Përmbledhje:
Në këtë predikim të drejtpërdrejtë të së Premtes, Alban Fejza e shpjegon hyrjen e re të predikimeve online të së Premtes, flet për thirrjen për lutje siç përshkruhet në Kuran dhe në histori, pse i zgjodhi fjalët e saj specifike për thirrjen online për takimin e së Premtes, dhe si mund të ndihmojë bashkësia për ta promovuar.
Transkripti i videos:
Hyrja e predikimit
Lavdi Zotit, nuk ka zot tjetër përveç Zotit.
Meqë e patë këtë lloj Ezani apo hyrjeje të predikimit të së Premtes, më lejoni t’jua tregoj historinë e saj. Përbëhet kryesisht nga pamje që i xhiruam nga Haxhi, siç mund ta keni vënë re disa prej jush. Disa prej nesh xhiruan disa pamje nga Haxhi. Dhe mendoj se doli bukur, dhe muzika e sfondit është marrë nga një prej filmave që e përdori edhe Rashadi.
Dua të përqendrohem sot sepse fjalët që janë aty janë:
Allahu Ekber
Allahu Ekber
Allahu Ekber
Allahu Ekber
La ilahe il-lallah
Pra, dua të përqendrohem te ajo që njihet si Ezan, të cilën tani e tutje do ta quaj në shqip: Thirrja për Takimin e së Premtes. Dhe arsyeja për këtë është se kam diçka që del të jetë lajm i mirë. Sepse ajo që sapo e dëgjuat këtu online në fakt nuk ishte Ezani, ishte thjesht një video hyrëse që e përdora për të fituar pak kohë për njerëzit që kanë vështirësi teknike për të na ndjekur drejtpërdrejt.
Dhe Ezani i vërtetë, apo le ta quajmë në shqip: Thirrja për Takimin e së Premtes në fakt u bë kur e morët email-in nga unë. Siç e dini ju, nënshtruesit, e morët një email që thoshte:
Zoti është i Madh!
Zoti është i Madh!
Zoti është i Madh!
Zoti është i Madh!
Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.
Kjo ishte Thirrja e vërtetë për Takimin e së Premtes.
Ajo që e tregova këtu është thjesht një hyrje për të fituar pak kohë. Dhe, nëse do Zoti, gjatë çdo takimi të së Premtes do të kem një paksa të ndryshme. Dhe me shpresë, kjo do t’i motivojë njerëzit të bashkohen në kohë që ta shohin hyrjen e ndryshme. Do të jenë të njëjtat pamje, ose pamje të ngjashme, por do të ketë muzikë të ndryshme çdo herë. Të njëjtat fjalë, por njëfarë muzike të ndryshme thjesht për ta bërë më festive. E bëra me IA, kështu që nuk ishte aq shumë punë. Nuk është vërtet puna ime, është puna e IA-së.
Kuptimi i thirrjes për lutje në Kuran
Dua të përqendrohem tani te tema e vërtetë e këtij predikimi të së Premtes. Tema e vërtetë është:
- Çfarë është në fakt thirrja për lutjen e së Premtes?
- Si e bëjmë Thirrjen për Takimin e së Premtes online?
Hyrja që e patë nuk ishte Thirrja për Takimin e së Premtes. Ishte ajo që e morët në email.
Si mund të arrijmë në këtë përfundim? Kjo është strofa kyçe për të:
[62:9] “…O ju që besoni. Kur bëhet thirrja për lutjen në ditën e së Premtes, atëherë nxitoni drejt përkujtimit (apo përmendjes së Zotit) dhe lini (të) tregtinë. Kjo është më mirë për ju, sikur ta dinit.”
Tani fjala kyçe në këtë strofë në të cilën dua të përqendrohem është fjala “thirrje”. Këtu në Kuranin arabisht, në fakt nuk përdoret fjala Ezan. Dhe kur shikon në gjithë Kuranin, nuk e sheh fare fjalën Ezan të përmendur për thirrjet për lutje. Nuk përmendet fare. Këtu përmendet fjala «nudije». Pra, kjo fjalë, që do të thotë thirrje, përmendet në një strofë tjetër ku flitet se si mosbesimtarët qeshin me thirrjen për lutje, por edhe aty nuk përdoret fjala Ezan. Është fjala «nudije» që përdoret. Nuk e sheh fare fjalën Ezan të përdorur për thirrjen për lutje në Kuran. Ajo që shohim është kjo fjalë që përmendet, e cila është «nudije».
- Atëherë pse Zoti i la njerëzit për mijëra vjet ta quajnë Ezan në arabisht? (që përkthehet si thirrja apo njoftimi për lutje)
- Pse Zoti i la njerëzit të përdorin një fjalë që nuk është as në Kuran për thirrjen e tyre për lutje?
