[search-in-place-form in_current_page="1"]

Sa me fat jemi

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

NĂ« kĂ«tĂ« predikim tĂ« sĂ« Premtes, Rashad Khalifa shpjegon pse ata qĂ« e adhurojnĂ« vetĂ«m Zotin janĂ« jashtĂ«zakonisht me fat: Zoti e di kush e meriton udhĂ«zimin dhe ua jep atyre, siç bĂ«ri me Ibrahimin dhe Jusufin, prandaj duhet ta falĂ«nderojmĂ« AtĂ« nĂ« vend qĂ« t’ia atribuojmĂ« meritĂ«n vetes.

Transkripti i videos:

Elhamdulil-lah, e lavdĂ«rojmĂ« Zotin dhe dĂ«shmojmĂ« se nuk ka zot pĂ«rveç Zotit tĂ« vetĂ«m, krijuesit tĂ« qiejve dhe tĂ« tokĂ«s. Siç e dini tashmĂ« edhe nga Sureja 38, strofa 69, disa miliardĂ« vjet mĂ« parĂ« kryem njĂ« krim tĂ« tmerrshĂ«m duke mos e mbĂ«shtetur autoritetin absolut tĂ« Zotit, dhe krijesat qĂ« pa hezitim e mbĂ«shtetĂ«n autoritetin absolut tĂ« Zotit – engjĂ«jt, ata u bĂ«nĂ« engjĂ«j – sugjeruan qĂ« tĂ« gjitha ato krijesa qĂ« nuk e mbĂ«shtetin autoritetin absolut tĂ« Zotit tĂ« shkonin nĂ« ferr. Por Zoti i GjithĂ«fuqishĂ«m, MĂ« i MĂ«shirshmi, u tha atyre: “UnĂ« e di atĂ« qĂ« ju nuk e dini.” Zoti vendosi tĂ« na jepte njĂ« shans tjetĂ«r. Ai mund tĂ« na kishte futur shumĂ« lehtĂ« nĂ« ferr. NĂ« fakt, kjo Ă«shtĂ« e vetmja gjĂ« e drejtĂ« pĂ«r t’u bĂ«rĂ«, por jo pĂ«r sa i pĂ«rket Zotit. Ideja ishte se ishte Zoti dhe mbretĂ«ria e Tij, dhe Zoti thjesht tha: ata prej jush qĂ« nuk e mbĂ«shtetin autoritetin Tim absolut, shkoni gjeni ndonjĂ« mbretĂ«ri tjetĂ«r pĂ«r veten. Dhe ne nuk e mbĂ«shtetĂ«m autoritetin absolut tĂ« Zotit kur Dreqi e filloi atĂ« ide. MegjithatĂ«, ky informacion kuranor na tregon apo na shpjegon pse njerĂ«zit janĂ« kaq tĂ« kĂ«qij. NĂ« Suren 12, strofa 103, Zoti thotĂ« se shumica e njerĂ«zve, çfarĂ«do qĂ« tĂ« bĂ«sh, nuk do tĂ« besojnĂ«. Pra, tani e dimĂ« pse: sepse nĂ« thelb ne jemi krijesat e kĂ«qija qĂ« nuk e mbĂ«shtetĂ«n autoritetin absolut tĂ« Zotit. Dhe pastaj dy strofa mĂ« vonĂ«, nĂ« 106, Zoti thotĂ« se nga ata qĂ« besojnĂ«, qĂ« tani janĂ« pakica, shumica do tĂ« idhullojnĂ« diçka pĂ«rveç Zotit. Prandaj, njĂ« pakicĂ« e çmuar e njĂ« pakice do tĂ« shpengohet. Dhe prandaj i gjithĂ« ky univers, njĂ« miliard trilionĂ« yje dhe tĂ« gjitha kĂ«to dizajne, fluturat dhe bagĂ«titĂ« dhe qentĂ« dhe kuajt dhe kompjuterĂ«t dhe veturat dhe punĂ«t – tĂ« gjitha kĂ«to gjĂ«ra u bĂ«nĂ« vetĂ«m qĂ« kĂ«ta pak tĂ« çmuar tĂ« shpengohen. NjerĂ«zit janĂ« tĂ« kĂ«qij. Vazhdimisht nĂ« tĂ«rĂ« Kuranin, Zoti thotĂ« se vetĂ«m pak nga qeniet njerĂ«zore janĂ« mirĂ«njohĂ«se. Shkoni dhe u thoni: adhurojeni vetĂ«m Zotin, vetĂ«m Zotin. Dhe ata janĂ« kaq kundĂ«r, ka kaq shumĂ« rezistencĂ« ndaj kĂ«saj. JanĂ« kaq tĂ« kĂ«qij. Zoti po u jep njĂ« shans ta shpengojnĂ« veten dhe ata e refuzojnĂ«. Pra, ne vendosĂ«m kĂ«tu ta adhurojmĂ« vetĂ«m Zotin dhe vendosĂ«m ta mohojmĂ« krimin tonĂ« dhe tĂ« mos vendosim asgjĂ« pĂ«rveç Zotit. AsnjĂ« profet, asnjĂ« imam, asnjĂ« shenjtor, vetĂ«m Zoti. KĂ«shtu shpengohemi. Dhe jemi tĂ« bindur. E dimĂ« se vetĂ«m Zoti e ka gjithĂ« fuqinĂ«. E dimĂ« se vetĂ«m Zoti mund tĂ« na ndihmojĂ« apo tĂ« dojĂ« qĂ« tĂ« biem nĂ« vĂ«shtirĂ«si. VetĂ«m Zoti. E dimĂ« se profetĂ«t, tĂ« dĂ«rguarit, imamĂ«t, shenjtorĂ«t janĂ« tĂ« gjithĂ« tĂ« vdekur. Dhe edhe sikur tĂ« ishin gjallĂ«, ata janĂ« tĂ« pafuqishĂ«m. Nuk mund tĂ« bĂ«jnĂ« asgjĂ«. KĂ«tĂ« e dimĂ«. Jemi tĂ« bindur. E mohuam krimin tonĂ«. Dhe jemi shumĂ« pak nĂ« botĂ«. Pra, pse jemi kaq me fat? Dua tĂ« them, fjala “me fat” nuk i pĂ«rshkruan bekimet e Zotit mbi ne. Kjo Ă«shtĂ« si tĂ« fitosh njĂ« lotari. Kishim njĂ« shok kĂ«tu, njĂ«rin nga vĂ«llezĂ«rit, qĂ« kishte njĂ« biletĂ« lotarie. Nuk e dinte qĂ« lotaria Ă«shtĂ« haram. Dhe po mĂ« tregonte si katĂ«r nga gjashtĂ« numrat fitues pĂ«rputheshin. Dhe mund ta imagjinoni kur numrat po dilnin nĂ« televizor dhe ai po e mbante biletĂ«n e lotarisĂ« nĂ« dorĂ« dhe numri i parĂ« pĂ«rputhet. ShenjĂ« e mirĂ«. Pastaj numri i dytĂ« pĂ«rputhet. MirĂ«. Pastaj numri i tretĂ« pĂ«rputhet dhe ai emocionohet, dhe numri i katĂ«rt pĂ«rputhet. Do tĂ« bĂ«hem milioner. MirĂ«. Dhe kjo, katĂ«r nga gjashtĂ« numra qĂ« pĂ«rputhen, po e emocionon. Tani, kur vendosni, kur e mohoni krimin tonĂ« tĂ« lashtĂ« dhe vendosni ta adhuroni vetĂ«m Zotin, keni fituar njĂ« lotari me njĂ« milion numra. ËshtĂ« saktĂ«sisht kĂ«shtu, madje edhe mĂ« shumĂ« se njĂ« milion, por le tĂ« themi njĂ« milion numra, dhe jeni ulur – imagjinoni tĂ« jeni ulur duke parĂ« televizor dhe po e mbani njĂ« biletĂ« lotarie me njĂ« milion numra, dhe numri i parĂ« pĂ«rputhet. KĂ«ta janĂ« numra tĂ« rastĂ«sishĂ«m: numri i parĂ« Ă«shtĂ« 17, tjetri Ă«shtĂ« 732, i treti Ă«shtĂ« 816, i treti Ă«shtĂ« 19 dhe tjetri Ă«shtĂ« gjashtĂ« e kĂ«shtu me radhĂ«, dhe numri i parĂ« pĂ«rputhet, numri i dytĂ« pĂ«rputhet, numri i tretĂ« pĂ«rputhet, dhe keni 1 milion numra qĂ« pĂ«rputhen. Pra, kjo do t’ju japĂ« njĂ« ide, meqĂ« fjala “me fat” nuk do ta pĂ«rshkruajĂ« sa me fat jemi.

Ajo qĂ« po pĂ«rpiqem ta ndaj me ju nĂ« kĂ«tĂ« pikĂ« Ă«shtĂ«: pse jemi kaq me fat? Ka njĂ« arsye, dhe shpresojmĂ« qĂ« ndĂ«rsa e ndajmĂ« kĂ«tĂ« sĂ« bashku do ta kuptoni pse lindĂ«t nĂ« kĂ«tĂ« kohĂ«, nĂ« atĂ« shtĂ«pi, nĂ« atĂ« vend, dhe çka ju solli kĂ«tu. Cilat janĂ« rrethanat nĂ« dukje tĂ« çuditshme qĂ« ju vunĂ« nĂ« kĂ«tĂ« vend? Pse jeni kĂ«tu? TĂ« gjitha kĂ«to do t’i kuptoni nĂ« Suren 21:51. Epo, mĂ« lejoni tĂ« kthehem pas. Le tĂ« kthehemi te ajo ngjarje, ajo grindje kur ramĂ« nĂ« atĂ« krim dhe vendosĂ«m tĂ« mos e mbĂ«shtetnim autoritetin absolut tĂ« Zotit. A e dinte Zoti – kjo Ă«shtĂ« pyetje retorike – a e dinte Zoti cilĂ«t janĂ« vĂ«rtet tĂ« kĂ«qij dhe meritojnĂ« tĂ« shkojnĂ« nĂ« ferr? Dhe cilĂ«t vĂ«rtet u morĂ«n nga turma dhe meritojnĂ« tĂ« shkojnĂ« nĂ« parajsĂ«n e lartĂ«, dhe cilĂ«t janĂ« mesatarĂ« dhe meritojnĂ« tĂ« shkojnĂ« nĂ« parajsĂ«n e ulĂ«t? A e dinte Zoti kĂ«tĂ«? Sigurisht qĂ« e dinte. Pra, dhe pastaj erdhi testi pas tĂ« gjitha marrĂ«veshjeve dhe tĂ« gjitha gjĂ«rave qĂ« shumica prej jush i dini: foshnjat po lindin nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« dhe po u caktohen persona nga ajo grumbullim krijesash. NdĂ«rsa caktohen, Zoti e di nĂ«se ky person do tĂ« shkojĂ« nĂ« parajsĂ«n e lartĂ« apo nĂ« parajsĂ«n e ulĂ«t apo nĂ« ferr. Pra, nĂ« thelb, mund ta imagjinoni njĂ« vulĂ« tĂ« padukshme mbi secilin prej nesh qĂ« thotĂ«: parajsĂ« e lartĂ«, parajsĂ« e ulĂ«t apo ferr – tashmĂ« e vulosur. Dhe ja dĂ«shmia. NĂ« Suren 21:51, Zoti thotĂ«: “Ne ia dhamĂ« Ibrahimit inteligjencĂ«n apo udhĂ«zimin e tij, sepse ishim tĂ« vetĂ«dijshĂ«m pĂ«r tĂ«.” MirĂ«, nĂ« arabisht ndoshta mund t’i kapni disa fjalĂ«. Ne ia kemi dhĂ«nĂ« Ibrahimit udhĂ«zimin e tij para kĂ«saj, dhe sepse e dinim, e dinim atĂ« qĂ« e dinim, se ai Ă«shtĂ« njĂ«ri nga njerĂ«zit qĂ« e meritonin parajsĂ«n e lartĂ«, dhe prandaj Zoti ia dha kuptimin, inteligjencĂ«n, udhĂ«zimin. Pra, Ibrahimi e shikoi yllin dhe hĂ«nĂ«n dhe diellin dhe vendosi ta adhuronte vetĂ«m Zotin. Por tashmĂ« ai nuk bĂ«ri asgjĂ« vetĂ«. ËshtĂ« disi e vĂ«shtirĂ« pĂ«r t’u shpjeguar. Zoti ia dha udhĂ«zimin sepse Zoti e dinte se ai e meritonte. Pra, ne nuk jemi kĂ«tu sepse jemi inteligjentĂ« apo sepse jemi mĂ« tĂ« zgjuar se dikush atje jashtĂ« nĂ« rrugĂ«. Jemi kĂ«tu sepse jemi vĂ«rtet me fat, sepse qartazi u morĂ«m nga turma kur ato miliarda krijesa devijuan, dhe Zoti e di kĂ«tĂ«, dhe prandaj lindĂ«t nĂ« kĂ«tĂ« kohĂ«, nĂ« atĂ« shtĂ«pi, nĂ« atĂ« vend, dhe prandaj tĂ« gjitha ato rrethana tĂ« çuditshme qĂ« ju sollĂ«n kĂ«tu dhe ju bĂ«nĂ« tĂ« uleni kĂ«tu nĂ« kĂ«tĂ« xhami tani, sepse Zoti donte t’jua jepte inteligjencĂ«n dhe udhĂ«zimin tuaj. NĂ« Suren 12, e dini shumĂ« mirĂ« kĂ«tĂ« strofĂ«. Jusufi – Zoti thotĂ«, po e citoj Kuranin – ai gati ra pas saj dhe ajo gati ra pas tij, sikur tĂ« mos i kishte parĂ« shenjat e tij, dĂ«shminĂ« e Zotit tĂ« tij; ai pa diçka nga Zoti qĂ« e bĂ«ri tĂ« ndalej. Pra, a ishte Jusufi kaq i mirĂ« sa i rezistoi joshjes, tundimit tĂ« gruas sĂ« guvernatorit, apo nĂ« fakt strofa e ardhshme thotĂ«: Ne kĂ«shtu e larguam prej tij mĂ«katin. Ne e mbrojtĂ«m. Pra, a i takon Jusufit merita pse nuk ra pas gruas sĂ« guvernatorit, pse u pĂ«rmbajt nga mĂ«kati? Qartazi jo. Zoti po na thotĂ«: “UnĂ« e largova nga mĂ«kati.” Pse? Sepse Jusufi kishte njĂ« vulĂ« aty qĂ« thoshte: “ParajsĂ« e lartĂ«.” Sepse Zoti e di se ai e meriton, se ai ishte njĂ«ri nga ata me fat. MĂ« e thellĂ« Ă«shtĂ« Sureja 28, strofat 68 dhe 69. Do ta lexoj kĂ«tĂ« nĂ« arabisht dhe do ta pĂ«rkthej. ThotĂ«: Zoti yt krijon çka tĂ« dojĂ« dhe Ai zgjedh. Askush nuk ka zgjedhje nĂ« kĂ«tĂ« aspekt. Ne e marrim vendimin. ËshtĂ« shumĂ« e vĂ«shtirĂ« pĂ«r t’u shpjeguar. Nuk di si t’jua shpjegoj pĂ«rveçse thjesht ta lexoj. Zoti krijon dhe Ai zgjedh. Me kĂ«tĂ« hyrje qĂ« jua paraqita, tani e kuptoni se Zoti e di tashmĂ« cilĂ«t janĂ« njerĂ«zit qĂ« vijnĂ« nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« qĂ« meritojnĂ« tĂ« shkojnĂ« nĂ« parajsĂ«n e lartĂ«, qĂ« meritojnĂ« t’u jepet udhĂ«zimi dhe t’u jepet kuptimi. ThotĂ«: askush, askush nuk zgjedh. Zoti Ă«shtĂ« Ai qĂ« zgjedh. Prandaj lexoni nĂ« Kuran: ti nuk mund t’i udhĂ«zosh ata qĂ« i do. Vula Ă«shtĂ« tashmĂ« aty. Çka mund tĂ« bĂ«sh? Nuk ka rĂ«ndĂ«si. Prandaj Zoti thotĂ«: sikur ta bĂ«je kĂ«tĂ« Kuran ta lĂ«vizte malin Lemmon nga lindja nĂ« perĂ«ndim, ata prapĂ« nuk do tĂ« besonin. E dini, bĂ«ni kĂ«shtu: Kuran, do ta lĂ«viz malin Lemmon pĂ«r ju, njerĂ«z, dhe e lĂ«vizni malin Lemmon kĂ«shtu nĂ« anĂ«n tjetĂ«r tĂ« qytetit. Ata do tĂ« thonĂ« magji. Do t’ju thonĂ«: shko bashkohu me sindikatĂ«n e Copperfield-it. Nuk do tĂ« besojnĂ«. Nuk ka rĂ«ndĂ«si çka bĂ«ni. Ata janĂ« tashmĂ« tĂ« vulosur. Strofa e ardhshme, pasi Zoti thotĂ« se Zoti krijon çka tĂ« dojĂ«, kjo do tĂ« thotĂ« se Ai i cakton çfarĂ«do foshnje nĂ« çfarĂ«do vendesh. E dini, nipi i KatherinĂ«s, Michael, Michael i vogĂ«l, i Ă«mbĂ«l, i qetĂ«, mysliman i vĂ«rtetĂ«, nĂ«se do Zoti. Ai iu caktua atij trupi, nĂ« atĂ« vend, nĂ« atĂ« kohĂ«, dhe gjyshja e tij pa dyshim do t’i fusĂ« fshehurazi disa copĂ«za informacioni, sepse Zoti e di se ai e meriton, e meriton tĂ« marrĂ« njĂ«farĂ« kuptimi dhe udhĂ«zimi tĂ« caktuar. Zoti e di saktĂ«sisht kush duhet tĂ« caktohet ku. Kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« do tĂ« thotĂ« kjo strofĂ«, 28:68. Mund ta shikoni mĂ« vonĂ«. Dhe nĂ« 69, e sqaron gjithĂ« çështjen. ThotĂ«: “Dhe Zoti yt e di çka fshehin zemrat e tyre dhe çka shpallin.” Dhe mbi atĂ« bazĂ«, Zoti e jep udhĂ«zimin dhe kuptimin. Pra, shpresojmĂ« qĂ« me kĂ«tĂ« gjysmĂ« – shpresoj se e kuptoni. NĂ«se thjesht e kaloni shpejt jetĂ«n tuaj dhe shihni pse jeni kĂ«tu, do ta kuptoni pse ndodhĂ«n kĂ«to gjĂ«ra tĂ« çuditshme dhe ju sollĂ«n kĂ«tu. Pra, le t’i kthehemi Zotit dhe jo vetĂ«m tĂ« pendohemi, por edhe ta falĂ«nderojmĂ« AtĂ« qĂ« na e dha kĂ«tĂ« shans.

Elhamdulil-lah. Lavdi Zotit. DĂ«shmojmĂ« se nuk ka zot pĂ«rveç Zotit tĂ« vetĂ«m. VetĂ«m disa vjet mĂ« parĂ« – sigurisht, e gjithĂ« jeta jonĂ« Ă«shtĂ« gjithsesi vetĂ«m disa vjet – por disa vjet mĂ« parĂ«, po faleshim gabim. Po e bĂ«nim çdo gjĂ« gabim. Po vazhdonim ta kryenim tĂ« njĂ«jtin krim. Po vendosnim emra pranĂ« Zotit nĂ« kundĂ«rshtim me kĂ«tĂ« libĂ«r, ku çdo faqe ju thotĂ«: vetĂ«m Zoti, vetĂ«m Zoti, vetĂ«m Zoti. Kur faleni, emri i vetĂ«m Zotit; xhamia i takon Zotit. Adhurojeni vetĂ«m Zotin. Vazhdon ta thotĂ« kĂ«tĂ«. Por ne po e bĂ«nim çdo gjĂ« gabim. Dhe Zoti na dha kuptimin dhe udhĂ«zimin siç bĂ«ri me Ibrahimin. LexojmĂ« nĂ« tĂ«rĂ« Kuranin pĂ«r njerĂ«zit – e dini, tĂ« gjithĂ« ata myslimanĂ« qĂ« nuk janĂ« vĂ«rtet myslimanĂ« dhe tĂ« gjithĂ« ata tĂ« krishterĂ« qĂ« nuk janĂ« vĂ«rtet tĂ« krishterĂ« dhe tĂ« gjithĂ« ata njerĂ«z qĂ« thonĂ« se besojnĂ« nĂ« Zotin. Ata pĂ«rshkruhen nĂ« Kuran. I pyet kush i krijoi qiejt dhe tokĂ«n. ThonĂ« Zoti; ata vĂ«rtet besojnĂ« nĂ« Zotin, por nuk e njohin Zotin. Dhe Kurani vazhdon duke thĂ«nĂ« se ata do tĂ« shkojnĂ« nĂ« ferr. Dhe do ta lexoni nĂ« pĂ«rkthimin tim, madje edhe nĂ« atĂ« tĂ« vjetrin, se shumica e besimtarĂ«ve nĂ« Zotin do tĂ« shkojnĂ« nĂ« ferr. Kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« Kurani thotĂ« nĂ« disa vende. U the kush Ă«shtĂ« Zoti i qiejve dhe i tokĂ«s dhe Zoti i autoritetit tĂ« madh, i sundimit tĂ« madh. Ata thonĂ« Zoti – se ata do tĂ« shkojnĂ« nĂ« ferr. Kjo Ă«shtĂ« sepse nuk e njohin Zotin dhe nuk e kuptojnĂ« kĂ«tĂ« dhĂ«nie tĂ« udhĂ«zimit, dhe nuk e kuptojnĂ« se Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ«, se njĂ« pjesĂ« e rĂ«ndĂ«sishme e kĂ«tij universi Ă«shtĂ« ekspozimi i Dreqit si zot i paaftĂ«, me z tĂ« vogĂ«l, njĂ« zot i paaftĂ«, i pĂ«rkohshĂ«m. Pra, kĂ«ta nĂ«nshtetas tĂ« Dreqit duhej tĂ« ishin aty pĂ«r ta dĂ«shmuar paaftĂ«sinĂ« e tij. Pra, ua paraqitni gjithĂ« kĂ«tĂ« dĂ«shmi shumĂ« njerĂ«zve se Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ«, Zoti e ka kontrollin e plotĂ«, dhe personi para jush nuk Ă«shtĂ« besimtar. Ata janĂ« tĂ« vulosur “ferr”, dhe ju po e paraqitni gjithĂ« kĂ«tĂ« dĂ«shmi, dhe çka do tĂ« thonĂ« ata? Ua tregoni strofĂ«n 17 tĂ« Sures 8, 8:17, qĂ« thotĂ« se Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ«. A e dini çka thonĂ«? Kurani e ka kapur numrin e tyre. Ata e fajĂ«sojnĂ« Zotin pĂ«r idhujtarinĂ« e tyre dhe pĂ«r ndalimin e gjĂ«rave. Dy herĂ« nĂ« Kuran Zoti thotĂ« se adhuruesit e idhujve do tĂ« thonĂ«: nĂ«se do tĂ« donte Zoti, atĂ«herĂ« ne nuk do tĂ« adhuronim idhuj dhe nuk do tĂ« ndalonim gjĂ«ra qĂ« Ai nuk i ndaloi. Dhe meqĂ« ra fjala, kjo ju tregon sa e rĂ«ndĂ«sishme Ă«shtĂ« tĂ« mos ndaloni gjĂ«ra qĂ« Zoti nuk i ndaloi. Ata e ndalojnĂ« mishin nĂ« market. Ata i ndalojnĂ« kĂ«pucĂ«t Hush Puppies dhe furçat e flokĂ«ve qĂ« janĂ« bĂ«rĂ« prej qimeve tĂ« derrit; e di, u rekomandoj tĂ« mos e hanĂ« furçën, e dini, pas kĂ«saj. Por madje edhe atĂ«herĂ«, Zoti ndaloi vetĂ«m mishin. Por dy herĂ« nĂ« Kuran, Zoti thotĂ« se adhuruesit e idhujve thonĂ«: nĂ«se do Zoti, nuk do ta bĂ«jmĂ« kĂ«tĂ«. Pra, ia hedhin fajin Zotit. Nuk u ngrita pĂ«r lutjen e mĂ«ngjesit sepse Zoti – sikur Zoti tĂ« donte tĂ« ngrihesha, do tĂ« isha ngritur. Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ«. Pra, Ă«shtĂ« njĂ« justifikim, dhe Zoti ua ka kapur numrin.

I lutem Zotit të na japë kuptimin dhe udhëzimin dhe të vazhdojë të na nxjerrë nga errësira në dritë, deri në parajsën e lartë.

Krijesat inteligjente

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

Në këtë predikim të së Premtes, i mbajtur si mirëseardhje për një konferencë, Rashad Khalifa i lavdëron ata që e kanë pranuar autoritetin absolut të Zotit, e shpjegon Shehadetin e saktë nga Sureja 3, strofa 18, dhe e thekson ndjekjen vetëm të asaj që është në Kuran.

Transkripti i videos:

Lavdi Zotit! Ashahdu ela ilahe ila Allah, wahdahu la sharike lah. DĂ«shmojmĂ« se nuk ka zot pĂ«rveç njĂ« Zoti. MeqĂ« nuk isha i planifikuar ta mbaja hutben e sĂ« Premtes, nuk pĂ«rgatita asgjĂ«, prandaj thjesht do tĂ« bisedoj me ju, dhe do ta pĂ«rziej predikimin tim tĂ« sĂ« Premtes me mirĂ«seardhjen time tĂ« planifikuar pĂ«r tĂ« gjithĂ« ju. ËshtĂ« vĂ«rtet privilegj dhe nder pĂ«r mua t’i uroj mirĂ«seardhje njerĂ«zve mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m nĂ« tokĂ«. Ju jeni njerĂ«zit mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m nĂ« tokĂ«. Keni arritur ta kuptoni se Zoti Ă«shtĂ« i GjithĂ«fuqishĂ«m, i GjithĂ«dijshĂ«m.

Ai e sheh rrugĂ«n pĂ«rpara nesh dhe mund tĂ« bĂ«jĂ« zgjedhje mĂ« tĂ« mira se ne, pastaj vendosĂ«t t’i dorĂ«zoni tĂ« gjitha punĂ«t tuaja nĂ« dorĂ«n e Zotit, dhe Zoti vazhdimisht thotĂ« nĂ« Kuran se vetĂ«m ata qĂ« kanĂ« inteligjencĂ« do tĂ« vijnĂ« tek UnĂ«. Dhe siç e dini nga pĂ«rvojat tuaja tashmĂ«, nuk Ă«shtĂ« e lehtĂ« ta adhurosh vetĂ«m Zotin dhe ta mbĂ«shtetĂ«sh vetĂ«m fjalĂ«n e Zotit. Duhet ta kuptoni se jeni njĂ« pakicĂ« e privilegjuar e njĂ« pakice.

