[search-in-place-form in_current_page="1"]

Përdorimi i shumësit nga Zoti

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Në botën anglishtfolëse, ku doktrina e trinisë është e përhapur, disa njerëz intrigohen nga përdorimi i shumësit nga Zoti në Kuran. Mesazhi dërrmues i Kuranit, ku nuk ka absolutisht asnjë kompromis, është se “ZOTI ËSHTË NJË” (2:133, 163; 4:171; 5:73; 6:19; 9:31; 12:39; 13:16; 14:48, 52; 16:22, 51; 18:110; 21:108; 22:34; 37:4; 38:65; 39:4; 40:16; 41:6; 112:1).

Sa herë që forma e vetës së parë shumës përdoret nga i Gjithëfuqishmi, ajo gjithmonë tregon pjesëmarrjen e entiteteve të tjera, si engjëjt. Për shembull, shpallja e këtij Kurani përfshiu pjesëmarrjen e engjëllit Xhebrail dhe të profetit Muhamed. Prandaj përdorimi i formës së shumësit në 15:9: “Ne e shpallëm këtë shkrim, dhe Ne do ta ruajmë.” Forma e shumësit këtu thjesht e pasqyron faktin që engjëlli Xhebrail dhe profeti Muhamed morën pjesë në procesin e dorëzimit të Kuranit.

Një shembull tjetër ka të bëjë me fryrjen e frymës së jetës në Ademin dhe në Isain. Krijimi i Ademit ndodhi në qiell dhe Zoti drejtpërdrejt i fryu atij frymën e jetës. Kështu, forma e vetës së parë njëjës përdoret vazhdimisht: “I fryva Ademit nga shpirti Im” (15:29, 38:72). Krijimi i Isait, nga ana tjetër, ndodhi në tokë, dhe Xhebraili ia bartë “fjalën” e Zotit Merjemes. Forma e shumësit përdoret vazhdimisht kur i referohet krijimit të Isait (21:91, 66:12).

Kur Zoti i foli Musait drejtpërdrejt, pa ndërmjetësimin e engjëjve, shohim se Zoti flet ekskluzivisht në njëjës: “Unë jam Zoti. Nuk ka zot tjetër përveç Meje. Do të më adhurosh vetëm Mua, dhe do t’i kryesh rregullisht lutjet e kontaktit (Salatin) për të më përkujtuar.” (20:12-14).

Sa herë që përmendet adhurimi i Zotit, përdoret njëjësi (51:56).

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 10 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Dita e Ringjalljes

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Strofa 39:68 në Kuran thotë se kur të fryhet briri, të gjithë në qiej dhe në tokë bien pa vetëdije, përveç atyre që i kursen Zoti. Pastaj fryhet për herë të dytë, dhe atëherë ata ngrihen.

Toka do të shkëlqejë me dritën e Zotit (39:69) ndërsa Ai vjen në universin tonë, së bashku me engjëjt (89:22). Meqë universi ynë është sundim i përkohshëm për Dreqin, ai nuk mund ta përballojë praninë fizike të Zotit (7:143). Ndërsa i Gjithëfuqishmi afrohet, yjet do të përplasen me njëri-tjetrin (77:8, 81:2), dhe toka do të copëtohet nën këmbët tona (69:14, 89:21). Këto tmerre nuk do t’i shqetësojnë besimtarët (21:103).

 

Parajsa e Lartë

Me ardhjen e Zotit të Gjithëfuqishëm, të gjithë njerëzit dhe xhindët do të shtresohen automatikisht sipas shkallës së rritjes dhe zhvillimit të tyre. Ata që i ushqyen shpirtrat e tyre duke e adhuruar vetëm Zotin, duke besuar në Botën Tjetër dhe duke bërë një jetë të drejtë, do të jenë mjaft të fortë për të qëndruar afër Zotit; ata do t’i zënë gradat më të larta.

 

Parajsa e Ulët

Ata që i zhvilluan shpirtrat e tyre në një shkallë më të vogël, si edhe ata që vdesin para moshës dyzet vjeç, do të lëvizin poshtë në Parajsën e Ulët. Ata do të shkojnë në vendin ku mund të jenë aq afër Zotit sa ua lejon shkalla e tyre e rritjes dhe zhvillimit.

