Özet:
Reşad Halife’nin Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi’nin 2. Ekine dayanan bu vaaz, 3:81 ayetinde önceden bildirilen Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’ni, onun bütün dinleri arındırıp Teslimiyet’te birleştirme görevini, Kuran’ın 19 koduyla bağlantılı kanıtı, gerçek bir elçinin sahtesinden nasıl ayırt edileceğini ve başlıca görevlerini anlatıyor.
Övgü Tanrı’yadır! Tanrı’dan başka tanrı yoktur.
Tanrı’nın Antlaşma Elçisi birleştirici bir elçiydi. Görevi, var olan bütün dinleri arındırıp tek bir dinde birleştirmekti: İslam (Teslimiyet).
İslam bir isim DEĞİLDİR; İsa’yı, Meryem’i, Muhammed’i ya da evliyaları putlaştırmadan, insanın TEK BAŞINA Tanrı’ya tam teslimiyetinin ve bağlılığının bir tanımıdır. Bu ölçütü karşılayan herkes bir “Müslüman”dır (Teslim Olan). Dolayısıyla insan Müslüman bir Yahudi, Müslüman bir Hristiyan, Müslüman bir Hindu, Müslüman bir Budist ya da Müslüman bir Müslüman olabilir.
Tanrı’nın Antlaşma Elçisi, Tanrı’nın “TANRI’nın onayladığı tek din “Teslimiyet”tir” (3:19) ve “Kim kendi dini olarak Teslimiyet’ten başkasını kabul ederse, ondan kabul edilmeyecektir” (3:85) bildirisini iletti.
Tanrı’nın her elçisi, Her Şeye Gücü Yeten tarafından O’nun mesajlarını iletmeye yetkilendirildiğini kanıtlayan tartışılmaz ilahi işaretlerle desteklendi. Musa asasını yere attı ve asa bir yılana dönüştü, İsa Tanrı’nın izniyle cüzzamlıları iyileştirdi ve ölüleri diriltti, Salih’in işareti meşhur deveydi, İbrahim ateşten yürüyerek çıktı ve Muhammed’in mucizesi Kuran’dı (29:50-51).
Kuran (3:81, 33:7, 33:40) ve Kitab-ı Mukaddes (Malaki 3:1-3), birleştirici elçinin, Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin gelişini önceden bildirdi. Böylesine önemli bir görevi olan bir elçinin en güçlü mucizeyle desteklenmesi yerindedir (74:30-35). Önceki elçilerin mucizeleri zaman ve mekânla sınırlıyken, Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’ni destekleyen mucizesi süreklidir; herkes tarafından, her zaman, her yerde görülebilir.
Burada Reşad Halife’nin Tanrı’nın Antlaşma Elçisi olduğuna dair fiziksel, incelenebilir, doğrulanabilir ve çürütülemez kanıtlar bulabilirsiniz.
Kuran’dan Bir Gerçek
Kuran’daki büyük kehanetlerden biri, Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin bütün peygamberler bu dünyaya geldikten ve Tanrı’nın bütün kutsal kitapları iletildikten sonra gönderileceğidir.
3:81 ayeti şöyle der: “TANRI şunu diyerek peygamberlerle bir antlaşma yaptı, “Size kutsal yazı ve bilgelik vereceğim. Daha sonra, mevcut tüm kutsal yazıları doğrulamak için bir elçi gelecek. Ona iman edecek ve onu destekleyeceksiniz.” “Bunu kabul ediyor musunuz ve bu antlaşmayı yerine getirmeye söz veriyor musunuz?” dedi. Onlar “Kabul ediyoruz” dediler. O dedi ki, “O halde siz şahitlik ettiniz, Ben de sizinle birlikte şahitlik ediyorum.” Muhammed Marmaduke Pickthall 3:81’i şöyle çevirdi:
“Allah Peygamberlerle (Kendi) antlaşmasını yaptığında, (dedi ki): İşte size verdiğim Kitap ve bilgi. Ve bundan sonra size, sizde olanı doğrulayan bir elçi gelecek. Ona iman edeceksiniz ve ona yardım edeceksiniz. Dedi ki: Kabul ediyor musunuz ve bu (konuda) (size yüklediğim) yükümü üstlenecek misiniz? Cevap verdiler: Kabul ediyoruz. Dedi ki: O hâlde şahit olun. Ben de sizinle birlikte şahit olacağım.”
