënyra më e lehtë për të marrë viza?
  2. Fluturimet më të lira.
  3. Akomodimi dhe hotelet më të lira.

Nëse i kombinojmë këto tri, në cilin mund të shkojmë në mënyrën më të lehtë si grup?

Faisali po thotë diçka që e mora parasysh edhe unë: “Nëse të dyja kanë të njëjtat çmime, pse të mos shohim në cilin është më e lehtë të bëjmë Lutjet e Kontaktit në grup?”

  • Albani: Më e lehtë për ta bërë Lutjen e Kontaktit në grup bashkë do të ishte Shqipëria, sepse mund ta gjenim një hotel dhe të rezervonim një sallë konferencash që është e bukur. Sepse në Stamboll, kjo do të ishte shumë më e shtrenjtë. Megjithatë, përparësia në Stamboll është se mund t’i bëjmë disa nga ato lutje në një nga xhamitë që janë të pushtuara nga sunitët, dhe kjo do të ishte gjithashtu përvojë interesante thjesht për ta provuar. Pra, të dyja kanë përparësi. Stambolli ndoshta do të na jepte disa përparësi kulturore; do të ishim në gjendje t’i shihnim disa xhami. Kanë vërtet xhami të bukura atje. Por në Shqipëri, do të kishim një sallë konferencash më të mirë, dhe patjetër do të luteshim bashkë gjatë gjithë kohës.

    Sepse në Stamboll, i kontrollova hotelet, dhe hotelet që kanë salla konferencash që mund t’i përdorim për lutje janë shumë më të shtrenjta. Plus, ndoshta do të më duhej t’i thosha dikujt ta organizonte—si të shkonte dhe ta pyeste hotelin: “Oh, duam ta përdorim sallën e konferencave, por duam ta rezervojmë për lutje, dhe do të na duhet t’i lëvizim këto karrige dhe këto tavolina.” Në Stamboll, kjo nuk do të jetë e lehtë për mua ta organizoj. Në Shqipëri, është shumë më e lehtë për mua. Dikush mund të ndihmojë ndoshta atje. Do të shohim. Nëse do Zoti, jam i vetëdijshëm për kufizimet dhe preferencat e shumë njerëzve. Faleminderit që ndatë më shumë.

    Po, disa njerëz po e preferojnë për xhaminë. Meqë ra fjala, edhe nëse shkojmë në Stamboll, nuk mendoj se do të lutemi shpesh në ato xhami. Do të preferoja që ta bëjmë lutjen më shpesh bashkë, por mund ta bëjmë atë si përvojë shtesë.

Jadi: “A nuk do të kishte përplasje fetare në Stamboll kur bëhet fjalë për bërjen e Lutjes së Kontaktit në grup në xhamitë e tyre?”

  • Albani: Pak a shumë do ta bëjmë ngjashëm me mënyrën si e bëmë në Mekë. Thjesht i bashkohemi lutjes e pastaj largohemi. Në xhamitë e mëdha, njerëzve në të vërtetë nuk u intereson kush je apo çka po bën, sepse ka kaq shumë grupe njerëzish që shkojnë atje. Dhe madje edhe të krishterët lejohen në ato xhami; thjesht shkojnë si vizitorë dhe i vizitojnë ato xhami. Pra, është shumë, le të themi, liberale kur bëhet fjalë për këtë. Njerëzit thjesht hyjnë e dalin.

Ndoshta do ta përfundoj Lutjen e Kontaktit së shpejti, thjesht të shoh nëse ka ndonjë bisedë tjetër. Cilido që të jetë, nëse do Zoti, gjëja e rëndësishme është që të takohemi.

Dikush po thotë: “Mendoj se nënshtruesit nga Bangladeshi do ta preferonin vendin ku kufizimet e vizave janë më të pakta, dhe udhëtimi dhe akomodimi janë më të lirat.”

