Përmbledhje:
Në këtë fjalim, Rashad Khalifa shpjegon se Islami filloi me Ademin dhe u restaurua nga Ibrahimi, se roli i Muhamedit ishte ta dorëzonte Kuranin, dhe kalon nëpër shtyllat e Islamit: adhurimin vetëm të Zotit, Lutjet e Kontaktit, agjërimin në Ramazan, bamirësinë e Zeqatit dhe Haxhin, bashkë me ndalesat kryesore dhe këshilla praktike për Haxhin.
Transkripti i videos:
Çka është Islami?
Në emër të Zotit, Mirëbërësit, të Mëshirshmit. Islami në të vërtetë filloi me njeriun e parë, qenien e parë njerëzore, Ademin; ai ishte i dërguari i parë i Zotit; ai u solli fëmijëve dhe nipërve të tij lajmin e adhurimit vetëm të Zotit, dhe ky është Islami, nënshtrimi ndaj Zotit, adhurimi vetëm i Zotit.
Ibrahimi ishte profeti origjinal i Islamit
Një varg të dërguarish pas Ademit sollën të njëjtin lajm – adhuroni vetëm Zotin (21:25) – urdhri i parë në Bibël, lajmi i Moisiut, lajmi i Jezusit, lajmet e të gjithë profetëve të Izraelit, Davidit, Solomonit e kështu me radhë, është një dhe i njëjtë, urdhri i parë – adhuroje Zotin me gjithë zemrën, me gjithë trupin dhe me gjithë shpirtin tënd – adhuroje vetëm Zotin. Kurani thotë shumë qartë se feja, sa i përket Zotit, është Islami (3:19). Pra, ka vetëm një fe sa i përket Zotit. Nëse dëshironi të jeni më të saktë, profeti origjinal i Islamit është Ibrahimi, sepse ai i solli të gjitha zakonet fetare në Islam, dhe këtë e shohim në tërë Kuranin. Për shembull, në Suren 21, strofa 73 na tregon se Ibrahimi ishte burimi origjinal – natyrisht, Zoti është burimi origjinal i çdo gjëje – por Ibrahimi na dorëzoi Lutjen Salat, Lutjet e Kontaktit dhe bamirësinë e Zeqatit. Dhe këtë e shohim edhe me Agjërimin, me Shtegtimin e Haxhit; të gjitha zakonet e Islamit na erdhën përmes profetit Ibrahim. Profeti Muhamed kontribuoi lajmin, shkrimin e Islamit, që është Kurani.
Roli i profetit Muhamed ishte ta dorëzonte lajmin e fundit të Zotit – Kuranin
Profeti Muhamed kontribuoi lajmin, shkrimin e Islamit, që është Kurani. Zoti na e shpalli Kuranin përmes profetit Muhamed. Profeti Muhamed lindi në vitin 570 pas Krishtit, dhe kur ishte 40 vjeç, u caktua profeti i fundit i Zotit. Profet do të thotë se ai solli një shkrim të ri, botimin e fundit të lajmit të Zotit për botën, dhe ky është Kurani.
Kurani iu dha profetit Muhamed brenda një nate, siç e shohim në Kuran në shumë strofa – në Suren 17 strofën 1, në Suren 44, strofën 3, dhe në Suren 97. Lëshimi i Kuranit nga shpirti i Muhamedit në gojën dhe dorën e tij u bë gjatë një periudhe 23-vjeçare – prej moshës 40 deri në moshën 63 vjeç – ai vdiq në moshën 63-vjeçare. Pra, gjatë një periudhe 23-vjeçare, Kurani u lëshua pasi ishte vendosur në zemrën e Muhamedit në Natën e Fuqisë (në arabisht, Lejletul Kadr). Qëllimi i lëshimit të Kuranit gjatë një periudhe 23-vjeçare ishte t’i ndihmonte profetit dhe besimtarëve të asaj kohe ta mësonin përmendsh Kuranin ndërsa po lëshohej, dhe kjo thuhet në Kuran. Në Kuran thuhet, “në mënyrë që ta ngulitim në memorien tënde” (25:32). Pra, lëshimi ishte shumë i ngadalshëm, shumë gradual, dhe zgjati 23 vjet.