33. Sureden, Muhammed’in Tanrı ile o ciddi antlaşmayı yapan peygamberlerden biri olduğunu öğreniyoruz.
33:7 ayeti şöyle der: “Hani peygamberlerle antlaşma yapmıştık, (Ey Muhammed) sen dâhil, Nuh, İbrahim, Musa ve Meryemoğlu İsa ile. Onlardan ciddi bir söz aldık.” 3:81 ayeti, bu durum için yararlı olan “Nebi” (Peygamber) ve “Resul” (Elçi) tanımlarını verir. Ayete göre “Nebi”, Tanrı’nın yeni bir kutsal kitap ileten elçisidir; “Resul” ise Tanrı tarafından var olan kutsal kitabı doğrulamakla görevlendirilen elçidir; yeni bir kutsal kitap getirmez. Yani her “Nebi” bir “Resul”dür, ama her “Resul” bir “Nebi” değildir.
Her elçiye yeni bir kutsal kitap verilmedi. Bazı Müslüman “alimlerin” ileri sürdüğü gibi, Tanrı’nın bir peygambere bir kutsal kitap verip sonra ondan bunu yalnızca kendine saklamasını istemesi mantıklı değildir (2:42, 146, 159). Kuran’a yeterince aşina olmayanlar, 19:53’te belirtildiği gibi Harun’un kutsal kitap almamış bir “Nebi” olduğunu düşünme eğilimindedir. Ancak Kuran, kanun kitabının özellikle “hem Musa’ya hem Harun’a” verildiğini açıkça belirtir (21:48, 37:117).
Kuran’dan, 33:40’tan, Muhammed’in son peygamber (Nebi) olduğunu, ama son elçi (Resul) olmadığını öğreniyoruz: 33:40 ayeti şöyle der: “Muhammed aranızdan herhangi bir erkeğin babası değildi. O, TANRI’nın bir elçisi (Resul) ve son peygamberdi (Nebi).”
Bu çok önemli tanım Kuran’ın matematiksel koduyla doğrulanır. 33:40’ta kullanılan “Muhammed Hatem’ün-Nebiyyin” (son peygamber) ifadesinin ebced değeri 1349, yani 19×71’dir; oysa hatalı “Muhammed Hatem’ül-Murselin” (son elçi) ifadesinin değeri 19’un katı değildir.
Çok eski zamanlardan beri çağdaş, yaşayan bir elçiyi reddetmek bir insan özelliği olmuştur. Yusuf “son elçi” ilan edildi (40:34). Yine de ondan sonra Musa, Davud, Süleyman, İsa ve Muhammed dahil birçok elçi geldi.
Yerine Getirilen Antlaşma
Peygamberler bu dünya açısından ölmüş olsalar da, ruhlarının, yani gerçek kişilerin, şu anda Âdem ile Havva’nın yaşadığı Aden Bahçesi’nde olduğunu biliyoruz. Birçok ayet, bedenlerini bırakıp bu dünyadan ayrılan imanlıların öldüğünü düşünmemizi yasaklar (2:154, 3:169, 4:69). Bizim dünyamıza geri dönemeseler de (23:100), Cennette “diridirler”.
1970’lerin başında Mekke’ye yaptığı Hac sırasında Reşad Halife, yani beden değil, ruh, gerçek kişi olan Reşad Halife, evrende bir yere götürüldü ve orada Tanrı’nın Antlaşma Elçisi olarak bütün peygamberlerle tanıştırıldı. Bu olayın ayrıntıları ve gerçek önemi kendisine 1408 Ramazanı’na kadar bildirilmedi.