Kjo ndodh sepse fjala nudije : “thirrje”, është më e madhe se fjala Ezan, e përfshin fjalën Ezan. Nuk po them se mënyra si e kanë bërë njerëzit tradicionalisht është gabim (mënyra si na mësoi Rashadi: « Allahu Ekber,… »). Nuk po them se kjo është gabim. Gjithë çka po them është se ka më shumë, që do të thotë se fjala nudije nuk e përfshin vetëm atë version, i përfshin edhe versione të tjera.
Dhe çka e kam fjalën me këtë? Më lejoni t’ju jap një shembull:
Le të themi se Kurani na thotë të veshim rroba për pjesën e sipërme të trupit (në njëfarë mënyre e thotë gjithsesi). E pastaj imagjinoni se në kohën e Muhamedit ai u thotë: “Vishni një këmishë.” Këmisha është rrobë për pjesën e sipërme të trupit për mot të ngrohtë. Por në botën e sotme, dikush në mot më të ftohtë mund të thotë: “Vishni një xhaketë.” Ose “Vishni një pulovër.” Edhe kjo është rrobë për pjesën e sipërme të trupit. Pra, siç mund ta shihni, shprehja “rroba për pjesën e sipërme të trupit” e përfshin edhe këmishën edhe xhaketën. Në të njëjtën mënyrë, fjala nudije këtu e përfshin edhe Ezanin edhe atë që do ta quaj në shqip: Thirrja për Takimin e së Premtes.
Dhe këtu, ndoshta është e rëndësishme të specifikohet diçka më shumë: Ezani, siç e dimë, është thirrja për « Salatin », për Lutjen e Kontaktit. Këtu e kanë përkthyer si lutje në këtë kontekst, por në fakt, siç e dimë, kjo fjalë në fakt do të thotë lidhje. Dhe është qëllimisht kështu. Do të thotë lidhje me Zotin. Pra, ka edhe një kontekst tjetër.
Më lejoni të jem i qartë, nuk po e mohoj atë që e dimë deri tani. Gjithë çka po them është se ka më shumë dije që përfshihet në Kuran krahasuar me atë që e kemi ditur më parë. Pra, dua ta tërheq vëmendjen te fakti se fjala “lutje”, e cila këtu është përkthyer si lutje, në arabisht fjalë për fjalë do të thotë të lidhesh. Dhe këtu në këtë strofë, mund ta kuptojmë fjalën “lidhje” në dy mënyra: Një mënyrë është të lidhesh me Zotin. Por po flet edhe për ditën e së Premtes, dhe xhuma në arabisht do të thotë takim, kur njerëzit mblidhen; pra, të lidhesh në ditën kur njerëzit mblidhen.
Çfarë do të thotë kjo?
Fjala « nudije » do të thotë gjithashtu të lidhesh me njerëzit.
Pra, në këtë strofë, fjala lidhje ka të bëjë me lidhjen me Zotin, por edhe me lidhjen me njerëzit. Në rastin tonë, meqë po e bëjmë online, jemi lidhur me njëri-tjetrin. Në thelb, po transmetoj drejtpërdrejt, dhe nëse do Zoti do ta shtojmë funksionin e bisedës në të ardhmen. Pra, në thelb, strofa po na thotë të lidhemi. Nuk po specifikon çfarë lloj lidhjeje. Patjetër e dimë se është lidhje me Zotin kur e bëjmë Lutjen e Kontaktit, por këtu po flet për lidhjen në ditën kur njerëzit mblidhen, kështu që duhet të jetë edhe njëfarë lidhjeje tjetër, të lidhesh me njerëz të tjerë, të lidhesh me Zotin bashkë me njerëz të tjerë.
Një vendim i bërë nga njeriu gjatë historisë
Pra, duke pasur parasysh këtë kuptim shtesë të fjalës « salat » në Kuran, atëherë kur flasim për thirrjen për lidhje, ajo do të thotë konkretisht dy gjëra: Kuptimi i parë është Ezani që e njohim tradicionalisht, dhe kuptimi tjetër është Thirrja për Takimin e së Premtes, që ka të bëjë konkretisht me lidhjen online. Mendoj se e kam shpjeguar pjesërisht (A mund t’i bëjmë predikimet e së Premtes online?), dhe nëse do Zoti do ta shpjegoj sërish në video të ardhshme se takimet e së Premtes apo predikimet e së Premtes lejohen të bëhen online në rrethana specifike, të cilat janë rrethanat tona.
Është qëllimisht që fjala Ezan nuk përmendet. Sepse nëse Zoti do ta përdorte fjalën Ezan, do të duhej të supozonim se është Ezani tradicional në mënyrën si bëhej, që ishte në arabisht: « Allahu Ekber,… » dhe e bëjnë në xhami deri më sot. Dhe meqë ra fjala, nëse kemi një xhami lokale, duhet ta bëjmë edhe ne kështu në arabisht. Por ne këtu po flasim për online, dhe pyetja është:
- Pse e mora lirinë ta bëj në anglisht online?