Zoti e krijoi gjithësinë, e krijoi racën njerëzore, dhe nga mëshira e Tij, dërgoi të dërguar dhe libra për të na treguar për Të. Të gjithë këta të dërguar dhe të gjithë librat që Zoti na dërgoi predikojnë një dhe të njëjtën fe. I dërguari i parë ishte vetë Ademi, babai i gjithë njerëzimit. Pas tij erdhën të dërguar si Nuhu, Jezusi, Moisiu, Muhamedi. Muhamedi ishte profeti i fundit, i cili solli shkrimin e fundit, Kuranin, dhe në Kuran gjejmë gjithçka që na nevojitet – të gjitha detyrat, obligimet, urdhrat dhe ndalesat në Islam. Kurani është shkrimi i fundit. Ai është plotësimi i lajmit, sepse shkrimet e mëparshme ishin të përshtatura për atë fazë të zhvillimit njerëzor; Kurani erdhi ta plotësonte tablonë, dhe tani kemi fenë e fundit, të plotë, Islamin. Kurani është në të vërtetë gjithçka që ju nevojitet, sepse Zoti tha se Kurani është i plotë, i përsosur dhe krejtësisht i hollësishëm; nëse shkoni te ndonjë burim tjetër, do ta kundërshtoni Zotin dhe do ta kundërshtoni të dërguarin e Zotit, Muhamedin, i cili e solli këtë Kuran nga goja e tij. Zoti na e solli Kuranin nga goja e Muhamedit, dhe ju do ta kundërshtonit Zotin dhe do ta kundërshtonit Muhamedin nëse ndiqni ndonjë burim tjetër përveç Kuranit, dhe konkretisht, kam parasysh burime si Hadithi, Suneti dhe të gjithë librat dhe gjërat e tjera që i shpikën traditat dhe zakonet. Nëse shkoni te ndonjë burim përveç Kuranit, do ta kundërshtoni Zotin, sepse qartë Zoti thotë, për shembull, në suren numër 6 strofën 114, se Kurani është krejtësisht i hollësishëm – nuk ju nevojitet asgjë tjetër. Zoti thotë në strofën 19 të sures numër 6 se Kurani është ajo që iu dha Muhamedit për t’ia dorëzuar botës, dhe se është i vetmi burim për udhëzim fetar dhe edukim fetar. Kurani na tregon saktësisht cilat janë thelbet e Islamit, dhe ato janë, shumë shkurt – do të hyj në detaje më vonë:
Shtylla e parë e Islamit është: Adhuroni vetëm Zotin
Së pari, duhet të besoni vetëm në Zotin. Nuk keni asnjë idhull tjetër. Jeni të përkushtuar vetëm ndaj Zotit, dhe kjo përfaqësohet nga Shehadeti, e ashtuquajtura shtyllë e parë e Islamit. Le ta ndjekim këtë ide – shtylla e parë e Islamit është Shehadeti, dhe Shehadeti thuhet në Kuran në suren 3 strofën 18. Ajo thotë, “Zoti dëshmon se nuk ka zot përveç Tij”, dhe gjithashtu engjëjt dhe ata që kanë dije e bëjnë këtë Shehadet, që është La ilahe il-lallah. Kjo është shtylla e parë në Islam – surja 3, strofa 18 – Shehadeti, shtylla e parë e Islamit është “La ilahe il-lallah”. Nëse doni ta bëni të plotë, atëherë thoni, “Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut, Zotit të vetëm.” Tani, mos shtoni asgjë tjetër. Disa njerëz që imitojnë shpikje dhe tradita të vjetra do të thonë Eshhedu en la ilahe il-lallah dhe pastaj bëjnë një Shehadet tjetër se Muhamedi është i dërguar i Zotit. Ne e dimë se Muhamedi është i dërguar i Zotit, por nëse e futni këtë në Shehadet, kjo e prish gjithçka, sepse tani nuk e keni më vetëm Zotin – keni vënë një idhull, Muhamedin, përkrah Zotit, dhe kjo, meqë ra fjala, është një ndalesë shumë e fortë në Kuran – të vendosësh ndonjë emër tjetër përkrah emrit të Allahut, emrit të Zotit. Këtë e gjejmë në suren 39, strofën 45 – duhet t’i përkushtoheni vetëm Zotit – nuk e idhujtarizoni Muhamedin dhe nuk e vendosni atë përkrah Zotit. Kjo do të ishte kundër Zotit dhe kundër Muhamedit. Pra, shtylla e parë e Islamit është Shehadeti, La ilahe il-lallah.
