[search-in-place-form in_current_page="1"]

Veprat kundrejt pozitave

Përmbledhje:

Në këtë predikim të drejtpërdrejtë të së Premtes, Alban Fejza flet për mënyrën si komuniteti e përdor chat-in e faqes së internetit dhe shpjegon se Zoti na shpërblen për veprat tona, jo për pozitat (qëndrimet) tona.

Transkripti i videos:

Lavdi Zotit. Nuk ka zot tjetër përveç Zotit. Ajo muzikë hyrëse tingëllonte si fillimi i ndonjë shfaqjeje australiane apo diçka e tillë, që ishte bukur, në mënyrë të këndshme. Për çka dua të flas sot? Oh, po. Chat-i—kohët e fundit e kemi përdorur chat-in shumë. Shpresoj se nuk e kemi mërzitur dikë me shumë mesazhe. Dhe kur po përpiqesha ta dizajnoja funksionin e chat-it në faqen tonë të internetit, kisha shqetësime nëse do të përdorej për gjërat e duhura apo për gjërat e gabuara. Dhe po, gjëja e gabuar është nëse përpiqesh të shkruash kur unë po flas, gjatë predikimit të së Premtes; kjo është mënyra e gabuar për ta përdorur chat-in. Por mendoj se e kemi përdorur chat-in në mënyrën e duhur kohët e fundit, por edhe pothuajse gjithmonë, dhe jam shumë i lumtur për këtë, sepse kryesisht ishte i destinuar për atë që e quaj komunikim pune. Nëse ndonjëri prej jush ka punë, e dini se zakonisht ka mbledhje, ka njerëz që komunikojnë, por komunikojnë për punë. Nuk komunikojnë për debate dhe për të marrë pozita për gjërat. Dhe meqë ra fjala, para se të shkoj te kjo, më lejoni të them se në chat-in e grupit, me vullnetin e Zotit, do të postoj gjatë predikimeve të ardhshme të së Premtes. Siç e dini, kemi punuar për ta bërë Kuranin në një lloj formati video për YouTube, dhe me vullnetin e Zotit, ndoshta gjatë vitit të ardhshëm, mjaft shpesh—plani është që do ta postoj lidhjen e surave në chat-in e grupit dhe do t’ju them: “Gjatë këtij predikimi të së Premtes, thjesht dëgjojeni këtë sure, ja lidhja.” Pra mund të mos dalim drejtpërdrejt. Është vërtet shumë e rëndësishme ta mbani mend këtë. Mund të mos dalim fare drejtpërdrejt, por do ta dini në chat-in e grupit. Do ta shihni në chat-in e grupit: “Sot predikimi i së Premtes do të jetë një sure. Ja lidhja.” Dhe do të jetë në chat-in e grupit. Kjo do të thotë se nuk do të dalim drejtpërdrejt. Tani, shpresoj se dikush e lexon dhe pastaj nuk thotë: “Oh, pse nuk është drejtpërdrejt?”—sepse sot supozohet ta dëgjoni, ta shikoni apo ta lexoni një sure si pjesë të predikimit të së Premtes. Pra mos u habitni. Do ta postoj në chat-in e grupit. Pra kjo është pak a shumë ideja e chat-it të grupit: të na ndihmojë të organizohemi dhe të punojmë më mirë, jo të kemi pozita. Dhe po e përdor fjalën pozitë këtu sepse thjesht dua të përdor gjuhë të thjeshtë. Ajo që e kam fjalën vërtet është qëndrim, e dini, qëndrim politik, si p.sh.: “Cili është qëndrimi yt për homoseksualitetin?” Për shembull: “Cila është pozita jote për homoseksualitetin?” Dhe shumë njerëz mendojnë se kështu duhet të jetë feja, të kesh pozita. “Cila është pozita jote për homoseksualitetin?” “Oh, epo, unë jam kundër homoseksualitetit.” Dhe në botën tjetër, a mendon se Zoti do të të paguajë në fakt për pozitat apo për veprat e tua? Kush të zgjodhi të jesh mbret që të kesh pozita për gjërat? “Oh, pozita ime është se nuk duhet të hamë, nuk e di, nuk duhet të hamë mish.” E dini, disa njerëz mund ta thonë këtë. Pra po, Zoti na shpërblen bazuar në vepra, jo bazuar në pozita. Dhe mund të tingëllojë pak qesharake ta shprehësh kështu, por vetëm prostitutat paguhen për pozicionin e tyre. Të gjithë të tjerët paguhen për veprën e tyre. Dua të them, as ato nuk paguhen për këtë, por e kuptoni çka dua të them. Pra po, kjo është vërtet e rëndësishme që ta kuptojmë. Nëse mendon se do të shpërblehesh për pozitën tënde—”Oh, pozita ime për këtë çështje është se duhet ta bëjmë atë”—kush po të pyet? A mendon se në fakt do ta ndryshosh botën duke pasur një qëndrim, duke pasur një pozitë? Jo, duhet të bësh diçka. Jo domosdoshmërisht për atë. Paguhemi për veprat tona, jo për pozitat. Dhe do t’ju jap një shembull se pse në fakt të bërit e veprave është më mirë se thjesht të marrësh një pozitë. Dhe kjo është e rëndësishme, sepse dua që njerëzit ta përdorin chat-in e grupit si marrëdhënie pune, jo për të marrë pozita për gjërat. Për shembull, nëse dikush më pyet: “Cili është pozicioni yt për homoseksualitetin?” Nuk e di. Pozicioni im është se ulem drejt në karrigen time, nëse e kuptoni çka dua të them. Jam burrë i rritur. Nuk ulem në prehrin e njerëzve. Ulem drejt në karrigen time. Ky është pozicioni im tani. Jam ulur në një karrige. Ky është pozicioni im. Thjesht po përpiqem ta bëj qesharake, sepse—epo, kujt i intereson? Dua të them, ka rëndësi. Ka rëndësi çka bëjnë njerëzit në lidhje me atë nëse janë homoseksualë apo jo. Thjesht nuk ka rëndësi cila është pozita jonë.