 

Purgatori

Do të ketë njerëz që i ushqyen shpirtrat e tyre aq sa për t’i kursyer nga Ferri, por jo mjaftueshëm për të hyrë në Parajsën e Ulët. Ata nuk janë as në Ferr, as në Parajsë. Ata do t’i përgjërohen Zotit t’i pranojë në Parajsën e Ulët (7:46-50). Zoti do të ketë mëshirë për ta, dhe do ta bashkojë Purgatorin me Parajsën e Ulët.

 

Ferri

Një univers i ri, i teti, do të krijohet për t’i strehuar ata që ikin nga Zoti për shkak të dobësisë së tyre; ata dështuan t’i ushqenin dhe t’i zhvillonin shpirtrat e tyre (69:17).

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 11 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Roli i profetit Muhamed

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Misioni i vetëm i Profetit ishte ta dorëzonte Kuranin, tërë Kuranin, dhe asgjë tjetër përveç Kuranit (3:20; 5:48-50, 92, 99; 6:19; 13:40; 16:35, 82; 24:54; 29:18; 42:48; 64:12).

Dorëzimi i Kuranit ishte një mision aq i madh dhe fisnik sa Profeti nuk kishte kohë për të bërë asgjë tjetër. Për më tepër, Profeti u ndalua me fjalët më të forta të nxirrte çfarëdo mësimesh fetare përveç Kuranit (69:38-47). Atij iu ndalua madje edhe ta shpjegonte Kuranin (75:15-19) – Zoti është i vetmi mësues i Kuranit (55:1-2) dhe Kurani është Hadithi më i mirë (39:23 & 45:6).

Këto fakte kuranore shfaqen në realitetin historik se fjalët dhe veprimet (Hadithi & Suneti) që i atribuohen Profetit nuk u shfaqën deri në shekullin e dytë pas vdekjes së tij. Kurani e ka profetizuar trillimin e Hadithit dhe Sunetit nga armiqtë e Profetit (6:112-115). Kurani na mëson se ishte vullneti i Zotit ta lejonte shpikjen e Hadithit dhe Sunetit që të shërbenin si kritere për t’i ekspozuar ata që besojnë vetëm me buzë, jo me zemër. Ata që tërhiqen nga Hadithi dhe Suneti dëshmohen të jenë besimtarë të rremë (6:113). Ironikisht, librat e Hadithit i raportojnë urdhrat e Profetit që të mos shkruhej asgjë prej tij përveç Kuranit! Për shembull, më lejoni t’ju tregoj dy Hadithe të tilla të marra nga burimet më të besueshme të hadithistëve, Sahih Muslim dhe Is-haah Ahmad Ibn Hanbal:

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 12 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Shtylla e parë e Islamit (Nënshtrimit): “Laa Elaaha Ellaa Allah” (Nuk ka zot tjetër përveç Zotit)

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Strofa 3:18 në Kuran e deklaron Shtyllën e Parë të Islamit (Nënshtrimit), e cila është: “Zoti dëshmon se nuk ka zot tjetër përveç Tij, dhe kështu dëshmojnë edhe engjëjt dhe ata që kanë dije.”

Kjo shtyllë më vendimtare është shtrembëruar. Miliona myslimanë e kanë përvetësuar versionin politeist të Dreqit, dhe këmbëngulin ta përmendin emrin e Muhamedit pranë emrit të Zotit. Megjithatë, kriteri i madh i Kuranit në 39:45 i vulos myslimanë të tillë si mosbesimtarë: “Kur përmendet VETËM Zoti, zemrat e atyre që nuk besojnë në Botën Tjetër tkurren me neveri, por kur përmenden të tjerë bashkë me Të, ata kënaqen.”