- Kush ma dha të drejtën ta bëj në anglisht kur po e bëjmë online?
Askush nuk kishte nevojë të ma jepte lirinë.
Arsyeja është se Ezani që e bëri Muhamedi, që e bëri edhe Rashadi, nëse e analizojmë me kujdes, në fakt është vendim njerëzor. Pra, nuk është se Zoti tha: “Ky duhet të jetë Ezani.” Zoti na tregoi për Nudije, që është thirrja për lutje, një version i së cilës është Ezani, por ai version është vendim i bërë nga njeriu. Më lejoni të kthehem sërish te i njëjti shembull: Nëse Zoti na tha të veshim rroba për pjesën e sipërme të trupit, është vendim njerëzor nëse do të veshin bluzë dhe çfarë lloj bluze, apo nëse do të veshin xhaketë dhe sa e trashë do të duhet të jetë ajo xhaketë. Është vendim njerëzor.
Dhe si e dimë se është vendim njerëzor?
Para së gjithash, duke e studiuar Kuranin: Nëse Zoti do të donte të na tregonte konkretisht se këto fjalë janë fjalët e Ezanit, Zoti do të na i tregonte, por nuk e bëri. Dhe nuk e bëri sepse Zoti e dinte se njerëzit do të arrijnë në vendimin e saktë për këtë, një vendim specifik për çdo kohë. Gjatë kohës së Muhamedit, arritën në një vendim specifik dhe ishte i saktë; ishte i saktë për ta në atë vend dhe kohë specifike, në ato rrethana specifike, arritën në vendimin njerëzor. Dhe meqë ra fjala, nëse ndonjë sunit apo shiit mund të mendojë se po ndryshoj diçka, dua thjesht t’u kujtoj se edhe sipas hadithit të tyre, kështu lindi Ezani. Hadithi i tyre e vërteton se ishte vendim njerëzor.
Para se ta tregoj historinë e atij Hadithi, më lejoni thjesht të them se fjala nudije, e cila është fjala e pestë në 62:9, në fakt i përfshin edhe vendimet njerëzore që ekzistonin në të kaluarën. Por natyrisht, këtu po flet për lutjen e së Premtes; ata nuk e bënin takimin të Premten, e bënin të Shtunën para Muhamedit. I përfshin edhe ato sepse është vendim njerëzor.
Në të kaluarën, gjatë kohës së Davidit, ishte vendim njerëzor; vendosën se do ta përdornin bririn për t’i thirrur njerëzit në takimin e xhematit. Atëherë ishte e Shtuna. E pastaj të krishterët, pas Jezusit, e përdorin kambanën. Ajo që po them është se edhe ato janë legjitime për sa kohë që njerëzit pajtohen se ajo është gjëja e duhur për t’u bërë, për sa kohë që pajtohen dhe është vendim i saktë. Ishte i saktë për kohën dhe vendin. Dhe Muhamedi në fakt nuk tha kurrë se ata janë gabim, nuk tha kurrë: “Oh, nëse i thërrisni njerëzit me bri apo nëse i thërrisni njerëzit me kambanë siç e bëjnë në kisha, kjo është gabim” Nuk tha kurrë se është gabim.
Ajo që tha Muhamedi, sipas hadithit sunit dhe hadithit shiit, është se donte ta kishte ndryshe, jo se ishte gabim. Thjesht donte një version tjetër që njerëzit të dallonin nëse po thirreshin në kishë, në sinagogë apo në xhami, gjë që tregon se ishte i vetëdijshëm se është vendim njerëzor. Thjesht donte ta kishte ndryshe që njerëzit ta dinin ku po thirren tani. Pra, ajo që po them është kjo: Fjala nudije i përfshin edhe brirët dhe kambanat që i ka përdorur kisha (për të kaluarën natyrisht) dhe Ezanin, Ezanin tradicional arab për rrethana jashtë online, por kjo fjalë e përfshin gjithashtu edhe atë që e dërgova në email më herët. E përfshin edhe atë sepse Zoti na e la neve ta marrim një vendim njerëzor. Nuk ka nevojë të zbulohet nga Zoti nëse duam të veshim bluzë apo nëse duam të veshim xhaketë; Zoti na tha: “Vishni rroba për pjesën e sipërme të trupit”. Le të themi se ky është thjesht një shembull.