“Oh, ne jemi kundër.” Kujt i intereson, kush po të pyet? Kush të caktoi? Për të qenë i drejtë, anëtarët e Kongresit paguhen pak për pozitën e tyre. Pra prostitutat dhe anëtarët e Kongresit, pak. Ata paguhen për pozitat e tyre. Njerëzit e tjerë, askush nuk paguhet vërtet për pozitën e vet. Nuk do të paguhesh për pozitën tënde kur të shkosh në parajsë apo në ferr, nëse mendon se pozitat do të të dërgojnë në parajsë. Pra po. Tani më lejoni t’ju jap shembullin pse të bërit e veprave është më mirë se të kesh pozita. Ishte ky djalë—pak prej jush mund ta mbajnë mend. Nuk do ta përmend emrin. Ndoshta ishte rreth tre vjet më parë, katër vjet, nuk e di. Ka kaluar koha, ndoshta tre vjet më parë. Dhe iu bashkua Të Nënshtruarve, por kishte disa pyetje—meqë ra fjala, ai nuk është më i nënshtruar, prandaj po flas pak keq për të. Pra iu bashkua, dhe shumë shpejt pasi u bashkua, vetëm disa ditë më vonë, kishte një pyetje: “Oh, pse duhet ta raportojmë Zeqatin në këtë mënyrë apo në atë mënyrë?” Kishte disa pyetje, dhe pata një bisedë me të, një bisedë me zë, dhe një nga shembujt që i dhashë ishte: “Oh, e di, kjo është pak e rëndësishme, sepse po sikur të duash ta dish kush është i lirë për martesë e gjëra të tilla.” E pastaj vepra ime—jo pozita, vepra ime—po përpiqesha të bëja diçka. I thashë: “Dhe meqë ra fjala, mendoj se do të kishte dikë të përshtatshëm për ty, dhe mund të jesh i interesuar, dhe do të doja të të ndihmoja të martoheshe.” Pra kjo është vepra ime. Po përpiqem në fakt të bëj diçka. Dhe ditën tjetër thjesht e ndërpret komunikimin. Pushoi së qeni i nënshtruar, pushoi së foluri me mua. Kaq. Kaq ishte. Pastaj shkoj e kontrolloj profilin e tij në Facebook e gjëra të tilla. Çka po ndodh? Si u zhduk ky djalë? Dje ishte miku im më i mirë—pak a shumë po shtirej si miku im më i mirë. Tani thjesht u zhduk, e pastaj shoh bazuar në Facebook-un e tij se me shumë gjasë ishte gay. Sapo e përmenda martesën, iku. Pra ajo që mendoj se ndodhi është se djali e vuri re në faqen tonë të internetit—sepse ende kështu e postojmë në faqen tonë—thuhet se për sa kohë e bën Lutjen e Kontaktit dhe bamirësinë e detyrueshme, je midis nesh. Je i nënshtruar. Pra mendoj se mendoi: “E di çka, këta djem mund të jenë pro gay, sepse gjithë çka u intereson është Lutja e Kontaktit, Zeqati, dhe unë jam gay. Mendoj se thjesht do të hyj në këtë grup dhe do të më pranojnë.” Epo, nuk kam pse të marr pozitë për homoseksualitetin. Por kur vjen dikush, përpiqem ta ndihmoj të martohet dhe ikin. Nuk u pëlqen. “Jo, të lutem. Jo.” Dhe meqë ra fjala, siç e shohim, thjesht duke e bërë veprën dhe pa marrë pozitë, ishte më mirë. Djali thjesht iku. Nuk mendoj se kemi ndonjë gay tani në komunitetin tonë, edhe pse nuk morëm kurrë qëndrim. Nuk kam asnjë video—nuk e mbaj mend—të paktën deri më tani. Me vullnetin e Zotit ndoshta do të bëj një video për qëllime shpjegimi, jo që të marrim pozitë. Por deri më tani nuk mendoj se kemi ndonjë video për gay-t. Nuk mendoj se dikush është gay. Një djalë që ishte gay, çfarëdo, që u përpoq të na bashkohej, që në fakt na u bashkua e pastaj u largua menjëherë, pothuajse menjëherë. Po, iku për shkak të asaj që bëmë, jo për shkak të pozitës sonë. Tani, sikur të kishim marrë një pozitë, ja si mund të ishte më keq. Sepse nëse them për shembull: “Ne jemi kundër homoseksualitetit; kushdo që është gay nuk mund të na bashkohet,” ajo që mund të bëjë kjo është se në fakt mund ta përjashtojë edhe prindin e, le të themi, një fëmije që ka prirje homoseksuale. E dini, dikush thotë: “Oh, e di, djalit tim, vajzës sime nuk u pëlqejnë djemtë, nuk u pëlqejnë vajzat,” cilado që të jetë situata—kjo mund të ndodhë, është gjë biologjike—”por unë si prindi i tyre e shoh këtë komunitet që në fakt nuk i pranon, nuk ndihem i mirëpritur.” Pra në thelb, kur marrim një pozitë, e përjashtojmë prindin që nuk është fare gay, por thjesht nuk ndihet i mirëpritur, dhe nuk ka nevojë të marrim pozitë për këtë. Thjesht mos e bëj. Thjesht mos e bëj. Është aq e thjeshtë. Pra po, ky është një shembull ku veprat janë në fakt më të mira se marrja e një pozite për diçka. Le të pendohemi.