Shprehja më e mirë është elita e elitës. Në Kuran është es-sabikun es-sabikun. Në Suren 56 Zoti i përshkruan njerëzit shumë të veçantë që kanë arritur ta kuptojnë se vetëm Zoti e ka gjithë fuqinë, dhe vendosin ta jetojnë jetën e tyre të përkushtuar vetëm Zotit.

Zoti Ă«shtĂ« pĂ«rparĂ«sia e vetme nĂ« jetĂ«n e tyre. Pra, mund ta shihni pse Ă«shtĂ« vĂ«rtet nder pĂ«r mua t’u uroj mirĂ«seardhje njerĂ«zve mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m nĂ« tokĂ«. Ju ia keni dalĂ« ta arrini kĂ«tĂ« adhurim tĂ« vetĂ«m Zotit dhe ta mbĂ«shtetni vetĂ«m fjalĂ«n e Tij. Zoti thotĂ« nĂ« Kuran nĂ« suren numĂ«r 3. Zoti na urdhĂ«roi tĂ« themi, “kul”, thuaj, allahumme, o Zoti ynĂ«, thuaj, allahumme, o Zoti ynĂ«, malikel mulk – Zoti e pĂ«rshkruan veten si malikel mulk, ZotĂ«ruesi i tĂ« gjitha zotĂ«rimeve.

ZotĂ«ruesi i tĂ« gjitha gjĂ«rave. NjĂ« deklaratĂ« e pĂ«rsĂ«ritur nĂ« Kuran Ă«shtĂ« lil-lahi ma fis-semavati
 Zotit i takon çdo gjĂ« nĂ« qiej dhe nĂ« tokĂ«. Zoti Ă«shtĂ« malikel mulk, pronari i gjithĂ« mbretĂ«risĂ«. Askush nuk zotĂ«ron asgjĂ« nĂ« qiej apo nĂ« tokĂ«.

Pra, çdo krijesĂ« inteligjente do ta lidhĂ« veten me AtĂ« qĂ« e zotĂ«ron çdo gjĂ«. Ai Ă«shtĂ« Ai qĂ« i zotĂ«ron tĂ« gjitha furnizimet tuaja, Ai Ă«shtĂ« Ai qĂ« e kontrollon shĂ«ndetin tuaj, pasurinĂ« tuaj, lumturinĂ« tuaj, dhe kjo thuhet shumĂ« qartĂ« nĂ« Suren 53
. Ai Ă«shtĂ« Ai qĂ« ju bĂ«n tĂ« pasur apo tĂ« varfĂ«r, Ai Ă«shtĂ« Ai qĂ« vendos nĂ«se jeni tĂ« lumtur apo tĂ« mjerë  Ai Ă«shtĂ« Ai qĂ« ju bĂ«n tĂ« lumtur apo tĂ« mjerĂ«, me kuptimin se Zoti nuk na bĂ«n tĂ« mjerĂ«, por ligji i Zotit dikton se ne mund ta bĂ«jmĂ« veten tĂ« mjerĂ« sipas ligjit tĂ« Zotit, por askush nuk mund t’ju bĂ«jĂ« tĂ« lumtur apo tĂ« mjerĂ« – vetĂ«m Zoti.

PikĂ«risht prandaj Zoti thotĂ« se vetĂ«m ata qĂ« kanĂ« inteligjencĂ« do tĂ« vijnĂ« tek UnĂ«. Zoti thotĂ«: thuaj “malikel mulk”, o Zot, ZotĂ«rues i tĂ« gjitha zotĂ«rimeve, pronar i çdo gjĂ«je nĂ« qiej dhe nĂ« tokë  Ti ia jep zotĂ«rimet kujt tĂ« duash, Ti ia jep mbretĂ«rinĂ« kujt tĂ« duash, Ti ia heq zotĂ«rimet, Ti ia heq mbretĂ«rinĂ« kujt tĂ« duash. Ti ia heq pushtetin kujt tĂ« duash. Ti ia jep dinjitetin kujt tĂ« duash.

Zoti Ă«shtĂ« burimi i vetĂ«m i dinjitetit dhe respektit. Dhe Ti e poshtĂ«ron apo ia heq dinjitetin kujt tĂ« duash; nĂ« dorĂ«n TĂ«nde janĂ« tĂ« gjitha furnizimet, tĂ« gjitha gjĂ«rat e mira. Zoti po na mĂ«son ta themi kĂ«tĂ« pĂ«r Zotin. Ti je i GjithĂ«fuqishĂ«m. Pra, Zoti po na mĂ«son me terma shumĂ« tĂ« thjeshtĂ« qĂ« pĂ«rsĂ«riten nĂ« tĂ«rĂ« Kuranin se Ai Ă«shtĂ« i vetmi qĂ« e ka gjithĂ« fuqinĂ«, prandaj çka po bĂ«jmĂ« duke u mbĂ«shtetur te dikush tjetĂ«r? Ju jeni njerĂ«zit qĂ« vendosĂ«t se Zoti Ă«shtĂ« malikel mulk, dhe siç do t’jua prezantoj, do ta shihni kĂ«tĂ« te secili prej jush, nĂ« jetĂ«n e secilit prej jush, sepse jeni vĂ«nĂ« nĂ« provĂ« dhe po vihemi nĂ« provĂ«; nĂ« jetĂ«n e secilit prej jush ka demonstrime dhe dĂ«shmi se ju e dini qĂ« vetĂ«m Zoti e ka gjithĂ« fuqinĂ«. Keni hasur njerĂ«z qĂ« do tĂ« pĂ«rpiqen t’ju largojnĂ«. Ju jeni objektivi numĂ«r njĂ« i Dreqit, dhe kjo Ă«shtĂ« nĂ« pĂ«rputhje me ligjin e Zotit.

NjerĂ«zit do tĂ« pĂ«rpiqen t’ju largojnĂ«, dhe do tĂ« pĂ«rdorin lloj-lloj dredhish, dhe Dreqi gjithmonĂ« do tĂ« punojĂ« mbi ju, sepse ai nuk Ă«shtĂ« i interesuar pĂ«r gjithĂ« ata njerĂ«z atje jashtĂ«, adhuruesit e idhujve apo mosbesimtarĂ«t, dhe njĂ«ra nga dredhitĂ« qĂ« do ta pĂ«rdorin Ă«shtë . Strofa numĂ«r 2 e sures 29 thotĂ«: a mendojnĂ« njerĂ«zit se do tĂ« lihen tĂ« thonĂ« “ne besojmĂ«â€ pa u vĂ«nĂ« nĂ« provĂ«? Ne i kemi provuar ata para tyre, sepse Zoti me siguri do t’i dallojĂ« ata qĂ« janĂ« tĂ« sinqertĂ« nga gĂ«njeshtarĂ«t. Prandaj duhet tĂ« provoheni, dhe kurrĂ« nuk pushojmĂ« sĂ« mahnituri sa efikas Ă«shtĂ« testi. KohĂ«t e fundit nĂ« xhaminĂ« e Tucsonit, kishim disa njerĂ«z pĂ«r tĂ« cilĂ«t thjesht u dashurova, njerĂ«z tĂ« mrekullueshĂ«m, dhe gjithmonĂ« pyes veten: a janĂ« besimtarĂ« tĂ« fortĂ«, a do t’ia dalin? GjithmonĂ« do tĂ« luteshim qĂ« njerĂ«zit t’ia dalin, ta kalojnĂ« testin, dhe po i mbĂ«shtesim. NĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kohĂ«, jemi gjithashtu tĂ« interesuar qĂ« testi i Zotit tĂ« ndodhĂ« pĂ«r t’i shoshitur ata qĂ« nuk i pĂ«rkasin mesit tonĂ«. Nuk Ă«shtĂ« diçka e keqe; ka ndodhur gjithmonĂ«, ky proces shoshitjeje, sepse mbeten vetĂ«m diamantet e pastra, çdo gjĂ« tjetĂ«r, shkuma, del nĂ« sipĂ«rfaqe dhe hiqet. KĂ«ta njerĂ«z nĂ« dukje shumĂ« tĂ« fortĂ« u nĂ«nshtruan kohĂ«t e fundit testeve; atyre iu tha: “Rashadi Ă«shtĂ« i keq”, “Rashadi po ju manipulon”. KĂ«tĂ« e thonĂ« njerĂ«z qĂ« po pinĂ« uiski ndĂ«rsa e thonĂ«. Mos e dĂ«gjoni Rashadin. ËshtĂ« e habitshme si u ndikuan njerĂ«zit. UnĂ« u them: adhurojeni vetĂ«m Zotin, ndiqni vetĂ«m fjalĂ«n e Zotit, pastaj dikush po pi uiski dhe u thotĂ« “Rashadi Ă«shtĂ« i keq”, dhe – oh, ke tĂ« drejtĂ«, “Rashadi Ă«shtĂ« i keq”. Pse? Ata e dĂ«shtojnĂ« testin kaq lehtĂ«. Kjo ndodh. Dreqi do tĂ« punojĂ« mbi egon tuaj dhe do tĂ« thotĂ«: “Po e ndiqni Rashad KhalifĂ«n”, dhe ju e dini mĂ« mirĂ« dhe unĂ« e di mĂ« mirĂ«: ne nuk e ndjekim Rashad KhalifĂ«n, nuk e ndjekim Muhamedin apo Isain, nuk e ndjekim asnjĂ« qenie njerĂ«zore; ne e ndjekim Zotin. KĂ«tĂ« e dimĂ«, prandaj buzĂ«qeshim kur e themi, por kjo Ă«shtĂ« pothuajse njĂ«ra nga pikat e fundit. “Po e ndiqni Rashad KhalifĂ«n” Ă«shtĂ« mĂ«nyra e sjellshme, por zakonisht thonĂ« “po e ndiqni Rashad KhalifĂ«n e çmendur”; duhet ta shtojnĂ« ndonjĂ« mbiemĂ«r vetĂ«m pĂ«r tĂ« punuar edhe mĂ« shumĂ« mbi egon tonĂ«, por ne e bĂ«jmĂ« shumĂ« tĂ« qartĂ«: ne e ndjekim malikel mulk, ZotĂ«ruesin e gjithĂ« mbretĂ«risĂ«, ne e ndjekim vetĂ«m Zotin, ne e ndjekim vetĂ«m fjalĂ«n e Zotit. Dhe siç e dini, unĂ« jam i pari qĂ« ju them: “nĂ«se Ă«shtĂ« mendimi im
 nĂ«se Ă«shtĂ« Rashad Khalifa, mos e ndiqni”, sepse ndoshta do t’i bĂ«ni gjĂ«rat gabim. Duhet tĂ« jeni tĂ« sigurt se po e ndiqni Zotin dhe fjalĂ«n e Zotit, dhe shkojmĂ« deri nĂ« çdo skaj pĂ«r t’u siguruar se po e ndjekim Zotin dhe fjalĂ«n e Zotit. Nuk po i ndjekim fjalĂ«t e asnjĂ« qenieje njerĂ«zore. Tubu ilallah. Pendohuni. Elhamdulil-lah! Esh-hedu en la ilahe il-lallah, vahdehu la sherike leh. E lavdĂ«rojmĂ« Zotin, dhe dĂ«shmojmĂ« se nuk ka zot pĂ«rveç Zotit tĂ« vetĂ«m. Me kĂ«tĂ« ritĂ«m, duket se do ta pĂ«rfundoj predikimin e sĂ« Premtes dhe do ta pĂ«rfundoj Lutjen e sĂ« Premtes para se tĂ« vijĂ« Ismail Barakat kĂ«tu. Sepse nĂ« orĂ«n 2 i kemi prezantimet dhe mirĂ«seardhjen. Zoti thotĂ«: “vetĂ«m tĂ« zgjuarit vijnĂ« tek UnĂ«â€, dhe kur shikojmĂ« nĂ« Kuran, pothuajse çdo faqe thotĂ« se e vetmja shkelje e pafalshme, nĂ«se mbahet deri nĂ« vdekje, Ă«shtĂ« adhurimi i idhujve. Ka vetĂ«m njĂ« shkelje tĂ« pafalshme nĂ« kohĂ«n e vdekjes. Kur njĂ« person vdes dhe ka kryer vrasje dhe gĂ«njeshtra dhe mashtrime, dhe vjedhje dhe kurorĂ«shkelje, dhe agresione, tĂ« gjitha kĂ«to janĂ« tĂ« falshme. Zoti na dha shembuj nĂ« Kuran: Musai vrau dikĂ«, njĂ«ri nga profetĂ«t e mĂ«dhenj tĂ« Zotit. Ka vetĂ«m njĂ« shkelje tĂ« pafalshme nĂ« kohĂ«n e vdekjes, ajo Ă«shtĂ« adhurimi i idhujve, idhujtaria. Çdo person me sasinĂ« mĂ« tĂ« vogĂ«l tĂ« inteligjencĂ«s do t’i thotĂ« vetes: “nĂ«se kjo Ă«shtĂ« e vetmja shkelje e pafalshme, do ta shmang çdo dyshim pĂ«r tĂ« pĂ«r pjesĂ«n tjetĂ«r tĂ« jetĂ«s sime, gjatĂ« gjithĂ« jetĂ«s sime; çdo shenjĂ« tĂ« adhurimit tĂ« idhujve, do ta heq qafe.” ShikojmĂ« nĂ« Kuran, thotĂ« nĂ« Suren 3, strofa 18, se Zoti – Zoti fillon me Veten – “shehidallahu, Zoti dĂ«shmon, la ilahe il-la hu”, se la ilahe il-lallah; ky Ă«shtĂ« shehadeti sipas Allahut, subhanehu ve teala. Sipas Zotit, shehadeti Ă«shtĂ« “La ilahe il-lallah”, dhe engjĂ«jt – Zoti i rendit engjĂ«jt pas Vetes – dhe ata qĂ« kanĂ« dije. Pra, ja shehadeti nĂ« gjuhĂ« tĂ« thjeshtĂ«, nĂ« çdo gjuhĂ«, nĂ« çdo pĂ«rkthim. Zoti dĂ«shmon se shehadeti Ă«shtĂ« “La ilahe il-lallah”, dhe kĂ«shtu dĂ«shmojnĂ« edhe engjĂ«jt dhe ata qĂ« kanĂ« dije. Prandaj, nĂ«se them “la ilahe il-lallah”, kam tĂ« drejtĂ«. Ata ju thonĂ«: “MirĂ«, vendos pranĂ« saj Muhammedun resulullah.” Nga erdhi kjo? Ndoshta Ă«shtĂ« krejtĂ«sisht nĂ« rregull, ndoshta? Por ndoshta Ă«shtĂ« ndoshta. Ndoshta Ă«shtĂ« adhurim idhujsh. Ndoshta Ă«shtĂ« e pĂ«rsosur, por nuk jemi tĂ« sigurt, dhe çdo person inteligjent qĂ« e di se e vetmja shkelje e pafalshme Ă«shtĂ« adhurimi i idhujve do tĂ« thotĂ«: meqĂ« “La ilahe il-lallah” Ă«shtĂ« e saktĂ«, dhe “La ilahe il-lallah, Muhammedun resulullah” Ă«shtĂ« ndoshta, do tĂ« qĂ«ndroj me “La ilahe il-lallah”. NĂ« fund tĂ« fundit, kĂ«to janĂ« fjalĂ«t qĂ« dolĂ«n nga goja e Muhamedit. Me siguri ai nuk do tĂ« mĂ« fajĂ«sojĂ« qĂ« thashĂ« “La ilahe il-lallah” nĂ« ditĂ«n e gjykimit – po flas pĂ«r Zotin, Zoti nuk do tĂ« mĂ« fajĂ«sojĂ«. Kjo Ă«shtĂ« e qĂ«ndrueshme nĂ« tĂ«rĂ« Kuranin; sureja e titulluar “Muhamed”, numĂ«r 47, strofa 19, thotë . “La ilahe il-lallah”. Do ta dish kĂ«tĂ«: “La ilahe il-lallah”. MuhamedanĂ«t e morĂ«n dhe vendosĂ«n: “La ilahe il-lallah, Muhammedun resulullah”, dhe do ta shihni kĂ«tu nĂ« shtojcĂ«. ThotĂ«: dije se nuk ka zot pĂ«rveç Allahut, dhe Muhamedi Ă«shtĂ« resulullah, i dĂ«rguari i Tij. Ata e shtuan, dhe e vendosĂ«n nĂ« kaligrafinĂ« qĂ« duket si Kurani, deri nĂ« atĂ« pikĂ« sa njerĂ«zit qĂ« e kishin mĂ«suar pĂ«rmendsh Kuranin u mashtruan.

Ata menduan se ishte Kuran. Sepse ky lloj idhujtarie u bĂ« aq i zakonshĂ«m sa u bĂ« pjesĂ« e besimeve tĂ« njerĂ«zve. Zoti thotĂ« nĂ« suren e titulluar “Muhamed”: “La ilahe il-lallah”, prandaj pse po pĂ«rpiqen ta shtyjnĂ« idhujtarinĂ« e tyre mbi ne? Nuk ka kuptim. Çdo person inteligjent qĂ« e di se adhurimi i idhujve Ă«shtĂ« e vetmja shkelje e pafalshme do tĂ« ikĂ« nga çdo dyshim idhujtarie. Pra, ata kthehen kundĂ«r
 thonĂ«: “A nuk beson se Muhamedi Ă«shtĂ« resulullah?” Fakti qĂ« e mbĂ«shtetim Kuranin Ă«shtĂ« shpallja mĂ« e madhe se e dimĂ« qĂ« Muhamedi Ă«shtĂ« resulullah, i dĂ«rguari i Zotit. Dhe kemi shembuj qĂ« i shkatĂ«rrojnĂ« plotĂ«sisht argumentet e tyre. Kurani Ă«shtĂ« fjala e Zotit, dhe vazhdimisht Zoti i vendos shkrimet e Tij para tĂ« dĂ«rguarve dhe profetĂ«ve nĂ« Kuran. Zoti fillon me besimtarĂ«t, ata qĂ« besojnĂ« nĂ« Zotin
 Zotin, engjĂ«jt e Tij, shkrimet e Tij, tĂ« dĂ«rguarit e Tij. Shkrimi, fjala e Zotit, vjen para tĂ« dĂ«rguarve, gjithmonĂ« nĂ« Kuran. Pra, mund t’i pyesni: “A nuk besoni se Kurani Ă«shtĂ« fjala e Zotit?” Ata thonĂ«: “Po.” Thuaju: “AtĂ«herĂ« mirĂ«, duhet tĂ« thoni: La ilahe il-lallah, Kuranu kelamullah”; a nuk besoni se Kurani Ă«shtĂ« fjala e Zotit? Pse nuk thoni “La ilahe il-lallah, dhe Kurani Ă«shtĂ« fjala e Zotit”? E shihni, Ă«shtĂ« e njĂ«jta gjĂ«. Kjo i hesht plotĂ«sisht. Ata ju akuzojnĂ« se e urreni Muhamedin, gjĂ« qĂ« Ă«shtĂ« krejt e kundĂ«rta. Ata e urrejnĂ« Muhamedin. Kurani thotĂ« se vetĂ«m hipokritĂ«t thonĂ« “Muhammedun resulullah”. Ata e shtojnĂ« në . Ata e vendosin emrin e Muhamedit pranĂ« emrit tĂ« Zotit. Mund ta çoni kĂ«tĂ« mĂ« tej dhe tĂ« thoni: pse tĂ« mos thuhet “La ilahe il-lallah, dhe dielli lind nga lindja”? Nuk ka fund kjo. Pse, a nuk besoni se dielli lind nga lindja? Pra, ka miliona deklarata qĂ« mund t’i vendosni pranĂ« “La ilahe il-lallah” qĂ« janĂ« absolutisht tĂ« sakta, por kjo nuk Ă«shtĂ« çështja; strofa 18 nĂ« suren 3 thotĂ« se Zoti dĂ«shmon se la ilahe il-la hu. I humba shĂ«nimet. Kur ju thonĂ« “po e ndiqni Rashad KhalifĂ«n” nĂ«se janĂ« tĂ« sjellshĂ«m, apo “Rashad KhalifĂ«n e çmendur” nĂ«se janĂ« normalĂ«, u thoni: “ne e ndjekim Zotin”. Ne e ndjekim vetĂ«m Zotin; e ndjekim vetĂ«m fjalĂ«n e Zotit. Parimi Ă«shtĂ« shumĂ« i lehtĂ«: nĂ«se nuk Ă«shtĂ« nĂ« Kuran, nuk e marrim parasysh. NĂ« kĂ«tĂ« konferencĂ«, do tĂ« dĂ«gjoni shumĂ« pikĂ«pamje, pikĂ«pamje personale tĂ« shumĂ« njerĂ«zve; çdokush mund tĂ« thotĂ« çka tĂ« dojĂ«, por kriteri juaj Ă«shtĂ« Kurani. NĂ«se nuk Ă«shtĂ« nĂ« Kuran, mos e besoni, pavarĂ«sisht se kush po ju flet. Parim shumĂ« i thjeshtĂ«. Sepse kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« e ndjekim. Madje edhe nĂ« kĂ«tĂ« konferencĂ«, Dreqi duhet tĂ« pĂ«rfaqĂ«sohet – veçanĂ«risht nĂ« kĂ«tĂ« konferencĂ« Dreqi duhet tĂ« pĂ«rfaqĂ«sohet – dhe do tĂ« dĂ«gjoni disa pikĂ«pamje qĂ« janĂ« nĂ« kundĂ«rshtim me Kuranin, dhe nĂ«se i besoni, e meritoni t’i besoni. Mund tĂ« ketĂ« dy apo tre njerĂ«z qĂ« do tĂ« ndikohen, sepse qĂ«llimi i kĂ«tyre njerĂ«zve me pikĂ«pamje tĂ« tjera nga pikĂ«pamjet kuranore Ă«shtĂ« tĂ« paktĂ«n ta vĂ«nĂ« dyshimin nĂ« zemrĂ«n tuaj, dhe pĂ«r sa kohĂ« qĂ« keni dyshim nĂ« zemrĂ«n tuaj, jeni nĂ« gradĂ«n mĂ« tĂ« ulĂ«t tĂ« nĂ«nshtrimit. Kujtojeni strofĂ«n nĂ« suren 49, thotë  ata thonĂ«: “ne jemi besimtarĂ«â€, dhe Zoti thotĂ«: mos thoni “ne jemi besimtarĂ«â€, thoni “ne jemi myslimanĂ«â€ derisa tĂ« largohet çdo dyshim. Pra, puna e tyre Ă«shtĂ« ta vĂ«nĂ« qoftĂ« edhe pak dyshim nĂ« zemrĂ«n tuaj. Kur ndodh kjo, e dini se Zoti po ju provon; nĂ«se dyshimi mĂ« vjen nĂ« zemĂ«r, fatkeqĂ«sisht, kam ende disa dyshime, jam ende nĂ« gradĂ«n mĂ« tĂ« ulĂ«t, jam ende nĂ« rrugĂ«, nuk Ă«shtĂ« ende pa shpresĂ«, por duhet ta keni parasysh kĂ«tĂ« parim. Ky Ă«shtĂ« parimi ynĂ«. NĂ«se nuk Ă«shtĂ« nĂ« Kuran, nuk e besoj. Mund tĂ« jetĂ« apo mund tĂ« mos jetĂ« e saktĂ«, por nĂ«se nuk Ă«shtĂ« nĂ« Kuran, nuk e ndjek. Kemi kohĂ« tani ta bĂ«jmĂ« lutjen e sĂ« Premtes, dhe pastaj tĂ« kalojmĂ« nĂ« – nuk mund tĂ« vonohem mĂ« gjatĂ« derisa tĂ« vijĂ« Ismaili. Pra, le ta bĂ«jmĂ« Lutjen e sĂ« Premtes, dhe jam i sigurt se Ismaili do ta marrĂ« rastin t’i shprehĂ« pikĂ«pamjet e tij. Ai kishte pĂ«rgatitur njĂ« hutbe shumĂ« tĂ« mirĂ«, pĂ«r bojĂ«n dhe letrĂ«n. Kjo nuk Ă«shtĂ« Kurani. Boja dhe letra, libri fizik nuk Ă«shtĂ« Kurani. Kurani Ă«shtĂ« nĂ« zemrĂ«n tuaj. Kur profeti Muhamed u mor nĂ« qiellin e shtatĂ« pĂ«r ta marrĂ« Kuranin, Zoti nuk i dha njĂ« libĂ«r.

Një vështrim mbi mrekullinë matematikore

 

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Kush është zoti juaj (pjesa 2)?

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

Në këtë predikim të së Premtes, Rashad Khalifa shpjegon se zoti juaj është çfarëdo që jua pushton mendjen pjesën më të madhe të ditës, qoftë vetja juaj, puna juaj, paratë tuaja, bashkëshorti juaj apo fëmijët tuaj, dhe mëson mënyra praktike për ta mbajtur Zotin në mendje gjatë gjithë ditës, duke përfunduar me shembullin e goditjes vendimtare të djalit të tij në një ndeshje bejsbolli si ilustrim se si Zoti u jep besimtarëve fitore kur ka rëndësi.

Transkripti i videos:

E lavdërojmë Zotin, dhe dëshmojmë se nuk ka zot përveç Tij.

Titulli i kĂ«saj hutbeje Ă«shtĂ« “Kush Ă«shtĂ« zoti juaj?” dhe vĂ« bast pĂ«r çdo gjĂ« se mjaft prej jush do tĂ« tronditen, sepse pĂ«rgjigjja natyrore, pĂ«rgjigjja e menjĂ«hershme, Ă«shtĂ«: “Çka do tĂ« thuash, kush Ă«shtĂ« zoti im? Zoti Ă«shtĂ« Zoti im, Ai qĂ« mĂ« krijoi.” Por Kurani Ă«shtĂ« plot strofa qĂ« na tregojnĂ« se miliona njerĂ«z do tĂ« thonin se zoti i tyre Ă«shtĂ« Zoti. I njihni strofat qĂ« thonĂ«: nĂ«se i pyet kush i krijoi qiejt dhe tokĂ«n, ata do tĂ« thonĂ« Zoti, por ata do tĂ« shkojnĂ« nĂ« Ferr; strofat qĂ« thonĂ«: nĂ«se i pyet kush Ă«shtĂ« Zoti i qiejve dhe i tokĂ«s, Zoti me sundimin e madh dhe fronin e madh, ata do tĂ« pĂ«rgjigjen Zoti, por ata do tĂ« shkojnĂ« nĂ« Ferr. I pyet kush i krijoi, ata do tĂ« thonĂ« Zoti. Pra, kĂ«ta janĂ« miliona njerĂ«z qĂ« e njohin Zotin si AtĂ« qĂ« i krijoi qiejt dhe tokĂ«n, AtĂ« qĂ« i krijoi ata, AtĂ« me autoritetin e madh, Zotin e qiejve dhe tĂ« tokĂ«s, por ata prapĂ« do tĂ« shkojnĂ« nĂ« Ferr.