Shtylla e dytë e Islamit janë Lutjet e Kontaktit (veprime dhe fjalë të caktuara)
Shtylla e dytë është zbatimi i pesë Lutjeve të Kontaktit çdo ditë. Ky është ushqimi për shpirtin tuaj. Kjo është një e mirë që Zoti jua bën juve. Nuk jeni ju ata që i bëni të mirë Zotit. Pesë Lutjet e Kontaktit fillojnë para lindjes së diellit; duhet të ngriheni para lindjes së diellit për ta ushqyer shpirtin tuaj, për t’i dhënë shpirtit tuaj mëngjesin – trupi juaj do të jetë dembel dhe nuk do të dojë të ngrihet nga shtrati para lindjes së diellit, por për të mirën tuaj, ngrihuni nga shtrati para lindjes së diellit dhe bëni Lutjen e Kontaktit të mëngjesit, me të cilën vini në kontakt me Krijuesin tuaj dhe e ushqeni shpirtin tuaj. Meqë ra fjala, detajet e lutjeve jepen në një video tjetër që e quajmë Parimet e lutjes myslimane, ku mund të shihni si kryhen Lutjet e Kontaktit në mënyrën e drejtë, jo shpikjet tradicionale që i shohim në botën myslimane.
Lutja e dytë është Lutja e Mesditës dhe fillon sapo dielli të anojë nga pika më e lartë në qiell. Kjo është Lutja e Mesditës. Ajo përbëhet nga katër njësi. (Lutja e mëngjesit është 2 njësi; Lutja e Kontaktit e Mesditës është 4 njësi).
Lutja e Kontaktit e Pasdites bëhet rreth tri apo katër orë pas Lutjes së Mesditës, në mes të pasdites, dhe Lutja e katërt e Kontaktit është Lutja e Perëndimit të diellit, dhe ajo bëhet menjëherë pas perëndimit të diellit. Dhe Lutja e fundit e Kontaktit, lutja e natës, duhet të bëhet rreth dy orë pas perëndimit të diellit. Pra, këto janë pesë Lutjet e Kontaktit, dhe ato përfaqësojnë shtyllën e dytë të Islamit.