Mund ta vini re këtë madje edhe në praktikë. Adhuruesve të idhujve që nuk e mbështetin Shtyllën e Parë të Islamit siç diktohet në 3:18 u ndalohet nga Zoti ta shqiptojnë Shehadetin e saktë. Ata thjesht nuk mund ta thonë: “Esh-hedu en la ilahe il-lallah” më vete, pa e përmendur emrin e Muhamedit. Provojeni me cilindo adhurues idhujsh që pretendon se është mysliman. Sfidojini ta thonë: “Esh-hedu en la ilahe il-lallah.” Ata kurrë nuk mund ta thonë. Meqë kjo është feja e Ibrahimit (2:130, 135; 3:95; 4:125; 6:161; 12:37-38; 16:123; 22:78;), kredoja E VETME duhet të jetë “LA ILAHE IL-LALLAH (nuk ka zot përveç Zotit të Vetëm)”.

 

Një blasfemi e rëndë

Nuk ka blasfemi më të madhe se shtrembërimi i Kuranit për ta idhulluar profetin Muhamed kundër vullnetit të tij. Strofa 19 e Sures “Muhamed” (47:19) thotë: “Ta dish se nuk ka zot përveç Zotit të vetëm.” Më poshtë tregohet një fotokopje e logos së rregullt të një botimi mysliman THE REVIEW OF RELIGIONS (The London Mosque, 16 Gressenhall Road, London SW18 5QL,

Angli). Duke e përdorur stilin kaligrafik të Kuranit, botuesit e THE REVIEW OF RELIGIONS e shtuan frazën “Muhammed Resulullah” në një mënyrë që jep përshtypjen e rreme se kjo është deklarata kuranore e 47:19. Çfarë blasfemie!

Pra, kjo kaligrafi thotë: “Ta dish se nuk ka zot përveç Zotit të Vetëm, Allahut. Muhamedi është i dërguar i Zotit.” Ky është një shembull mjaft tipik i Islamit të shtrembëruar.

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 13 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Paracaktimi

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Ne jemi absolutisht të lirë të besojmë apo të mos besojmë në Zotin. Është vullneti i Zotit që ne të vendosim lirisht (18:29, 25:57, 73:19, 74:37, 76:29, 78:39, 80:12).

Pasi e kryem mëkatin tonë origjinal, Zoti na dha një shans ta mohonim krimin tonë dhe ta pranonim autoritetin e Tij absolut (33:72). Por ne vendosëm se donim ta shihnim një demonstrim të aftësisë së Dreqit si “zot”. Shumë njerëz protestojnë për faktin që Zoti i ka krijuar, për t’i kaluar nëpër këtë test të tmerrshëm. Qartazi, njerëz të tillë nuk janë të vetëdijshëm se [1] ata kanë kryer një krim të tmerrshëm, dhe [2] se iu dha një shans ta mohonin krimin e tyre dhe ta shpengonin veten, por ata zgjodhën ta kalonin testin.

Mësojmë nga 57:22 se jetët tona, bashkë me çdo gjë tjetër rreth nesh, janë të regjistruara paraprakisht në diçka si një videokasetë. Zoti e di plotësisht çfarë vendimi është i paracaktuar ta marrë secili prej nesh; Ai e di cilët prej nesh do të shkojnë në Parajsë dhe cilët do të shkojnë në Ferr. Madje para se të lindnim në këtë botë, Zoti e dinte cilët shpirtra janë të mirë dhe cilët shpirtra janë të këqij. Për sa i përket gjithëdijes së Zotit, mund ta imagjinojmë një vulë në ballin e secilit që thotë “Parajsë” apo “Ferr”. E megjithatë, për sa na përket ne, jemi plotësisht të lirë të anojmë me autoritetin absolut të Zotit, apo me pikëpamjet politeiste të Dreqit. Paracaktimi, prandaj, është fakt për sa i përket Zotit, jo për sa na përket ne.