Keskin bir bilinçle tanık olduğu şey, kendisinin kıpırdamadan oturduğu, peygamberlerin ise birer birer ona doğru gelip yüzüne baktıkları, sonra başlarını salladıklarıydı. Tanrı onları ona bu dünyada göründükleri gibi, her birini kendi giyim tarzına uygun kıyafetleri içinde gösterdi. Büyük bir huşu, sevinç ve saygı atmosferi vardı.
İbrahim dışında peygamberlerin hiçbiri ona tanıtılmadı. Musa, İsa, Muhammed, Harun, Davud, Nuh ve diğerleri dahil bütün peygamberlerin orada olduğunu biliyordu. İbrahim’in kimliğinin açıklanmasının sebebinin onu sormuş olması olduğunu düşündü. Onun kendi ailesine – kendisine, babasına, amcalarına – olan güçlü benzerliği karşısında şaşırdı. “Akrabalarıma benzeyen bu peygamber kim?” diye merak ettiği tek an buydu. Cevap geldi: “İbrahim.” Hiçbir dil konuşulmadı. Bütün iletişim zihinsel olarak gerçekleşti.
Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin görevi, var olan kutsal kitapları doğrulamak, onları arındırmak ve tek bir ilahi mesajda birleştirmekti. Kuran, böyle bir elçinin, Tanrı’nın mesajını ilk saflığına kavuşturmak, doğru imanlıları – Yahudileri, Hristiyanları, Müslümanları, Budistleri, Sihleri, Hinduları ve diğerlerini – karanlıktan aydınlığa çıkarmakla görevlendirildiğini belirtir (5:19 & 65:11). İslam’ın (Tanrı’ya tam teslimiyet) Tanrı’nın kabul ettiği tek din olduğunu ilan etti (3:19).
Kanıt
Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin adı Kuran’a matematiksel olarak “Reşad Halife” olarak kodlanmıştır. Bu kesinlikle Tanrı’nın elçisini bilgisayar çağında dünyaya tanıtmanın en uygun yöntemidir.
- Tanrı’nın Kuran’daki büyük mucizesi 19 asal sayısına dayanırve 1406 yıl (19×74) gizli kaldı. Bu muhteşem mucizenin Reşad Halife aracılığıyla açığa çıkarılması Her Şeye Gücü Yeten Tanrı tarafından önceden takdir edilmişti. Son 14 yüzyıl boyunca yüzlerce Müslüman ve Oryantalist alim boşuna uğraştı, ama hiçbirine Kuran Baş Harflerinin önemini çözme izni verilmedi.
- Kuran, samimi imanlılar ve arayanlar için kolaylaştırılmıştır (54:17, 22, 32, 40 & 39:28). Belirli bir ilahi yetki verilmiş samimi bir imanlı olmadıkça hiç kimseye Kuran’a, hele hele onun büyük mucizesine erişim izni verilmemesi geri alınamaz bir ilahi yasadır (17:45-46, 18:57, 41:44, 56: 79). Kuran’ın mucizesinin Reşad Halife aracılığıyla açığa çıkması onun elçiliğinin önemli bir işaretidir.
- “Reşad” isminin kök kelimesi “Reşede”dir (doğru rehberliği sürdürmek). Bu kök kelime Kuran’da 19 kez geçer. On dokuz Kuran’ın ortak paydasıdır
- “Reşad” kelimesi 40:29 & 38’de geçer. “Halife” kelimesi 2:30 ve 38:26’da geçer. İlk “Halife” insan olmayan bir “Halife”den, yani Şeytan’dan söz eder; ikinci geçiş (38. Sure) ise insan olan bir “Halife”den söz eder. “Reşad”ın (40:29, 38) ve “Halife”nin (38:26) sure ve ayet numaralarını toplarsak 40 + 29 + 38 + 38 + 26 = 171 = 19×9 elde ederiz.