Tani, e di se kjo Ă«shtĂ« pĂ«rgjigjja juaj pĂ«r “Kush Ă«shtĂ« zoti juaj?”: “Zoti, Zoti i vetĂ«m qĂ« mĂ« krijoi.” Por kjo hutbe Ă«shtĂ« pĂ«r ta shqyrtuar kĂ«tĂ« pyetje, dhe qĂ« ju ta shqyrtoni pĂ«rgjigjen tuaj. E dimĂ« se lumturia juaj nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« dhe pĂ«rgjithmonĂ« varet nga njohja se kush Ă«shtĂ« Zoti juaj, dhe nga adhurimi i Zotit. Zoti jua garanton lumturinĂ« e pĂ«rsosur nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« dhe pĂ«rgjithmonĂ«, dhe kjo pĂ«rsĂ«ritet nĂ« Kuran 23 herĂ«: shĂ«ndet tĂ« pĂ«rsosur, pasuri tĂ« pĂ«rsosur, qetĂ«si tĂ« pĂ«rsosur shpirtĂ«rore, tĂ« garantuara. Zoti Ă«shtĂ« Ai qĂ« e drejton universin, dhe Ai po jua garanton kĂ«tĂ«. AsnjĂ« problem çfarĂ«do. Lexojini buzĂ«t e mia, siç thotĂ« Bushi: asnjĂ« problem çfarĂ«do, nĂ«se po e adhuroni vetĂ«m Zotin, po e adhuroni Zotin tuaj. Dhe ju dhe unĂ« do tĂ« zbulojmĂ« tĂ« meta te vetja ndĂ«rsa e shqyrtojmĂ« kĂ«tĂ« pyetje: kush Ă«shtĂ« zoti juaj?

Do t’jua jap pĂ«rgjigjen sĂ« pari, dhe pastaj do t’i diskutojmĂ« detajet. Del se çfarĂ«do qĂ« jua pushton mendjen pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« ditĂ«s, ai Ă«shtĂ« zoti juaj. ÇfarĂ«do qĂ« po mendoni nĂ« mendjen tuaj, ky Ă«shtĂ« zoti juaj, dhe Kurani e shpjegon kĂ«tĂ« shumĂ« qartĂ«, me terma specifikĂ«. NĂ«se jeni tĂ« preokupuar me veten, si dukeni, rruajtjen tuaj, grimin tuaj, fustanet tuaja, flokĂ«t tuaj, nĂ«se jeni tĂ« preokupuar me atĂ« çka mendojnĂ« njerĂ«zit pĂ«r ju, “Ai Ă«shtĂ« djalĂ« i mirĂ«â€, “Ajo Ă«shtĂ« zonjĂ« e mirĂ«â€, nĂ«se ky Ă«shtĂ« shqetĂ«simi juaj pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« ditĂ«s, atĂ«herĂ« ju jeni zoti juaj. Po e adhuroni egon tuaj. KĂ«tĂ« e shohim nĂ« Suren 25:43, e cila thotĂ«: “A e ke vĂ«nĂ« re atĂ«, zoti i tĂ« cilit Ă«shtĂ« egoja e tij?” dĂ«shirat e tij, epshet e tij, apo, fjalĂ« pĂ«r fjalĂ«, “vetja e tij”, siç thuhet.

Kjo përgjigje, se çfarëdo që jua pushton mendjen pjesën më të madhe të ditës është zoti juaj, mbështetet nga shumë e shumë strofa në Kuran. Nëse jeni të preokupuar me punën tuaj pjesën më të madhe të ditës, ai është zoti juaj, jo Zoti që ju krijoi. Mund të thoni se Ai që i krijoi qiejt dhe tokën është Zoti, por zoti juaj është puna juaj. Nëse bashkëshorti juaj ju preokupon më shumë se Zoti, atëherë ai është zoti juaj, gruaja juaj apo burri juaj. Nëse prona juaj, apo dollari, dollari i gjithëfuqishëm, ju preokupon, ai është zoti juaj.

Tani le ta shikojmĂ« Kuranin dhe tĂ« shohim çka e mbĂ«shtet kĂ«tĂ« ide. Sureja 33:41 thotĂ«: “O ju qĂ« besoni, pĂ«rkujtojeni Zotin”, apo kujtojeni Zotin, apo pĂ«rmendeni Zotin, “shumĂ«.” Lutja pĂ«rmendet pesĂ« herĂ« nĂ« ditĂ«; agjĂ«rimi Ă«shtĂ« njĂ« muaj nĂ« vit; Zeqati Ă«shtĂ« dy e gjysmĂ« pĂ«r qind e tĂ« ardhurave tuaja, e kĂ«shtu me radhĂ«. Çdo gjĂ« Ă«shtĂ« e kufizuar. Por kur vjen puna te pĂ«rkujtimi i Zotit, apo pĂ«rmendja e Zotit, apo tĂ« menduarit pĂ«r Zotin, nuk ka kufi. ThotĂ« “shumĂ«â€. Dhe strofa qĂ« vijon thotĂ«: “Dhe lartĂ«sojeni AtĂ« ditĂ« e natĂ«.” Kujtojeni Zotin, pĂ«rmendeni Zotin, mendoni pĂ«r Zotin shumĂ«; lartĂ«sojeni AtĂ« ditĂ« e natĂ«. Dhe do tĂ« diskutoj me ju si ta bĂ«ni kĂ«tĂ«.

Shohim nĂ« Suren 3:191 njĂ« pĂ«rshkrim tĂ« besimtarĂ«ve qĂ« do tĂ« shkojnĂ« nĂ« ParajsĂ«. Zoti thotĂ« se ata janĂ« ata qĂ« mendojnĂ« pĂ«r Zotin, apo e pĂ«rmendin Zotin, apo e pĂ«rkujtojnĂ« Zotin, nĂ« kĂ«mbĂ« apo ulur apo tĂ« shtrirĂ« nĂ« anĂ«. Pra, kjo i mbulon tĂ« gjitha pozicionet tuaja: nĂ« kĂ«mbĂ«, ulur, apo shtrirĂ«, pĂ«r tĂ« menduar pĂ«r Zotin. Shohim nĂ« Suren 2, strofa 200, se duhet tĂ« mendoni pĂ«r Zotin, apo ta pĂ«rmendni Zotin, apo ta pĂ«rkujtoni Zotin, ashtu siç i pĂ«rmendni apo mendoni pĂ«r prindĂ«rit tuaj, apo edhe mĂ« shumĂ«. Mund ta shihni se “apo edhe mĂ« shumĂ«â€ Ă«shtĂ« shtesĂ«. NĂ« Suren 2, strofa 165, besimtarĂ«t pĂ«rshkruhen si ata qĂ« e duan Zotin mĂ« shumĂ«. E shihni krahasimin? Mund ta doni bashkĂ«shortin tuaj, mund t’i doni fĂ«mijĂ«t tuaj, madje mund ta doni edhe punĂ«n tuaj, pĂ«r sa kohĂ« qĂ« Zoti Ă«shtĂ« nĂ« mendjen tuaj pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« kohĂ«s. Kushdo pĂ«r tĂ« cilin mendoni pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« kohĂ«s Ă«shtĂ« zoti juaj.

NĂ« 64:14 ka njĂ« deklaratĂ« qĂ« thotĂ« se bashkĂ«shortĂ«t dhe fĂ«mijĂ«t tuaj mund tĂ« jenĂ« armiqtĂ« tuaj. Si mund tĂ« jetĂ« kjo? Duke u preokupuar ju me ta. Ironikisht, nĂ«se doni njĂ« bashkĂ«short tĂ« mirĂ« dhe fĂ«mijĂ« tĂ« mirĂ«, duhet t’ia kushtoni vĂ«mendjen Zotit, jo atyre, sepse Zoti Ă«shtĂ« me fĂ«mijĂ«t tuaj ndĂ«rsa i ngasin biçikletat nĂ« rrugĂ«, jo ju. Pra, nĂ«se jeni me Zotin, Zoti do tĂ« jetĂ« me fĂ«mijĂ«t tuaj dhe me bashkĂ«shortin tuaj. Zoti e kontrollon mendjen dhe zemrĂ«n e bashkĂ«shortit tuaj, dhe mund ta garantoni njĂ« bashkĂ«short tĂ« mirĂ« nĂ«se jeni mirĂ« me Zotin. Shikoni kĂ«tĂ«: nĂ« Suren 63:9, Zoti po u flet besimtarĂ«ve. Ai thotĂ«: “O ju qĂ« besoni, mos u shpĂ«rqendroni nga paratĂ« tuaja dhe fĂ«mijĂ«t tuaj nga pĂ«rkujtimi i Zotit.” Fjala nĂ« arabisht Ă«shtĂ« “dhikr”: mos u shpĂ«rqendroni nga paratĂ« dhe fĂ«mijĂ«t tuaj nga pĂ«rkujtimi, apo pĂ«rmendja, apo kujtimi i Zotit. Dhe kjo u drejtohet besimtarĂ«ve. NĂ« 64:15 na thuhet se fĂ«mijĂ«t tuaj dhe bashkĂ«shortĂ«t tuaj janĂ« provĂ«, sepse lidheni pas tyre.

Pra, njĂ«ri nga zotat e zakonshĂ«m jeni vetĂ« ju, tĂ« qenĂ«t i preokupuar me veten. NjĂ« zot tjetĂ«r i zakonshĂ«m Ă«shtĂ« puna juaj, prona juaj, dollari, dhe kĂ«tĂ« e shohim nĂ« Suren 18. MĂ« lejoni tĂ« kthehem pak pas te adhurimi i vetes, tĂ« qenĂ«t i vetes suaj zoti juaj. NĂ« Suren 18:28 shohim njĂ« urdhĂ«rim pĂ«r besimtarĂ«t: mos iu bindni atyre, zemrat e tĂ« cilĂ«ve janĂ« larguar nga pĂ«rkujtimi, apo pĂ«rmendja, e Zotit. ËshtĂ« e njĂ«jta fjalĂ« nĂ« tĂ« gjitha kĂ«to strofa; do t’ju them nĂ«se Ă«shtĂ« ndryshe. ThotĂ«: mos iu bindni, mos i ndiqni, mos shkoni me, mos u pĂ«rzieni me ata, zemrat e tĂ« cilĂ«ve janĂ« larguar nga pĂ«rkujtimi i Zotit, sepse ata do t’ju tĂ«rheqin me vete drejt tĂ« menduarit pĂ«r diçka tjetĂ«r.

Mund ta shihni tashmĂ« se Zoti mund tĂ« mos jetĂ« Zoti juaj shtatĂ« ditĂ« nĂ« javĂ«. Ndoshta njĂ« ditĂ« nĂ« javĂ«, ndoshta dy apo tri ditĂ« nĂ« javĂ«, ndoshta zero. Nuk e di; ju jeni gjykatĂ«si. Por ky Ă«shtĂ« pĂ«rkufizimi. Thjesht ndajeni ditĂ«n nĂ« 100 njĂ«si nĂ« vend tĂ« 24 orĂ«ve, dhe shihni nĂ« sa nga kĂ«to njĂ«si po mendoni pĂ«r Zotin. A Ă«shtĂ« mĂ« shumĂ« se 50%? Kjo vjen si tronditje pĂ«r shumĂ« prej nesh, por Ă«shtĂ« gjithashtu njĂ« bekim i madh, sepse Zoti do qĂ« ne ta dimĂ«, sepse mund ta rregulloni tani. NĂ«se ka problem, nĂ«se e zbuloj se Zoti Ă«shtĂ« Zoti im vetĂ«m njĂ« ditĂ« nĂ« javĂ«, mund ta rregulloj tani, dhe mund tĂ« zotohem se Zoti do tĂ« jetĂ« Zoti im çdo ditĂ« tĂ« javĂ«s. PĂ«rgjigjja e kĂ«saj pyetjeje mund ta pĂ«rgjigjet edhe pyetjes suaj tĂ« zakonshme: “Pse kam probleme?” ËshtĂ« tregues i mirĂ« pĂ«r ju. Kur keni njĂ« problem dhe pyetni pse, nĂ«se gĂ«rmoni thellĂ«, do ta gjeni se nuk menduat pĂ«r Zotin pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« ditĂ«s. Dhe do tĂ« diskutoj me ju si tĂ« mendoni pĂ«r Zotin pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« ditĂ«s. NĂ«se harroj, ma kujtoni, sepse nuk e kam tĂ« shkruar kĂ«tu, prandaj flisni nĂ«se e pĂ«rfundoj hutben; ndonjĂ«herĂ« shpĂ«rqendrohem. Duhet ta gjejmĂ« si mund tĂ« mendojmĂ« pĂ«r Zotin pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« ditĂ«s.

MirĂ«, tani Ă«shtĂ« ora 1:23. Besoj se tĂ« gjithĂ« janĂ« kĂ«tu, prandaj pĂ«r ata prej jush qĂ« erdhĂ«n vonĂ«, do t’ju informoj shumĂ« shpejt. Tema e hutbes Ă«shtĂ« “Kush Ă«shtĂ« zoti juaj?” dhe pĂ«rgjigjja Ă«shtĂ«: kushdo apo çfarĂ«do pĂ«r tĂ« cilĂ«n mendoni pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« ditĂ«s, çfarĂ«do qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« mendjen tuaj, çfarĂ«do qĂ« ju preokupon. E pĂ«rmenda veten.

NĂ« Suren 18:42 na thuhet se puna juaj, prona juaj, shefi juaj mund tĂ« jetĂ« zoti juaj. Shefi juaj thotĂ«: “Kemi njĂ« emergjencĂ« kĂ«tu nĂ« punĂ«, dhe duhet tĂ« vish nĂ« orĂ«n 3:00 tĂ« mĂ«ngjesit pĂ«r 10 ditĂ«t e ardhshme.” A do tĂ« shkoni nĂ« orĂ«n 3:00 tĂ« mĂ«ngjesit pĂ«r 10 ditĂ«t e ardhshme? Zoti ju thotĂ« ta falni lutjen e mĂ«ngjesit para lindjes sĂ« diellit. A do ta falni lutjen e mĂ«ngjesit para lindjes sĂ« diellit? Duhet t’i bĂ«ni vetes kĂ«to pyetje. Po, duhet ta falni lutjen e mĂ«ngjesit çdo mĂ«ngjes para lindjes sĂ« diellit. Ajo qĂ« dua tĂ« them Ă«shtĂ« se Zoti e di se nuk mund ta bĂ«ni kĂ«tĂ« absolutisht çdo ditĂ«, sepse ndonjĂ«herĂ« jeni tepĂ«r tĂ« lodhur, ndonjĂ«herĂ« jeni tĂ« sĂ«murĂ«, ndonjĂ«herĂ« jeni nĂ« udhĂ«tim, ndonjĂ«herĂ« keni rrethana tĂ« pazakonta. Por pĂ«rveç nĂ«se keni rrethana tĂ« pazakonta, nĂ«se nuk e falni lutjen e mĂ«ngjesit para lindjes sĂ« diellit, Zoti nuk Ă«shtĂ« Zoti juaj. Keni ndonjĂ« zot tjetĂ«r. Kriteri Ă«shtĂ« shumĂ«, shumĂ« i lehtĂ«.

NĂ« Suren 18, strofa 42, e mbani mend tipin qĂ« kishte dy kopshte. NĂ«se e adhuroni punĂ«n tuaj, do ta humbni. NĂ«se e adhuroni bashkĂ«shortin tuaj, do ta humbni atĂ«, e kĂ«shtu me radhĂ«. ËshtĂ« e garantuar: çfarĂ«do qĂ« adhuroni pĂ«rveç Zotit, do ta humbni. KĂ«tĂ« e mĂ«sojmĂ« nga Sureja 18:42, sepse erdhi njĂ« tornado dhe i fshiu dy kopshtet e kĂ«tij njeriu, i cili mendonte se ishte i siguruar pĂ«r gjithĂ« jetĂ«n. Pra, nĂ«se e idhulloni punĂ«n tuaj, duke i kushtuar mĂ« shumĂ« vĂ«mendje se Zotit, ju garantoj se do ta humbni.

NĂ« Suren 7, strofa 190, shohim se fĂ«mijĂ«t qartazi mund tĂ« jenĂ« zoti juaj. MĂ« lejoni t’jua kujtoj strofĂ«n 190 tĂ« Sures 7. Ajo flet pĂ«r njĂ« çift: gruaja mbetet shtatzĂ«nĂ«, dhe ata luten: “TĂ« lutem, o Zot, na jep njĂ« foshnjĂ« tĂ« mirĂ« e tĂ« shĂ«ndetshme.” Zoti u jep njĂ« foshnjĂ« tĂ« mirĂ«, dhe pastaj ata e bĂ«jnĂ« foshnjĂ«n zot. Kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« thotĂ« strofa, fund i citatit. Kjo do tĂ« thotĂ« se ata i kushtuan foshnjĂ«s mĂ« shumĂ« vĂ«mendje se Zotit. Parimi vlen se çfarĂ«do qĂ« jua pushton mendjen pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« ditĂ«s Ă«shtĂ« zoti juaj. SĂ«rish, pĂ«r t’i marrĂ« tĂ« gjitha kĂ«to gjĂ«ra, fĂ«mijĂ«t e mirĂ«, punĂ«n e mirĂ«, paratĂ« e mira, shĂ«ndetin e mirĂ«, lumturinĂ« e mirĂ« dhe qetĂ«sinĂ« shpirtĂ«rore, e dini pĂ«rgjigjen. Do t’jua kujtoj sĂ«rish Ungjillin e LukĂ«s, 12:29-31: kĂ«rkojeni mbretĂ«rimin e Zotit mbi ju, dhe çdo gjĂ« tjetĂ«r vjen pas. NĂ«se Zoti Ă«shtĂ« Zoti juaj, tĂ« gjitha kĂ«to gjĂ«ra ju janĂ« tĂ« garantuara.

Elhamdulil-lah. E lavdĂ«rojmĂ« Zotin, dhe dĂ«shmoj se nuk ka zot pĂ«rveç Zotit tĂ« vetĂ«m. Shpresoj qĂ« nĂ« pendimin tuaj tĂ« zotoheni se Zoti juaj do tĂ« jetĂ« Zoti, Ai qĂ« ju krijoi, sepse nĂ«se keni pasur ndonjĂ« mangĂ«si nĂ« tĂ« kaluarĂ«n, mĂ« mirĂ« ta rregulloni tani me kĂ«tĂ« pendim, dhe ta keni seriozisht. Çdo ditĂ«, mund tĂ« bĂ«ni llogari pĂ«r atĂ« qĂ« po bĂ«ni gjatĂ« ditĂ«s.

MirĂ«, tani dua tĂ« flas si ta bĂ«ni Zotin Zotin tuaj. Kurani na mĂ«son se kur i shihni fĂ«mijĂ«t tuaj, apo vetura juaj ecĂ«n mirĂ«, thoni: “Mashallah, ky Ă«shtĂ« bekim i Zotit; Zoti ma dha kĂ«tĂ«.” Kur shihni njĂ« lule tĂ« bukur, apo njĂ« perĂ«ndim tĂ« bukur dielli, apo gishtat tuaj, thoni: “Subhanallah, i lartĂ«suar qoftĂ« Zoti.” MirĂ«, mĂ« lejoni tĂ« filloj nga fillimi. Jeni nĂ« gjumĂ«, dhe po ngriheni nĂ« mĂ«ngjes. Kur ngriheni, ngriheni nĂ« emĂ«r tĂ« Zotit. Thoni nĂ« çfarĂ«do gjuhe qĂ« doni. NĂ« minutĂ«n qĂ« i hapni sytĂ«, thoni: “NĂ« emĂ«r tĂ« Zotit, tĂ« GjithĂ«hirshmit, MĂ«shirĂ«plotit. Nuk ka zot pĂ«rveç Zotit tĂ« vetĂ«m.” Kjo Ă«shtĂ« gjĂ«ja e parĂ« qĂ« duhet ta thoni. Siç jua pĂ«rmenda mĂ« parĂ«, 99% e njerĂ«zve, kur tĂ« ngrihen nĂ« DitĂ«n e Ringjalljes, do tĂ« thonĂ« “Oh, m…!” Nuk Ă«shtĂ« mĂ« fjalĂ« e pistĂ«, prandaj e lejova veten ta them pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ«; e shoh nĂ« televizor gjithĂ« kohĂ«n. 99% e njerĂ«zve zgjohen nĂ« mĂ«ngjes, e shikojnĂ« orĂ«n dhe e thonĂ«, sepse duhet tĂ« nxitojnĂ« pĂ«r nĂ« punĂ«, dhe kjo Ă«shtĂ« saktĂ«sisht ajo qĂ« do ta thonĂ« nĂ« DitĂ«n e Ringjalljes. Pra, shpresoj se kjo t’ju kujtojĂ« se gjĂ«ja e parĂ« qĂ« thoni nĂ« mĂ«ngjes Ă«shtĂ« ajo qĂ« do ta thoni nĂ« DitĂ«n e Ringjalljes, dhe duhet tĂ« jetĂ« “NĂ« emĂ«r tĂ« Zotit.” Pra, ja ku jeni, duke e pĂ«rmendur Zotin si gjĂ«nĂ« e parĂ« kur i hapni sytĂ«.

Pastaj shkoni dhe e merrni abdesin dhe e falni lutjen e mĂ«ngjesit. Tani, pĂ«r pesĂ« lutjet: na thuhet nĂ« Kuran se pesĂ« lutjet janĂ« projektuar qĂ« ju ta kujtoni Zotin. Zoti thotĂ«: “Kryejeni Salatin pĂ«r tĂ« mĂ« kujtuar Mua.” ËshtĂ« kujtimi mĂ« i fuqishĂ«m, mĂ« i pĂ«rqendruar i Zotit. Besoj se pesĂ« minutat e lutjes vlejnĂ« ndoshta sa disa orĂ«, por mos ma merrni fjalĂ«n pĂ«r tĂ« mirĂ«qenĂ«, dhe mos rrezikoni. Duhet t’i bĂ«ni pesĂ« lutjet. NĂ«se nuk i bĂ«ni pesĂ« lutjet, jeni tashmĂ« nĂ« telashe.

Pra, ngriheni dhe, gjĂ«ja e parĂ« nĂ« mĂ«ngjes, e pĂ«rmendni Zotin. Pastaj vjen mĂ«ngjesi. Para kafshatĂ«s sĂ« parĂ«, kujtojeni se ka njĂ« strofĂ« nĂ« Kuran qĂ« thotĂ«: mos hani nga ajo mbi tĂ« cilĂ«n nuk Ă«shtĂ« pĂ«rmendur emri i Zotit, dhe ajo fjalĂ« i mbulon mollĂ«t dhe vezĂ«t dhe bukĂ«n, çdo gjĂ«. Pra, pĂ«rmendeni emrin e Zotit. Do ta harroni pĂ«r muajin e ardhshĂ«m apo diçka tĂ« tillĂ«, por vazhdoni ta fajĂ«soni veten derisa, sa herĂ« qĂ« hani apo pini diçka, tĂ« thoni “Bismil-lah.” Pra, ja sĂ«rish, po e pĂ«rmendni emrin e Zotit. Pastaj, nĂ«se ndiheni mirĂ«, ndiheni tĂ« shĂ«ndetshĂ«m, thoni “Elhamdulil-lah.” Edhe nĂ«se nuk ndiheni mirĂ«, nuk ndiheni tĂ« shĂ«ndetshĂ«m, thoni “Elhamdulil-lah”: falĂ«nderoje Zotin, lavdĂ«roje Zotin. Thjesht gjeni çfarĂ«do arsyeje, pĂ«r hir tĂ« Zotit, pĂ«r ta pĂ«rmendur Zotin, pĂ«r tĂ« menduar pĂ«r Zotin. E shihni bashkĂ«shortin tuaj, i shihni fĂ«mijĂ«t tuaj: thoni “Mashallah”, “Elhamdulil-lah”, “Faleminderit, o Zot”, “I lartĂ«suar qoftĂ« Zoti”, “I lavdĂ«ruar qoftĂ« Zoti”, vazhdimisht. Thjesht gjeni çfarĂ«do arsyeje. Dielli lind, dhe mendoni pĂ«r tokĂ«n qĂ« rrotullohet, dhe thoni: “I lartĂ«suar qoftĂ« Zoti.” Kurani ju mĂ«son ta pĂ«rmendni Zotin nĂ« çdo rast, me arsye apo pa arsye. Do ta mbyll kĂ«tĂ« temĂ« kĂ«tu. Ndoshta i kam harruar disa gjĂ«ra, por mund ta diskutojmĂ« sonte nĂ« studimin kuranor, nĂ«se do Zoti.

Tani, pĂ«r kasetĂ«n qĂ« e kam kĂ«tu. E mbaj mend posaçërisht se njĂ« studente erdhi te unĂ« dhe tha: “Si Ă«shtĂ« e mundur qĂ« nuk marr vetĂ«m nota dhjeta?” Ajo Ă«shtĂ« besimtare e mirĂ«, elhamdulil-lah, dhe shumĂ« studentĂ« tĂ« tjerĂ« pyesin veten: “Si Ă«shtĂ« e mundur qĂ« nuk marrim vetĂ«m nota dhjeta?” Po, John, nuk do tĂ« tĂ« turpĂ«roj; nuk do tĂ« pĂ«rmend emra. PĂ«rgjigjja ime pĂ«r ta gjithmonĂ« Ă«shtĂ« se Zoti do t’jua japĂ« notat dhjeta aty ku ka rĂ«ndĂ«si, kur ka rĂ«ndĂ«si. KĂ«tĂ« e kam pĂ«rjetuar nĂ« jetĂ«n time personale, dhe shembulli qĂ« do ta shohim kĂ«tu Ă«shtĂ« shembull tipik. Kjo Ă«shtĂ« ndeshja e fundit e sezonit, ininga e fundit, eliminimi i fundit: dy eliminime nĂ« iningĂ«n e nĂ«ntĂ«, dhe dy goditje tĂ« humbura. Besoj se shumica prej jush e kuptojnĂ« bejsbollin, dhe e dini çka do tĂ« thotĂ« kjo: ndeshja pothuajse ka mbaruar. Ky ishte finalja e Samiut kĂ«tĂ« sezon, dhe Ă«shtĂ« histori tipike pĂ«r sa u pĂ«rket lĂ«ndĂ«ve tuaja, madje edhe atyre qĂ« po ju ndodhin nĂ« jetĂ«. Ky Ă«shtĂ« shembull tipik i asaj qĂ« Zoti bĂ«n me besimtarĂ«t. Po filloj nga pika ku do tĂ« ndodhĂ« eliminimi i dytĂ« nĂ« iningĂ«n e nĂ«ntĂ«, dhe mendoj se flet vetĂ«.

[Luhet transmetimi televiziv lokal i ndeshjes: me dy eliminime në fund të iningës së nëntë dhe me sezonin të varur prej tij, Sami Khalifa e godet topin me sukses, dhe ekipi i tij e kthen rezultatin dhe e fiton ndeshjen e fundit të sezonit. Komentatorët dhe një shok skuadre pastaj e lavdërojnë goditjen e tij vendimtare.]

Pra, kjo Ă«shtĂ« ideja: Zoti do t’ju japĂ« fitoren nĂ« kohĂ«n vendimtare.

Kush jemi ne?

