[search-in-place-form in_current_page="1"]

Urrejtja ndaj grupeve të tjera fetare

Predikim i së Premtes nga: Alban Fejza, Drejtues i Xhematit Online

Përmbledhje:

Në këtë predikim të së Premtes, Alban Fejza shpjegon pse ka pak kuptim ta urrejmë një grup fetar që e kemi zgjedhur vetë dikur, me përjashtim të grupeve që e kalojnë kufirin, dhe na nxit të përqendrohemi në atë që grupi ynë e bën saktë: Lutjet e Kontaktit dhe Zeqatin.

Transkripti i videos:

Lavdi Zotit. Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Dje po shfletoja internetin, duke u habitur vazhdimisht se sa joserioz është bërë diskursi fetar online. Një gjë që e vura re në disa nga videot ishte se po projektonin urrejtje ndaj grupeve që ata vetë i kishin zgjedhur më parë. Për shembull, në një video e dëgjova fjalinë: “Dikur isha kuranist, por kini kujdes nga kuranistët.” Një video tjetër thoshte diçka si: “Dikur isha një prej tyre, por tani e kuptoj sa të ligj janë.” Një tjetër thoshte diçka si: “Dikur isha sunit”, e pastaj vazhdonte të fliste me urrejtje kundër tyre, ose: “Dikur isha katolik, por ja kritika ime”, e kështu me radhë. Meqë ra fjala, këto fjali vinin nga njerëz që nuk kishin lindur në ato grupe fetare të mëparshme. I zgjodhën ato grupe e pastaj i urryen më vonë, pasi kaluan në një grup të ri, ose ndoshta së pari kaluan e pastaj filluan t’i urrejnë.

Kjo nuk ka kuptim të plotë, dhe ja pse. Por para se t’ju them pse, më lejoni së pari të them se mund ta kuptoj si dikush mund ta urrejë një grup fetar në të cilin ka lindur, sepse nuk e zgjodhi atë ndërsa ishte në këtë botë. Por urrejtja ndaj një grupi fetar të mëparshëm që e zgjodhën vetë nuk ka kuptim, për dy arsye të mundshme.

Së pari, nëse e zgjodhën atë grup sepse nuk e kishin gjithë informacionin e nevojshëm kur u bashkuan, ndërsa ishin relativisht inteligjentë, atëherë njerëzit në atë grup ndoshta gjithashtu thjesht nuk e kanë informacionin, dhe sapo ta marrin gradualisht atë informacion, ashtu si ai, edhe ata mund të kalojnë në një grup më të mirë. Pra, nuk ka arsye për t’i urryer. Thjesht janë në të njëjtën rrugë ku ishte ai, thjesht në një fazë më të hershme.

Nga ana tjetër, nëse e zgjodhi atë grup të mëparshëm sepse nuk ishte mjaftueshëm inteligjent, duke mos qenë në gjendje ta përpunonte informacionin saktë në trurin e tij pavarësisht se e kishte gjithë informacionin, atëherë si e di se tani është në grupin e saktë? Qartë truri i tij bën gabime. Pra, sërish, nuk ka justifikim për ta urryer grupin e mëparshëm, sepse mund të jetë gabim edhe tani.

Pra, kur përqendrohen në urrejtjen e grupeve fetare të mëparshme që i zgjodhën vetë më parë, është si ta urresh veten në të kaluarën. Kurani, në strofën 4:94, thotë: “Kujtoni se dikur ishit si ata, dhe Zoti ju bekoi.” Pra, nuk ka arsye për askënd në asnjë grup fetar ta urrejë një grup fetar të mëparshëm që e kishte zgjedhur më parë.

Megjithatë, ka një përjashtim. Nëse grupi i mëparshëm i shkel të drejtat e njerëzve, apo tuat, atëherë keni arsye. Strofa 29:46 thotë mos debatoni me njerëzit e shkrimit të shenjtë përveçse në mënyrën më të mirë të mundshme, përveç nëse ata e kalojnë kufirin. Prandaj shohim se Zoti i tha Moisiut t’i flasë Faraonit butë, në strofën 20:44, sepse Moisiu dikur i përkiste atij grupi të Faraonit. Por pastaj, në strofën 17:102, shohim se Moisiu nuk po i fliste Faraonit butë, sepse deri në atë kohë Moisiu i kishte parë shkeljet e Faraonit. Faraoni ua dyfishoi ngarkesën e punës skllevërve, popullit të Moisiut, pa asnjë arsye. Donte t’i poshtëronte.

Sidoqoftë, këto janë parimet e përgjithshme se kur është e arsyeshme apo e paarsyeshme ta urresh një grup të mëparshëm të cilit i ke përkitur. Por në praktikë, situata zakonisht është shumë më dinamike. Ndoshta nuk ndodh kurrë që ata ta kenë kaluar kufirin plotësisht apo të mos e kenë kaluar fare, ose që të ka munguar gjithë informacioni, ose që ke qenë plotësisht jointeligjent, ose që grupi në të cilin ke lindur nuk ka pasur asnjë lidhje me grupin që e zgjodhe së pari. Është një kombinim i të gjithë këtyre faktorëve në nivele të ndryshme. Pra, në praktikë, thjesht bën atë që të duket e drejtë me zemër të sinqertë. Këtu thjesht po e eksploroja këtë ide në teori, dhe meqë nuk ndihmon shumë në praktikë, ndoshta është një nga pjesët më pak të rëndësishme të një predikimi të së Premtes që kam mbajtur.

Megjithatë, le ta bëjmë këtë predikim të së Premtes më të rëndësishëm. Më lejoni t’ju kujtoj se në vend që të përqendrohemi në atë që është gabim në grupet e tjera, le të përqendrohemi në atë që është e drejtë në grupin tonë. Diçka për të cilën grupi ynë ka të drejtë, dhe që asnjë grup tjetër nuk e ka saktësisht si ne, është se i bëjmë saktë edhe Lutjet e Kontaktit edhe Zeqatin. Këto dyja thjesht nuk mund të jenë gabim. Edhe nëse në njëfarë mënyre nuk arrijnë ta kuptojnë pse këto janë shumë të rëndësishme dhe pse janë të detyrueshme, prapë nuk mund ta vërtetojnë kurrë se janë gabim. Si mund të jetë gabim rënia në sexhde para Zotit? Si mund të jetë gabim ndihma ndaj njerëzve të tjerë përmes bamirësisë? Bibla thotë se bamirësia nuk dështon kurrë. Thjesht nuk mund të jetë gabim. Lavdërimi i Zotit në Lutjen tonë të Kontaktit nuk mund të jetë gabim. Lartësimi i Zotit në Lutjen tonë të Kontaktit nuk mund të jetë gabim. Përkulja para Zotit në Lutjen tonë të Kontaktit nuk mund të jetë gabim. Pra, le të përqendrohemi në këtë. Le të përqendrohemi në atë që e dimë absolutisht me siguri se nuk mund të jetë gabim.