Ky kuptim i shpjegon strofat e shumta që thonë se “Zoti e udhëzon kë të dojë dhe e çorienton kë të dojë.” Bazuar në dijen e Tij, Zoti i cakton shpirtrat tanë në rrethanat që i meritojmë. Kur Zoti u tha engjëjve: “Unë e di atë që ju nuk e dini” (2:30), kjo do të thoshte se disa prej nesh e meritonin një shans për ta shpenguar veten. Një shembull i udhëzimit të Zotit për ata që e meritojnë udhëzimin gjendet në 21:51: “Ne ia dhamë Ibrahimit udhëzimin e tij, sepse ishim plotësisht të vetëdijshëm për të.” Me fjalë të tjera, Zoti e dinte se Ibrahimi ishte shpirt i mirë që meritonte të udhëzohej, dhe Zoti ia dha udhëzimin dhe kuptimin e tij. Një shembull tjetër i mirë thuhet në strofën 12:24. Jusufi disi ra pas gruas së fisnikut egjiptian, dhe gati sa nuk bëri kurorëshkelje, sikur të mos e kishte parë një shenjë nga Zoti i tij. Zoti na mëson në 12:24 se Ai “e largoi të keqen dhe mëkatin nga Jusufi, sepse ai ishte njëri nga adhuruesit e Mi të përkushtuar.” A ishte Jusufi ai që e kontrolloi epshin e tij? Apo ishte mbrojtja e Zotit nga mëkati ajo që e bëri të dëlirë? I tillë është paracaktimi.

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 14 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Detyrat fetare: dhuratë nga Zoti

Përmbledhje:

Bazuar në Shtojcën 15 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa, ky predikim shpjegon se Lutjet e Kontaktit, Zeqati, agjërimi dhe Haxhi janë dhurata nga Zoti që e ushqejnë shpirtin, përshkruan si kryhet secila prej tyre dhe përmend përfitimet e tyre fizike, ekonomike dhe shoqërore.

Transkripti i videos:

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Kur Ibrahimi iu përgjërua Zotit në 14:40, ai nuk kërkoi pasuri apo shëndet; dhurata për të cilën u përgjërua ishte: “Të lutem, o Zot, më bëj njërin që i kryen lutjet e kontaktit (Salatin).” Detyrat fetare të vendosura nga Zoti në fakt janë një dhuratë e madhe prej Tij. Ato e përbëjnë ushqimin e nevojshëm për rritjen dhe zhvillimin e shpirtrave tanë. Pa një ushqim të tillë, nuk mund ta përballojmë energjinë e jashtëzakonshme që shoqëron praninë fizike të Zotit në Ditën e Gjykimit. Besimi në Zotin vetvetiu nuk e garanton shpengimin tonë; duhet t’i ushqejmë edhe shpirtrat tanë (6:158, 10:90-92). Përveç kësaj, strofa 15:99 thotë se kryerja e detyrave fetare të vendosura nga Zoti është mjeti ynë për ta arritur sigurinë. Ajo thotë: “Adhuroje Zotin tënd që ta arrish sigurinë.”

 

Lutjet e Kontaktit (Salati)

Praktika kryesore e adhurimit, apo detyra fetare, që na erdhi gjatë gjithë rrugës nga Ibrahimi është Lutja e Kontaktit. Mund ta mësoni si ta bëni saktë në videon me titull “Parimet e lutjes myslimane” nga Rashad Khalifa. Dhe ato janë parimet bazë. Alban Fejza jep detaje më konkrete për kohët e tyre në videon e tij sqaruese me titull “Kohët e Lutjeve të Kontaktit.” Gjithashtu, Alban Fejza jep më shumë detaje në një video tjetër për t’ju informuar për përjashtimet në rrethanat tona moderne të jetesës, në qytete, parqe, në punë e kështu me radhë, por nëse doni një mënyrë shumë të shpejtë për ta mësuar, mund ta shikoni Predikimin e së Premtes të Alban Fejzës me titull “Si të bëhesh mysliman për 3 minuta?”

Por ajo që është e rëndësishme të thuhet këtu është se lutjet ditore të kontaktit janë vaktet kryesore për shpirtin. Ndërsa një shpirt mund të arrijë njëfarë rritjeje dhe zhvillimi duke bërë një jetë të drejtë, edhe pa i kryer lutjet e kontaktit, kjo do të ishte si të mbijetosh me meze pa vakte të rregullta.

Gjithashtu, lutja e përbashkët e mesditës së së Premtes është detyrë e detyrueshme për çdo burrë dhe grua të Nënshtruar (62:9). Moskryerja e Lutjes së së Premtes është shkelje e rëndë.