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

Në këtë predikim të së Premtes, Rashad Khalifa e përmbledh mesazhin e dëshmuar nga kodi matematikor i Kuranit: kush jemi, pse jemi këtu, dhe si ta arrijmë lumturinë e përsosur, tani dhe përgjithmonë, duke e adhuruar vetëm Zotin.

Transkripti i videos:

E lavdĂ«rojmĂ« Zotin, dhe dĂ«shmojmĂ« se ka vetĂ«m njĂ« Zot, Zotin e vetĂ«m tĂ« vĂ«rtetĂ« qĂ« na krijoi tĂ« gjithĂ«ve. Kemi qenĂ« me fat ta marrim njĂ« mesazh nga Zoti qĂ« Ă«shtĂ« i dĂ«shmuar me dĂ«shmi tĂ« prekshme. DĂ«shmi fizike pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« nĂ« histori. Diçka qĂ« bota do ta njohĂ« – ndoshta do t’i duhen botĂ«s 20 apo 50 vjet – por ne jemi me fat tĂ« jemi pionierĂ«t e parĂ« qĂ« e shohin kĂ«tĂ« dĂ«shmi dhe e kuptojnĂ« çka po na thotĂ« Zoti. Ka njĂ« mesazh tĂ« caktuar nga Zoti pĂ«r tĂ« gjithĂ« ne qĂ« na jep informacionin mĂ« jetik qĂ« na duhet, dhe do tĂ« pĂ«rpiqem ta vizatoj tablonĂ« e gjithĂ« kĂ«saj nĂ« kĂ«tĂ« hutbe pĂ«r t’i pĂ«rmbledhur pĂ«r tĂ« gjithĂ« ne gjĂ«rat qĂ« i kemi dĂ«shmuar gjatĂ« viteve tĂ« fundit, dhe gjithashtu qĂ« mysafirĂ«t tanĂ« tĂ« informohen pĂ«r to, njĂ« pĂ«rmbledhje e gjithĂ« kĂ«saj. Zoti na krijoi dhe nuk na la pa mbĂ«shtetje. Ai nuk na la thjesht nĂ« shkretĂ«tirĂ« pa drejtim apo udhĂ«zim.

Ai bëri mjaft gjëra për të na ndihmuar ta arrijmë objektivin tonë, i cili është njëra nga gjërat që shumica e njerëzve nuk e dinë. Njerëzit në rrugë nuk e dinë cili është objektivi ynë. Pra, Zoti dërgoi mesazhe dhe të dërguar, dhe na tregoi saktësisht gjërat që na duhen. E para që bëri Zoti ishte se na mblodhi të gjithëve, të gjitha qeniet njerëzore që erdhën në këtë tokë dhe do të vijnë në këtë tokë, dhe kjo ishte para krijimit të qiejve dhe të tokës, dhe na bëri të dëshmojmë se vetëm Ai është Zoti ynë, se e adhurojmë vetëm Zotin. Zoti i thirri të gjithë njerëzit, tha: a dëshmoni se Unë jam Zoti juaj, dhe ne thamë po; pra, kjo përbën diçka natyrore në secilin prej nesh, kështu që secili prej nesh vjen në këtë botë, lindim me instinktin natyror për ta adhuruar vetëm Zotin dhe për të mos idhulluar askënd tjetër. Lindim me dijen dhe njohjen se Zoti është Ai që na krijoi, se Ai është Ai që na furnizon, Ai vendos saktësisht sa dollarë do të marrim.

Zoti Ă«shtĂ« Ai qĂ« e pĂ«rfundon jetĂ«n tonĂ« kur vjen koha e caktuar, dhe Zoti Ă«shtĂ« Ai qĂ« do tĂ« na ringjallĂ«, dhe Zoti Ă«shtĂ« Ai qĂ« do tĂ« na vendosĂ« nĂ« ParajsĂ« apo nĂ« Ferr, varĂ«sisht nga puna jonĂ«. Prandaj, besnikĂ«rinĂ« tonĂ« ia kemi borxh vetĂ«m Zotit dhe jo ndonjĂ« krijese. Pra, kjo Ă«shtĂ« njĂ«ra nga gjĂ«rat e rĂ«ndĂ«sishme qĂ« Zoti i bĂ«ri pĂ«r ne. Pra, çka i duhet qenies njerĂ«zore mesatare atje jashtĂ« nĂ« rrugĂ«, personit mesatar? Informacioni mĂ« jetik. SĂ« pari dhe mbi tĂ« gjitha Ă«shtĂ«: kush jeni ju. Zoti na tregon nĂ« kĂ«tĂ« mesazh tĂ« koduar matematikisht kush jemi. Pyeteni personin mesatar atje jashtĂ«: kush je ti, dhe ai do tĂ« shikojĂ« nĂ« pasqyrĂ«, gjĂ« qĂ« Ă«shtĂ« gabim, sepse mendojnĂ« se ky jemi ne. Tani arrijmĂ« ta kuptojmĂ« se secili prej nesh pĂ«rbĂ«het nga dy entitete, entitete tĂ« dallueshme. NjĂ« trup dhe njĂ« shpirt. Dhe se shpirti Ă«shtĂ« personi i vĂ«rtetĂ«. Se trupi nuk Ă«shtĂ« personi. Trupi Ă«shtĂ« njĂ« veshje qĂ« po e veshim. Pra, kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« jemi. Sa njerĂ«z atje jashtĂ« e dinĂ« kĂ«tĂ«? Ata duhet ta lexojnĂ« mesazhin e Zotit me dĂ«shminĂ« fizike tĂ« prekshme dhe ta kuptojnĂ« kush jemi. NĂ« fakt, kjo Ă«shtĂ« çështje e lehtĂ«. Mund t’ia dĂ«shmoni logjikisht kujtdo. Ata e kuptojnĂ« se ky trup nuk jemi ne. E kuptojnĂ« se ka dallim mes njĂ« personi tĂ« gjallĂ« dhe njĂ« personi tĂ« vdekur. Personi i vdekur qĂ« nuk lĂ«viz, i palĂ«vizur, nuk ka person nĂ« tĂ«, vetĂ«m njĂ« trup, njĂ« veshje. Diçka ka ikur. Dhe kjo tĂ« çon te disa fakte shumĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme. NjĂ« fakt Ă«shtĂ«: ia dhashĂ« trupit tim mĂ«ngjes, drekĂ« dhe darkĂ« dje. Çka i dhashĂ« vetes sime? Dhe kjo na bĂ«n ta kuptojmĂ« se personi i vĂ«rtetĂ« ndoshta po vdes urie. Personi i vĂ«rtetĂ« ka nevojĂ« pĂ«r mĂ«ngjes, drekĂ« dhe darkĂ«, dhe kjo sigurohet nĂ« mesazhin qĂ« Zoti na e dĂ«rgoi. Pra, kjo Ă«shtĂ« e para, njĂ«ra nga pikat e para: kush jemi, dhe tani e dimĂ«. Pika e dytĂ« qĂ« personi mesatar atje jashtĂ« nuk e di Ă«shtĂ«: pse jemi kĂ«tu? Cila Ă«shtĂ« e gjithĂ« ideja? A jemi kĂ«tu pĂ«r tĂ« shkuar nĂ« shkollĂ«, pĂ«r tĂ« mĂ«suar fort, pĂ«r tĂ« dhĂ«nĂ« teste, pĂ«r t’i duruar prindĂ«rit, mĂ«suesit dhe kolegĂ«t, e pastaj tĂ« dalim e tĂ« bĂ«jmĂ« ndonjĂ« punĂ«, tĂ« punojmĂ« fort nga 8 deri nĂ« 5, tĂ« shkojmĂ« nĂ« shtĂ«pi, tĂ« shikojmĂ« televizor, pastaj tĂ« flemĂ«, tĂ« ngrihemi nĂ« mĂ«ngjes, tĂ« shkojmĂ« nĂ« punĂ«, tĂ« kthehemi nga puna, tĂ« shikojmĂ« televizor, tĂ« flemĂ«, tĂ« ngrihemi nĂ« mĂ«ngjes, tĂ« shkojmĂ« nĂ« punĂ« – a Ă«shtĂ« kjo, dua tĂ« them, a Ă«shtĂ« kjo ajo pĂ«r çka jemi kĂ«tu? Cila Ă«shtĂ« e gjithĂ« ideja? Pse jemi kĂ«tu? Dhe e dimĂ« pĂ«rgjigjen nga mesazhi i Zotit se jemi kĂ«tu pĂ«r t’u pĂ«rgatitur pĂ«r jetĂ«n e vĂ«rtetĂ«, jetĂ«n e pĂ«rjetshme; e dimĂ« se secili prej nesh do tĂ« largohet prej kĂ«tu. Jemi kĂ«tu pĂ«rkohĂ«sisht. Jemi kĂ«tu pĂ«r 100 vjet, pĂ«r tĂ« qenĂ« optimistĂ« apo pesimistĂ«, si tĂ« doni ta shikoni. NĂ«se jemi kĂ«tu pĂ«r 100 vjet, e dimĂ« se do tĂ« kalojmĂ« te diçka tjetĂ«r. Çka Ă«shtĂ« kjo diçka tjetĂ«r? Zoti na tregon posaçërisht çka Ă«shtĂ«, dhe si duket. Dhe si tĂ« pĂ«rgatitemi pĂ«r tĂ«. Çka na duhet? ËshtĂ« njĂ« pyetje tjetĂ«r. Çka na duhet vĂ«rtet? Personi mesatar atje jashtĂ« po kujdeset pĂ«r trupin e tij apo tĂ« saj.

ÇfarĂ«do qĂ« do trupi. Trupi do njĂ« shtĂ«pi tĂ« bukur. Trupi do rroba tĂ« bukura. Trupi do ushqim, dhe ata po e bĂ«jnĂ« kĂ«tĂ«. Por po e lĂ«nĂ« krejtĂ«sisht pas dore personin e vĂ«rtetĂ«. Pra, çka na duhet? Zoti na tregoi saktĂ«sisht çka na duhet. Zoti nuk na la thjesht pa mbĂ«shtetje. Ai na dha instinktin natyror pĂ«r ta adhuruar AtĂ«. Ai na tregoi kush jemi, pse jemi kĂ«tu, ku po shkojmĂ«, si duket nĂ« anĂ«n tjetĂ«r, dhe mĂ« e rĂ«ndĂ«sishmja, si ta arrijmĂ« lumturinĂ« e pĂ«rsosur kĂ«tu dhe pĂ«rgjithmonĂ«. Ky Ă«shtĂ« qĂ«llimi mĂ« i pakapshĂ«m pĂ«r personin mesatar atje jashtĂ«: lumturia e pĂ«rsosur. Siç rezulton, ka shumĂ« probleme nĂ« kĂ«tĂ« botĂ«. NĂ« shtĂ«pi, burrat dhe gratĂ« po grinden. NĂ« punĂ«, kolegĂ«t po grinden me njĂ«ri-tjetrin. JanĂ« xhelozĂ« pĂ«r njĂ«ri-tjetrin. Nuk e duan njĂ«ri-tjetrin. Kombe nĂ« luftĂ«. ShumĂ« probleme atje jashtĂ«. Pra, ajo qĂ« po kĂ«rkon çdokush atje jashtĂ«, ky objektiv mĂ« i pakapshĂ«m: si mund ta arrijmĂ« lumturinĂ« e pĂ«rsosur, kĂ«tu dhe pĂ«rgjithmonĂ«? Dhe Zoti na tregon saktĂ«sisht si, nĂ« kĂ«tĂ« mesazh.

Tani e dimĂ« fshehtĂ«sinĂ« e lumturisĂ«, sepse Zoti na tregoi çka Ă«shtĂ«. Tubu ilallah. Pendohuni. Elhamdulil-lah. Esh-hedu en la ilahe il-lallah, vahdehu la sherike leh. E lavdĂ«rojmĂ« Zotin, dhe dĂ«shmojmĂ« se ka vetĂ«m njĂ« zot tĂ« vĂ«rtetĂ«. E gjithĂ« kjo filloi miliarda vjet mĂ« parĂ« kur Dreqi mendoi se Ă«shtĂ« mjaft i fuqishĂ«m pĂ«r tĂ« qenĂ« zot pĂ«rveç Zotit. Pra, ja Zoti me engjĂ«jt e Tij dhe njĂ«ri prej tyre duke thĂ«nĂ«: edhe unĂ« mund tĂ« jem zot. Pra, si ta dĂ«shmosh se e ka gabim apo tĂ« drejtĂ«? Ka vetĂ«m njĂ« mĂ«nyrĂ« pĂ«r ta zbuluar: duke e bĂ«rĂ« zot, me z tĂ« vogĂ«l, dhe kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« vendosi ta bĂ«nte Zoti. Pra, Ai i dha Dreqit njĂ« sundim, planetin tokĂ«, dhe nĂ«nshtetas, qeniet njerĂ«zore, ne. Qeniet njerĂ«zore – ne shpĂ«tuam, mirĂ«, jo ne, ne i shpĂ«tuam Dreqit, nĂ«se do Zoti – por qeniet njerĂ«zore qĂ« e zgjodhĂ«n Dreqin si zotin e tyre janĂ« nĂ«nshtetasit e Dreqit; pra, tani kemi njĂ« demonstrim nĂ« zhvillim, dhe kjo Ă«shtĂ« njĂ«ra nga gjĂ«rat qĂ« Zoti na mĂ«son: pse jemi kĂ«tu. Dreqi me njĂ« sundim, njĂ« copĂ« tokĂ«, planetin tokĂ«, dhe nĂ«nshtetas qĂ« e zgjedhin. Pra, çdo qenie njerĂ«zore qĂ« e shikoni Ă«shtĂ« ose nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit ose nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Dreqit, dhe Dreqi tashmĂ« Ă«shtĂ« dĂ«shmuar i paaftĂ«. Ai duhej ta kishte shpallur deri tani se nuk mund tĂ« jetĂ« zot pĂ«rveç Zotit. Dhe nĂ«se nuk e di deri tani, do ta dijĂ« para fundit tĂ« demonstrimit. Dreqi do ta shpallĂ«: po, nuk mund tĂ« jem zot. Pra, kjo Ă«shtĂ« ajo pĂ«r çka jemi kĂ«tu: pĂ«r t’i siguruar nĂ«nshtetas Dreqit. Por njerĂ«zit qĂ« e zgjedhin Zotin si Zotin e tyre nuk janĂ« nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Dreqit, dhe kĂ«tu po hiqet dallimi mes mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit dhe mbretĂ«risĂ« sĂ« Dreqit. MbretĂ«ria e Zotit nuk ka asnjĂ« problem çfarĂ«do. Kur dalim nga mbretĂ«ria e Zotit, atĂ«herĂ« fillojnĂ« problemet.

MbretĂ«ria e Dreqit Ă«shtĂ« plot probleme, sĂ«mundje, kancer, SIDA, aksidente. Probleme personale, dhe kĂ«to nuk ekzistojnĂ« nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit, dhe ka njĂ« mekanizĂ«m pĂ«r kĂ«tĂ«, qĂ« Zoti na e dha gjithashtu nĂ« mesazh. Cili Ă«shtĂ« mekanizmi pĂ«r ta arritur lumturinĂ« e pĂ«rsosur? Siç kemi folur pĂ«r kĂ«tĂ«, tani e dimĂ« se fshehtĂ«sia e lumturisĂ« sĂ« pĂ«rsosur Ă«shtĂ« njĂ« shpirt i zhvilluar dhe i ushqyer mirĂ«, njĂ« person i zhvilluar dhe i ushqyer mirĂ«. Ashtu siç ia jepni trupit tuaj mĂ«ngjes, drekĂ« dhe darkĂ«, personi i vĂ«rtetĂ«, shpirti juaj, ka nevojĂ« pĂ«r mĂ«ngjes, drekĂ« dhe darkĂ«. Pra, Zoti na tregon saktĂ«sisht si ta ushqejmĂ« personin e vĂ«rtetĂ«. Po e bĂ«jmĂ« njĂ«rĂ«n prej tyre tani. Ky Ă«shtĂ« njĂ«ri nga vaktet kryesore. Vjen njĂ« herĂ« nĂ« javĂ«. Lutja e sĂ« Premtes, por pesĂ« kontaktet ditore me Zotin janĂ« pesĂ« vaktet ditore pĂ«r personin, pĂ«r shpirtin, pĂ«r ju tĂ« vĂ«rtetin. Kjo Ă«shtĂ« njĂ« mĂ«nyrĂ« pĂ«r ta arritur kĂ«tĂ« lumturi tĂ« pĂ«rsosur. NĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kohĂ«, po pĂ«rgatiteni pĂ«r jetĂ«n e vĂ«rtetĂ«, sepse ajo ditĂ« do tĂ« vijĂ«, kur ta filloni jetĂ«n e vĂ«rtetĂ« dhe do t’ju caktohet njĂ« gradĂ« e pĂ«rjetshme varĂ«sisht nga shkalla juaj e zhvillimit dhe rritjes. Dhe i dini gjĂ«rat e tjera tĂ« shkruara nĂ« kĂ«tĂ« broshurĂ«. PesĂ« lutjet ditore tĂ« kontaktit, bamirĂ«sia – tĂ« marrĂ«sh nga trupi yt pĂ«r t’u dhĂ«nĂ« tĂ« varfĂ«rve. Trupi juaj i do paratĂ«. Trupi do para. Pra, bamirĂ«sia Ă«shtĂ« projektuar pĂ«r tĂ« marrĂ« nga ky trup dhe pĂ«r t’ua dhĂ«nĂ« tĂ« varfĂ«rve. AgjĂ«rimi Ă«shtĂ« projektuar pĂ«r t’ju bĂ«rĂ« shef mbi trupin tuaj. NjerĂ«zit atje jashtĂ«, shumica e tyre janĂ« tĂ« skllavĂ«ruar nga trupi. ÇfarĂ«do qĂ« do trupi, ata shkojnĂ« pas saj. Trupi do ushqim. MirĂ«. Trupi do seks, mirĂ«. Pa kufij. Trupi do rroba. Po, zotĂ«ri. Pra, kĂ«to urdhĂ«rime nga Zoti janĂ« projektuar pĂ«r tĂ« na bĂ«rĂ« tĂ« lumtur, pĂ«r tĂ« na bĂ«rĂ« shefa mbi trupin. Pra, agjĂ«rimi do t’i thotĂ« trupit tuaj se nuk do tĂ« hani apo pini deri nĂ« perĂ«ndim tĂ« diellit, sipas njĂ« marrĂ«veshjeje tĂ« caktuar, dhe e pesta Ă«shtĂ« pelegrinazhi pĂ«r ta pĂ«rkujtuar nĂ«nshtrimin shembullor tĂ« Ibrahimit ndaj Zotit.

Pra, kjo shkurtimisht Ă«shtĂ« tabloja e asaj qĂ« Zoti bĂ«ri pĂ«r tĂ« na informuar, dhe siç thashĂ«, jemi me fat qĂ« informacioni qĂ« na vjen nga Zoti mbĂ«shtetet nga dĂ«shmia se Ă«shtĂ« nga Zoti. Ka kaq shumĂ« informacion atje jashtĂ«. Nuk e dimĂ« cili Ă«shtĂ« i saktĂ« dhe cili Ă«shtĂ« i bĂ«rĂ« nga njeriu. A Ă«shtĂ« Libri i Mormonit? A Ă«shtĂ« libri i Bahaive? A Ă«shtĂ« Ungjilli? A Ă«shtĂ« Bibla? A Ă«shtĂ« Teurati? A janĂ« Psalmet? Çka Ă«shtĂ«? Pra, disa prej tyre janĂ« libra tĂ« Zotit, dhe e kanĂ« kodin matematikor nĂ« to, dhe ne jemi me fat ta kemi mesazhin e plotĂ« dhe tĂ« paprekur nga Zoti, dhe le tĂ« kemi besim 100% nĂ« tĂ«.

Mbretëria e Zotit kundrejt mbretërisë së Dreqit

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

NĂ« kĂ«tĂ« predikim tĂ« sĂ« Premtes, Rashad Khalifa shpjegon se mbretĂ«ria e Zotit sjell lumturi tĂ« pĂ«rsosur, ndĂ«rsa mbretĂ«ria e Dreqit Ă«shtĂ« e pllakosur nga problemet, dhe se mund t’i bashkohemi mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit tani pĂ«rmes pendimit tĂ« sinqertĂ« dhe duke i ndjekur urdhĂ«rimet, duke e udhĂ«hequr xhematin nĂ« njĂ« besĂ«lidhje me Zotin. Pastaj flet pĂ«r mĂ«shirĂ«n e Zotit, qĂ« shihet nĂ« moshĂ«n 40-vjeçare tĂ« pĂ«rgjegjĂ«sisĂ« dhe nĂ« ligjin e barasvlerĂ«s, dhe tregon se Zoti kurrĂ« nuk e urdhĂ«roi Ibrahimin ta vriste djalin e tij.

Transkripti i videos:

E lavdĂ«rojmĂ« Zotin, dhe dĂ«shmojmĂ« se ka vetĂ«m njĂ« Zot, Allahun. Dua tĂ« flas sot pĂ«r tĂ« gjithĂ« idenĂ« pas ekzistencĂ«s sonĂ« kĂ«tu. ËshtĂ« shumĂ« e rĂ«ndĂ«sishme t’i pĂ«rkufizojmĂ« qĂ«llimet tona. Dallimi mes mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit dhe mbretĂ«risĂ« sĂ« Dreqit Ă«shtĂ« e gjithĂ« ideja nĂ« kĂ«tĂ« botĂ«. LexojmĂ« nĂ« lutje se Zoti Ă«shtĂ« “Maliki jeumid-din”: Zoti Ă«shtĂ« ZotĂ«ruesi i DitĂ«s sĂ« Gjykimit, DitĂ«s sĂ« pĂ«rjetshme tĂ« Gjykimit.

Dhe kjo Ă«shtĂ« sepse Zoti i ka dhĂ«nĂ« leje Dreqit ta ngrejĂ« njĂ« mbretĂ«ri nĂ« kĂ«tĂ« grimcĂ« tĂ« vogĂ«l, shumĂ« tĂ« vogĂ«l nĂ« sundimin e Zotit, planetin TokĂ«, pĂ«r t’i treguar se ai nuk Ă«shtĂ« i aftĂ« tĂ« jetĂ« zot pĂ«rveç Zotit, qĂ« Ă«shtĂ« mendimi qĂ« i shkoi nĂ«pĂ«r mendje. Pra, e gjithĂ« ideja Ă«shtĂ« se ky Ă«shtĂ« test pĂ«r Dreqin, pĂ«r tĂ« treguar se nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit ka lumturi tĂ« pĂ«rsosur (dhe me lumturi tĂ« pĂ«rsosur kam parasysh shĂ«ndet tĂ« pĂ«rsosur, pasuri tĂ« pĂ«rsosur, gĂ«zim tĂ« pĂ«rsosur), ndĂ«rsa mbretĂ«ria e Dreqit Ă«shtĂ« e pllakosur nga problemet. Pra, kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« dua ta mbani mend gjithmonĂ«: e gjithĂ« ideja Ă«shtĂ« dallimi mes mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit dhe mbretĂ«risĂ« sĂ« Dreqit. MbretĂ«ria e Zotit nuk ka probleme, sapo t’i kaloni tĂ« gjitha testet e kĂ«rkuara dhe tĂ« vini nĂ« kĂ«tĂ« pikĂ« pĂ«rsosmĂ«rie, kur jeni nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit. Dhe mbretĂ«ria e Dreqit Ă«shtĂ« e pllakosur nga problemet.

Shpirti ynë rritet dhe zhvillohet, dhe kjo e përbën fshehtësinë e lumturisë së përsosur në këtë botë. Siç e shihni në mur atje, kjo është tema e përkthimit të ri: fshehtësia e lumturisë në këtë botë është një shpirt i ushqyer, i mirëushqyer. Hëngrët mëngjes sot, apo drekë, apo një meze. Hëngrët diçka sot; i dhatë trupit tuaj diçka sot. Dhe njerëzit që nuk e ushqyen shpirtin e tyre kanë një shpirt që po vdes urie, pa e ndier dhimbjen. Dhimbja do të shfaqet e gjitha njëherësh, kur të ndodhë ndarja mes trupit dhe shpirtit. Tani shpirti është i errësuar nga trupi, dhe therjet e urisë dhe dhimbjes dhe uria nuk ndihen. Ndihen më vonë, kur është tepër vonë, kur është e përjetshme, dhe kur quhet Ferr.

Pra, e gjithĂ« ideja Ă«shtĂ« vendosja e njĂ« dallimi mes mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit dhe mbretĂ«risĂ« sĂ« Dreqit. Si i bashkohemi mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit? Duhet t’i bĂ«jmĂ« gjĂ«rat qĂ« urdhĂ«rohen nga Zoti. Duhet t’i ndjekim urdhĂ«rimet dhe tĂ« pĂ«rmbahemi nga ndalimet. ËshtĂ« shumĂ« e thjeshtĂ«. Renditet nĂ« DhiatĂ«n e VjetĂ«r, nĂ« DhiatĂ«n e Re dhe nĂ« Testamentin PĂ«rfundimtar, Kuranin.

E mbani mend deklaratĂ«n e famshme nĂ« DhiatĂ«n e Re, kur dikush shkoi te Isai dhe e pyeti: “Si ta arrij shpĂ«timin?” Dhe Isai tha: “Ndiqi urdhĂ«rimet.” NjĂ« udhĂ«zim shumĂ« i thjeshtĂ«. Dhe tani urdhĂ«rimet renditen nĂ« detaje, me njĂ« dĂ«shmi tĂ« integruar qĂ« ju thotĂ«: kjo Ă«shtĂ« nga Zoti; kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« duhet ta bĂ«ni pĂ«r tĂ« mirĂ«n tuaj, dhe kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« nuk duhet ta bĂ«ni pĂ«r tĂ« mirĂ«n tuaj. KĂ«shtu i bashkoheni mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit. NĂ«se nuk e bĂ«ni, do tĂ« keni njĂ« shpirt qĂ« vdes urie, njĂ« shpirt tĂ« tkurrur, tĂ« dobĂ«t, tĂ« paushqyer qĂ« nuk mund tĂ« jetĂ« i lumtur, pavarĂ«sisht sa arrin trupi nĂ« para apo famĂ« apo sukses, çfarĂ«do qoftĂ«.

Mund t’i bashkohemi mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit kurdo qĂ« duam. ËshtĂ« krejt e hapur, dhe mund t’i bashkoheni tani, pĂ«r ta garantuar kĂ«tĂ« lumturi tĂ« pĂ«rsosur, pĂ«r ta garantuar suksesin nĂ« kĂ«tĂ« botĂ«, pa probleme, pa dhimbje koke, pa sĂ«mundje. Mund ta bĂ«jmĂ« kĂ«tĂ« nĂ« çdo kohĂ«; çdokush mund ta bĂ«jĂ« kĂ«tĂ« nĂ« çdo kohĂ«. Dhe pasi tĂ« bashkoheni, pĂ«r njĂ« kohĂ«, ka njĂ« periudhĂ« kur mund tĂ« dilni nga mbretĂ«ria e Zotit. Dhe pastaj Zoti ju pickon, nĂ«se ju do, nĂ«se kujdeset pĂ«r ju, dhe ju vini me vrap menjĂ«herĂ« mbrapsht nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit. Por pĂ«r sa kohĂ« qĂ« jeni brenda mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit, ka lumturi tĂ« pĂ«rsosur.