Shtylla e tretë e Islamit është agjërimi gjatë një muaji (Ramazanit)
Shtylla e tretë e Islamit është agjërimi (në arabisht, “Sijam”) (2:183). Zoti na urdhëron të agjërojmë gjatë një muaji të vitit, dhe ai është muaji i nëntë i kalendarit hënor (2:185). Tani, po buzëqesh sepse ka një test të jashtëzakonshëm në këtë sistem, ku viti hënor është më i shkurtër se viti diellor, dhe kjo e bën muajin e Ramazanit të lëvizë rreth 10 deri në 15 ditë çdo vit. Pra, ndonjëherë vjen në dimër, kur dita është e këndshme dhe e shkurtër dhe agjërimi është shumë i lehtë, dhe kalon në verë, kur ditët janë shumë të gjata, 16 orë ose më shumë ndonjëherë, dita është e nxehtë dhe nuk mund të hani apo të pini gjatë kësaj periudhe të gjatë, dhe shumë njerëz do të heqin dorë. Ata nuk do të agjërojnë, edhe pse askush nuk vdes nga mosngrënia apo mospirja për 24 orë. Por disa njerëz do të heqin dorë, dhe mund ta shihni se sistemi është krijuar për të treguar se kush do të agjërojë dhe do t’i bindet urdhrit të Zotit pavarësisht se sa e gjatë është dita. Ky ndryshim i ditës, nga e shkurtër dhe e ftohtë në ditë të gjata dhe të nxehta, do të na tregojë se kush janë ata që heqin dorë, që do të agjërojnë vetëm nëse dita është e shkurtër, e këndshme dhe e ftohtë. Pra, kjo është shtylla e tretë e Islamit, agjërimi gjatë muajit të Ramazanit, muajit të nëntë të kalendarit islam.
Siç e shihni, agjërimi i Ramazanit është krijuar edhe për ta zbutur kalin e egër, trupin tuaj. Shihni, trupi juaj dëshiron të hajë dhe të pijë, dhe ju, personi i vërtetë apo shpirti, i diktoni trupit duke i thënë, “Jo, nuk do të hash e as do të pish deri në perëndim të diellit”, sepse agjërimi përbëhet nga mosngrënia, mospirja dhe mosbërja e marrëdhënieve seksuale prej agimit deri në perëndim të diellit. Agimi do të thotë rreth dy orë para lindjes së diellit, deri në perëndim të diellit. Pa ngrënë, pa pirë, pa seks, dhe ky është kontrolli i kalit tuaj të egër. Po e zbutni kalin e egër, trupin tuaj, dhe mund ta shihni se Zoti po ju stërvit, po ju mëson të jeni njeri me vullnet të fortë, dhe po ju përgatit për jetën e përjetshme të Përjetësisë, jetën e vërtetë, sepse në jetën e vërtetë që vjen pas kësaj jete, Zoti i dëshiron njerëzit që janë të fortë, që kanë ushtruar dhe stërvitur, dhe dinë si ta kontrollojnë veten, dua të them trupat e tyre. Kjo gjithashtu bën që shpirti juaj të ushqehet, të rritet dhe të zhvillohet.
Shtylla e katërt e Islamit është bamirësia e Zeqatit
Shtylla e katërt e Islamit është bamirësia (në arabisht “Zeqat”) (2:43). Ka një Bamirësi të obligueshme, ku uleni dhe llogaritni saktësisht çka zotëroni, cilat janë pasuritë tuaja, dhe jepni një pjesë, një pjesë të caktuar të vlerës suaj neto. Këtë e bëni një herë në vit; zgjidhni një ditë të caktuar në vit, ndoshta ditën e fundit të Ramazanit, ose ditën e parë të Ramazanit, ose ditën e parë të janarit, një ditë, një ditë të caktuar në vit, dhe uleni atë ditë dhe llogaritni sa vleni. Kjo do të thotë se mblidhni vlerën e tregut të shtëpisë suaj, të veturës suaj, të rrobave tuaja, të çdo gjëje që zotëroni. Nëse do t’i shitnit të gjitha sot, sa do të vlenin, vlera e drejtë e tregut, jo çmimi i sendit të ri – por vlera