Dëshmia se Salati ishte tashmë i vendosur përmes Ibrahimit gjendet në strofat 8:35, 9:54, 16:123, & 21:73. Kjo detyrë më e rëndësishme në Islam (Nënshtrim) është shtrembëruar aq rëndë sa lutjet e kontaktit (Salati) janë bërë praktikë idhujtarie për shumicën dërrmuese të myslimanëve. Edhe pse Kurani urdhëron që lutjet tona të kontaktit duhet t’i kushtohen vetëm Zotit (20:14; 39:3, 45), myslimanët e sotëm këmbëngulin ta përkujtojnë “Muhamedin dhe familjen e tij” dhe “Ibrahimin dhe familjen e tij” gjatë lutjeve të tyre. Kjo i bën lutjet e tyre të pavlefshme (39:65).

 

Bamirësia e Obligueshme (Zeqati)

Detyra tjetër fetare është Bamirësia e Obligueshme (Zeqati). Mund të bëhet në dy mënyra, varësisht nëse jeni pjesë e një bashkësie mosbesimtare apo e një bashkësie besimtare. Megjithatë, për shkak të internetit, sot jemi gjithmonë në gjendje të jemi pjesë e një bashkësie besimtare, dhe prandaj opsioni i dytë është ai që duhet ta bëjmë. Dhe unë shpjegoj gjithçka që duhet ta dini për këtë opsion të dytë, i cili në fakt është opsioni kryesor; tradicionalisht ka qenë opsioni kryesor gjatë gjithë historisë që nga koha e Ibrahimit deri tani. Dhe shpjegimin për të gjithë këtë mund ta gjeni nga Kurani, jo nga burime të tjera. Alban Fejza e shpjegon të gjithë këtë nga Kurani në videon sqaruese me titull “Bamirësia e obligueshme (Zeqati)”

 

Agjërimi

Detyra tjetër fetare është agjërimi. Të gjitha detajet e agjërimit mund t’i gjeni në strofat 2:183-187.

 

Pelegrinazhi: Haxhi & Umreja

Dhe detyra e fundit fetare është Pelegrinazhi: Haxhi & ‘Umreja. Një herë në jetë, Haxhi dhe ‘Umreja janë të caktuara për ata që e përballojnë. Pelegrinazhi e përkujton nënshtrimin shembullor të Ibrahimit ndaj Zotit, dhe duhet të kryhet gjatë katër Muajve të Shenjtë – Dhul-Hixhxhe, Muharrem, Safer, & Rebiul-Evvel (muaji i 12-të, i 1-rë, i 2-të, i 3-të) (2:197; 9:2, 36). ‘Umreja mund të kryhet në çdo kohë. Ashtu si të gjitha detyrat e tjera në Islam, Haxhi është shtrembëruar. Shumica e myslimanëve e kryejnë Haxhin vetëm gjatë disa ditëve në Dhul-Hixhxhe, dhe i konsiderojnë Rexhebin, Dhul-Kaden, Dhul-Hixhxhen dhe Muharremin (muaji i 7-të, i 11-të, i 12-të, i 1-rë) si Muajt e Shenjtë. Ky është një shtrembërim që dënohet rëndë (9:37).

Pelegrinazhi fillon me një larje apo dush, pasuar nga një gjendje shenjtërie e quajtur “Ihram”, ku pelegrini mashkull vesh pëlhura pa tegela, dhe gruaja vesh një fustan modest (2:196). Gjatë gjithë Haxhit, pelegrini përmbahet nga marrëdhëniet intime, kotësitë si rruajtja dhe prerja e flokëve, grindjet, sjellja e keqe dhe fjalët e këqija (2:197). Pastërtia, larja dhe praktikat e rregullta të higjienës inkurajohen. Me të arritur në Xhaminë e Shenjtë në Mekë, pelegrini ecën rreth Qabes shtatë herë, duke e lartësuar dhe duke e lavdëruar Zotin (2:125, 22:26-29). Formula e zakonshme është: “Lebbejke All-llahumme Lebbejk” (Zoti im, të jam përgjigjur Ty). “Lebbejke La Sherike Leke Lebbejk” (Të jam përgjigjur Ty, dhe shpall se nuk ka zot tjetër përveç Teje; të jam përgjigjur Ty). Hapi i ardhshëm është ta ecësh distancën gjysmë milje mes kodrinave të Safasë dhe Mervesë shtatë herë, me vrapim të lehtë herë pas here (2:158). Kjo e përfundon pjesën e ‘Umres së pelegrinazhit.