Do tĂ« jeni nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit vetĂ«m nĂ«se e njihni Zotin, e pranoni Zotin, besoni nĂ« Zotin ashtu siç Ă«shtĂ«. Kryesisht, pika mĂ« e rĂ«ndĂ«sishme Ă«shtĂ« se Ai po e bĂ«n çdo gjĂ«, se çdo gjĂ« bĂ«het nĂ« pĂ«rputhje me vullnetin e Tij. Gjithçka pĂ«rmblidhet nĂ« kĂ«tĂ« deklaratĂ«: Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ«. ËshtĂ« shumĂ« e ndĂ«rlikuar qĂ« shumica e njerĂ«zve ta kuptojnĂ«, por duhet ta dini kĂ«tĂ«. NĂ«se e njihni Zotin, do ta dini se Ai po e bĂ«n çdo gjĂ«. AtĂ«herĂ« askush nuk do t’ju shqetĂ«sojĂ«. MbikĂ«qyrĂ«si juaj nĂ« punĂ« nuk do t’ju shqetĂ«sojĂ«, sepse ai nuk po bĂ«n asgjĂ«. Dhe ju e shikoni atĂ«, qoftĂ« duke ju ngritur nĂ« detyrĂ« apo duke ju qortuar, si punĂ« tĂ« Zotit. Dhe nĂ«se jeni plotĂ«sisht nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit, e dini se çfarĂ«do qĂ« po ndodh Ă«shtĂ« pĂ«r tĂ« mirĂ«n tuaj. Do ta kuptoni, dhe do tĂ« jeni plotĂ«sisht tĂ« lumtur.

Pra, mund t’i bashkohemi mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit tani, pĂ«rmes diçkaje qĂ« quhet pendim. Mund tĂ« zotoheni tani se do t’i bashkoheni mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit, se do tĂ« jeni fort nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit, se do t’i ndiqni urdhĂ«rimet e Tij, jo sepse po i bĂ«ni Atij nder, por sepse po i bĂ«ni vetes nder. Mund tĂ« zotoheni t’i bashkoheni mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit tani duke i bĂ«rĂ« pesĂ« lutjet, sepse duhet ta ushqeni shpirtin tuaj.

Kurani e thekson njĂ« pikĂ« shumĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme pĂ«r shfaqjen para tĂ« tjerĂ«ve. Disa njerĂ«z mund tĂ« falen sepse po shfaqen, apo disa njerĂ«z mund tĂ« mos falen pĂ«r shkak tĂ« presionit shoqĂ«ror; u vjen turp tĂ« falen para shokĂ«ve tĂ« tyre. Ajo qĂ« po bĂ«n ky person Ă«shtĂ« se po e mashtron veten. ËshtĂ« saktĂ«sisht si tĂ« hash vazhdimisht ushqim pa kalori pĂ«r trupin. NĂ«se hani ekskluzivisht ushqim pa kalori, nuk mund tĂ« jetoni; trupi juaj do tĂ« vdesĂ«. Dhe e njĂ«jta vlen pĂ«r shpirtin. Nuk mund ta mashtrojmĂ« veten duke u shfaqur, apo duke mos u falur pĂ«r shkak tĂ« presionit shoqĂ«ror, sepse na vjen turp para shokĂ«ve tanĂ«. KurrĂ« nuk do t’ju vijĂ« aq turp sa tĂ« mos hani drekĂ« apo darkĂ« apo mĂ«ngjes. Pra, trupi juaj po i merr tĂ« drejtat e tij plotĂ«sisht, por jo shpirti, nĂ«se ndikoheni nga presioni shoqĂ«ror apo nga shfaqja.

Pra, kur them “pendohuni” tani, dua qĂ« tĂ« gjithĂ« ne kolektivisht t’i bashkohemi mbretĂ«risĂ« sĂ« Zotit, tĂ« zotohemi tĂ« jemi nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit pĂ«r tĂ« mirĂ«n tonĂ«. Doni tĂ« zotoheni se kurrĂ« nuk do tĂ« thoni gĂ«njeshtĂ«r, se kurrĂ« nuk do tĂ« mĂ«katoni, dhe e keni seriozisht, qĂ« tani: se do tĂ« jeni nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit; se do t’i kryeni pesĂ« vaktet ushqyese pĂ«r shpirtin tuaj; se do t’i ndiqni urdhĂ«rimet nĂ« Kuran; se do ta agjĂ«roni muajin e Ramazanit, i cili vjen mĂ« 17 prill, meqĂ« ra fjala (duhet tĂ« jeni gati qĂ« tani); se nuk do tĂ« pĂ«rgojoni askĂ«nd; se nuk do tĂ« lĂ«ndoni askĂ«nd, pĂ«rveç nĂ«se ju luftojnĂ« nĂ« rrugĂ«n e Zotit, gjĂ« qĂ« nuk ndodh kĂ«tu; ky Ă«shtĂ« vend i lirĂ«. Se thjesht do t’i ndiqni urdhĂ«rimet. Dhe e bĂ«ni kĂ«tĂ« zotim solemn tani.

Ka njĂ« urdhĂ«rim nĂ« Kuran qĂ« thotĂ«: “Ja ejjuhel-ledhine amenu”: O ju qĂ« besoni (kjo u drejtohet atyre qĂ« besojnĂ«), “tubu ilallah”: pendohuni te Zoti, qĂ« do tĂ« thotĂ« hyni nĂ« njĂ« besĂ«lidhje me Zotin, “teubeten nesuha”, qĂ« do tĂ« thotĂ« njĂ« pendim i pakthyeshĂ«m. I pakthyeshĂ«m. Pra, e keni seriozisht, ndĂ«rsa pendoheni tani dhe ndĂ«rsa zotoheni tani tĂ« hyni nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit dhe ta arrini lumturinĂ« e pĂ«rsosur. Dhe Zoti do t’ju besojĂ«; Ai do t’jua marrĂ« fjalĂ«n. Kur bĂ«ni njĂ« besĂ«lidhje, Ai do ta pranojĂ« besĂ«lidhjen. Dhe Zoti thotĂ« nĂ« Kuran: “Ju e pĂ«rmbushni pjesĂ«n tuaj tĂ« besĂ«lidhjes, dhe UnĂ« do ta pĂ«rmbush pjesĂ«n Time tĂ« besĂ«lidhjes”, qĂ« Ă«shtĂ« kjo: lumturia e pĂ«rsosur. Pra, tani do tĂ« hyjmĂ« kolektivisht nĂ« njĂ« besĂ«lidhje me Zotin: se do tĂ« pendohemi, se qĂ« tani nuk do tĂ« ketĂ« mĂ«kat, se do tĂ« jeni qenie njerĂ«zore e pĂ«rsosur. Dhe pastaj do ta mbani pjesĂ«n tuaj tĂ« besĂ«lidhjes.

E lavdërojmë Zotin, dhe dëshmojmë se nuk ka zot tjetër përveç Tij. Urime. Ndoshta e tundëm galaktikën, vetëm ky grup i yni, duke u zotuar, duke hyrë në një besëlidhje me Zotin. Dhe Zoti ju pranon me krahë hapur.

NdĂ«rsa e recitojmĂ« El-Fatihan nĂ« lutje, themi: “Bismil-lahir-Rahmanir-Rahim… Er-Rahmanir-Rahim”, i GjithĂ«hirshmi, MĂ«shirĂ«ploti. Dhe mĂ«shira e Zotit Ă«shtĂ« pĂ«rtej imagjinatĂ«s sonĂ«. Zoti Ă«shtĂ« i mĂ«shirshĂ«m pĂ«rtej imagjinatĂ«s sonĂ«, dhe kĂ«tĂ« e ndiej shumĂ« duke e zbuluar Kuranin. PĂ«r shembull, kur mĂ«sojmĂ« se Allahu, i lartĂ«suar qoftĂ«, i jep qenies njerĂ«zore 40 vjet pĂ«r ta vendosur mendjen (40 vjet hulumtim, shikim pĂ«rreth, studim, dhe pastaj vendim), njerĂ«zit thonĂ«: “Jo, çka do tĂ« thuash, 40 vjet? Kjo Ă«shtĂ« tepĂ«r gjatĂ«.” Sepse njerĂ«zit janĂ« tĂ« ligĂ«; nuk janĂ« aq tĂ« mĂ«shirshĂ«m sa Zoti. Dhe shumĂ« njerĂ«z, kur u them se njĂ« person qĂ« vdes nĂ« moshĂ«n 35 vjeç, dhe nuk u fal, nuk agjĂ«roi, nuk bĂ«ri asgjĂ«, do tĂ« shkojĂ« nĂ« ParajsĂ«, thonĂ«: “Jo, dĂ«rgojeni nĂ« Ferr. Pse shkon ai nĂ« ParajsĂ«?” E dini, Zoti Ă«shtĂ« i mĂ«shirshĂ«m pĂ«rtej imagjinatĂ«s sonĂ« mĂ« tĂ« gjerĂ«. Dhe Zoti vendosi se do tĂ« na japĂ« 40 vjet pĂ«r tĂ« shikuar pĂ«rreth dhe pĂ«r tĂ« studiuar. Dhe falĂ«nderuar qoftĂ« Zoti – e dini, duke menduar pĂ«r veten dhe pĂ«r shumĂ« nga shokĂ«t e mi, tĂ« cilĂ«t mezi ia dolĂ«n para se tĂ« mbusheshin 40 vjetĂ«t. Zoti Ă«shtĂ« i mĂ«shirshĂ«m, sepse do tĂ« ishim nĂ« telashe tĂ« mĂ«dha sikur tĂ« ishte mĂ« pak se 40 vjet.

Ka njĂ« ligj nĂ« Kuran, ligji i barasvlerĂ«s, ligji i kisasit, i cili pĂ«rshkruhet nĂ« detaje nĂ« Kuran. Ai shkon pĂ«rtej asaj qĂ« u diktua nĂ« Teurat, dhe thotĂ«: “mashkulli pĂ«r mashkullin, femra pĂ«r femrĂ«n, robi pĂ«r robin, i liri pĂ«r tĂ« lirin.” Dhe kjo e kufizon dĂ«nimin me vdekje, dhe pasohet nga njĂ« rekomandim pĂ«r ta zĂ«vendĂ«suar dĂ«nimin me vdekje me kompensim.

Por kur i pyes njerĂ«zit, madje edhe shokĂ«t mĂ« tĂ« butĂ« dhe mĂ« tĂ« mirĂ«: “NjĂ« mashkull vrau njĂ« femĂ«r; cili Ă«shtĂ« ndĂ«shkimi?” ata thonĂ«: “Vriteni!” Pse? Zoti thotĂ« mashkulli pĂ«r mashkullin, femra pĂ«r femrĂ«n. Nga e nxirrni mashkullin pĂ«r femrĂ«n? Them: “NjĂ« femĂ«r vrau njĂ« mashkull. Cili Ă«shtĂ« ndĂ«shkimi pĂ«r kĂ«tĂ« vrasje?” Ata thonĂ«: “Vriteni! Vriteni!” Pse? Dua tĂ« them, shikojeni ligjin. Por kur e diskutoj me ta dhe e shikojnĂ« Kuranin, e shohin se mĂ«shira e Zotit Ă«shtĂ« aty, dhe se nuk mund t’i shkelim kĂ«to ligje. Ne jemi tĂ« ligĂ«. MĂ«shira e Zotit Ă«shtĂ« pĂ«rtej imagjinatĂ«s sonĂ« mĂ« tĂ« gjerĂ«.

Kjo strofĂ«, “mashkulli pĂ«r mashkullin, femra pĂ«r femrĂ«n” e kĂ«shtu me radhĂ«, pasohet nĂ« fund tĂ« strofĂ«s nga “kushdo qĂ« e shkel pas kĂ«saj” – gjĂ« qĂ« tregon se ky Ă«shtĂ« ligj i ri – “do ta vuajĂ« njĂ« ndĂ«shkim tĂ« dhimbshĂ«m.” Pra, Ă«shtĂ« shumĂ« e qartĂ« nĂ« strofĂ«, dhe tĂ« gjithĂ« ata qĂ« e diskutuan kĂ«tĂ« çështje me mua mĂ« nĂ« fund u pajtuan me Kuranin. Ata mund ta shihnin mĂ«shirĂ«n e Zotit aty: strofa anon pozitivisht drejt kompensimit nĂ« vend tĂ« dĂ«nimit me vdekje. Pra, mĂ«shira e Zotit, Er-Rahmanir-Rahim, Ă«shtĂ« pĂ«rtej imagjinatĂ«s sonĂ«.

Tani do tĂ« kaloj te njĂ« temĂ« tjetĂ«r, dhe kjo Ă«shtĂ«: si veproni nĂ« emĂ«r tĂ« shokĂ«ve tuaj? Keni njĂ« shok shumĂ« tĂ« dashur, dhe dikush thotĂ« diçka jo tĂ« mirĂ« pĂ«r shokun tuaj. Çka bĂ«ni? A rrini thjesht dhe e duroni, apo e mbroni shokun tuaj? NĂ«se e dini se shoku juaj nuk Ă«shtĂ« mashtrues, pĂ«r shembull, dhe dikush ju thotĂ« se ky shok i juaji Ă«shtĂ« mashtrues, do tĂ« mĂ«rziteni nĂ« emĂ«r tĂ« shokut tuaj, dhe do ta mbroni shokun tuaj. Thoni: “Jo, ai nuk Ă«shtĂ« mashtrues.”

Pra, unĂ« vij nga njĂ« prejardhje me shumĂ« plehra qĂ« duhet t’i heq qafe. TĂ« gjithĂ« ne, dhe Zoti na mĂ«son pĂ«rmes shembujve. NjĂ« vĂ«lla, Dr. Mansour, e pĂ«rmendi nĂ« njĂ« Hutbe gjĂ«nĂ« nga e cila vinim tĂ« gjithĂ« ne; tĂ« gjithĂ« e besonim kĂ«tĂ« dikur: se Zoti e urdhĂ«roi Ibrahimin ta vriste djalin e tij, djalin e tij tĂ« vetĂ«m. MĂ«suam nga hulumtimi ynĂ«, duke e shikuar Kuranin nĂ« detaje, se Kurani kurrĂ« nuk thotĂ« qĂ« Zoti e urdhĂ«roi Ibrahimin ta vriste djalin e tij. Ka njĂ« ligj nĂ« Kuran se Zoti nuk urdhĂ«ron vese: “Inn-Allahe la je’muru bil-fahsha’.” Ky Ă«shtĂ« rregull. Dhe duke e ditur kĂ«tĂ« pĂ«r mĂ«shirĂ«n e Zotit, a mendoni se Ai do t’i thoshte dikujt: “Shko vrite djalin tĂ«nd, djalin tĂ«nd tĂ« vetĂ«m”?

E dini, prisja qĂ« shumĂ« prej nesh tĂ« shkonin te Dr. Mansour, pĂ«r shembull, dhe tĂ« thonin: “Studiuam dhe hulumtuam; shikuam nĂ« Kuran, dhe zbuluam se Zoti kurrĂ« nuk i tha Ibrahimit ta vriste djalin e tij.” Duhet tĂ« ngriheni nĂ« mbrojtje tĂ« shokut tuaj. Zoti do shokĂ« tĂ« fortĂ«, qĂ« nuk do ta pranojnĂ« asnjĂ« deklaratĂ« qĂ« i kundĂ«rshton cilĂ«sitĂ« e Zotit.

Nëse dikush ju akuzon se jeni mashtrues, dhe jeni në pozitë pushteti (po formoni një kabinet, një qeveri, për shembull, apo jeni presidenti i ndonjë kompanie, kryetari i bordit apo diçka e tillë), dhe e dini se ky person, edhe pse ju do, gabimisht mendon se jeni mashtrues, si do të silleni ndaj këtij personi? Nëse mendoni për Zotin se Ai e urdhëroi dikë ta vriste djalin e tij, një urdhër i egër, i pamëshirshëm, si do të ndiejë Ai për ju në Ditën e Gjykimit, nëse ndieni kështu?

E diskutova çështjen me Dr. Mansour, dhe shikuam nĂ« Kuran, dhe ai tha: “Ashtu Ă«shtĂ«.” I lexoi strofat, dhe thoshte: “Shoh nĂ« Ă«ndĂ«rr se po tĂ« ther.” ThashĂ«: “Ashtu Ă«shtĂ«. Zoti nuk e urdhĂ«roi Ibrahimin ta vriste djalin e tij. Nuk e thotĂ« kĂ«tĂ« askund nĂ« Kuran. Ai i besoi Ă«ndrrĂ«s sĂ« tij, nĂ«se e shikoni.” Por e shihni çka na futĂ«n nĂ« kokĂ« ndĂ«rsa po rriteshim, tĂ« gjithĂ« ne. Vjen nga disa shtrembĂ«rime nĂ« BibĂ«l, se Zoti e urdhĂ«roi Ibrahimin: “Merre djalin tĂ«nd dhe vrite.” Dhe na ndikoi tĂ« gjithĂ«ve, kĂ«shtu qĂ« duhet tĂ« shikojmĂ« nĂ« Kuran dhe ta nxjerrim informacionin tonĂ« nga Kurani. Sikur Zoti ta kishte urdhĂ«ruar Ibrahimin ta vriste djalin e tij, Ai do tĂ« na e thoshte. Por nuk do ta bĂ«nte, sepse Zoti e vendosi rregullin: Ai nuk urdhĂ«ron fahsha’, ves, gjĂ«ra tĂ« rĂ«nda. Zoti nuk do tĂ« kishte frikĂ« tĂ« na e thoshte sikur ta kishte bĂ«rĂ«. UnĂ« do ta pranoja sikur ta kishte bĂ«rĂ«, por nuk e bĂ«ri. MĂ«shira e Zotit Ă«shtĂ« pĂ«rtej Ă«ndrrave tona mĂ« tĂ« gjera.

Ibrahimi mendoi se mori një urdhër nga Zoti në atë ëndërr. Por e shihni, krimi zmadhohet, sepse na thonë se ëndrra e një profeti është e vërteta, gjë që i bën ata jo njerëz. Dua të them, kthehet në idhullim të profetëve. Pra, është krim i rëndë nga shumë e shumë kënde.

Ka disa gjĂ«ra tĂ« tjera qĂ« duhet t’i them pĂ«r kĂ«tĂ«. MĂ« lejoni tĂ« shoh nĂ«se mĂ« kujtohet. E di se ka diçka qĂ« po harroj ta them, prandaj ndoshta do tĂ« mĂ« kujtohet nĂ« lutje. Ka tĂ« bĂ«jĂ« me Ibrahimin qĂ« mendonte se po e vriste djalin e tij. Pra, ai vazhdoi, dhe Zoti ndĂ«rhyri. ËshtĂ« saktĂ«sisht anasjelltas, nĂ« kundĂ«rshtim me atĂ« qĂ« besojnĂ« shumica e njerĂ«zve. Zoti ndĂ«rhyri vetĂ«m pĂ«r ta shpĂ«tuar Ismailin, djalin e Ibrahimit. Pra, jo vetĂ«m qĂ« nuk e urdhĂ«roi Ibrahimin ta vriste djalin e tij, por ndĂ«rhyri pĂ«r ta shpĂ«tuar djalin, sepse Ibrahimi ishte besimtar i sinqertĂ«. Ai ishte nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit, dhe Zoti nuk do ta linte… Zoti nuk do t’ju lĂ«rĂ« tĂ« bini e tĂ« mĂ«katoni. Zoti nuk do t’ju lĂ«rĂ« tĂ« bĂ«ni diçka tĂ« gabuar kur jeni nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Tij. Ai nuk do t’ju lĂ«rĂ« ta bĂ«ni. Dhe ju e bĂ«tĂ« zotimin; jeni nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit.

Pse jemi këtu?

 

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Asgjësimi i arsyetimeve

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

NĂ« kĂ«tĂ« predikim tĂ« sĂ« Premtes, Rashad Khalifa shpjegon se Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ« dhe se kjo jetĂ« Ă«shtĂ« njĂ« provĂ« nĂ« tĂ« cilĂ«n Zoti i asgjĂ«son arsyetimet e tĂ« gjithĂ«ve, duke i ndryshuar kohĂ«t e lindjes sĂ« diellit dhe orĂ«t e agjĂ«rimit, dhe madje duke nxjerrĂ« njĂ« dijetar tĂ« shquar tĂ« Ez’herit, Dr. Ahmed Subhy Mansour, i cili predikon tĂ« njĂ«jtin mesazh. Pastaj ai raporton pĂ«r lirimin e mrekullueshĂ«m tĂ« Dr. Mansourit dhe largimin e tij nga Egjipti dhe udhĂ«timin e tyre nĂ« Kanada.

Transkripti i videos:

E lavdërojmë Zotin, dhe dëshmojmë se ka vetëm një Zot.

Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ«, dhe ky Ă«shtĂ« pĂ«rfundimi nĂ« tĂ« cilin duhet tĂ« arrijmĂ« nĂ«se duam tĂ« shpĂ«tohemi. QĂ« Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ« Ă«shtĂ« cilĂ«si e Zotit. NĂ«se nuk e njihni kĂ«tĂ« cilĂ«si, atĂ«herĂ« nuk e njihni Zotin. Dhe prandaj Kurani Ă«shtĂ« plot strofa qĂ« flasin pĂ«r njerĂ«z qĂ« besojnĂ« nĂ« Zotin, por do tĂ« shkojnĂ« nĂ« Ferr sepse nuk e njohin Zotin ashtu siç Ă«shtĂ« vĂ«rtet. NĂ« Suren 8, strofa 17, na mĂ«sohet se… Kishte pamjen e njĂ« beteje, me njĂ« grusht tĂ« vogĂ«l besimtarĂ«sh qĂ« luftonin njĂ« ushtri tĂ« madhe mosbesimtarĂ«sh, dhe besimtarĂ«t ishin tĂ« zĂ«nĂ« duke vrapuar pĂ«rreth, duke goditur me thikĂ« dhe duke hedhur shigjeta e duke qĂ«lluar e kĂ«shtu me radhĂ«. Ata mendojnĂ« se po luftojnĂ«.

Por strofa na tregon se Zoti Ă«shtĂ« Ai qĂ« po lufton. Zoti Ă«shtĂ« Ai qĂ« e bĂ«ri vrasjen dhe hedhjen e shigjetave. Zoti po e bĂ«n çdo gjĂ«. Ne vetĂ«m e marrim vendimin pĂ«r tĂ« qenĂ« me Zotin apo jo, dhe i gjithĂ« dizajni i kĂ«saj jete Ă«shtĂ« pĂ«r ta kryer njĂ« provĂ« pĂ«r secilin prej nesh. E gjithĂ« kjo jetĂ« Ă«shtĂ« provĂ«, asgjĂ« tjetĂ«r. Dhe lexojmĂ« nĂ« Suren 51, strofa 56, se Zoti e krijoi gjithĂ« kĂ«tĂ« univers, na krijoi ne, vetĂ«m pĂ«r ta adhuruar vetĂ«m AtĂ«. Çdo gjĂ« tjetĂ«r Ă«shtĂ« thjesht mjet pĂ«r furnizim: punĂ«t, shkuarja nĂ« shkollĂ«, gjetja e punĂ«s, zhvillimi i talenteve tuaja, çfarĂ«do qoftĂ«. ËshtĂ« thjesht njĂ« pamje e jashtme, pĂ«r t’ju furnizuar, pĂ«r t’ju dhĂ«nĂ« dollarĂ«t, ushqimin, kulmin mbi kokĂ« e kĂ«shtu me radhĂ«.

Por puna kryesore, kur zgjoheni nĂ« mĂ«ngjes: “Puna ime kryesore sot Ă«shtĂ« ta adhuroj vetĂ«m Zotin dhe t’i kryej detyrat e mia ndaj Zotit.” TĂ« gjitha ato detyra, sigurisht, janĂ« projektuar pĂ«r tĂ« mirĂ«n tonĂ«, pĂ«r ta zhvilluar dhe rritur shpirtin tonĂ«, pĂ«rmes lutjeve, agjĂ«rimit e kĂ«shtu me radhĂ«.

Por e gjithĂ« bota Ă«shtĂ« projektuar pĂ«r njĂ« provĂ«, nĂ« atĂ« qĂ« njĂ« personi i kĂ«rkohet tĂ« falet para lindjes sĂ« diellit, pĂ«r shembull, qĂ« shpirti i tij apo i saj tĂ« rritet dhe tĂ« zhvillohet. Dhe ndonjĂ« person mund tĂ« thotĂ«: “Oh, dielli po lind tepĂ«r herĂ«t, nĂ« orĂ«n katĂ«r tĂ« mĂ«ngjesit.” E dini, nĂ« korrik dhe gusht ankohen: “Dielli lind nĂ« orĂ«n katĂ«r. Nuk do tĂ« ngrihem nĂ« 3:30 pĂ«r ta bĂ«rĂ« lutjen e mĂ«ngjesit.”

Pra, Zoti thotĂ«: “MirĂ«, do ta bĂ«j tĂ« lindĂ« nĂ« shtatĂ«.” Zoti e projektoi TokĂ«n pak tĂ« anuar, kĂ«shtu qĂ« ajo ngrihet e ulet para diellit nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ«, duke krijuar dimrin dhe ditĂ«n e shkurtĂ«r dhe ditĂ«n e gjatĂ«. Dhe Zoti do tĂ« thotĂ«: “MirĂ«, tani dielli po lind nĂ« orĂ«n shtatĂ«. A do ta bĂ«ni lutjen e mĂ«ngjesit para lindjes sĂ« diellit?” E shihni, Zoti e projektoi provĂ«n nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ«, dhe Zoti i asgjĂ«son arsyetimet e tĂ« gjithĂ«ve, pĂ«r tĂ« parĂ« kush do ta arrijĂ« ParajsĂ«n mĂ« tĂ« lartĂ«, dhe ai Ă«shtĂ« personi qĂ« do tĂ« falet para lindjes sĂ« diellit pavarĂ«sisht se nĂ« çfarĂ« ore lind dielli.

Dhe gjithashtu pĂ«r ta siguruar vendin e atyre qĂ« do tĂ« shkojnĂ« nĂ« gropĂ«n mĂ« tĂ« ulĂ«t tĂ« Ferrit, sepse madje edhe kur dielli lind nĂ« orĂ«n shtatĂ«, ata nuk do ta bĂ«jnĂ« lutjen e mĂ«ngjesit para lindjes sĂ« diellit. Pra, mund ta shihni gamĂ«n e kohĂ«s sĂ« lindjes sĂ« diellit, dhe si e bĂ«ri Zoti kĂ«tĂ« pĂ«r t’i shoshitur gradat: njerĂ«zit qĂ« do tĂ« falen kur dielli lind nĂ« gjashtĂ«, njerĂ«zit qĂ« do tĂ« falen kur lind nĂ« 6:30, dhe njerĂ«zit qĂ« e bĂ«jnĂ« lutjen e mĂ«ngjesit kur lind nĂ« shtatĂ« pa njĂ« çerek. Pra, gjithmonĂ« do tĂ« ketĂ« braktisĂ«s, dhe do tĂ« ketĂ« ata qĂ« falen pavarĂ«sisht se nĂ« çfarĂ« ore lind dielli. NĂ« tre tĂ« mĂ«ngjesit, ata do tĂ« jenĂ« zgjuar nĂ« 2:30, dhe do ta bĂ«jnĂ« lutjen e mĂ«ngjesit dhe do tĂ« kthehen nĂ« gjumĂ«, por do ta bĂ«jnĂ«.