Pra, më lejoni të kthehem tani te hadithi që e përdorin sunitët dhe shiitët. Meqë ra fjala, ne nuk besojmë në hadith, nuk mbështetemi në to si burim feje, këtë e dimë. Megjithatë, sunitët mund të thonë: “Oh, ju e ndryshuat online.” Nëse thonë se e ndryshuam, u themi se hadithi i tyre, hadithi sunit dhe hadithi shiit sipas tyre, na tregon se si lindi Ezani kështu. Pra, Muhamedi një ditë donte ta gjente një mënyrë për t’i thirrur njerëzit në lutje, por nuk donte ta ngatërronte me kambanat që i përdorin kishat apo brirët që i përdorin hebrenjtë, kështu që donte ta kishte një version tjetër, gjë që tregon se ishte i vetëdijshëm se është vendim njerëzor, dhe ndërsa po e diskutonte me besimtarët, sipas hadithit të tyre, erdhi një person nga grupi dhe tha: “Pashë në ëndërr se dikush thjesht po thoshte me zë të lartë… [Ezanin]… ”, dhe Muhamedi tha: “Oh, kjo është ide e mirë, duhet ta bëjmë këtë.” Pra, në thelb, Ezani nuk iu zbulua Muhamedit nga Zoti. Ezani është vendim njerëzor që Muhamedi e mori për atë kohë në rrethanat e tyre. Dhe ideja i erdhi në ëndërr një personi tjetër, nuk ishte as Muhamedi. Dhe Zoti e bëri kështu që të kemi lirinë ta bëjmë në mënyrën tonë, pa menduar se po shkojmë kundër Muhamedit, sepse nuk iu zbulua kurrë Muhamedit, nuk ishte kurrë ideja e Muhamedit, ishte ideja e dikujt tjetër. Kushdo mund të shkojë e të kërkojë online si lindi Ezani, dhe mund të shihni se dikush tjetër e propozoi duke thënë: “Oh, e pashë në ëndërr,” e pastaj Muhamedit i pëlqeu dhe tha: “Oh, le ta bëjmë kështu.”
Ruajtja e unitetit dhe gjuhës online
Pra, morën një vendim njerëzor se si nudija, thirrja për lutje që përmendet në Kuran, si do të zbatohej nudija në rrethanat e Muhamedit në botën arabe në shekullin e shtatë. Dhe këtë e quajtën Ezan. Nuk kemi nevojë ta quajmë Ezan. Ai është Ezani, ai arabishtja që u bë në atë formë specifike. Por këtu në Kuran, ka më shumë se kaq.
Pastaj, kur erdhi Rashadi, mori sërish një vendim njerëzor se duhet ta bëjmë ende Ezanin në të njëjtën mënyrë në rrethanat brenda xhamive, edhe në vende ku njerëzit nuk flasin arabisht: (SHBA, Kanada, Evropë,…). Rashadi mendoi se është ide e mirë nëse e bëjmë ende në arabisht që ta ruajmë unitetin. Nëse sot kemi një xhami, unë do ta bëja ende në arabisht. Dhe qëllimi dhe arsyeja nuk është sepse kështu e zbuloi Zoti, por sepse nuk dua ta prish unitetin; kështu e kanë bërë njerëzit.
Para së gjithash, ka një strofë në Kuran që thotë se besimtarët janë të bashkuar. Pra, nëse e ndryshon, në njëfarë mënyre po shkakton përçarje. Dhe së dyti, ka një strofë në Kuran që thotë: “Mos i tradhtoni ata që ju besojnë,” nuk duhet t’i tradhtojmë ata që na besojnë. Rashadi besonte se do ta bëjmë në arabisht në xhami, por ai nuk e bëri kurrë online. Pra, ajo që po them është se nuk dua të shkoj kundër strofave që na thonë të mos e prishim unitetin, të jemi të bashkuar dhe të mos e tradhtojmë njëri-tjetrin. Nuk dua të shkoj kundër asaj strofe. Prandaj ende besoj se kështu duhet të bëhet në xhami. Nuk është vendim i Zotit, është vendim i bërë nga njeriu, por e respektojmë. E respektoj; nuk ka asgjë të gabuar me mënyrën si bëhej Ezani gjatë kohës së Muhamedit, mënyrën si e miratoi Muhamedi. Nuk ka asgjë të gabuar me të për atë rrethanë. Nuk ka asgjë të gabuar ta bësh ende në arabisht në një xhami jashtë botës arabe.
Por meqë jemi në një rrethanë që nuk ka ndodhur kurrë më parë, nuk do të shkaktoja përçarje nëse vendosim ta bëjmë në mënyrën si e bëjmë. E di që është vendim njerëzor, ashtu si gjatë kohës së Muhamedit ishte vendim njerëzor, ashtu si gjatë kohës së Rashadit ishte vendim njerëzor. Në kohën tonë, sepse nuk është bërë kurrë online. Njerëzit e publikojnë online, por nuk besojnë në Takimin online të së Premtes, kështu që nuk është bërë kurrë online.