Pelegrini pastaj shkon në ‘Arafat për ta kaluar një ditë adhurimi, meditimi dhe lartësimi të Zotit, nga agimi deri në perëndim të diellit (2:198). Pas perëndimit të diellit, pelegrini shkon në Muzdelife ku kryhet Lutja e Natës, dhe mblidhen 21 guralecë për gurëzimin simbolik të Dreqit në Mina. Nga Muzdelifeja, pelegrini shkon në Mina për të kaluar dy apo tri ditë (2:203). Në mëngjesin e parë në Mina, pelegrini flijon një kafshë për t’i ushqyer të varfrit dhe për ta përkujtuar ndërhyrjen e Zotit për t’i shpëtuar Ismailin dhe Ibrahimin nga dredhia e Dreqit (37:107). Ceremonitë e gurëzimit e simbolizojnë refuzimin e politeizmit të Dreqit dhe bëhen duke hedhur shtatë guralecë në secilin nga tri vendet, duke e lartësuar Zotin (15:34). Pelegrini pastaj kthehet në Mekë dhe e kryen tavafin e lamtumirës rreth Qabes shtatë herë.

Fatkeqësisht, shumica e pelegrinëve myslimanë të sotëm e kanë bërë zakon ta vizitojnë varrin e profetit Muhamed në Medinë, ku i kryejnë aktet më flagrante të idhujtarisë dhe kështu e anulojnë Haxhin e tyre. Kurani vazhdimisht flet për “Xhaminë e Shenjtë”, ndërsa myslimanët e sotëm flasin për “Dy Xhamitë e Shenjta”! Në një akt të dukshëm idhujtarie, myslimanët e kanë ngritur varrin e Muhamedit si një tjetër “Xhami të Shenjtë”! Kjo është shkelje blasfemuese e Kuranit, dhe, ironikisht, e shkel madje edhe Hadithin. Hadithi i treguar këtu e ilustron këtë ironi të çuditshme:

Ky hadith thotë: “Zoti i ka mallkuar hebrenjtë dhe të krishterët pse i kthyen varret e profetëve të tyre në xhami.”

 

Përfitimet fizike

Përveç përfitimeve të tyre shpirtërore të paçmueshme, ka një numër të madh përfitimesh fizike, ekonomike dhe shëndetësore nga kryerja e lutjeve të kontaktit (Salatit), bamirësisë së obligueshme (Zeqatit), agjërimit gjatë muajit të Ramazanit dhe Haxhit.

Kryerja e lutjes së Agimit i ndërpret periudhat e gjata të palëvizshmërisë gjatë gjumit; tani është dëshmuar se kjo ndihmon në parandalimin e artritit. Gjithashtu, ngritja herët në mëngjes ndihmon në luftimin e depresionit dhe problemeve të tjera psikologjike. Pozicioni i sexhdes që përsëritet gjatë lutjeve të kontaktit i zgjeron enët e gjakut në trurin tonë për të pranuar më shumë gjak, dhe kjo i parandalon dhimbjet e kokës. Përkulja e përsëritur e shpinës dhe e nyjeve është ushtrim i shëndetshëm. Të gjitha këto janë fakte të vërtetuara shkencërisht.

Abdeset e kërkuara para lutjeve të kontaktit na inkurajojnë ta përdorim tualetin më shpesh. Ky zakon na mbron nga një kancer i zakonshëm dhe shkatërrues, kanceri i zorrës së trashë.

Agjërimi gjatë muajit të Ramazanit i rikthen stomakët tanë të zgjeruar në madhësitë e tyre normale, e ul presionin e gjakut përmes dehidrimit të përkohshëm, e çliron trupin nga toksinat e dëmshme, u jep veshkave tona një pushim shumë të nevojshëm dhe e ul peshën tonë duke e hequr yndyrën e tepërt dhe të dëmshme.

Dhe bamirësia e Zeqatit dhe pelegrinazhi i Haxhit kanë përfitime ekonomike dhe shoqërore me shtrirje të gjerë.