Lavdi Zotit. Nuk ka zot tjetër përveç Zotit. Thjesht do të lexoj disa strofa të Kuranit që në fakt e mbështesin këtë ide. Sura 36:54 thotë: “Atë ditë”—do të thotë në ditën e fundit—”asnjë shpirt nuk do të dëmtohet aspak. Do të paguheni saktësisht për çfarëdo që keni bërë.” Ky është përkthimi i Rashadit. Tani, Rashadi ishte gjeni në një farë mënyre, sepse e përktheu fjalën saktësisht këtu. E përktheu më përshtatshëm për brezin tonë. Por në arabisht thotë: “Dhe nuk do të paguheni përveçse për atë që bënit.” Do të thotë se nuk do të paguheni për pozitat tuaja, do të paguheni për veprat tuaja. Nuk do të paguheni për pozitat tuaja. Oh, kur të shkosh në parajsë, a mendon se Zoti do të të pyesë: “Oh, cila ishte pozita jote për homoseksualitetin? A pajtoheshe apo nuk pajtoheshe?” Nuk është kjo ajo që do të të pyesë. Zoti do të të pyesë, si burrë i rritur: “A u ule në prehrin e dikujt?” Nëse e kuptoni çka dua të them. Nëse je fëmijë dhe ulesh në prehrin e dikujt, po, në rregull, e dini, në prehrin e prindërve. Por nuk do të të pyesë cila ishte pozita jote. E dini, nuk je mbret. Nuk je anëtar i Kongresit. Kujt i intereson pozita jote? Pra tani, Rashadi pak a shumë e la jashtë fjalën vetëm, sepse në arabisht është vetëm: “Nuk do të paguheni përveçse,” që do të thotë vetëm, do të thotë se do të paguheni vetëm për veprat tuaja, asgjë tjetër. Dhe Rashadi tha: “Do të paguheni saktësisht për veprat tuaja.” Pak a shumë e la jashtë fjalën vetëm, sepse ndonjëherë njerëzit e keqkuptojnë. Ndonjëherë nuk e dinë se në fakt komunikimi është pjesë e punës, si kur bisedojmë në chat-in e grupit: “Oh, a të pëlqen ky font? Çka mendon për këtë? A mund ta postojmë kështu?” E dini, kjo është në fakt pjesë e punës. Pra kjo është vepër, e dini: shtypja në kompjuter, kjo është vepra. Nuk do të shpërblehesh për pozitën tënde; do të shpërblehesh për çdo tast që e shtype, e dini, apo çfarëdo rrëshqitjeje. Pra Zoti do të të shpërblejë—kaq shumë do të të shpërblejë Zoti. Meqë ra fjala, prandaj meritojmë më pak shpërblime këto ditë, sepse e përdorim gishtin për të marrë shpërblime, e dini: shtyp këtu, bëj atë, bëj atë, përdor miun, bëj këtë. Pra Zoti do të më shpërblejë për—po, kjo është lëvizja, e ngjashme me mënyrën si Zoti e shpërbleu një rrobaqepës që po i rregullonte rrobat e një personi që erdhi nga beteja, dhe le të themi se një nga mosbesimtarët po përpiqej ta vriste dhe ia preu rrobat, dhe tani duhet t’i rregullojë rrobat. Le të themi se gruaja e tij tani po përpiqet t’ia rregullojë rrobat pas betejës, e dini, duke i qepur rrobat. Shih, është e ngjashme. Është lëvizje e ngjashme. Ajo po bënte kështu, unë po bëj kështu, e dini, po bëj atë. Pra në thelb, ajo që po bëj unë është e ngjashme, dhe ajo që po bëni disa prej jush, duke ndihmuar me videot e Kuranit e të gjitha, e dini, thjesht po i lëvizni gishtat. Kjo është vepra. Kjo është vepra e vërtetë. Dhe mund ta shihni se është pak a shumë e ngjashme me ndihmën e dikujt në betejë në vend që të jesh vetë në betejë, që është prapë e mirë. E dini, ato gra që ua qepnin rrobat ushtarëve kur vinin pas betejës—ne mund të paguhemi në mënyrë të ngjashme me to, sepse çka po bëjmë gjithë ditën? Thjesht po e lëvizim miun. Ja ku jemi.