- Bütün “Reşede” ve bütün “Halife” kelimelerinin ayrım yapılmaksızın geçtiği bütün sure ve ayet numaralarının toplamı 1463, yani 19×77’dir (Aşağıdaki tabloya bakın).

- “Reşede” kök kelimesinin geçtiği bütün sure ve ayetlerin toplamı 1369, yani (19×72) + 1’dir; “Halife”nin bütün geçişlerinin toplamı ise 94, yani (19×5)-1’dir. “Reşede”nin bir fazla, “Halife”nin bir eksik olması, ismi herhangi bir “Reşad” ya da herhangi bir “Halife” olarak değil, “Reşad Halife” olarak kesinleştirir.
- “Reşad”ın ebced değeri 505, “Halife”nin değeri ise 725’tir (Tablo 7, Ek 1). “Reşad Halife”nin değerini (1230), Kuran’ın başından “Reşede”nin ilk geçişine kadar olan sure numaralarına ve ayet sayısına eklersek, toplam 1425, yani 19×75 olur.
- Kuran’ın başından “Reşede” kök kelimesinin ilk geçişine kadar her suredeki bütün ayetlerin numaralarını, yani ayet numaralarının toplamını (1 + 2 + 3 + … + n) toplarsak, toplam 17233, yani 19×907 olur.
- Kuran Baş Harfleri Kuran’ın mucizesinin temelini oluşturur. Bu baş harfler 2, 3, 7, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 19, 20, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 36, 38, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 50 ve 68. surelerde geçer. Bu numaraların toplamını (822) “Reşad Halife”nin değerine (1230) eklersek, toplam 2052, yani 19×108 olur.
- “Reşede” kök kelimesinin geçtiği bütün surelerin numaralarını ve ayet sayısını toplarsak 1368, yani 19×72 elde ederiz.
- “Reşede” kök kelimesinin ilk geçişinden 38:26’daki “Halife” kelimesine kadar olan sureleri ve ayetleri incelersek, sure numaralarının ve ayet sayılarının toplamının 4541, yani 19×239 olduğunu görürüz.
Tanrı’nın Onayladığı Tek Din İslam’dır
[3:19]
- Kuran İslam’ın (Teslimiyet) üç elçisini belirtir:
İbrahim İslam’ın bütün uygulamalarını iletti. İsminin değeri = 258
Muhammed Kuran’ı iletti. İsminin değeri = 92
Reşad İslam’ın gerçekliğinin kanıtını iletti. İsminin değeri = 505
3 ismin toplam ebced değeri = 855 = 19×45.
Gerçek Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam tek bir dinde birleştirilecek – TEK BAŞINA Tanrı’ya tam teslimiyet ve mutlak bağlılık.
Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam dahil var olan dinler ağır şekilde yozlaşmıştır ve basitçe yok olup gidecektir (9:33, 48:28, 61:9).
Neden 3:81 Ayeti?
- Kuran’ın başından Antlaşma Elçisi’nin önceden bildirildiği 3:81 ayetine kadar olan sure numaralarını ve ayet sayısını toplarsak, toplam 380, yani 19×20 olur.
- 3:81 ayetinin ebced değeri 13148, yani 19×692’dir. Bu değer, ayetteki her harfin ebced değeri toplanarak elde edilir.
- 3:81 ayetinin özellikle Antlaşma Elçisi’nden söz eden bölümüne bakarsak: “Size, sizde olanı doğrulayan bir elçi gelecek,” Arapçası:
“CAEKUM RESULUN MUSADDIKUN LİMA MAAKUM”

bu anahtar ifadenin ebced değerinin 836, yani 19×44 olduğunu görürüz.