e tanishme e tregut e çdo gjëje që zotëroni, dhe pastaj jepni 2.5% të saj. Shihni, është një përqindje e vogël, dhe e bëni një herë në vit, dhe ajo u shkon njerëzve të caktuar. Kurani i rendit ata sipas kësaj përparësie: së pari, prindërit tuaj. Nëse prindërit tuaj janë të pasur – dhe këta janë marrësit e bamirësisë suaj – nëse prindërit tuaj janë të pasur, të dytët në listë janë të afërmit tuaj – këtë 2.5% ua jepni të afërmve tuaj. Nëse janë të gjithë të pasur, atëherë gjeni disa jetimë, njerëz që nuk kanë përkrahje, përkrahje prindërore ose përkrahje tjetër, dhe ua jepni këtë bamirësi atyre. Pas jetimëve, i jepni të huajit, dikujt që po udhëton, ka mbetur rrugës dhe nuk ka para apo biletë autobusi për të shkuar në vendlindjen e tij. E ndihmoni atë person. Pra, renditja në Kuran është: prindërit, të afërmit, jetimët, i huaji udhëtar, të varfërit, lypësit, e kështu me radhë. Pra, ka një renditje të caktuar për dhënien e këtyre bamirësive. Megjithatë, ka edhe një bamirësi të përgjithshme që quhet “sadaka”, dhe kjo është bamirësi në vend; po ecni në rrugë dhe shihni një person të varfër, dhe doni të ndihmoni, atëherë e ndihmoni atë person, dhe kjo quhet “sadaka” ose bamirësi. Duhet të jeni bamirës gjatë gjithë vitit, gjithmonë, duhet të jeni bamirës, por Zeqati është Bamirësia e obligueshme, të cilën ia jepni dikujt që e njihni personalisht; e dini personalisht se ky njeri është i varfër dhe ka nevojë për ndihmë, dhe ua jepni 2.5%-shin tuaj këtyre njerëzve që i njihni personalisht. Nuk mund t’i konsideroni, për shembull, tatimet si bamirësi të Zeqatit, sepse nuk e dini ku do të shkojnë tatimet. Ato mund të shkojnë për rregullimin e rrugës apo diçka tjetër, ose për ushtrinë apo diçka tjetër, por ideja pas Zeqatit është që t’ua jepni njerëzve që e dini personalisht se janë në nevojë, dhe Kurani i rendit të parët prindërit, pastaj të afërmit, njerëzit tuaj; filloni me njerëzit tuaj dhe pastaj shkoni te të huajt e tjerë, sipas asaj renditjeje.
Shtylla e pestë e Islamit është shtegtimi – Haxhi në Mekë
Shtylla e pestë e Islamit është shtegtimi i Haxhit në vendin e shenjtë në Mekë (2:196). Dhe kjo natyrisht është vetëm për njerëzit që e përballojnë. Kur e përballoni, shkoni në Mekë dhe e zbatoni Haxhin, dhe ky është përkujtimi i profetit Ibrahim, jo i njeriut Ibrahim, por i nënshtrimit të tij shembullor ndaj Zotit. Ai mendoi, pa një ëndërr një herë, dhe mendoi se Zoti po e urdhëronte ta flijonte djalin e tij të vetëm, Ismailin, dhe ai u nis ta zbatonte këtë urdhër, edhe pse Zoti nuk e urdhëroi ta bënte. Ai vetëm mendoi në ëndërr se Zoti po e urdhëronte ta bënte, por ishte i gatshëm ta flijonte djalin e vet në nënshtrim ndaj Zotit, dhe natyrisht, Zoti ndërhyri për t’i shpëtuar Ismailin dhe Ibrahimin nga kjo tragjedi, dhe Zoti e zëvendësoi Ismailin me një dele për t’u flijuar, dhe kjo është ajo që bëni kur shkoni në Haxh. Dhe Haxhi përbëhet nga arritja në Mekë të veshur vetëm me rroba të paqepura – vetëm një çarçaf apo diçka të tillë – dhe këpucë apo sandale pa tegela – rroba pa tegela dhe sandale pa tegela – gratë vishen me një fustan të zakonshëm që është i thjeshtë, kështu që nuk mund ta dallosh të pasurin nga i varfëri.