Kliko, kliko, kliko, kliko, kliko. Kjo është vepra që bëjmë. Por për këtë paguhemi. Është thjesht një lëvizje gishti, por shpërblehet, sepse Kurani thotë se edhe pesha e një atomi të mirë do të shpërblehet. Pra mos e nënvlerësoni. Është thjesht një lëvizje gishti, por do të paguhesh për të në ditën e fundit. Por nuk do të paguhesh kurrë për pozitën tënde. Tani, duke u kthyer te përkthimi i Rashadit, ai nuk e përdori fjalën vetëm në këtë rast, sepse mendoj se po mendonte: e dini, disa njerëz do të komunikojnë dhe disa njerëz do të shkruajnë, dhe edhe kjo mund të jetë pjesë e veprës, dhe pastaj do të mendojnë: “Oh, a përjashtohen ato gjëra?” Jo, nuk përjashtohen, por aty po bën diçka. E dini, në një mbledhje, në një mbledhje pune, të paktën po përpiqesh të ulesh drejt në karrigen tënde, e dini, nuk je shtrirë apo diçka e tillë. Pra kjo është pjesë e punës, pjesë e veprave. Por Zoti nuk na paguan për pozitën tonë, për qëndrimin tonë. Na paguan për atë që bëjmë. Pra, nëse doni ta dini sa mirë keni bërë, nëse e keni ndihmuar komunitetin, për të cilin do të shpërbleheni në botën tjetër, është sa lëvizje gishtash keni bërë për ta ndihmuar komunitetin. Ose nëse jo—meqë ra fjala, kjo është një mundësi e mirë për t’i falënderuar shumë prej atyre që sigurohen të mos harrojnë ta paguajnë Zeqatin ndëshkues. Po mendoja, për shembull—më lejoni t’ju jap një shembull—nëse kemi mjaftueshëm para për ta bërë Kuranin në format video, sepse e dini, disa nga këto gjëra kushtojnë. Dhe gati vendosa të shkoja me thjesht një ekran të zi si sfond, e pastaj në një farë mënyre nuk funksionoi shumë mirë. Dhe ndërkohë, një nga djemtë këtu në fakt kishte paguar—nuk e di, dukeshin si ndëshkime—sapo mora para në PayPal, në PayPal-in e komunitetit tonë, dhe thashë: “Oh, kjo duket pikërisht mjaftueshëm për projektin tonë.” Pra ai djalë, për çka do të shpërblehet ai djalë që i dërgoi paratë pikërisht në kohë? Do të shpërblehet për të gjitha—sepse mendoj se edhe ai ka një punë ku shtyp e gjëra të tilla—gjithë shtypjen që e ka bërë në punë. E mori atë, i dërgoi paratë, dhe Zoti do ta shpërblejë në parajsë për të gjitha lëvizjet e gishtave që i bëri në punën e tij. Pra kjo është një mënyrë e mirë për të ndihmuar, dhe gjithashtu njerëzit do të ndihmojnë. Pra ajo që po them është se edhe kur ndihmon me para, kjo është vepër. Në fakt po paguhesh për veprën që e bëre në punën tënde kur i fitove paratë. Ose disa njerëz janë të papunë; mund të ndihmojnë me vepra brenda komunitetit. Cilado mënyrë është në rregull. Cilado mënyrë është në rregull. Nuk do të funksiononte pa të dyja. Nuk do të funksiononte pa të dyja. Na duhen pak a shumë të dyja: njerëz të punësuar dhe të papunë, sepse janë njësoj të rëndësishëm për çfarëdo që bëjmë. Pra kur ta bëjmë Kuranin, ju lutem mos mendoni se vetëm ata që u përfshinë ishin pjesë e suksesit. Ata që paguan për të janë gjithashtu pjesë e suksesit dhe do të shpërblehen gjithashtu, ndoshta më shumë në disa mënyra, ndonjëherë më pak; varet kush bëri më shumë. Pra po, do të paguhemi për veprat tona. Një strofë tjetër—ka shumë strofa në Kuran, ndoshta të paktën 20, që e theksojnë këtë. Strofa 37:39 thotë—Rashadi këtë herë e përktheu më afër arabishtes: “Paguheni vetëm për atë që keni bërë.”