Kjo do të thotë se ne vendosim, kemi privilegjin, ne jemi fatlumët. Zoti na dha mundësinë të vendosim si duhet të jetë Ezani për rrethanat online. Dhe për rrethanat online, unë po vendos. Është vendim njerëzor, por është detyrues, sepse pse do ta prishje unitetin? Meqë ra fjala, nuk po e prish unitetin me Ezanin tradicional, sepse kjo është një rrethanë krejtësisht tjetër. Ende dua ta bëj në mënyrën si e kanë bërë në xhami. Le ta bëjnë në Arabinë Saudite. Por online nuk e kanë bërë kurrë. Pra, kjo do të thotë se Zoti na jep privilegjin apo rastin apo mundësinë të vendosim si duhet të jetë Ezani, për sa kohë që është brenda kësaj ideje të nudijes, thirrjes për lutje, në mënyrë të ngjashme siç Zoti na dha mundësinë të vendosim çfarë lloj rrobash duam të veshim për sa kohë që janë brenda Kuranit.
Arsyeja pse dua ta bëj në anglisht është se ka një strofë në Kuran që thotë se të gjithë të dërguarit dërgohen në gjuhën e njerëzve, dhe gjuha online është anglishtja. Pra, tani e tutje, arabët do të duhet të mësohen me idenë online të bërjes së saj në anglisht, ashtu si pjesa tjetër e botës ishte mësuar me idenë tradicionale të bërjes së saj në arabisht. Pra, tani e tutje, do ta bëjmë thirrjen për t’u lidhur për takimin e së Premtes në anglisht. Nuk po flas për xhamitë, po flas për online.
Thirrja online për Takimin e së Premtes
Pse vendosa për ato fjalë specifike?
Sepse ato fjalë specifike janë këtu ku thotë: “Kur bëhet thirrja për lutje, nxitoni drejt përmendjes së Zotit”. Pra, në thelb, doja një thirrje për lutje ku përmendet Zoti, dhe kur themi: “Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh!” Zoti përmendet, kështu që po e përmbushim atë urdhër. E pastaj po specifikojmë cilin Zot: “Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.” Pra, në thelb, kjo do të jetë thirrja për lutje në anglisht tani online. Tani, meqë online njerëzit nuk e dëgjojnë përveç nëse janë tashmë online, ndoshta e lexojnë së pari, kështu që do të jetë një version i shkruar.
Zoti na jep lirinë të vendosim vetë për këtë. Unë po vendos për ne sepse rastësisht jam udhëheqësi i grupit tonë. Pra, si qenie njerëzore, po vendos që për rrethanat tona, Ezani online, vetëm online, është:
Zoti është i Madh!
Zoti është i Madh!
Zoti është i Madh!
Zoti është i Madh!
Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.
Takimi i drejtpërdrejtë i së Premtes brenda pak minutash në:
Le të mos e quajmë më Ezan, sepse Ezani është ai version specifik arab. Këtu po flas për versionin anglisht, i cili është ende brenda asaj që thotë Kurani, është ende ajo fjalë, thirrja, nudije. Dhe është gjithashtu e lehtë për t’u mbajtur mend, i dimë fjalët, pra është: « Zoti është i Madh, Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit ». E pastaj çdo person mund të shtojë në mënyrën e vet se ku mund të lidhet personi. Këtu thashë: “Takimi i drejtpërdrejtë i së Premtes brenda pak minutash në TheSubmitters.org.” Në të ardhmen, këto fjalë specifike mund të jenë të ndryshme.
Pse thashë “brenda pak minutash”?
- Po e përmbushim strofën në Kuran që thotë se njësia minimale e kohës është ora. Pra, Kurani nuk përmend minuta apo sekonda; kjo do të thotë se për sa kohë që e bëjmë brenda asaj ore kur është koha e takimit, për sa kohë që e bëjmë brenda asaj ore, është mjaftueshëm specifike.
- Mund ta dërgoni këtë Ezan 10 deri në 40 minuta përpara, dhe është ende brenda asaj njësie kohe që e përmend Kurani. Pra, në thelb, është mjaftueshëm specifike. Disa njerëz mund të duhet të presin pak, por për sa kohë që është brenda asaj ore, atëherë është mjaftueshëm specifike, dhe prandaj thashë: “brenda pak minutash,” sepse minutat janë brenda një ore, kështu që duhet të jetë brenda një ore.
Është vendim njerëzor, por kjo është ajo që po vendos. Thirrja për lutje për rrethanat tona online duhet të jetë: « Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit ». Dhe secili mund të vendosë si ta vendosë lidhjen aty, mund ta vendosni vetë.
Le të pendohemi së pari.
Përdorimi i rrjeteve sociale për promovim
Lavdi Zotit, nuk ka zot tjetër përveç Zotit.