Për ta zbatuar Haxhin, shkoni në Mekë, të veshur me rroba pa tegela dhe sandale pa tegela – kjo është për burrat. Gratë vishen me modesti, me një fustan të zakonshëm modest (për shembull, një fustan krejt të bardhë), kështu që nuk mund ta dallosh të pasurin nga i varfëri. Arrini në Mekë, dhe shkoni rreth Qabes, në Mekë, shtatë herë, pastaj shkoni ndërmjet Safasë dhe Mervesë, kodrinave të Safasë dhe Mervesë, shtatë herë, pastaj shkoni në Arafat, në malin Arafat, dhe qëndroni atje gjithë ditën. E kaloni gjithë atë ditë në malin Arafat duke e përkujtuar Zotin, duke adhuruar dhe duke u lutur, dhe pastaj shkoni në Mina. Është një qytezë afër Mekës. Shkoni në Mina për dy apo tri ditë. Pastaj ktheheni te Qabja, shkoni rreth saj shtatë herë, që quhet “tavafi i lamtumirës” rreth Qabes, dhe kaq është.
Tani, këshilla ime për ju është: mos shkoni kurrë në Medinë, sepse njerëzit shkojnë në Medinë dhe ua prishin Haxhin vetes. Shkojnë te varri, mauzoleu i profetit Muhamed, dhe e idhujtarizojnë profetin, dhe kjo e prish gjithçka, e prish tërë fenë, jo vetëm Haxhin (39:65). Pra, Haxhi duhet të bëhet vetëm në Mekë, ku shkoni rreth Qabes shtatë herë, ndërmjet Safasë dhe Mervesë shtatë herë, shkoni në Arafat për një ditë dhe në Mina për dy apo tri ditë, dhe kaq është. Këta janë hapa të caktuar që përmenden në Kuran.
Të gjitha punët tona do të asgjësoheshin nëse kryejmë adhurim idhujsh. Duhet t’i përkushtohemi vetëm Zotit.
Dhe, meqë ra fjala, të gjitha këto detyra në Islam na erdhën përmes profetit Ibrahim. Nëse e shikoni Suren 22, strofën e fundit, numër 78, do të shihni se Ibrahimi është burimi, babai i Islamit, dhe babai i myslimanëve, dhe nëse e shikoni suren 16 strofën 123, shihni se profeti Muhamed e ndoqi fenë e Ibrahimit. Islami është feja e Ibrahimit. Ai është themeluesi i Islamit, dhe të gjitha detyrat e Islamit erdhën nga Ibrahimi, jo nga profeti Muhamed. Muhamedi e solli Kuranin; Zoti e solli Kuranin përmes Muhamedit. Pra, kjo është arsyeja pse disa njerëz hutohen kur u thoni se Zoti thotë që Kurani është i plotë, i përsosur dhe krejtësisht i hollësishëm. Disa nga tradicionalistët e vjetër do të thonë, “Mirë, ku është në Kuran numri i reqateve për Lutjen e Mesditës?” Shihni, ata harrojnë se Lutjet e Kontaktit, Agjërimi i Ramazanit, bamirësia e Zeqatit dhe shtegtimi i Haxhit, të gjitha këto detyra na erdhën nga Ibrahimi, dhe Kurani e thotë këtë. Nëse e shikoni suren 21, strofën 73, ajo ju tregon se Ibrahimi e filloi Salatin dhe Zeqatin. Dhe në suren 22, të titulluar “Haxhi”, shihni se Ibrahimi është burimi i Haxhit, e kështu me radhë (22:26). Kurani thotë qartë se të gjitha detyrat dhe obligimet na erdhën përmes profetit Ibrahim dhe na tregon në suren 22, strofën 78, se kjo është feja e Ibrahimit. Profeti Muhamed thjesht kontribuoi Kuranin, dhe Kurani është fjala e Zotit që erdhi përmes Muhamedit (5:99). Pra, kini kujdes për këtë pikë, dhe mos lejoni askënd t’ju mashtrojë që të mendoni se Kurani nuk është i plotë. Parimi më i rëndësishëm në Islam është “vetëm Zoti”. Duhet t’i përkushtoheni vetëm Zotit (21:25). Nuk e idhujtarizoni profetin Muhamed, siç bënë të Krishterët me profetin Jezus. I përkushtoheni plotësisht vetëm Zotit, dhe ndiqni vetëm fjalën e Zotit, vetëm Kuranin, asnjë burim tjetër. Nëse ndiqni burime të tjera, i asgjësoni të gjitha punët tuaja, siç e shohim në suren 39, ku Zoti thotë se nëse bini në adhurim idhujsh, të gjitha punët tuaja asgjësohen (39:65). Mund ta bëni Salatin, Zeqatin (bamirësinë), Haxhin, agjërimin dhe të gjitha këto, dhe të gjitha do të jenë më kot, përveç nëse i përkushtoheni vetëm Zotit dhe e shpallni Shehadetin tuaj, “Eshhedu en la ilahe il-lallah”. Kaq është. Pra, këto janë thelbet bazë të Islamit.