  • Albani: Pajtohem me këtë, që është ajo që do të përpiqem ta maksimizoj—që do të thotë t’i minimizoj kostot që të jetë sa më e lehtë për udhëtim, edhe financiarisht edhe kur bëhet fjalë për kufizimet.

Trevori po thotë: “Mund ta marrim xhaminë me praninë tonë dhe ndoshta do të fitojmë disa të konvertuar. Lol.”

  • Albani: Me sa duket jam i vjetër; po them “L-O-L” në vend të “lol”. Në rregull. Jo, meqë ra fjala, nuk do të përpiqemi t’i konvertojmë njerëzit në xhami. Në një nga videot sqaruese, them se një nga rregullat e xhamisë është të mos përpiqesh t’i konvertosh njerëzit aty. Nëse shkon për ta adhuruar Zotin, në rregull. Nëse do t’i konvertosh njerëzit, thjesht bëje jashtë xhamisë. Trevori thjesht po bënte shaka; nuk mendoj se po fliste seriozisht.

Muhamedi po thotë: “Nuk mund të lutemi në Aja Sofia sepse u ndërtua si kishë.”

  • Albani: Në fakt, kjo nuk është e vërtetë. Në videon sqaruese ku flas për—dhe është mirë që e solle këtë—ku flas për vendet e adhurimit, them se lejohemi të lutemi në çdo kishë që u ndërtua para Muhamedit. Sepse para Muhamedit, nuk kishte dallim të vërtetë midis xhamive dhe kishave; ishin thjesht vende adhurimi. Pra, Aja Sofia u ndërtua para Muhamedit, që do të thotë se nuk e kishin refuzuar Muhamedin. Nuk ishin njerëz që e kishin refuzuar Muhamedin; ishin të krishterë të hershëm. Mund të mos kenë qenë të përsosur, por ishte vend i ligjshëm adhurimi që u ndërtua nga, le të themi, besimtarë. Pra, lejohet të lutesh në Aja Sofia, cilido që të jetë shqiptimi. Nuk lejohet të lutesh në kisha që u ndërtuan pas Muhamedit.

Fazali: “A janë të gjithë nënshtruesit turq këtu në Stamboll?”

  • Albani: Po, shumica e njerëzve nga Turqia janë në Stamboll—nënshtruesit—por disa prej tyre në fakt janë më nga jugu. Pra, jo të gjithë. Mendoj se janë pak më shumë se gjysma.

Përfundimi

I shoh preferencat. Nëse do Zoti, do të përpiqem ta bëj atë që është më e mira për të gjithë, dhe shpresoj që askush të mos e marrë personalisht. E di që njerëzit nga Maroku mund të duan të shkojnë në Maroko. Çështja është se duhet ta gjejmë një zgjidhje të përbashkët; ka të bëjë me preferencat. Edhe unë dua të shkoj në Maroko një ditë; është vend i bukur.

Dhe meqë ra fjala, mund të ketë vërtet rëndësi nëse e bëjmë në Shqipëri apo në Stamboll për idetë që i kam se çka të bëjmë—si çka mund të bëjmë atje, cilat xhami mund t’i vizitojmë, çfarë aktivitetesh mund të bëjmë. Natyrisht, gjithçka është vullnetare, opsionale. Por sapo të mendoj për disa ide se çka mund të bëjmë këtu apo çka mund të bëjmë atje, do të shohim cili është më i preferueshëm e gjëra të tilla.

Sidoqoftë, le ta përfundojmë në këtë pikë. Po, dikush po thotë 17 njerëz në Stamboll. Po, i kam numëruar të gjithë nga çdo rajon. Kështu dola me qendrën.

Le ta përfundojmë tani për Lutjen e Kontaktit. Për ata që duhet ta bëjnë Lutjen e Kontaktit, Ekimis-salah, dhe për të tjerët: Paqja qoftë mbi ju.

 

Predikim i së Premtes nga: Alban Fejza, Drejtues i Xhematit Online