Pra, sapo e përfshimë se cila duhet të jetë thirrja për takimin e së Premtes për rrethanat e drejtpërdrejta online, që është rrethana jonë. Dolëm gjithashtu me një version fotografik që mund të postohet në rrjetet sociale.
Më lejoni ta ndaj versionin fotografik:

Është me sfond më të errët. Arsyeja është që të dallohet pak më shumë kur e postoni në rrjetet sociale. Sërish, thotë: “Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.” Dhe fjalët e mia janë: “Takimi i drejtpërdrejtë i së Premtes brenda pak minutash në thesubmitters.org.”
Pse kjo është ende brenda Kuranit dhe në njëfarë mënyre konfirmohet se është brenda Kuranit?
Nuk po them se kjo është ajo që na thotë Kurani të bëjmë. Ajo që po them është se Kurani na jep lirinë të bëjmë gjëra si kjo, dhe e gjithë kjo është brenda Kuranit. Ka një strofë në Kuran që thotë: « Detyroje veten të jesh me ata që e thërrasin Zotin ». Dhe këtu, po e thërrasim Zotin. Kjo është mënyra më e mirë për t’i thirrur njerëzit tek ne. Nuk shkojmë atje e të themi: “Oh, a mund të bashkoheni ju lutem për predikimin e së Premtes? A mund të bashkoheni ju lutem në këtë grup?” Kjo është pothuajse si lypje. E dini çka bëjnë gjysmë-nënshtruesit dhe njerëzit fetarë tradicionalë, do të shkojnë online dhe do t’i thërrasin njerëzit: “Oh, a mund të na bashkoheni ju lutem?” Kjo në fakt është shenjë se nuk duhet t’u bashkohesh, sepse Zoti na thotë: “Bashkohuni me ata që e thërrasin Zotin,” jo që ju thërrasin juve. Pra, këtu, po e thërrasim Zotin. Nuk po i thërrasim domosdoshmërisht njerëzit, po e thërrasim Zotin. Po themi: “Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.” E pastaj ka një strofë në Kuran që u thotë besimtarëve: “Shkoni pas atyre që e thërrasin Zotin.” Pra, kjo thirrje për Takimin e së Premtes është brenda asaj strofe, e konfirmon atë strofë.
E pastaj arsyeja tjetër pse duhet ta bëjmë kështu është se ka një strofë tjetër në Kuran që thotë: « Nëse e mbështetni Zotin, Zoti do t’ju mbështesë ». Pra, në thelb, nuk duhet të shkojmë atje e t’i thërrasim njerëzit: “Oh, ejani këtu, le ta bëjmë këtë, le ta bëjmë atë.” Strofa thotë ju e mbështetni Zotin. Ne e mbështetim Zotin, Zoti na mbështet ne. Pra, kjo është mënyra më e mirë për ta promovuar mesazhin, që më shumë njerëz të na bashkohen në kauzën e Zotit. Mënyra më e mirë është ta mbështetim Zotin, e pastaj Zoti do të na mbështesë, Zoti do t’i lejojë njerëzit e tjerë të na bashkohen. Kjo është mënyra më e mirë.
Kjo e zgjidh një nga problemet më të vjetra që i kemi pasur si bashkësi. Kemi folur shumë për këtë, sidomos me njerëz që kishin përvojë në marketing, se cila është mënyra më e mirë për ta promovuar mesazhin. Dhe më në fund, mendoj se e kemi gjetur pjesën më të madhe të përgjigjes. Siç e dini, kemi provuar shumë metoda, përpilova një email, provuam reklama në Facebook, kemi provuar shumë gjëra të ndryshme. Dhe më në fund, mendoj se kjo është përgjigjja. Kjo është përgjigjja se si duhet ta promovojmë mesazhin, dhe është e thjeshtë. Ka qenë gjithë kohën në Kuran. Gjithë çka duhet të bëjmë është të themi para të tjerëve: “Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.”
Dhe meqë është online, u tregojmë ku është lidhja. Në këtë rast, po them: “Takimi i drejtpërdrejtë brenda pak minutash në TheSubmitters.org.” Meqë ra fjala, arsyeja pse nuk e shtonin këtë pjesë në të kaluarën (në fakt e shtonin në rrethana të caktuara), por arsyeja pse nuk e shtonin ishte sepse e thërrisnin nga xhamia, të gjithë e dinin nga vjen zëri, kështu që shkonin atje. Këtu nuk do ta dinin nga vjen mesazhi; duhet ta dinë nga vjen mesazhi, ku mund të bashkohen, kështu që na u desh ta shtonim këtë.