NjerĂ«zit do tĂ« thonĂ«: “Do tĂ« agjĂ«roj nĂ« Ramazan pĂ«r 16 orĂ«? Dita Ă«shtĂ« 16 orĂ« e gjatĂ«, dhe nuk do tĂ« ha ushqim e as nuk do tĂ« pi ujĂ« pĂ«r 16 orĂ«, dhe Ă«shtĂ« kaq nxehtĂ«.” Zoti thotĂ«: “MirĂ«, do t’jua ftoh. Do ta bĂ«j shtatĂ« orĂ«.” Dhe Zoti e bĂ«n kĂ«tĂ«. Pra, mund ta shihni se ditĂ«t e agjĂ«rimit shkojnĂ« nga shtatĂ« apo nĂ«ntĂ« orĂ« nĂ« njĂ« ditĂ« tĂ« freskĂ«t deri nĂ« 16 orĂ« nĂ« ditĂ«t e nxehta, dhe mund ta shihni provĂ«n duke ndodhur, dhe mund t’i shihni braktisĂ«sit. Disa njerĂ«z do tĂ« agjĂ«rojnĂ« edhe nĂ«se dita Ă«shtĂ« 20 orĂ« nĂ« gusht, dhe askush nuk vdes prej kĂ«saj gjithsesi. ËshtĂ« mirĂ« pĂ«r ju. Ua ul presionin e gjakut, ua zvogĂ«lon peshĂ«n e tĂ« gjitha kĂ«to. Askush nuk vdes nĂ«se agjĂ«ron pĂ«r dy ditĂ« rresht. Por ka njerĂ«z qĂ« do tĂ« agjĂ«rojnĂ« edhe nĂ«se dita Ă«shtĂ« 20 orĂ« e gjatĂ«.

PĂ«r 19 vitet e fundit, i kemi dhĂ«nĂ« botĂ«s myslimane dĂ«shmi se ajo ka devijuar, se duhet t’i pĂ«rmbahemi vetĂ«m Kuranit, dhe ua kemi treguar strofat nĂ« Kuran. KĂ«shtu ata thanĂ«: “Epo, kush Ă«shtĂ« ky Rashad Khalifa? Ai Ă«shtĂ« njeri injorant. Nuk ka qenĂ« kurrĂ« nĂ« Ez’her, dhe po i mashtron njerĂ«zit injorantĂ« qĂ« nuk dinĂ« asgjĂ« pĂ«r Islamin.” E shkruan kĂ«tĂ«, e botuan, mbajtĂ«n ligjĂ«rata e kĂ«shtu me radhĂ«: “Ai Ă«shtĂ« njeri i shkencĂ«s; nuk Ă«shtĂ« njeri fetar. NĂ«se e dĂ«gjoni nga njĂ« dijetar, nga Ez’heri, atĂ«herĂ« mund tĂ«…” E dini, e shkruan se Rashadi Ă«shtĂ« injorant, nuk ka diplomĂ« fetare, nuk Ă«shtĂ« nga Ez’heri, dhe po i mashtron njerĂ«zit injorantĂ«.

Dhe Zoti tha: “MirĂ«, do ta asgjĂ«soj”, si dita e gjatĂ« dhe lindja e diellit nĂ« shtatĂ«. Ai tha: “MirĂ«, do t’jua nxjerr dijetarin mĂ« tĂ« mirĂ« tĂ« Ez’herit.” Dhe ai Ă«shtĂ« ulur pikĂ«risht me ne tani. Ai nuk Ă«shtĂ« dijetar i zakonshĂ«m i Ez’herit. Ai Ă«shtĂ« i vetmi pas njĂ« kohe tĂ« gjatĂ« qĂ« ishte i pari nĂ« klasĂ«n e tij nĂ« vitin e parĂ«, tĂ« dytĂ«, tĂ« tretĂ« dhe tĂ« katĂ«rt. Ai nuk Ă«shtĂ« person i zakonshĂ«m i Ez’herit. Nuk kishte lidhje. E dini, shumĂ« njerĂ«z nĂ« Ez’her kanĂ« lidhje me dekanin apo me presidentin e universitetit, dhe kalojnĂ« e kĂ«shtu me radhĂ«. Por ka studentĂ« tĂ« veçantĂ« qĂ« i marrin kĂ«to diploma, dhe diplomohen me nderimet mĂ« tĂ« larta.

Dhe ai Ă«shtĂ« njĂ«ri prej tyre, njĂ«ri nga studentĂ«t e jashtĂ«zakonshĂ«m. Kur u diplomua i pari nĂ« klasĂ«n e tij, u punĂ«sua nga universiteti, dhe dha mĂ«sim nĂ« universitet, dhe e bĂ«ri doktoraturĂ«n e tij pĂ«r tĂ« njĂ«jtĂ«n temĂ« qĂ« e predikojmĂ« kĂ«tu nĂ« kĂ«tĂ« xhami: se Profeti nuk do tĂ« ndĂ«rmjetĂ«sojĂ« nĂ« emrin tuaj nĂ« DitĂ«n e Gjykimit, se profetĂ«t janĂ« qenie njerĂ«zore qĂ« bĂ«nĂ« gabime. Dhe ia dhanĂ« doktoraturĂ«n me notĂ«n mĂ« tĂ« lartĂ« ndonjĂ«herĂ« nĂ« Ez’her. Pra, Zoti tha: “Do t’ju jap njĂ« njeri tĂ« Ez’herit; jo thjesht njĂ« njeri tĂ« Ez’herit, do t’ju jap mĂ« tĂ« mirin.”

Dhe kĂ«shtu ai shkon dhe jep mĂ«sim, dhe ua vjedh studentĂ«t tĂ« gjithĂ« profesorĂ«ve tĂ« tjerĂ«. Dua tĂ« them, kĂ«to janĂ« fakte qĂ« tani janĂ« regjistruar nĂ« tituj, nĂ« faqet e para, qĂ« dolĂ«n muajin e fundit, ndĂ«rsa ai ishte nĂ« burg dhe Fatiha jonĂ« e fuqishme e nxori, elhamdulil-lah. Ai shkonte dhe i jepte mĂ«sim klasĂ«s sĂ« vitit tĂ« katĂ«rt, dhe pastaj nĂ« orĂ«n e ardhshme ishte nĂ« klasĂ«n e vitit tĂ« dytĂ«, dhe studentĂ«t nga klasa e vitit tĂ« katĂ«rt e ndiqnin nĂ« klasĂ«n e vitit tĂ« dytĂ«. Dhe profesori i klasĂ«s sĂ« vitit tĂ« katĂ«rt ankohej: “Ku janĂ« fĂ«mijĂ«t e mi? Ku janĂ« studentĂ«t?” Ata e kishin ndjekur Subhy Mansourin nĂ« klasĂ«n e vitit tĂ« dytĂ«. Pra, ai ngjalli shumĂ« xhelozi brenda universitetit.

PĂ«rveç faktit qĂ« ai po predikonte saktĂ«sisht… Ă«shtĂ« identike me atĂ« qĂ« e kemi mĂ«suar kĂ«tu nĂ« kĂ«tĂ« xhami dhe me atĂ« qĂ« e kemi predikuar. Dhe armiqtĂ« e Kuranit, armiqtĂ« e Zotit, u çmendĂ«n, sepse Zoti ua asgjĂ«soi arsyetimet. Ai tha: “MirĂ«, nuk ju pĂ«lqen Rashad Khalifa, i cili Ă«shtĂ« kimist? Ja njĂ« njeri i Ez’herit, njĂ«ri nga tuajt dhe njĂ«ri nga mĂ« tĂ« mirĂ«t tuaj, dhe ai po predikon tĂ« njĂ«jtĂ«n gjĂ«.” Ai e zbuloi tĂ« vĂ«rtetĂ«n.

Dhe nuk e di ku e fshehu Zoti nga Dreqi, e dini, sepse Dreqi i monopolizoi tĂ« gjithĂ« ata njerĂ«z tĂ« Ez’herit. Ai shpĂ«toi disi; Zoti e mbrojti. Ai supozohej ta mbante Hutben sot, por refuzoi. Tha: “Dua ta shoh sistemin tuaj sĂ« pari; pastaj do ta mbaj Hutben.” Ai gjithashtu do ta rrisĂ« zotĂ«rimin e tij tĂ« gjuhĂ«s angleze, tĂ« cilĂ«n e flet shumĂ« mirĂ«. E dini, vĂ«rtet mĂ« habiti.

Por tani i kemi kĂ«to gazeta qĂ« thonĂ«: “Si e mori ai doktoraturĂ«n pĂ«r kĂ«tĂ« temĂ«?” Tani duan ta nxjerrin komisionin e tij nĂ« gjyq: “Pse ia dhanĂ« doktoraturĂ«n? Si ndodhi kjo?” Dhe kryetari i komisionit tĂ« tij tĂ« doktoraturĂ«s rastĂ«sisht Ă«shtĂ« tani kreu i Institutit tĂ« Sunetit nĂ« Kajro, dhe ai thotĂ«: “Si e bĂ«ra kĂ«tĂ«?” Ata thjesht nuk mund ta kuptojnĂ«, por ai Ă«shtĂ« dĂ«shmi e gjallĂ« e fuqisĂ« sĂ« Zotit.

Ata po thonĂ«: “Le t’ia marrim mbrapsht doktoraturĂ«n.” E dini, Ă«shtĂ« e padĂ«gjuar. Si mund ta marrĂ«sh mbrapsht? Jo vetĂ«m qĂ« po pyesin si e mori doktoraturĂ«n, por pyesin si e mori doktoraturĂ«n me kĂ«tĂ« notĂ« tĂ« lartĂ«, nderimet mĂ« tĂ« larta. E quajnĂ« nderim tĂ« parĂ«, grada e nderimit mĂ« tĂ« lartĂ«. Dhe teza i kishte tĂ« gjitha kĂ«to gjĂ«ra nĂ« tĂ«. E shkurtuan, meqĂ« ra fjala, por edhe pasi e prenĂ« çfarĂ«do qĂ« donin, ende nuk u pĂ«lqen, nĂ« gazetĂ«.

Por kjo ju tregon fuqinë e Zotit, dhe tregon si Zoti i asgjëson arsyetimet e njerëzve për ta kryer provën. Për ata që nuk e duan diellin që lind në orën katër, Zoti do ta bëjë të lindë në shtatë, gradualisht. Dhe për ata që nuk e duan agjërimin për 16 orë në ditë, Zoti do ta bëjë nëntë orë në një ditë të freskët.

E di se shumĂ« prej jush janĂ« tĂ« etur ta dĂ«gjojnĂ« raportin tonĂ« pĂ«r udhĂ«timin nĂ« Kanada. NjĂ«ri nga qĂ«llimet e Hutbes sĂ« sĂ« Premtes Ă«shtĂ« t’i studiojmĂ« punĂ«t tona dhe tĂ« shohim çka po ndodh. Dr. Mansour dhe unĂ« shkuam nĂ« Kanada nĂ« fundjavĂ«, dhe ndodhĂ«n disa mrekulli. SĂ« pari, disi harrova se njĂ« egjiptiani qĂ« shkon nĂ« Kanada i duhet vizĂ«, vizĂ« hyrjeje. Dhe çka Ă«shtĂ« mĂ« keq, pĂ«r njĂ« egjiptian qĂ« aplikon pĂ«r vizĂ« nĂ« çfarĂ«do konsullate kanadeze (kanĂ« njĂ« nĂ« Seattle), ka njĂ« periudhĂ« pritjeje tĂ« detyrueshme prej pesĂ« ditĂ«sh, sepse e pyesin Kajron nĂ«se ky person Ă«shtĂ« terrorist apo çfarĂ«.

Dhe pĂ«r sa i pĂ«rket Egjiptit, ai Ă«shtĂ« terroristi mĂ« i madh, dhe tĂ« qenit e tij kĂ«tu nĂ« fakt Ă«shtĂ« mrekulli, sepse i ishte ndaluar tĂ« udhĂ«tonte. Kishte njerĂ«z nĂ« burg qĂ« ishin aty pĂ«r vite pĂ«r arsye fetare, sepse e kishin fyer personin qĂ« po i intervistonte, apo diçka tĂ« tillĂ«. Dhe kjo Ă«shtĂ« diçka qĂ« ai e bĂ«ri ditĂ«n e parĂ«. DitĂ«n e parĂ«, kur po e merrnin nĂ« pyetje, oficeri apo avokati, cilido qĂ« ishte, prokurori nĂ« burg qĂ« po e intervistonte, tha: “UnĂ« jam mysliman. Nuk falem dhe nuk agjĂ«roj, por do tĂ« shkoj nĂ« ParajsĂ«, apo jo?” Ai tha: “Jo, do tĂ« shkosh nĂ« Ferr.”

Ai nuk i zbut fjalët, dhe është këtu. Ka histori njerëzish që i fyen hetuesit brenda, dhe kurrë nuk dolën. Janë ende aty, për vite, dhe i njohim me emra. Por ai është këtu. Dërguam disa telegrame nga anembanë botës në zyrën e presidentit në Egjipt, dhe e lexuam El-Fatihan, dhe ky është vend shumë i fuqishëm, elhamdulil-lah. Pra, për një sërë arsyesh, e lanë të lirë me garancinë e vet, me kushtin që të mos largohej nga vendi.

Dhe tani ai po i ndjek si fantazmĂ«, sepse po ua dĂ«rgonte Perspective-n e re. Titulli Ă«shtĂ« “Ez’heri nuk beson nĂ« Kuran.” Ata e quanin “Munkir es-Sunneh” nĂ« Egjipt, mohuesi i Sunetit. Dhe, e dini, burgu e prek disi psikikĂ«n e njeriut. Kur ndodhi qĂ« tĂ« dilte nga burgu, ishte njĂ« ditĂ« e mjerĂ«. Po binte shi; kishte baltĂ«. Kajro nuk ishte e pĂ«rgatitur, veçanĂ«risht zona ku jetonte ai; nuk ishte e pĂ«rgatitur pĂ«r shi, dhe kishte shumĂ« baltĂ« aty. Shkel nĂ« baltĂ« dhe e lĂ« kĂ«pucĂ«n nĂ« baltĂ«, dhe pastaj e merr kĂ«pucĂ«n, e vĂ« para vetes, e fut kĂ«mbĂ«n nĂ« tĂ«, dhe pastaj e lĂ« kĂ«pucĂ«n e majtĂ« nĂ« baltĂ«.

Pra, ai e kapi veten duke folur me vete, duke thĂ«nĂ«: “MirĂ«, Munkir es-Sunneh, a e mohova Sunetin? Kujdes, se mos rrĂ«shqet poshtĂ«â€, apo diçka tĂ« tillĂ«. Pra, ai ishte jashtĂ« duke folur me vete me kĂ«tĂ« titull qĂ« ia dhanĂ«, Munkir es-Sunneh. Tani, nga numri i ardhshĂ«m i Perspective, do t’i quajmĂ« njerĂ«zit e Ez’herit “Munkir el-Kuran”, mohuesit e Kuranit. Dhe do tĂ« nxjerrim numra emergjentĂ« tĂ« Perspective çdo dy javĂ«, dhe po ua dĂ«rgojmĂ« me postĂ« atje. Jemi krenarĂ« pĂ«r titullin tonĂ«, mohuesit e Sunetit, dhe do tĂ« shohim sa krenarĂ« janĂ« ata pĂ«r titullin e tyre si mohues tĂ« Kuranit. ËshtĂ« diçka qĂ« mbĂ«shtetet me dĂ«shmi.

PĂ«r shembull, revista zyrtare e Ez’herit shkroi njĂ« editorial nĂ« janar, numri i fundit, duke e sulmuar, dhe nĂ« tĂ« thanĂ« se Kurani ka nevojĂ« tĂ« detajohet. Dua tĂ« them, ka rreth dhjetĂ« deklarata drejtpĂ«rdrejt kundĂ«r Kuranit. Pra, thjesht po e marrim secilĂ«n deklaratĂ« dhe po e shkruajmĂ«: “Kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« thonĂ« injorantĂ«t e Ez’herit, dhe kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« thotĂ« Zoti.” Dhe i japim strofat qĂ« thonĂ« se Kurani Ă«shtĂ« plotĂ«sisht i detajuar. Do ta bĂ«jmĂ« kĂ«tĂ« pĂ«r pjesĂ«n tjetĂ«r tĂ« vitit.

MirĂ«, sapo u shmanga te mrekullia e largimit tĂ« tij nga Kajro, nga Egjipti. ËshtĂ« mrekulli absolute. NĂ« fakt, njĂ« informator nĂ« grupin e tij e zbuloi se ai po largohej, por pa njĂ« datĂ« tĂ« caktuar, dhe ai bĂ«ri diçka qĂ« e anuloi informacionin e atij informatori. SidoqoftĂ«, jemi tĂ« gĂ«zuar qĂ« ai Ă«shtĂ« kĂ«tu.

Pra, u nisĂ«m pĂ«r nĂ« Kanada. Ismail Barakat – shumica prej jush e njihni – Ă«shtĂ« person shumĂ« gjaknxehtĂ«, shumĂ« i zĂ«shĂ«m, i mrekullueshĂ«m. E duam. Ai supozohej tĂ« na takonte nĂ« Seattle, dhe betohet se ishte aty nĂ« 1:30. Ne ishim aty nĂ« orĂ«n njĂ«, dhe pritĂ«m deri nĂ« orĂ«n tre. Sipas rrĂ«fimit tĂ« tij dhe rrĂ«fimit tonĂ«, ishim nĂ« tĂ« njĂ«jtin vend, por kurrĂ« nuk e pamĂ« njĂ«ri-tjetrin; kurrĂ« nuk e dĂ«gjuam njĂ«ri-tjetrin, sado i zĂ«shĂ«m qĂ« Ă«shtĂ« ai. Ai tha: “E mora madje edhe altoparlantin dhe ju thirra.” Ne nuk dĂ«gjuam asgjĂ«. Nuk e pamĂ«; nuk e dĂ«gjuam; ai nuk na pa.

Pra, pritĂ«m deri tĂ« nesĂ«rmen, kur erdhi Raymondi. Tani, Ismaili u kthye nĂ« Kanada, dhe unĂ« nuk kisha çka tĂ« bĂ«ja, kĂ«shtu qĂ« u pĂ«rpoqa ta kaloja fshehurazi Dr. Mansourin nĂ« Kanada. Nuk funksionoi. Mora me qira njĂ« veturĂ« dhe shkova nĂ« kufi. Zakonisht tĂ« lĂ«nĂ« tĂ« kalosh, e dini. Djali nĂ« kufi tha: “Nga jeni?” ThashĂ«: “Tucson, Arizona.” Tha: “A mund tĂ« shoh disa dokumente identifikimi?” ThashĂ«: “Oh, mirĂ«.” Pra, u kthyem mbrapsht. NdĂ«rkohĂ«, Ismaili ishte kthyer nĂ« Kanada, dhe Raymond Catton shkoi me ne nĂ« mĂ«ngjes nĂ« konsullatĂ«n kanadeze.

Epo, e zbuluam se ka njĂ« periudhĂ« pritjeje tĂ« detyrueshme prej pesĂ« ditĂ«sh qĂ« njĂ« egjiptian ta marrĂ« vizĂ«n. MegjithatĂ«, nĂ«nkonsullja, njĂ« zonjĂ«, doli tĂ« ishte nga vendi i vjetĂ«r i Raymond Catton-it, njĂ« fshat i vogĂ«l nĂ« Lancashire, Angli, dhe flisnin tĂ« njĂ«jtin dialekt. KĂ«shtu e njohĂ«n njĂ«ri-tjetrin. Ai tha: “MirĂ«mĂ«ngjes”, dhe ajo tha: “MirĂ«mĂ«ngjes”, dhe ai tha: “Oh, je nga Lancashire”, dhe ajo tha: “Ashtu Ă«shtĂ«.” Ajo tha: “MirĂ«, ja viza.” Falas. Pra, dua tĂ« them, sikur Ismail Barakat tĂ« kishte shkuar me ne, do tĂ« kishim pĂ«rfunduar nĂ« burg.

Ai kurrĂ« nuk do tĂ« kthehej nĂ« Vankuver pa kĂ«tĂ« njeri; ai Ă«shtĂ« shoku mĂ« i mirĂ« i Dr. Mansourit. Dhe sikur t’i kishin thĂ«nĂ« se nuk mund tĂ« kishte vizĂ« pĂ«r tĂ« hyrĂ« nĂ« Kanada, dua tĂ« them, Barakati do ta kishte shkatĂ«rruar konsullatĂ«n. Po ju them, do tĂ« kishim pĂ«rfunduar… Pra, falĂ«nderuar qoftĂ« Zoti qĂ« thjesht nuk e pamĂ« dhe ai nuk na pa.

Pra, me gjithë këto vonesa, arritëm në lutjen e së Premtes në Vankuver. Shkuam menjëherë pas Hutbes; sapo e kishin përfunduar Hutben dhe lutjen. Pra, u ulëm me ta, dhe të gjithë e anuluan kthimin në punë apo çfarëdo, dhe ndenjëm nga rreth ora dy deri në orën katër, dhe arritëm të flasim me ta. Diskutuam shumë gjëra. Bëmë saktësisht çdo gjë që donim ta bënim në lutjen e së Premtes. Dhe pastaj patëm takime të premten në mbrëmje, të shtunën në mbrëmje dhe të dielën në mbrëmje, në tri vende të ndryshme. Kishte rreth 50 apo 60 njerëz, dhe çdo gjë ishte thjesht fantastike. Kundërshtuesit e së kaluarës as nuk u shfaqën. Nuk kishte më kundërshtime. Dhe ajo që ua çova atyre është përfundimi i ri, i thellë që duhet ta kemi të gjithë: se Zoti po e bën çdo gjë.

Pra, siç mund ta kuptoni, do të flasim për këto gjëra në javët e ardhshme, nëse do Zoti, dhe mund të diskutojmë më shumë detaje sonte. Dhe do ta keni rastin ta përshëndetni Dr. Mansourin. Jemi të gëzuar që ai është këtu, dhe është fitore e jashtëzakonshme.

Sekreti i lumturisë

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

Në këtë predikim të së Premtes, i mbajtur në Ditën e Vitit të Ri 1988, Rashad Khalifa shpjegon se pendimi na lejon ta fillojmë një jetë të re në çdo kohë, dhe se sekreti i lumturisë është kthimi te Zoti dhe ndjekja e Kuranit.

Transkripti i videos:

Elhamdulil-lah. E lavdĂ«rojmĂ« Zotin dhe dĂ«shmojmĂ« se nuk ka zot pĂ«rveç Zotit tĂ« vetĂ«m. Sot Ă«shtĂ« dita e parĂ« e njĂ« viti tĂ« ri. ËshtĂ« 1 janar dhe nuk e shoh asnjĂ« person me dhimbje koke nga pija kĂ«tu brenda. Dita e parĂ« e vitit tĂ« ri 1988 Ă«shtĂ« gjithashtu dita e parĂ« e pjesĂ«s tjetĂ«r tĂ« jetĂ«s suaj. Dhe Kurani i jep mĂ«nyrat dhe mjetet pĂ«r tĂ« filluar nga e para nĂ« çdo kohĂ« qĂ« doni. Mund ta harroni krejtĂ«sisht tĂ« kaluarĂ«n dhe tĂ« filloni si njĂ« person krejtĂ«sisht i ri duke filluar njĂ« jetĂ« krejtĂ«sisht tĂ« re. Koncepti i pendimit. Pendimi, kthimi te Zoti, tĂ« qenĂ«t i pavĂ«mendshĂ«m pĂ«r njĂ« kohĂ« dhe tani tĂ« vendosĂ«sh tĂ« kthehesh dhe tĂ« jesh me Zotin. E kam vĂ«nĂ« temĂ«n e pĂ«rkthimit tĂ« ri tĂ« Kuranit nĂ« mur kĂ«tu pĂ«r ju dhe do ta lexoj, sepse doja ta ndaja me ju.