TANRI’NIN ELÇİSİ SAHTE BİR ELÇİDEN NASIL AYIRT EDİLİR
Kuran, Tanrı’nın gerçek elçilerini sahte elçilerden ayırt etmek için açık ölçütler verir: [1] Tanrı’nın elçisi TEK BAŞINA Tanrı’ya ibadeti ve putperestliğin her biçiminin kaldırılmasını savunur. [2] Tanrı’nın elçisi kendisi için asla ücret istemez. [3] Tanrı’nın elçisine elçiliğinin ilahi, tartışılmaz kanıtı verilir.
Tanrı’nın elçisi olduğunu iddia edip yukarıda sıralanan üç asgari ölçütü karşılamayan herkes sahte bir iddia sahibidir.
Tanrı’nın elçisi ile sahte bir elçi arasındaki en önemli fark, Tanrı’nın elçisinin Tanrı tarafından desteklenmesi, sahte elçinin ise desteklenmemesidir:
* Tanrı’nın elçisi Tanrı’nın görünmez askerleri tarafından desteklenir (3:124- 126, 9:26&40, 33:9, 37:171-173, 48:4&7, 74:31).
* Tanrı’nın elçisi Tanrı’nın hazinesi tarafından desteklenir (63:7-8).
* Tanrı’nın elçisine ve imanlılara, bu dünyada ve sonsuza dek zafer ve onur garanti edilmiştir (40:51 & 58:21).
Böylece Tanrı’nın elçisinin doğruluğu her zaman galip gelir, sahte bir elçinin yalanı ise er ya da geç her zaman açığa çıkar.
TANRI’NIN ANTLAŞMA ELÇİSİ’NİN BAŞLICA GÖREVLERİ
Kuran’da, 3:81’de belirtildiği gibi, Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin, bütün peygamberlerin ilettiği bütün kutsal kitapları doğrulaması ve onları ilk saflıklarına kavuşturması önceden takdir edilmişti.
TANRI’DAN BİR RAHMET [21:107]
İmanlılar bir sorunla karşılaştıklarında bir dizi olası çözüm geliştirirler ve bu her zaman ciddi çekişmelere, bölünmeye ve kargaşaya yol açar. 2:151, 3:164 ve 21:107’den, sorunlarımıza nihai çözümleri sağlamak için bize elçiler göndermesinin Tanrı’dan bir rahmet olduğunu öğreniyoruz. 42:51’den, Tanrı’nın bizimle iletişim kurmak ve yeni bilgiler yaymak için elçilerini gönderdiğini öğreniyoruz. Bu yüzden 4:65, 80’de, Tanrı’nın elçileri aracılığıyla bize iletilen öğretileri en ufak bir tereddüt olmadan kabul etmemiz yönünde güçlü bir emir vardır. Aşağıda Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin başlıca görevlerinin bir listesi yer alıyor:
Aşağıda Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin başlıca görevlerinin bir listesi yer alıyor:
- Kuran’ın matematiksel mucizesini açığa çıkarmak ve ilan etmek.
- İki sahte ayeti, 9:128-129’u ortaya çıkarmak ve Kuran’dan çıkarmak.
- Hayatımızın amacını açıklamak; neden burada olduğumuzu.
- Bütün insanlar için tek bir din ilan etmek ve Yahudiliği, Hristiyanlığı ve İslam’ı saran bütün yozlaşmaları göstermek ve temizlemek.
- Dünyanın sonunu açığa çıkarmak.
- 40 yaşından önce ölenlerin Cennete gittiğini ilan etmek
- Kuran’ın Muhammed’e ve sonra onun aracılığıyla iletilmesini açıklamak.
- Tanrı’ya iman edenlerin çoğunun neden Cennete giremediğini açıklamak.
- Tanrı’nın İbrahim’e oğlunu öldürmesini asla emretmediğini ilan etmek.
- Kusursuz mutluluğun sırrını ilan etmek.
- Bir ceza adaleti sistemi kurmak.
Cuma Vaazı şu eserin 2. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)