Dhe sërish, ky është vendim njerëzor ashtu si në të kaluarën ishte vendim njerëzor. Ka burime historike që thonë se Muhamedi, kur binte shi, thoshte: « Allahu Ekber, … » e pastaj thoshte: “Faluni në shtëpitë tuaja.” E shtonte këtë sepse rrethanat ishin të ndryshme atë ditë. Le të themi se binte shumë shi, nuk donte që njerëzit të bëheshin krejt me baltë, kështu që u thoshte: “Faluni në shtëpitë tuaja” në fund. Dhe në të njëjtën mënyrë, ne po e shtojmë këtë sepse është informacion i nevojshëm se ku të na bashkohen. Sot po e bëjmë në këtë faqe interneti, të cilën nuk mendoj se do ta ndryshojmë ndonjëherë, nëse do Zoti. Por nëse e ndryshojmë ndonjëherë, ajo lidhje do të jetë diçka tjetër, ndonjë informacion tjetër. Por Thirrja e vërtetë për Takimin e së Premtes është: « Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Zoti është i Madh! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit ». Kjo e zgjidh një nga problemet tona më të mëdha, sepse nuk mund ta gjenim si ta promovonim mesazhin te njerëzit e tjerë. Thjesht nuk mund ta gjenim mënyrën më të mirë për ta promovuar mesazhin, për t’i thirrur njerëzit në kauzën e Zotit, dhe më në fund mendoj se kjo i përgjigjet pjesës më të madhe. E zgjidh një nga problemet më të mëdha që i kemi pasur si bashkësi.
Roli i bashkësisë
- Cili është roli juaj në këtë?
- Kush duhet ta bëjë Thirrjen për Takimin e së Premtes?
Përgjigjja për këtë është e ngjashme me Lutjen e Xhenazes. Edhe lutja e xhenazes edhe thirrja për takimin e së Premtes përmenden në Kuran, por jo si detyrim individual. Përmenden se ekzistojnë. Për shembull, Kurani thotë: “Mos e bëni lutjen e xhenazes për mosbesimtarët, për ata që ishin besimtarë dikur dhe tani janë mosbesimtarë, mos e bëni lutjen e xhenazes për ta.” Kjo është ajo që thotë Kurani.
Nuk po jep rregull që çdo individ duhet ta bëjë lutjen e xhenazes, por po e përmend. Fakti që Kurani e përmend supozon se të paktën dikush po e bën. Pra, në thelb, rregullat e lutjes së xhenazes janë që të paktën dikush në bashkësi duhet ta bëjë. Mund të jetë një person, por më shumë njerëz është më mirë. Për sa kohë që një person e bën, detyrimi përmbushet, por nëse e bëjnë më shumë njerëz, është më mirë. Në të njëjtën mënyrë me Thirrjen për Takimin e së Premtes: Nëse e bën një person, detyrimi përmbushet, por më shumë është më mirë. Nëse e bëjnë edhe njerëz të tjerë, është më mirë.
Dhe në rrethanat tradicionale, prandaj shumë xhami kanë shumë minare. Nëse shkoni në shumë xhami në Lindjen e Mesme, do të shihni se disa xhami, ato të mëdhatë, kanë më shumë se një minare. Disa prej tyre kanë gjashtë minare. Minaret janë vendet ku e bëjnë thirrjen për lutje. Pra, pse gjashtë minare? Arsyeja është se e kuptuan se më shumë se një person mund ta bëjë thirrjen për lutje. Kur dikush e bën thirrjen për lutje, disa njerëz të tjerë nuk e dëgjojnë, atëherë një person tjetër e bën thirrjen për lutje. Kjo është edhe sipas burimeve historike: Muhamedi i thoshte dikujt ta bënte thirrjen për lutje, dhe nëse të tjerët nuk e dëgjonin, dikush tjetër që e dëgjoi atë personin e parë atëherë i thërriste të tjerët. Pra, është një mënyrë për t’i thirrur njerëzit në Takimin e së Premtes.
Tani në këtë rast, e shkrova një herë dhe kompjuteri e dërgoi automatikisht, dhe nëse do Zoti, do të dërgohet automatikisht nga kompjuteri. Sapo ta keni marrë atë thirrje, le të themi se jeni në Facebook në atë kohë apo në ndonjë rrjet tjetër social: A e dëgjuan thirrjen njerëzit me të cilët po flisni apo po shoqëroheni? Jo, ju e dëgjuat, ata nuk e dëgjuan. Pra, në atë rast, gjëja më e mirë që mund të bëni në fakt është ta bëni të njëjtën thirrje te njerëzit e tjerë, në Facebook, apo Instagram, apo rrjete të tjera sociale, apo edhe mesazhe direkte.