Ndalesat
Ndalesat janë gjithashtu të rëndësishme. Ka katër lloje mishi që nuk mund t’i hani, për shembull, dhe ato janë (6:145):
- Kafshët që ngordhin vetë pa ndërhyrje njerëzore.
- Mishi i derrit.
- Gjaku që rrjedh, gjaku që rrjedh të cilin mund ta hidhni në gotë dhe ta gatuani apo ta pini.
- Kafshët e kushtuara dikujt tjetër përveç Zotit, që i janë kushtuar posaçërisht Muhamedit, Jezusit, Aliut apo dikujt tjetër.
Këto janë të ndaluara. Pra, nëse shkoni në market, për shembull në marketin Safeway, dhe e shikoni mishin, nëse doni ta dini a është hallall (i lejuar) apo haram (i ndaluar), i bëni vetes këto katër pyetje: (1) A është ky mish derri? Përgjigjja është “jo”; pastaj (2) a ngordhën këto kafshë vetë pa ndërhyrje njerëzore? Përgjigjja është “jo”. (3) A është ky gjak që rrjedh? Përgjigjja është “jo”. (4) A iu kushtua ky mish Jezusit apo dikujt tjetër, apo Shën Françeskut? Përgjigjja është “jo”. Prandaj, ky mish është hallall, është në rregull, mund ta hani. Nëse e bëni haram, nëse e ndaloni, atëherë po ndiqni ndonjë fe tjetër. Nuk jeni mysliman kur e bëni këtë. Pra, është shumë e rëndësishme të ndiqni saktësisht atë që Kurani e ndalon. Nëse ndaloni ndonjë gjë tjetër – disa njerëz shkojnë deri në skaje qesharake, si ndalimi i sapunëve, i furçave, i këpucëve dhe gjërave të tilla, dhe natyrisht, kjo është një fe që nuk është Islam. Nuk ka të bëjë fare me Islamin.
Gjithashtu janë të ndaluara të gjitha dehësit – alkooli, marihuana, çdo gjë që ndikon në mendjen tuaj, të gjitha dehësit, çdo gjë që ndikon në aftësinë tuaj për të menduar dhe për të pasur tru të shëndetshëm (5:90). Pra, të gjitha drogat dehëse, barërat dhe alkooli, të gjitha këto janë të ndaluara. Gjithashtu bixhozi është i ndaluar. Mos luani lotari. Do t’ju kushtojë më shumë; edhe nëse e fitoni çmimin e madh, do të përfundoni humbës. Zoti ka kontrollin dhe Ai e ndaloi bixhozin, lojërat e fatit të çdo lloji.
Natyrisht, ndalesat kryesore renditen në Kuran: kurvëria është e ndaluar, vrasja, vjedhja, mashtrimi, gënjeshtra. Zoti dëshiron që të jeni njeri i përsosur, njeri i mirë. Madje edhe thyerja e premtimit është e ndaluar. Duhet të jeni njeri i fjalës, duhet të jeni burrë i fjalës apo grua e fjalës. Kur thoni diçka, e bëni, dhe njerëzit duhet t’ju njohin si të tillë. Kjo është ajo çka do të thotë të jesh mysliman.