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 15 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Ndalesat ushqimore

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Kurani mëson se Zoti është jashtëzakonisht i pakënaqur me ata që ndalojnë çfarëdo gjëje që nuk është ndaluar posaçërisht në Kuran (16:112-116). Mbështetja e çfarëdo ndalimi që nuk përmendet posaçërisht në Kuran është e barabartë me idhujtarinë (6:142-152). Ndalime të tilla përfaqësojnë ndonjë zot (apo zota) tjetër përveç Zotit. Nëse e adhuroni VETËM Zotin, do t’i mbështetni VETËM mësimet e Tij dhe do t’i nderoni urdhërimet dhe ndalimet e vendosura vetëm prej Tij.

Specifika absolute e ndalimeve ushqimore në Kuran ilustrohet më së miri në strofat 6:145-146. Mësojmë nga këto dy strofa se kur Zoti e ndalon “mishin”, Ai e ndalon “mishin” dhe asgjë tjetër, dhe kur e ndalon “dhjamin”, kjo është ajo që Ai ndalon posaçërisht. Këto dy strofa na informojnë se “mishi” i derrit është i ndaluar, jo “dhjami”. Qartazi, Zoti e dinte se në shumë vende, sallo do të përdorej në produktet e pjekura dhe në produkte të tjera ushqimore, dhe se një përdorim i tillë nuk i bën ushqimet Haram (të ndaluara). Kurani ndalon posaçërisht katër lloje mishi (2:173, 5:3, 6:142-145 dhe 16:112). Ai thotë: “Thuaj: ‘Nuk gjej në atë që m’u shpall asgjë të ndaluar për asnjë ngrënës, përveçse nëse është (1) kërmë, (2) gjak që rrjedh, (3) mishi i derrit, sepse është i papastër, dhe (4) mishi i kushtuar në mënyrë blasfemuese dikujt tjetër përveç Zotit.’ Nëse dikush detyrohet t’i hajë këto pa qenë keqdashës apo i qëllimshëm, atëherë Zoti yt është Falës, Mëshirëplotë.” [6:145]

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 16 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Vdekja

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Vdekja është një mister i madh për shumicën e njerëzve. Jo kështu për studentët e Kuranit. Mësojmë se vdekja është saktësisht si gjumi; e plotë me ëndrra (6:60, 40:46). Periudha mes vdekjes dhe ringjalljes kalon si një natë gjumi (2:259; 6:60; 10:45; 16:21; 18:11, 19, 25; 30:55).

Në momentin e vdekjes, secili e di fatin e tij apo të saj; Parajsën apo Ferrin. Për mosbesimtarët, vdekja është ngjarje e tmerrshme; engjëjt i godasin në fytyrë dhe në prapanicë ndërsa ua rrëmbejnë shpirtrat (8:50, 47:27, 79:1).

Vazhdimisht, Kurani flet për dy vdekje; vdekja e parë ndodhi kur dështuam të mbanim qëndrim me autoritetin absolut të Zotit. Ajo vdekje e parë zgjati derisa lindëm në këtë botë. Vdekja e dytë e përfundon jetën tonë në këtë botë (2:28, 22:66, 40:11).

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 17 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Kurani: gjithçka që ju nevojitet për shpëtim

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Fjalët e Kuranit flasin në strofën 19:64, duke thënë: “Ne zbresim në përputhje me urdhërimet e Zotit tënd. Atij i takojnë e kaluara, e tashmja dhe e ardhmja. Zoti yt kurrë nuk harron.” Zoti nuk harroi, për shembull, të na thoshte si të flemë (18:109, 31:27). E megjithatë, trillimtarët e doktrinës së tillë të rreme si Hadithi & Suneti kanë dalë me mësime fetare që u diktojnë ndjekësve të tyre si të flenë, e madje edhe si t’i presin thonjtë. Xhamia e Shenjtë në Mekë dhe “Xhamia e Shenjtë” e paligjshme e Medinës punësuan disa individë për t’i kërkuar vizitorët e rraskapitur dhe për t’i rrahur me shkop nëse bien në gjumë në anën e gabuar!