Sidomos ato ku mund ta fshini më vonë, sepse kjo është thirrje për një kohë të caktuar. Po e thërrasim Zotin, por tërthorazi njerëzit supozohet të bashkohen në një kohë të caktuar, e cila në rastin tonë është ora 12:00 UTC. Nuk duhet të jetë gjithmonë kështu, por në rastin tonë, është në 12:00 UTC. Pra, është për një kohë të caktuar që po i thërrasim, le të themi 20-30 minuta përpara, që ta shohin mesazhin apo postimin. Kjo në fakt është më e përshtatshme për rrjetet sociale, jo për email-et, sepse email-et nuk mund t’i fshini më vonë. Nëse i thërrisni në një kohë të caktuar dhe e shohin më vonë, çka do të bëjnë? Nuk është shumë e dobishme.
Por është shumë e dobishme nëse e postoni në rrjetet sociale, nëse do Zoti. Kjo është mënyra më e mirë si mund të ndihmoni. Nuk keni nevojë të provoni me metodat e vjetra që i kemi bërë ne, apo që i kanë bërë të tjerët, apo që i bëjnë myslimanët dhe të krishterët tradicionalë. Nëse do Zoti, do të shihni se kjo do të funksionojë më së miri. Kjo është gjithë çka duhet të bëjmë. Ju vendosni bazuar në atë se sa shpejt i shohin njerëzit mesazhet në rrjetet sociale: Ju vendosni nëse do të jetë 10-40 minuta përpara, apo 5 minuta nëse është mesazh direkt, etj.
- I merrni ato fjalë.
- I kopjoni nga email-i.
- I postoni ku doni t’i postoni.
Thjesht postojeni atë, dhe nuk keni nevojë të përfshiheni në diskutim. Nëse thonë: “Çfarë është kjo?” nuk keni nevojë të përfshiheni, sepse tani po e bëjmë predikimin e së Premtes. Nuk keni nevojë të përfshiheni me ta. Kur të përfundojë predikimi i së Premtes, shkoni dhe e fshini, sepse nuk vlen më. Të Premten e ardhshme, mund ta bëni të njëjtën gjë, t’i thërrisni sërish. Në këtë mënyrë, nuk mërziten aq shumë, në kuptimin që postimi nuk do të qëndrojë aty gjatë gjithë kohës. Pra, kështu mund të ndihmoni.
Pra, nëse do Zoti, tani e tutje, mënyra si do ta bëj thirrjen për Takimin e së Premtes online është përmes një email-i me ato fjalë. Kjo është thirrja për lutje, kjo është thirrja që përmendet në Kuran. Por meqë shumica e njerëzve që komunikojnë me ju nuk e dëgjojnë, do të ishte më mirë nëse e shpërndani. Nuk është detyrim, sepse për sa kohë që e bën një person, është kryer, por do të ishte më mirë, ashtu si te lutja e xhenazes. Është më mirë nëse e bëjnë më shumë njerëz brenda arsyes praktike. Do të thoja se në fakt është detyrim brenda arsyes praktike, që do të thotë: Bëjeni nëse ka kuptim. Në shumicën e rasteve, ka kuptim.
Le të themi se e dini që lutja e së Premtes do të jetë 20-30 minuta më vonë; nëse keni pak kohë dhe nuk jeni në punë dhe e merrni email-in, e kopjoni mesazhin dhe e postoni në rrjetet sociale. Mund ta postoni si fotografi apo si tekst, varësisht nga rrjeti social. Në këtë mënyrë edhe jonënshtruesit mund të bashkohen dhe ta shohin çfarë është mesazhi.
Arsyeja shtesë pse kjo metodë është e mirë është se mund ta postoni edhe në grupet e grupeve të tjera fetare. Mund ta postoni këtë mesazh në një kohë të caktuar. Arsyeja pse kjo metodë është kaq e mirë është se administratorët apo udhëheqësit e atyre grupeve nuk kanë kohë ta fshijnë kaq shpejt. Pra, brenda pak minutash, disa njerëz mund të bashkohen dhe të dëgjojnë. E pastaj pas kësaj, e fshini. Udhëheqësi mund të mos e shohë fare. Është në rregull; nëse e shohin dy apo tre njerëz, e keni bërë punën mirë. Është në rregull për sa kohë që e bëni.
Tani, jo të gjithë i përdorin rrjetet sociale, dhe kjo është në rregull. Ajo që po them është brenda arsyes. Cilindo rrjet social që e përdorni, nëse e përdorni, pse të mos e përdorni për ta thirrur Zotin, gjë që tërthorazi i thërret njerëzit në kauzën e Zotit?
Shpresoj se nuk harrova diçka për këtë. Është një predikim i së Premtes mjaft i rëndësishëm, sepse mendoj se do të zgjidhë shumë çështje.
Për ata që duhet ta bëjnë Lutjen e Kontaktit, mund ta bëni Lutjen e Kontaktit në këtë kohë nëse është koha e duhur. Për të tjerët, paqja qoftë mbi ju, paqe.
Predikim i së Premtes nga: Alban Fejza, Drejtues i Xhematit Online