Epo, para se ta lexoj, do tĂ« doja tĂ« thosha se mĂ« nĂ« fund e kemi zbuluar sekretin e lumturisĂ«, mĂ« tĂ« pakapshmin nga tĂ« gjitha kĂ«rkimet njerĂ«zore. Sekreti i lumturisĂ« Ă«shtĂ« nĂ« kĂ«tĂ« temĂ« tĂ« shkurtĂ«r kĂ«tu. Lumturia Ă«shtĂ« cilĂ«si e shpirtit, e personit tĂ« vĂ«rtetĂ«, jo e trupit. Prandaj, njĂ« trup qĂ« i arrin tĂ« gjitha sukseset materiale qĂ« i dĂ«shiron – para, famĂ«, pushtet, pamje tĂ« bukur, kĂ«naqĂ«si trupore – shpesh i pĂ«rket njĂ« personi tĂ« palumtur. Lumturia e personit tĂ« vĂ«rtetĂ« varet krejtĂ«sisht nga shkalla e rritjes, zhvillimit dhe pĂ«rmbushjes sĂ« personit tĂ« vĂ«rtetĂ«. Ky libĂ«r, Kurani, e harton rrugĂ«n drejt lumturisĂ« sĂ« pĂ«rsosur si pĂ«r trupin ashtu edhe pĂ«r shpirtin, edhe nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« tĂ« pĂ«rkohshme edhe nĂ« BotĂ«n TjetĂ«r tĂ« pĂ«rjetshme. Pra, ky Ă«shtĂ« sekreti i lumturisĂ«. Dhe e keni parĂ« videon qĂ« e bĂ«mĂ« disa javĂ« mĂ« parĂ«, dhe aty e pĂ«rmendĂ«n Eddie Murphy nĂ« intervistĂ«n e tij me Barbara Walters dhe si e zotĂ«ron kĂ«tĂ« pronĂ« tĂ« madhe nĂ« Nju Xhersi. E ka familjen e tij, nĂ«nĂ«n e tij qĂ« e sheh tĂ« suksesshĂ«m. E ka suksesin, famĂ«n, filmat, televizionin, miliona dollarĂ«, pesĂ« vetura, dy Rolls-Royce, njĂ« Porsche, njĂ« Mercedes, njĂ« Corvette. E megjithatĂ«, ai tha se nuk ishte i lumtur. Pra, çka do njĂ« qenie njerĂ«zore nĂ« kĂ«tĂ« botĂ«? A nuk Ă«shtĂ« kjo ajo qĂ« tĂ« gjithĂ« atje jashtĂ« mendojnĂ« se duan? Milionat e dollarĂ«ve, Rolls-Royce-t, Mercedeset, pronat, pallatet – dhe ai nuk Ă«shtĂ« i lumtur. Pra, kjo dĂ«shmon edhe njĂ« herĂ«, Ă«shtĂ« dĂ«shmuar pĂ«rsĂ«ri e pĂ«rsĂ«ri, se suksesi material nuk sjell lumturi. NĂ«se shpirti Ă«shtĂ« i tkurrur dhe i paushqyer, nuk ka lumturi. Ky Ă«shtĂ« sekreti i lumturisĂ«. Askush nuk mund tĂ« jetĂ« i lumtur pĂ«rveç nĂ«se shpirti ushqehet, zhvillohet dhe rritet. Thjesht provoni tĂ« mos e ushqeni trupin tuaj pĂ«r njĂ« ditĂ« dhe shihni sa i mjerĂ« Ă«shtĂ« trupi juaj. Provoni pĂ«r njĂ« ditĂ« tĂ« mos ia jepni trupit tuaj ushqim apo ujĂ«. Shpirti Ă«shtĂ« saktĂ«sisht kĂ«shtu. NĂ«se shpirti nuk ushqehet – por nĂ« dimensionin tonĂ« kĂ«tu, nuk e ndiejmĂ« dhimbjen. Pasqyrohet nĂ« atĂ« qĂ« Eddie Murphy i tha Barbara Walters, se nuk ishte i lumtur. Pasqyrohet aty. Ky Ă«shtĂ« sekreti i lumturisĂ«. Disa javĂ« mĂ« parĂ«, e dhanĂ« historinĂ« e Barbara Hutton nĂ« televizor dhe shumĂ« prej jush e patĂ«. ËshtĂ« e njĂ«jta gjĂ«. Pasuri, famĂ«, çdo gjĂ« qĂ« donte. E megjithatĂ« e patĂ« nĂ« program duke u pĂ«rpjekur tĂ« vriste veten. Kjo Ă«shtĂ« historia e vĂ«rtetĂ«. Sa e mjerĂ« ishte. E kundĂ«rta e plotĂ« e lumturisĂ«. Pra, çka duan tĂ« gjithĂ« atje jashtĂ«? Doni para, famĂ«, pamje tĂ« bukur, sukses. Por pastaj, nĂ«se shpirti nuk ushqehet, nuk ka lumturi. Ushqimi pĂ«r shpirtin – Zoti na mĂ«son nĂ« Kuran, ashtu siç pĂ«rmendet nĂ« temĂ«n kĂ«tu, se Kurani e harton rrugĂ«n drejt lumturisĂ« sĂ« pĂ«rsosur, dhe ajo fillon nĂ« minutĂ«n qĂ« zgjoheni.

Kemi mĂ«suar kĂ«tu nga Kurani se kur zgjoheni nĂ« mĂ«ngjes, gjĂ«ja e parĂ« qĂ« e thoni Ă«shtĂ« pikĂ«risht aty; Ă«shtĂ« meze e mirĂ« pĂ«r shpirtin. ËshtĂ« pak ushqim. NĂ« minutĂ«n qĂ« i hapni sytĂ« nĂ« mĂ«ngjes, thoni: nuk ka zot pĂ«rveç Zotit tĂ« vetĂ«m. Kurani na mĂ«son posaçërisht se kur admironi çfarĂ«do gjĂ«je qĂ« ju takon, duhet tĂ« thoni: “Mashallah.” Kjo Ă«shtĂ« arabishtja. Mund ta thoni nĂ« gjuhĂ«n tuaj: kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« Zoti ma dha. Thoni mashallah – e admironi veturĂ«n tuaj, fĂ«mijĂ«t tuaj, bashkĂ«shortin tuaj, shtĂ«pinĂ« tuaj, çdo gjĂ« qĂ« ju takon – dhe kjo e thĂ«rret mbrojtjen pĂ«r pasuritĂ« tuaja dhe Ă«shtĂ« ushqim pĂ«r shpirtin, sepse shpirti Ă«shtĂ« njĂ« copĂ« e Zotit, dhe kur thoni mashallah shpirti juaj rritet. Edhe pak ushqim: e lavdĂ«roni Zotin, thoni elhamdulil-lah, falĂ«nderoje Zotin apo lavdĂ«roje Zotin, kur ndodh diçka e mirĂ«, kur mbaroni sĂ« ngrĂ«ni. Kur e ndizni veturĂ«n – dhe kur filloni tĂ« hani, thoni: nĂ« emĂ«r tĂ« Zotit. Dhe kur mbaroni, thoni elhamdulil-lah. FalĂ«nderoje Zotin. LavdĂ«roje Zotin. Kur shihni diçka tĂ« mrekullueshme, lindjen apo perĂ«ndimin e diellit apo njĂ« lule apo njĂ« frut apo çfarĂ«do qĂ« e krijoi Zoti, apo njĂ« mace tĂ« Ă«mbĂ«l, thoni: “Subhanallah, i lartĂ«suar qoftĂ« Zoti.” Subhanallah. I lartĂ«suar qoftĂ« Zoti. Sa herĂ« qĂ« mendoni pĂ«r Zotin, sepse shpirti juaj Ă«shtĂ« njĂ« copĂ« e Zotit, shpirti juaj do tĂ« ushqehet. Mos e hani thjesht mollĂ«n apo portokallin. Mendoni: kush e bĂ«ri kĂ«tĂ«? Nga erdhi? Nga erdhi molla? Shija e pĂ«rsosur, sheqeri i pĂ«rsosur, struktura e pĂ«rsosur, kĂ«rcitja. Kush e projektoi kĂ«tĂ«? Nga erdhi? Erdhi nga ajri, meqĂ« ra fjala. Dhe nga lĂ«ngu i tokĂ«s. Nga kjo erdhi molla. Fillon si njĂ« vezore e vogĂ«l dhe pastaj rritet. Gjethet e pemĂ«s e mbledhin dioksidin e karbonit nga ajri dhe e lidhin sĂ« bashku nĂ« zinxhirĂ«.

Sheqeri Ă«shtĂ« karbon. C, C, C. GjashtĂ« karbone e bĂ«jnĂ« njĂ« molekulĂ« sheqeri. Pra, gjethet e pemĂ«s – fotosinteza. Keni dĂ«gjuar pĂ«r fotosintezĂ«n – dhe energjia nga dielli dhe uji nga toka. Kjo Ă«shtĂ«. Kjo e bĂ«n mollĂ«n dhe tĂ« gjitha kimikatet e tjera. Mos e hani thjesht mollĂ«n pĂ«r ta ushqyer trupin tuaj. Hajeni mollĂ«n dhe ushqejeni shpirtin tuaj duke thĂ«nĂ«: “Subhanallah, i lartĂ«suar qoftĂ« Zoti.” Sepse trupin do ta hidhni. Shpirti jeni ju dhe do tĂ« zgjasni pĂ«rgjithmonĂ«.

Ushqimi mĂ« i mirĂ« nga tĂ« gjithĂ« Ă«shtĂ« lutja e kontaktit. Krijimi i kontaktit me Zotin. KĂ«to janĂ« meze tĂ« rastĂ«sishme. Mashallah. Elhamdulil-lah. Inshallah. KurrĂ« nuk duhet tĂ« thoni se do tĂ« bĂ«ni diçka orĂ«n e ardhshme apo nĂ« 2:00 apo nesĂ«r apo muajin e ardhshĂ«m apo javĂ«n e ardhshme pa thĂ«nĂ« inshallah. NĂ«se do Zoti. Do t’i tronditni fillimisht shokĂ«t tuaj amerikanĂ«. Por pastaj do tĂ« mĂ«sohen dhe do t’ju respektojnĂ« mĂ« vonĂ«, dhe do ta ushqeni shpirtin tuaj ndĂ«rsa ua kujtoni atyre dhe ia kujtoni vetes: thoni inshallah. Pra, kĂ«to janĂ« mezet pĂ«r shpirtin dhe ato mezi mund t’ju kursejnĂ« nga mjerimi, qoftĂ« i pĂ«rkohshĂ«m apo ferri i pĂ«rjetshĂ«m. Mund ta bĂ«jnĂ«. Por ushqimi mĂ« i mirĂ« janĂ« pesĂ« lutjet ditore tĂ« kontaktit. KĂ«to janĂ« tĂ« pĂ«rshkruara posaçërisht nga Zoti nĂ« kohĂ« specifike me shqiptime specifike dhe lĂ«vizje specifike. ËshtĂ« kod numerik. ËshtĂ« njĂ« kombinim qĂ« shkakton kontakt me Zotin. AtĂ«herĂ« shpirti juaj vĂ«rtet rritet.

Dhe siç e dĂ«gjuat nĂ« kasetĂ« ditĂ«n tjetĂ«r, shpirti rritet me hapa tĂ« mĂ«dhenj, gjĂ« qĂ« e bĂ«n ushqimin shumĂ« mĂ« vendimtar dhe shumĂ«, shumĂ« mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m se vaktet tuaja pĂ«r trupin. Sepse, mirĂ«, do t’ia jepni trupit tuaj tri vakte sot. Sa do tĂ« rriteni sot? FĂ«mijĂ«t ndoshta rriten me ritĂ«m mĂ« tĂ« lartĂ«, por cila Ă«shtĂ« maksimumi qĂ« rritemi ne? NjĂ« paund. ShpresojmĂ« jo. Por shpirti, nĂ«se ka peshĂ« pĂ«r shpirtin, mund tĂ« rritet pĂ«r 10 tonĂ«. Shpirti ka peshĂ« nĂ« dimensionin tjetĂ«r, jo nĂ« kĂ«tĂ« dimension. NĂ« kĂ«tĂ« dimension, mendoj se e pĂ«rcaktuan qĂ« shpirti Ă«shtĂ« 1. E vunĂ« njĂ« person qĂ« po vdiste nĂ« peshore dhe e peshuan para se tĂ« vdiste dhe e peshuan pasi vdiq. Dhe dallimi ishte 1 ons. Ky Ă«shtĂ« hulumtim shkencor. Donin ta kapnin shpirtin shkencĂ«risht nĂ« botĂ«n materiale. Por nĂ« dimensionin tjetĂ«r – oh. E dini, kur tĂ« shkojnĂ« nĂ« dimensionin tjetĂ«r, do t’i shohin engjĂ«jt dhe xhindĂ«t dhe tĂ« gjitha krijesat e tjera tĂ« dimensionit tjetĂ«r.

Dhe një lutje shumë lehtë ju bën të rriteni për 10 tonë. 10 tonë. Iman, sa tonë bart në kamionët e tu me 18 rrota? 80. 80 tonë. 40 tonë. 80.000. 80.000 paund pjesëtuar me 2.000 janë 20 tonë. 80.000 paund. Pjesëtuar me 2.000 janë 40 tonë. Po. 40 tonë. Po. 80.000 tonë. Mirë. Mund ta ngarkoni kamionin e Imanit vetëm me një lutje. Nuk mendoj se do ta harroni këtë tani. Pra, kjo e bën ushqyerjen e shpirtit edhe më të rëndësishme. Në suren 22, apo është 21? Më lejoni të shkoj e ta shoh. 21, thotë se llogaria po afrohet ndërsa njerëzit janë krejtësisht të pavetëdijshëm.

21: Llogaria pĂ«r njerĂ«zit po afrohet shpejt, ndĂ«rsa ata janĂ« krejtĂ«sisht tĂ« pavetĂ«dijshĂ«m, tĂ« pavĂ«mendshĂ«m. Llogaria e çkasĂ«? ËshtĂ« llogaritja se sa depozituat nĂ« llogarinĂ« tuaj, sa rritje arritĂ«t pĂ«r veten. Dhe nuk mund tĂ« prisni e tĂ« prisni e tĂ« prisni e pastaj tĂ« pĂ«rpiqeni ta ushqeni njĂ« shpirt tĂ« tkurrur. Ka njĂ« kohĂ« kur Ă«shtĂ« e pamundur. Duhet ta bĂ«ni çdo ditĂ«. Duhet tĂ« bĂ«ni sa mĂ« shumĂ« qĂ« mundeni. Kjo Ă«shtĂ« ajo pĂ«r çka jemi vĂ«rtet kĂ«tu. Llogaria pĂ«r njerĂ«zit po afrohet shpejt. Ajo ditĂ« do tĂ« vijĂ« mĂ« shpejt se sa mendoni, sepse jeta kalon shpejt. PĂ«r tĂ« rinjtĂ«, duket kaq larg.

Llogaria pĂ«r njerĂ«zit po afrohet shpejt, ndĂ«rsa ata janĂ« krejtĂ«sisht tĂ« pavetĂ«dijshĂ«m, tĂ« pavĂ«mendshĂ«m. A e dĂ«gjuat gjithĂ« zhurmĂ«n dhe festat mbrĂ«mĂ« pĂ«r trupat qĂ« do t’i hedhin? Ata nuk bĂ«nĂ« asgjĂ« pĂ«r shpirtin e tyre. NĂ«se bĂ«nĂ« diçka, bĂ«nĂ« gjĂ«ra kundĂ«r shpirtit. Ai shkoi nĂ« negativ.

Departamenti i shĂ«ndetĂ«sisĂ« po shpĂ«rndante prezervativĂ« nĂ« bare. Pra, i japin pijet dhe prezervativĂ«t. Dua tĂ« them, çka Ă«shtĂ« kjo? Mund tĂ« jeni tĂ« sigurt se shumica e saj nuk janĂ« marrĂ«dhĂ«nie tĂ« ligjshme. Dua tĂ« them, Dreqi kaloi njĂ« natĂ« tĂ« artĂ« mbrĂ«mĂ« dhe kĂ«to janĂ« negative. Shpirtrat shkojnĂ« nĂ« negativ. A nuk ishte ky lajmi gjithĂ« ditĂ«n dje, e dini? Mos harroni, merrni prezervativĂ«t tuaj. Sa herĂ« qĂ« u vjen njĂ« pĂ«rkujtim i ri nga Zoti i tyre, ata e dĂ«gjojnĂ« pa u menduar. Dua tĂ« them, ua kujtoni se do ta hedhin trupin e tyre dhe shpirti i tyre do tĂ« mbetet pĂ«rgjithmonĂ« dhe do t’i caktohet njĂ« gradĂ« pĂ«rgjithmonĂ« nĂ« ditĂ«n e pĂ«rjetĂ«sisĂ«. Dhe ata janĂ« tĂ« pamendueshĂ«m. Ata – oh, sigurisht. E dini, janĂ« kaq tĂ« pavetĂ«dijshĂ«m. Zemrat e tyre janĂ« tĂ« shpĂ«rqendruara. Dreqi ia doli t’i shpĂ«rqendrojĂ« dhe tĂ« kĂ«qijtĂ« i pĂ«shpĂ«risin njĂ«ri-tjetrit: A nuk Ă«shtĂ« ai thjesht njĂ« qenie njerĂ«zore si ju? Ata nuk do tĂ« marrin asgjĂ« prej jush. AsnjĂ« kĂ«shillĂ« prej jush? Ata e urrejnĂ« kĂ«shillĂ«n. Ata e urrejnĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«n. A do ta pranonit magjinĂ«? Pse – e shihni, zemrat e tyre janĂ« tĂ« shpĂ«rqendruara. Dhe nĂ« pjesĂ«n e dytĂ«, nĂ«se do Zoti, mendoj se zbulova diçka qĂ« do tĂ« doja ta ndaja me ju, e cila do tĂ« na ndihmojĂ« tĂ« mos shpĂ«rqendrohemi.

Elhamdulil-lah. Lavdi Zotit. Dëshmoj se ka vetëm një Zot. Ai nuk ka ortakë.

Ne jemi njĂ« brez shumĂ«, shumĂ« me fat. NĂ« suren 56, na thuhet se parajsa e ulĂ«t do tĂ« jetĂ« relativisht e mbipopulluar. Do tĂ« jetĂ« plot me tĂ« gjithĂ« fĂ«mijĂ«t qĂ« vdesin, tĂ« gjithĂ« njerĂ«zit qĂ« vdesin para moshĂ«s 40 vjeç dhe tĂ« rriturit qĂ« nuk i ushqyen mjaftueshĂ«m shpirtrat e tyre. Do tĂ« jetĂ« si klasa ekonomike nĂ« aeroplan. E mbipopulluar. Parajsa e klasit tĂ« parĂ« nuk do tĂ« jetĂ« e mbipopulluar. UlĂ«se tĂ« mĂ«dha, tĂ« rehatshme. TĂ« gjithĂ« shkojnĂ« nĂ« tĂ« njĂ«jtin destinacion, e shihni? Por e mbani mend kur shkoni nĂ« aeroplan dhe kĂ«ta njerĂ«z tĂ« ulur nĂ« klasin e parĂ« ju shikojnĂ« sikur tĂ« thonĂ«: unĂ« jam nĂ« klasin e parĂ«. Kam ulĂ«se tĂ« madhe. Po. Dhe ju hyni atje dhe shtrydheni nĂ« kĂ«tĂ« klasĂ« ekonomike nĂ« aeroplan. E bĂ«jnĂ« njĂ« ulĂ«se ku mezi futeni. VeçanĂ«risht nĂ«se jeni pak i rĂ«ndĂ« si unĂ«, vĂ«rtet shtrydheni aty. Pra, klasa ekonomike do tĂ« jetĂ« shumĂ« e mbipopulluar, ndĂ«rsa klasi i parĂ« jo. Zoti thotĂ« nĂ« suren 56 se do tĂ« ketĂ« shumicĂ« nga brezat e hershĂ«m, ku i yni Ă«shtĂ« njĂ«ri prej tyre, dhe pak nga brezat e mĂ«vonshĂ«m. E dini, Zoti do qĂ« ky brez i yni tĂ« dĂ«shmojĂ« njĂ« pĂ«rtĂ«ritje tĂ« mesazhit. E dini, tĂ« krishterĂ«t kanĂ« humbur rrugĂ«n. KanĂ« qenĂ« duke e adhuruar Isain. MyslimanĂ«t kanĂ« humbur krejtĂ«sisht rrugĂ«n duke e adhuruar Muhamedin dhe shenjtorĂ«t, dhe njerĂ«zit e harruan Zotin, dhe papritmas vjen nĂ« fokus mesazhi “vetĂ«m Zoti” me kĂ«tĂ« mrekulli fantastike qĂ« po vjen pĂ«r ta pĂ«rforcuar. Jam i sigurt se shumĂ« e shumĂ« njerĂ«z e menduan kĂ«tĂ« dhe kam takuar disa prej tyre, por ata nuk e kishin autorizimin apo fuqinĂ« apo kĂ«tĂ« kod matematikor nĂ« Kuran qĂ« tregon vetĂ«m Zotin. 19 do tĂ« thotĂ« Zoti Ă«shtĂ« njĂ«. VetĂ«m Zoti, dhe ky Ă«shtĂ« brezi ynĂ«. Mund tĂ« jeni tĂ« sigurt se brezat pasardhĂ«s do tĂ« kenĂ« mĂ« pak njerĂ«z. Dhe ja ku jemi. Po ia godasim kokĂ«n njĂ«ri-tjetrit çdo ditĂ«. Le ta adhurojmĂ« vetĂ«m Zotin. Le ta adhurojmĂ« vetĂ«m Zotin. Ti po adhuron idhuj. UnĂ« po adhuroj idhuj. E dini, po ia kujtojmĂ« njĂ«ri-tjetrit; jemi brez me fat. Do tĂ« ketĂ« shumicĂ« prej nesh, nga brezi ynĂ«, nĂ«se do Zoti, nĂ« klasin e parĂ« nĂ« parajsĂ«n e lartĂ«. Tani dallimi Ă«shtĂ« shumĂ« mĂ« i madh se klasi i parĂ« dhe klasa ekonomike e aeroplanit. Por pastaj, ndĂ«rsa mesazhi – ndĂ«rsa ata largohen mĂ« tej nga dĂ«shmimi ynĂ« i mrekullisĂ«; ne po e dĂ«shmojmĂ« mrekullinĂ« para syve tanĂ« – dhe ndĂ«rsa ata largohen mĂ« tej, do tĂ« ketĂ« gjithnjĂ« e mĂ« pak, sipas sures 56. Pra, jemi njĂ« brez shumĂ« me fat, dhe kjo na sjell mĂ« shumĂ« privilegj. Nuk do ta quaj pĂ«rgjegjĂ«si. Do ta quaj privilegj [duke qarĂ«] tĂ« jemi shumĂ« mĂ« tĂ« kujdesshĂ«m t’i bĂ«jmĂ« pesĂ« lutjet tona ditore, ta respektojmĂ« Zotin, t’i respektojmĂ« ligjet e Tij, ta pĂ«rkujtojmĂ« vazhdimisht. Oh, kjo mĂ« kujton – nĂ«se shpĂ«rqendrohemi, dhikri i ri. Po e dĂ«gjoja Kuranin ditĂ«n tjetĂ«r dhe lexuesi me njĂ« zĂ« tĂ« bukur po e thoshte pjesĂ«n e Kuranit ku Zoti thotĂ«: a mendojnĂ« ata se UnĂ« nuk i dĂ«gjoj fshehtĂ«sitĂ« dhe komplotet e tyre? A mendojnĂ« ata se UnĂ« nuk i dĂ«gjoj fshehtĂ«sitĂ« dhe komplotet e tyre? Dhe kur Musai dhe Haruni thanĂ«: “Kemi frikĂ«. Faraoni mund tĂ« na vrasĂ«.” Zoti tha: “Mos u shqetĂ«soni. UnĂ« do tĂ« jem me ju. UnĂ« dĂ«gjoj dhe shoh.” Dhe kjo mĂ« frymĂ«zoi ndĂ«rsa po shkoja tĂ« flija dy net mĂ« parĂ« tĂ« thosha: “Epo, Zoti i dĂ«gjon fshehtĂ«sitĂ« dhe deklaratat e mia. Zoti i di fshehtĂ«sitĂ« e mia.” Dhe kjo u zhvillua gradualisht derisa thashĂ«: “Zoti Ă«shtĂ« kĂ«tu nĂ« kĂ«tĂ« dhomĂ«. Zoti Ă«shtĂ« kĂ«tu tani.” NĂ«n kĂ«tĂ« kulm, Zoti mĂ« sheh, mĂ« dĂ«gjon. Dhe kĂ«tĂ« duhet ta pĂ«rfytyroni dhe ta materializoni, dhe ka njĂ« efekt tĂ« jashtĂ«zakonshĂ«m, tĂ« madh. Jam i sigurt se shpirti juaj do tĂ« rritet jashtĂ«zakonisht. Dhe nĂ«se keni pasur ndonjĂ« mendim djallĂ«zor, do tĂ« largohet. Thjesht pĂ«rfytyrojeni Zotin me ju. Zoti Ă«shtĂ« nĂ« kĂ«tĂ« dhomĂ«. Kudo qĂ« tĂ« jeni, Zoti Ă«shtĂ« kĂ«tu tani. Zoti Ă«shtĂ« me mua. Ky Ă«shtĂ« njĂ« dhikĂ«r i ri qĂ« Zoti po na e mĂ«son dhe do t’ju ndihmojĂ« shumĂ«. MĂ« ndihmoi mua dhe kĂ«tĂ« po e ndaj me ju tani. Zoti Ă«shtĂ« me mua. Zoti Ă«shtĂ« nĂ« kĂ«tĂ« dhomĂ«. Ai sheh – ndĂ«rsa flasim tani, Zoti Ă«shtĂ« nĂ« kĂ«tĂ« dhomĂ«. Zoti Ă«shtĂ« i gjithĂ«pranishĂ«m nĂ« çdo dhomĂ« kudo, dhe personalisht me ju, si edhe me atĂ« milingonĂ« atje te trĂ«ndafilat. Zoti Ă«shtĂ« me atĂ« milingonĂ«; Zoti e kontrollon çdo gjĂ« qĂ« po bĂ«n milingona. Sa ushqim merr. Zoti Ă«shtĂ« me mua. Zoti Ă«shtĂ« kĂ«tu. Ai i dĂ«gjon fshehtĂ«sitĂ« e mia, atĂ« qĂ« po mendoj. Dhe kjo do tĂ« ndihmojĂ« shumĂ«. Mrekullia. Thjesht do t’ju jap njĂ« lajm se çka po bĂ«j, meqĂ« jemi tĂ« gjithĂ« bashkĂ« nĂ« kĂ«tĂ«. Ajo qĂ« po bĂ«j tani Ă«shtĂ« se do t’i kushtoj mrekullisĂ« matematikore tĂ« Kuranit shumĂ« vĂ«mendje nĂ« ditĂ«t dhe javĂ«t e ardhshme, nĂ«se do Zoti. Dhe ajo qĂ« po bĂ«j Ă«shtĂ« se po e bĂ«j njĂ« videokasetĂ« gjenerike pĂ«r mrekullinĂ«. Gjenerike do tĂ« thotĂ« se do t’i ketĂ« vetĂ«m faktet nĂ« video dhe çdokush mund ta dublojĂ« nĂ« gjuhĂ«n e vet. Pra, unĂ« do ta bĂ«j anglishten dhe arabishten.