Sura 66:7 thotë: “O ju që nuk besuat, mos kërkoni falje sot. Po paguheni vetëm për atë që bëtë.” Strofa 27:90: “Sa për ata që sjellin vepra të këqija, do të detyrohen në Ferr. A nuk paguheni vetëm për atë që bënit?” Siç mund ta shihni, gjithçka ka të bëjë me veprat kur bëhet fjalë për shpërblimet në parajsë. Nuk ka të bëjë me pozitat. Sepse në fund të ditës, mendojeni kështu: nëse thjesht ke një pozitë për diçka, por nuk bëre kurrë asgjë për të, si ndryshon kjo nga aktrimi? E dini, Kurani thotë se aktorët janë pothuajse njerëz të padobishëm—kjo është një mënyrë për ta përshkruar. Pak a shumë thotë se i ndjekin vetëm të humburit; nuk e etiketon kështu, dhe pastaj bën një përjashtim, se disa prej tyre mund të jenë të mirë. Por ajo që po them është: si ndryshon kjo nga aktrimi? E dini, një aktor që shtiret si ushtar në një film. Thjesht po komunikon. Nuk luftoi kurrë. Nuk është e vërtetë. Pra ajo që po them është: si ndryshon kjo nga aktrimi? Nëse thjesht ke pozita—”pozita ime është se nuk duhet të shkojmë në luftë në Vietnam”—kjo është pozita jote. Si ndryshon kjo nga një aktor që bën një film për sa e keqe është lufta në Vietnam? Nuk ndryshon. Nuk shkoi kurrë aty. Nuk e pengoi kurrë askënd të ishte aty. A e shihni sa të ngjashme janë aktrimi dhe thjesht marrja e një pozite për gjërat? Pozita ime është e njëjtë—në thelb e njëjta gjë. Pra nëse thjesht ke një pozitë, thjesht po aktron. Por nëse bën diçka—dhe nuk po them bëj diçka për atë çështje. Nuk kemi pse ta rregullojmë seksualitetin e dikujt. Nuk jam mjek. Nuk jam as terapist. Nuk kam pse të merrem me këtë. Megjithatë, ka gjëra që mund t’i bëjmë, e dini: mund të ndërtojmë një xhami. Disa njerëz po përpiqen të ndihmojnë, nuk e di, në mënyra të ndryshme. Dhe meqë ra fjala, mos u ndjeni fajtorë nëse nuk ka asgjë për të bërë për ju tani. Ajo që mund të bëni është të punoni në punën tuaj. Gjeni punë, punoni, dërgoni paratë. Edhe kjo është një nga mënyrat më të mira për të ndihmuar në fakt; ato para do të përdoren në rrugën e Zotit, natyrisht. Pra kështu i fitoni veprat në botën tjetër, jo bazuar në pozita. Nuk më pëlqen kur njerëzit shkojnë në chat dhe thonë: “Oh, qëndrimi ynë për këtë çështje është…” Sa shpesh ju është dashur të merreni me këtë? Shumicën e kohës nuk na është dashur kurrë të merremi me të në jetën reale. Është jorealiste. Jetojeni jetën tuaj të vërtetë. A ka dikush ndonjë pyetje?