Kurani shpall se Kurani është i plotë, i përsosur dhe plotësisht i detajuar (6:19, 38, 114, 115; 50:45), dhe se rregullat fetare që nuk janë vendosur posaçërisht në Kuran përbëjnë një fe tjetër nga Islami (Nënshtrimi) (42:21, 17:46). Besimtarët e vërtetë e mbështetin Kuranin, tërë Kuranin, dhe asgjë tjetër përveç Kuranit. Ky parim konfirmohet nga kodi matematikor i Kuranit. Strofa 46 e Sures 17 shpall se do ta mbështetim VETËM Kuranin. Fjala “VETËM” ndodh në Kuran 6 herë: në strofat 7:70, 17:46, 39:45, 40:12, 40:84 dhe 60:4. Të gjitha këto ndodhje i referohen Zotit, përveç 17:46. Kur i mbledhim numrat e sureve dhe të strofave që i referohen “VETËM ZOTIT”, marrim 361, 19×19. Kjo dëshmon se 17:46 i referohet “VETËM Kuranit.”

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 18 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)

Hadithi dhe Suneti: shpikje djallëzore

 

Lavdi Zotit! Nuk ka zot tjetër përveç Zotit.

Strofa 45:6 në Kuran thotë: “Cilin Hadith, përveç Zotit dhe shpalljeve të Tij, e mbështetin ata?”

Strofa 12:111 thotë se Kurani nuk është hadith i trilluar; ai e detajon çdo gjë.

Strofa 31:6 thotë: “Disa njerëz e mbështetin Hadithin e kotë për t’i larguar të tjerët nga rruga e Zotit.”

Strofat 17:77, 33:62, 48:23 dhe 6:114 thonë se i vetmi Sunet që duhet ndjekur është Suneti i Zotit.

Kurani na informon se disa armiq të Profetit, të përshkruar si “djaj njerëzorë dhe xhindë”, do të trillojnë gënjeshtra dhe do t’ia atribuojnë Profetit (6:112, 25:31). Pikërisht kjo ndodhi pas vdekjes së profetit Muhamed; Hadithi (thëniet gojore) dhe Suneti (veprimet) u shpikën dhe iu atribuuan Profetit. Hadithi dhe Suneti janë risi djallëzore sepse: [1] i sfidojnë pohimet hyjnore se Kurani është i plotë, i përsosur, plotësisht i detajuar dhe do të jetë burimi i vetëm i udhëzimit fetar (6:19, 38, 114 & 45:6-7), [2] bëjnë blasfemi kundër Profetit dhe e paraqesin atë si një tiran të egër që nuk e mbështeti Kuranin, dhe [3] krijojnë doktrina të rreme të bazuara në besëtytni, injorancë dhe tradita marrëzie të pambrojtshme. Profeti Muhamed u ndalua, me fjalë shumë të forta, të nxirrte çfarëdo mësimesh fetare përveç Kuranit (69:38-48).

Disa “myslimanë” bëjnë kompromis. Ata thonë: “Nëse një Hadith pajtohet me Kuranin do ta pranojmë, dhe nëse e kundërshton Kuranin, do ta refuzojmë!” Një premisë e tillë dëshmon se këta njerëz nuk u besojnë pohimeve të Zotit se Kurani është “i plotë, i përsosur dhe plotësisht i detajuar.” Në momentin që kërkojnë udhëzim nga çfarëdo gjëje përveç Kuranit, sado “e drejtë” që të duket, bien në kurthin e Dreqit (shihni 63:1), sepse e kanë refuzuar fjalën e Zotit dhe kanë vendosur një zot tjetër përveç Zotit (18:57).

Mrekullia matematikore e Kuranit jep dëshmi matematikore se Kurani do të jetë burimi ynë i vetëm i mësimeve fetare. Ja vetëm 2 shembuj:

  1. ““= Fraza “Ne nuk lamë asgjë jashtë këtij libri” është në Strofën 38 (19×2) dhe përbëhet nga 19 shkronja arabe (6:38).
  2. “ ” = Fraza “Ai e zbriti këtë libër plotësisht të detajuar” është në Strofën 114 (19×6) dhe përbëhet nga 19 shkronja arabe (6:114).

 

Predikim i së Premtes bazuar në Shtojcën 19 të Përkthimit të Autorizuar Anglisht të Kuranit nga Rashad Khalifa (1989)