Disa këshilla për Haxhin
Tani, disa njerëz janë të magjepsur nga shtegtimi i Haxhit dhe duan ta bëjnë menjëherë. Janë të magjepsur nga vendi ekzotik, e dini, Arabia Saudite, dhe udhëtimi, e të gjitha këto, por këshilla ime për ju është që së pari ta përsosni fenë tuaj. Duke folur nga përvoja, nuk është udhëtim shumë i këndshëm. Ka një milion e gjysmë apo dy milionë njerëz që bëjnë shtegtimin, dhe është një sprovë e rëndë. Në vend që të kënaqeni – nuk po shkoni si turist – është një proces i vështirë dhe disa njerëz mund të zhgënjehen kur shkojnë shumë herët, para se besimi i tyre të jetë mjaft i fortë. Pra, sigurohuni që së pari ta përsosni fenë tuaj, dhe pastaj ta bëni shtegtimin e Haxhit.
Një gjë tjetër nga e cila duhet të ruheni në lidhje me Haxhin është se disa njerëz shkojnë dhe e bëjnë shtegtimin e Haxhit, siç thashë, para se besimi i tyre të jetë mjaft i fortë, dhe kthehen të fryrë e duke menduar, e dini, “Tani jam i përsosur, jam i mirë, dhe askush nuk është si unë. E bëra Haxhin.” E dini, u hipën në kokë dhe sjell rezultatin e kundërt. Bëhen myslimanë më të këqij në vend që të bëhen më të mirë. Pra, duhet të shkoni dhe ta bëni shtegtimin e Haxhit pasi ta keni përsosur fenë tuaj, dhe kjo duhet t’ju bëjë të përulur, më të përulur. Dhe më kujtohet proverbi që thotë, “Mos u bëj modest. Nuk je aq i madh”.
Procesi i zakonshëm i Haxhit
Zbatimi i shtegtimit të Haxhit është shumë i lehtë. Gjithçka që bëni është të përgatiteni financiarisht, me pushimet tuaja dhe me gjithçka, dhe pastaj udhëtoni për në Arabinë Saudite (aeroporti i Xhedës). Sapo të aterroni atje, do t’ju caktojnë një udhëzues, dhe ai e ndihmësit e tij do t’ju tregojnë saktësisht çka të bëni. Por gjëja kryesore është që ta mësoni përmendsh thënien, “Lebbejke All-llahumme lebbejk”, që do të thotë, “Zoti im, i përgjigjem thirrjes Tënde.” “Lebbejke la sherike leke lebbejk.” “Të përgjigjem Ty. Nuk ke asnjë ortak.” Dhe tërë thënien do t’jua mësojë udhëzuesi. Thënia kryesore që duhet ta dini gjatë gjithë Haxhit është kjo: “Lebbejke All-llahumme lebbejk”, që do të thotë, “Zoti im, i përgjigjem thirrjes Tënde”. “Lebbejke la sherike leke lebbejk”, “Të përgjigjem Ty. Nuk ke ortak. Nuk ka asnjë ortak me Ty. I përgjigjem thirrjes Tënde”.
Pra, “Lebbejke All-llahumme lebbejk. Lebbejke la sherike leke lebbejk.” Kjo është gjithçka që ju nevojitet; e shqiptoni këtë thënie, e mësoni përmendsh dhe e përsërisni gjatë gjithë kohës gjatë Haxhit – gjatë gjithë Haxhit, sa herë që ndërroni drejtim, ngjiteni në një kodër, zbritni nga një kodër, takoni miq, e thoni këtë.
Detajet e Haxhit do t’jua japë udhëzuesi që do t’ju caktohet sapo të arrini në Arabinë Saudite.