Dikush po shkruan, kështu që thjesht po pres këtu.

Do të përpiqem ta mbaj të shkurtër, meqë ra fjala. Ndoshta vetëm një apo dy pyetje dhe kaq. Po, pikë e shkëlqyer, Xhad. Xhadi po thotë se të vetmet pozita për të cilat do të shpërblehemi janë pozitat tona në lutje. Kjo është në fakt një mënyrë shumë e mirë për ta thënë. Edhe aty, pak a shumë shpërblehemi për lëvizjen, jo për pozitën, për ngritjen në këmbë dhe përkuljen në fakt. Pra lëvizja është—por e kuptoni pikën? Është një mënyrë shumë e mirë për ta vërtetuar pikën. Nuk mendoj se është plotësisht e saktë, sepse në fakt paguhemi për lëvizjen, jo për pozitën. Por është një mënyrë shumë e mirë për ta vërtetuar pikën. “Të vetmet pozita”—do ta përsëris, thënie shumë e bukur. Duhet të jetë citat diku në faqen tonë të internetit. Djema, bëni një poster prej saj: “Të vetmet pozita që do të shpërblehen janë pozitat tona në lutje.” Kaq. Dhe Trevori po thotë: “Mos merrni artrit, të gjithë.” Po, kjo është qesharake. Në rregull, mirë. Pra po, mendoj se e kuptuat pikën, duke dalë me këto citate të bukura. E kuptuat pikën. Pra ndoshta duhet—po, sepse dua që njerëzit të kenë mundësinë t’i lexojnë chat-et e grupit, sidomos djemtë që punojnë dhe janë të zënë. Dhe do ta mbaj të shkurtër që njerëzit të mund t’i lexojnë chat-et e grupit për t’u përditësuar nëse nuk e kanë bërë. Në rregull. Pra, për ata që duhet ta bëjnë Lutjen e Kontaktit, për të cilën shpërbleheni, bëjeni Lutjen e Kontaktit. Të tjerët, paqja qoftë mbi ju.