Do ta kemi Mutasimin apo Abdullahun apo tĂ« dy ta bĂ«jnĂ« turqishten. Gatut do ta bĂ«jĂ« indonezishten, malajzishten. Francisco do ta bĂ«jĂ« spanjishten. Do ta gjejmĂ« dikĂ« ta bĂ«jĂ« urdunĂ« e kĂ«shtu me radhĂ«. Susan do ta bĂ«jĂ« farsishten dhe frĂ«ngjishten sepse Ă«shtĂ« e mirĂ« nĂ« tĂ« dyja. Pra, kĂ«tu – dhe kĂ«shtu do ta kemi nĂ« anglisht, arabisht, urdu, turqisht, indonezisht, malajzisht, farsisht, frĂ«ngjisht. Eric do ta bĂ«jĂ« nĂ« suedisht. Eric Tornwall. Pra, do t’i kemi edhe kĂ«to karta. KĂ«to janĂ« karta tĂ« shpejta dhe mund t’i kem deri javĂ«n e ardhshme, dhe ato ndihmojnĂ« shumĂ« njerĂ«z, veçanĂ«risht meqĂ« duhet tĂ« ketĂ« rreth 75 deri nĂ« 80% tĂ« njerĂ«zve qĂ« kanĂ« njĂ« bllokim mendor matematikor. Jo. Sa bĂ«jnĂ« 1 plus 1? Ajo nuk e di. Quhet bllokim mendor matematikor. ShumĂ« njerĂ«z e kanĂ«. JanĂ« gjeni. Por me kĂ«tĂ« kartĂ« duhet ta kesh njĂ« pikĂ«, kartĂ«n bukur e lehtĂ«. Do ta presim kĂ«tĂ« pjesĂ«. NdonjĂ«herĂ« dehesh. E dini, kjo quhet dehje nga Zoti. GjĂ«ja mĂ« e vogĂ«l – e dini, njerĂ«zit qĂ« pinĂ« mbrĂ«mĂ« mendojnĂ« se ishin tĂ« dehur, e dini, dhe nĂ« fillim gjĂ«ja mĂ« e vogĂ«l i bĂ«n tĂ« qeshin, e dini, pastaj zgjohen nĂ« mĂ«ngjes me njĂ« dhimbje tĂ« madhe koke. Dhe ndonjĂ«herĂ« njerĂ«zit e Zotit bĂ«hen kĂ«shtu, e dini, gjĂ«ja mĂ« e vogĂ«l i bĂ«n tĂ« qeshin pa kontroll. Ky Ă«shtĂ« titulli. ThotĂ«: mrekullia matematikore e Kuranit. Dhe kjo thotĂ«: kĂ«to janĂ« tĂ« gjitha fakte fizike. [kollĂ«] Dhe kjo Ă«shtĂ« deklarata e fundit para fakteve tĂ« vĂ«rteta. Kurani Ă«shtĂ« i koduar matematikisht pĂ«rtej inteligjencĂ«s njerĂ«zore. Kjo Ă«shtĂ« nĂ« arabisht dhe anglisht, meqĂ« ra fjala. Do tĂ« kemi karta me madhĂ«si tĂ« mirĂ« pĂ«r tĂ« gjithĂ«. Ja – oh, ky Ă«shtĂ« njĂ« grup tjetĂ«r. I fundit, premtoj. ThotĂ«: kodi matematikor i Kuranit bazohet nĂ« numrin 19. Dhe ja fakti numĂ«r njĂ«. Do ta shihni sa i thjeshtĂ« Ă«shtĂ«. Fakti numĂ«r njĂ«: deklarata hapĂ«se e Kuranit pĂ«rbĂ«het nga 19 shkronja arabe. Ky Ă«shtĂ« fakti numĂ«r njĂ«. Fakti numĂ«r dy: Kurani pĂ«rbĂ«het nga 114 sure, apo 19 x 6. Fakti numĂ«r tre: shpallja e parĂ« e Kuranit ishte 19 fjalĂ«. Fakti numĂ«r katĂ«r: shpallja e parĂ«, 19 fjalĂ«t, janĂ« 76 shkronja, 19 x 4. Sureja e parĂ« e shpallur Ă«shtĂ« 19 strofa. Dhe vazhdon kĂ«shtu. Shpallja e fundit ishte 19 fjalĂ«. Pra, janĂ« tĂ« gjitha fakte tĂ« pĂ«rqendruara. Kjo Ă«shtĂ« pĂ«rmbledhja e shpejtĂ«. Dhe pastaj ajo qĂ« do ta kem pas kĂ«saj do tĂ« jenĂ« fotografitĂ« nga libri i kaltĂ«r, pĂ«r shembull, ku tregohet Besmeleja e ndarĂ« nĂ« shkronja, 19 shkronja, dhe pastaj Gatut do tĂ« thotĂ« nĂ« indonezisht se kĂ«to janĂ« dokumentimi i kĂ«tyre fakteve. Kjo do tĂ« marrĂ« vetĂ«m rreth 5 minuta, tĂ« gjitha, dhe pastaj do tĂ« vijmĂ« te fakti numĂ«r njĂ«, dokumentimi pĂ«r faktin numĂ«r njĂ«. Gatut do tĂ« thotĂ« nĂ« indonezisht: Besmeleja pĂ«rbĂ«het nga 19 shkronja, siç e shihni. Dhe çdokush mund ta thotĂ« nĂ« çdo gjuhĂ«.

Klasifikimi i krijesave

Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit

Përmbledhje:

NĂ« kĂ«tĂ« predikim tĂ« sĂ« Premtes, Rashad Khalifa shpjegon pse duhet ta duam Zotin mbi çdo gjĂ«: kur anuam me blasfeminĂ« e Dreqit, engjĂ«jt do tĂ« na kishin dĂ«rguar tĂ« gjithĂ«ve nĂ« Ferr, por Zoti, MĂ« i MĂ«shirshmi, na dha njĂ« shans tĂ« dytĂ« pĂ«r t’u kthyer nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Tij. Ai gjithashtu shpjegon pse Zoti lejoi qĂ« dy strofa tĂ« rreme tĂ« mbeteshin nĂ« Kuran pĂ«r 1.400 vjet.

Transkripti i videos:

Allahu Ekber. Allahu Ekber.

E lavdërojmë Zotin, dhe dëshmojmë se nuk ka zot përveç Zotit të Vetëm. Thjesht do të bisedoj me ju, meqë nuk përgatita vërtet asgjë, dhe dua të flas për dashurinë ndaj Zotit.

ËshtĂ« pyetje retorike: a duhet ta duam Zotin, dhe pse? Dhe pĂ«r ta kuptuar pse duhet ta duam Zotin, dhe sa: Kurani i pĂ«rshkruan besimtarĂ«t si ata qĂ« e duan Zotin mĂ« sĂ« shumti, domethĂ«nĂ«, mĂ« shumĂ« se çdo gjĂ« tjetĂ«r, dhe do tĂ« pĂ«rpiqem t’jua ndaj arsyet logjike pse duhet, pse patjetĂ«r duhet, ta duam Zotin. Pra, nĂ«se kthehemi pas nĂ« histori disa miliardĂ« vjet, kishim miliarda krijesa tĂ« Zotit qĂ« nuk ishin tĂ« klasifikuara. Nuk ishin engjĂ«j, apo njerĂ«z, apo xhindĂ«. E megjithatĂ« ishte Zoti dhe mbretĂ«ria e Tij.

Dhe pastaj njĂ«ra nga krijesat e zhvilloi kĂ«tĂ« ide blasfemuese qĂ« e sfidoi autoritetin absolut tĂ« Zotit. Dreqi mendoi se edhe ai mund tĂ« ishte zot. Kishte mjaft fuqi dhe mjaft kualifikime, mendoi ai, pĂ«r tĂ« shĂ«rbyer si zot mĂ« vete. Pra, ai e nisi kĂ«tĂ« blasfemi. Mes krijesave kishte disa qĂ« ishin pothuajse po aq egoistĂ« dhe krenarĂ« sa Dreqi, dhe i thanĂ« vetes: “Po, Dreqi…” Ato krijesa ishin pothuajse tĂ« barabarta; disa ishin mĂ« tĂ« forta se tĂ« tjerat nĂ« saje tĂ« asaj qĂ« Zoti u dha. Por ato menduan se, po, Dreqi ka mjaft cilĂ«si, mjaft kualifikime, pĂ«r tĂ« qenĂ« zot pĂ«rveç Zotit. KĂ«to krijesa ishin gjithashtu egoiste. Kishin ego, kishin krenari, dhe nĂ« nĂ«nvetĂ«dije po mendonin: “Po, edhe ne, e dini, jemi afĂ«r Dreqit, jemi pothuajse tĂ« barabartĂ«, kĂ«shtu qĂ« edhe ne mund tĂ« jemi zota, ndoshta.” Por e gjithĂ« kjo ishte nĂ« kokat e tyre.

Pra, ata e kryen blasfeminë, por jo në të njëjtën masë si Dreqi. Ata bënë blasfemi kundër Zotit; menduan mendërisht se mund ta sfidonin, apo e sfiduan, autoritetin e Tij absolut. Tani, autoriteti absolut i Zotit nuk është praktikë egoiste nga ana e Zotit, i lartësuar qoftë Ai, por është sepse është e vërteta. E vërteta është se vetëm Zoti mund ta drejtojë një mbretëri ku Ai është Zoti. E vërteta është se nuk ka askënd tjetër që mund ta drejtojë një mbretëri.

Pra, Zoti vendosi, siç kemi folur, ta vinte Dreqin nĂ« provĂ«. Ai tha: “AtĂ« qĂ« e nisi blasfeminĂ«, do ta bĂ«j zot dhe do tĂ« shoh çka mund tĂ« bĂ«jĂ«.” Ta dĂ«shmonte se Ă«shtĂ« i paaftĂ«, se nuk mund ta bĂ«jĂ«, sepse kjo Ă«shtĂ« mĂ«nyra mĂ« e mirĂ« pĂ«r ta zbuluar. NĂ«se pretendoni se mund tĂ« fluturoni me aeroplan, mĂ«nyra mĂ« e mirĂ« pĂ«r ta zbuluar Ă«shtĂ« t’ju vĂ«nĂ« nĂ« njĂ« aeroplan dhe t’ju thonĂ«: “Ja, vazhdo e fluturoje.”

Dhe kjo është ajo që Zoti vendosi ta bënte me Dreqin. Dhe të gjitha ato krijesa që u pajtuan me Dreqin ishin të paracaktuara të bëheshin nënshtetasit e tij, ta dëshmonin paaftësinë e tij, dhe, në fakt, ta vuanin paaftësinë e tij. Por sidoqoftë, në këtë moment krijesat u klasifikuan.

Krijesat qĂ« e pranuan autoritetin absolut tĂ« Zotit pa hezitim, pa asnjĂ« pyetje, u bĂ«nĂ« engjĂ«j, apo ishin engjĂ«j. Dreqi, i cili e sfidoi autoritetin absolut tĂ« Zotit, u bĂ« xhind, u bĂ« engjĂ«ll i rĂ«nĂ«. Ai mori njĂ« gjykim, njĂ« dĂ«nim, pĂ«r t’u kufizuar nĂ« universin mĂ« tĂ« brendshĂ«m (kjo vjen mĂ« vonĂ«, sigurisht) dhe pĂ«r t’u vĂ«nĂ« nĂ« provĂ«. Dhe pastaj pasardhĂ«sit e tij, pasardhĂ«sit e Dreqit, janĂ« xhindĂ«t. Dhe krijesat qĂ« u pajtuan mendĂ«risht me Dreqin, ju dhe unĂ«, u bĂ«mĂ« njerĂ«z. KĂ«ta u bĂ«nĂ« qeniet njerĂ«zore.

Tani, engjĂ«jt, siç e dini nga Kurani, nga Sureja numĂ«r 2… Kur Zoti tha: “Do ta vĂ« Dreqin nĂ« provĂ«; do t’i dĂ«rgoj kĂ«to krijesa dhe do t’u jap njĂ« shans tĂ« dytĂ«â€, Zoti po na jepte njĂ« shans tĂ« dytĂ« pĂ«r ta mohuar blasfeminĂ« e sfidimit tĂ« autoritetit tĂ« Tij absolut. Dhe tĂ« vijmĂ« tani, nĂ« kĂ«to rrethana, ku fillojmĂ« tĂ« pastĂ«r: lindim nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« duke harruar çdo gjĂ« tjetĂ«r, duke filluar gjithçka nga e para. Dhe tani mund ta mohojmĂ« çdo shirk, çdo ide tĂ« tĂ« paturit njĂ« zot tjetĂ«r pĂ«rveç Zotit, dhe tĂ« besojmĂ« nĂ« autoritetin absolut tĂ« vetĂ«m Zotit. NĂ«se mund ta bĂ«jmĂ« kĂ«tĂ«, atĂ«herĂ« kthehemi nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit.

Pra, Zoti deshi qĂ« tĂ« marrim njĂ« shans tjetĂ«r. Çka thanĂ« engjĂ«jt? “DĂ«rgoji tĂ« gjithĂ« nĂ« Ferr.” EngjĂ«jt thanĂ«: “A do tĂ« vendosĂ«sh nĂ« TokĂ« ata qĂ« do ta korruptojnĂ« dhe do tĂ« derdhin gjak?” A ju kujtohet kjo nga Sureja numĂ«r 2? Pra, nĂ« fakt, çka po thonĂ« ata? Zoti tha: “Do t’u jap kĂ«tyre krijesave njĂ« shans tĂ« kthehen tek UnĂ«.” EngjĂ«jt thanĂ«: “DĂ«rgoji tĂ« gjithĂ« nĂ« Ferr.”

A duhet ta duam Zotin apo jo? Sikur t’u takonte engjĂ«jve, tĂ« cilĂ«t besuan nĂ« autoritetin absolut tĂ« Zotit, ne tani do tĂ« ishim nĂ« Ferr. Nuk do tĂ« kishte provĂ«, as shtatĂ« universe, as planet TokĂ«; do tĂ« ishte vetĂ«m Ferri. Do tĂ« ishim dĂ«buar nga mbretĂ«ria e Zotit, dhe ju dhe unĂ« tani do tĂ« ishim nĂ« Ferr.

Por Zoti, i cili e pĂ«rshkroi Veten si Er-Rahmanir-Rahim, i GjithĂ«hirshmi, MĂ«shirĂ«ploti, tha: “Po u jap njĂ« shans tjetĂ«r tĂ« vijnĂ« tek UnĂ«.” A mendoni se duhet ta duam Zotin? A nuk duhet ta duam Zotin pĂ«r kĂ«tĂ«? Prandaj duhet ta duam Zotin. KĂ«tĂ« grindje nĂ« ShoqĂ«rinĂ« e LartĂ« e gjejmĂ« nĂ« Suren 38, strofa 69, dhe gjeta gjithashtu gjurmĂ« tĂ« saj, apo ndoshta as gjurmĂ«, ndoshta tĂ« njĂ«jtĂ«n gjĂ«, nĂ« BibĂ«l, nĂ« shkrimin e mĂ«parshĂ«m: RomakĂ«ve 3:23, qĂ« Ă«shtĂ« shumĂ«fish i 19-Ă«s, kapitulli 3, vargu 23.

Me sa duket nuk e shkrova vargun kĂ«tu. Oh, po, mirĂ«. Nuk e shkrova kĂ«tu, por tani mĂ« kujtohet. Flet pĂ«r faktin qĂ« tĂ« gjithĂ« kemi mĂ«katuar. TĂ« gjithĂ« e kemi sfiduar autoritetin absolut tĂ« Zotit. Kemi kryer njĂ« krim; prandaj jemi kĂ«tu. NjĂ« krim i tmerrshĂ«m, i tmerrshĂ«m, pĂ«r tĂ« cilin engjĂ«jt menduan se duhet tĂ« shkonim nĂ« Ferr menjĂ«herĂ«. Ndoshta e keni parĂ« RomakĂ«ve 6:23, ku thuhet: “Paga e mĂ«katit Ă«shtĂ« vdekja.” NjĂ« deklaratĂ« shumĂ« e famshme: paga e mĂ«katit Ă«shtĂ« vdekja.

Sepse, si pasojĂ« e kĂ«tij rebelimi, rebelimit tĂ« Dreqit dhe tĂ« juajit e tĂ« timit, sistemi qĂ« Zoti e projektoi parashikonte vdekjen e tĂ« gjitha atyre krijesave. Ju dhe unĂ« ishim tĂ« vdekur para se tĂ« vinim kĂ«tu. Zoti e krijoi vdekjen si pasojĂ« e asaj blasfemie. Pra, “paga e mĂ«katit Ă«shtĂ« vdekja” vjen nga ajo origjinĂ«. Dhe pastaj te Hebrenjve 1:3, flasin pĂ«r pastrimin e mĂ«kateve tona. Pastrimi i mĂ«kateve tona do tĂ« thotĂ« mohimi i idhujtarisĂ« sonĂ« – idhujtaria duke qenĂ« ideja se mund tĂ« ketĂ« zot pĂ«rveç Zotit – qĂ« tĂ« mund tĂ« bĂ«hemi “bij”, siç thuhet, tĂ« Zotit, qĂ« do tĂ« thotĂ« kthim nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Zotit.

Pendohuni. Le të përpiqemi të kthehemi. Elhamdulil-lah. E lavdërojmë Zotin, dhe dëshmojmë se nuk ka zot përveç Tij.

Ne e kryem atĂ« blasfemi, dhe pĂ«r ta thĂ«nĂ« troç, engjĂ«jt thanĂ«: “DĂ«rgoji tĂ« gjithĂ« nĂ« Ferr”, dhe Zoti tha: “UnĂ« e di atĂ« qĂ« ju nuk e dini.” Zoti tha: “Do t’u jap njĂ« shans tjetĂ«r.” Por kur shikojmĂ« pĂ«rreth nesh, shohim sa tĂ« kĂ«qij jemi, sa e keqe Ă«shtĂ« raca njerĂ«zore.

JanĂ« aq tĂ« kĂ«qij sa nuk Ă«shtĂ« as pĂ«r tĂ« qeshur. JanĂ« aq tĂ« kĂ«qij sa nuk ka asnjĂ« xhami tĂ« vetme nĂ« botĂ«, pĂ«rveç kĂ«saj xhamie dhe disa tĂ« lidhura me tĂ«, ku Zoti pĂ«rkujtohet vetĂ«m, ku Zoti Ă«shtĂ« Zoti absolut. Çdo xhami e vetme nĂ« botĂ« e shkel urdhĂ«rimin nĂ« 72:18 qĂ« thotĂ«: “XhamitĂ« i takojnĂ« Zotit; mos thĂ«rrisni asnjĂ« emĂ«r tjetĂ«r pĂ«rveç emrit tĂ« Tij.” Dhe provoni t’u kĂ«rkoni ta thonĂ« “La ilahe il-lallah”, nuk ka zot pĂ«rveç Zotit. Kemi njĂ« xhami pikĂ«risht kĂ«tu; thjesht provojeni. Dua tĂ« them, nuk Ă«shtĂ« as tri milje larg prej kĂ«tu. U thoni “La ilahe il-lallah”, dhe do t’ju rrahin. NĂ« fakt do tĂ« bĂ«hen tĂ« dhunshĂ«m.

Kjo Ă«shtĂ« xhami tipike, dhe ju rrahin vetĂ«m sepse jeni kĂ«tu nĂ« AmerikĂ«, sepse kjo Ă«shtĂ« botĂ« e civilizuar. Atje, do t’ju vrasin pse e thoni “La ilahe il-lallah”. JanĂ« kaq tĂ« kĂ«qij. Çdo kishĂ« nĂ« botĂ«, mĂ« tĂ« mĂ«dhatĂ«, katedralet, tĂ« gjitha ato ndĂ«rtesa tĂ« bukura: gjithmonĂ« po rebelohen kundĂ«r Zotit, duke thĂ«nĂ« se Isai Ă«shtĂ« Zot, apo Bir i Zotit, apo Ati, Biri dhe Shpirti i ShenjtĂ«. E shihni, kjo jemi ne. Fillimisht, ne e sfiduam autoritetin absolut tĂ« Zotit. Dhe ne jemi tĂ« paktĂ«t pĂ«r tĂ« cilĂ«t Zoti u tha engjĂ«jve: “UnĂ« e di atĂ« qĂ« ju nuk e dini.”

Po shkruaja njĂ« fusnotĂ« nĂ« pĂ«rkthimin e ri se pse Zoti lejoi qĂ« dy strofa, strofa tĂ« rreme, tĂ« futeshin nĂ« Kuran pĂ«r 1.400 vjet. Pse e lejoi Ai kĂ«tĂ« pĂ«r 1.400 vjet? ËshtĂ« sepse vetĂ«m disa vjet pas vdekjes sĂ« Profetit, ata u kthyen nĂ« idhujtari. MyslimanĂ«t u kthyen nĂ« idhujtari. VetĂ«m se kĂ«tĂ« herĂ«, idhulli i tyre ishte Profeti, i cili i kishte mundur. Profeti e fitoi luftĂ«n, dhe ata u bĂ«nĂ« myslimanĂ«, por disa vjet mĂ« vonĂ« u kthyen nĂ« idhujtari. Ata nuk e meritonin Kuranin. Dhe e vranĂ« Aliun dhe familjen e tij, qĂ« Ă«shtĂ« familja e Profetit. E vranĂ« familjen e Profetit pĂ«r shkak tĂ« kĂ«tyre dy strofave.

Dhe i kam dokumentet; do t’i shihni dokumentet nĂ« fusnotĂ«. Nuk kisha ndĂ«rmend tĂ« hyja nĂ« kĂ«tĂ« temĂ«, por meqĂ« hyra: gjatĂ« kohĂ«s sĂ« Uthmanit, Halifi formoi njĂ« komision pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« kopje tĂ« Kuranit, pĂ«r ta marrĂ« Kuranin origjinal qĂ« Profeti e shkroi me dorĂ«n e tij, pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« kopje prej tij dhe pĂ«r t’i dĂ«rguar nĂ« tokat e reja. Ata kishin hapur toka tĂ« reja nĂ« Siri, Damask, Irak e kĂ«shtu me radhĂ«, dhe donin t’i dĂ«rgonin kĂ«to kopje atje. Tani, Sureja 9 ishte sureja e fundit e shpallur nĂ« MedinĂ«. Profeti i kishte shkruar tĂ« gjitha kĂ«to sure, me udhĂ«zimet se ku shkon secila.

Dhe njĂ«ri nga shkruesit, apo ndoshta dy, sugjeroi: “MeqĂ« kĂ«to kopje po shkojnĂ« nĂ« toka tĂ« reja, le ta nderojmĂ« Profetin tonĂ« dhe t’i shtojmĂ« disa strofa qĂ« e lavdĂ«rojnĂ«.” Aliu ishte anĂ«tar i atij komisioni. Uthmani ishte mbikĂ«qyrĂ«si; ai ishte Halifi. Aliu ishte anĂ«tar, Zejd ibn Thabiti ishte anĂ«tar, Ubejj ibn Ka‘bi ishte anĂ«tar, dhe ndoshta disa tĂ« tjerĂ«.

Pra, kur doli ky sugjerim, Aliu u tërbua. Dhe pastaj, si pasojë e atij sugjerimi, Uthmani u vra, Aliu u bë Halif, dhe mbështetësit e dy strofave i shpallën luftë Aliut. Pesëdhjetë vjet luftë erdhën pas kësaj për shkak të këtyre dy strofave, dhe kulmuan në betejën e Qerbelasë, ku Husejni dhe tërë familja e Profetit u fshinë, përveç grave dhe fëmijëve. I vranë të gjithë.

Dhe pastaj sundimtari i parĂ« qĂ« erdhi pas kĂ«saj lufte ishte Mervan ibn el-Hakemi. GjĂ«ja e parĂ« qĂ« bĂ«ri ishte çka? E dogji Kuranin qĂ« Muhamedi e shkroi me dorĂ«n e tij. Kishte frikĂ« se lufta do tĂ« fillonte sĂ«rish nga e para. Pra, kĂ«ta njerĂ«z nuk e meritonin Kuranin e vĂ«rtetĂ«, dhe pĂ«r 1.400 vitet e fundit nuk kishte… Dua tĂ« them, jam i mahnitur qĂ« arritĂ«m nĂ« kĂ«tĂ« pĂ«rfundim, me hirin e Zotit, se do ta adhurojmĂ« vetĂ«m Zotin, se do ta ndjekim Kuranin. Dhe Zoti po na jep dhurata, dhurata. Zoti po na mbulon me dhurata, duke pĂ«rfshirĂ« Kuranin e vĂ«rtetĂ«, i cili do tĂ« shtypet, nĂ«se do Zoti, pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« pas 1.400 vjetĂ«sh. Do ta kemi Kuranin e vĂ«rtetĂ« pa dy strofat e rreme.

Dhe tani e kam fusnotĂ«n nĂ« dispozicion qĂ« cilido prej jush ta lexojĂ« dĂ«shminĂ«, provĂ«n, pĂ«r dy strofat, dhe ajo Ă«shtĂ« e pakundĂ«rshtueshme. NĂ« javĂ«t e fundit, Abdullahu dhe Mahmudi kanĂ« qenĂ« tĂ« zĂ«nĂ«. Tubacioni Ă«shtĂ« hapur pĂ«rmes tyre dhe Ihsanit, dhe dĂ«shmia po vjen shumĂ« shpejt, vetĂ«m pĂ«r t’u pĂ«rfshirĂ« nĂ« atĂ« fusnotĂ«. ËshtĂ« e pabesueshme. Abdullahu hyri me disa mrekulli tĂ« tjera kĂ«tĂ« pasdite. Mendova se po e shtypja fusnotĂ«n pĂ«rfundimtare. Ai tha: “Nuk Ă«shtĂ« pĂ«rfundimtarja.” Pra, Zoti i lejoi ato dy strofa pĂ«r ata njerĂ«z, sepse ata nuk e meritonin Kuranin.

Ata janĂ« aq tĂ« kĂ«qij sa do t’i kuptojmĂ« strofat nĂ« Suren 22, strofat 19 deri nĂ« 22. NjerĂ«zit thonĂ« se kĂ«to janĂ« strofa shumĂ« tĂ« ashpra, por nĂ«se i shihni ata njerĂ«z, do ta kuptoni se Zoti Ă«shtĂ« shumĂ« i mĂ«shirshĂ«m qĂ« i ndĂ«shkon vetĂ«m kaq nĂ« Ferr. KĂ«to strofa thonĂ« se do t’u qepen rroba prej zjarri, dhe diçka si acidi sulfurik do t’u derdhet mbi kokĂ« (acidi sulfurik i BotĂ«s TjetĂ«r, i cili Ă«shtĂ« shumĂ« mĂ« i fortĂ« se ai qĂ« kemi tani) qĂ« do t’ua shkrijĂ« tĂ« brendshmet. Ata do tĂ« mbyllen nĂ« kazanĂ« hekuri, apo qeli hekuri, dhe sa herĂ« qĂ« duan ta lĂ«nĂ« mjerimin, do tĂ« detyrohen tĂ« kthehen brenda. KĂ«to janĂ« strofa shumĂ« tĂ« ashpra, por kur i takoni kĂ«ta njerĂ«z, do ta shihni se Zoti Ă«shtĂ« i mĂ«shirshĂ«m.

Sepse ata kĂ«mbĂ«ngulĂ«n tĂ« shkonin drejt atij ndĂ«shkimi, dhe vĂ«rtet meritojnĂ« shumĂ« mĂ« keq. E takuam njĂ«rin prej tyre, siç ju thashĂ« nĂ« Hutben e fundit, nĂ« Los Anxhelos. PikĂ«risht para meje erdhi njĂ« profesor nga Instituti Teologjik i Çikagos pĂ«r tĂ« na thĂ«nĂ« se Kurani Ă«shtĂ« halucinacion i Muhamedit, njĂ« halucinacion i brendshĂ«m i Muhamedit, dhe se Ă«shtĂ« i gabueshĂ«m. Dhe pastaj erdha unĂ« menjĂ«herĂ« pas tij, duke paraqitur dĂ«shmi fizike, tĂ« pakundĂ«rshtueshme se Kurani Ă«shtĂ« hyjnor dhe Ă«shtĂ« nga Zoti. Pastaj kĂ«ta njerĂ«z, disa arabĂ«, tĂ« ashtuquajtur myslimanĂ«, u ngritĂ«n dhe mĂ« sulmuan mua. Nuk e sulmuan tipin qĂ« tha se Kurani Ă«shtĂ« halucinacion i brendshĂ«m. Dhe i shikoni, dhe e dini se ky ndĂ«shkim nuk Ă«shtĂ« i mjaftueshĂ«m pĂ«r ta, se Zoti Ă«shtĂ« shumĂ« i mĂ«shirshĂ«m.

Vërtet, dua të them, sikur të kisha ndërmend ta kundërshtoja dikë, dhe jam mysliman, dhe e dëgjova dikë të thoshte se Kurani është halucinacion i brendshëm, do ta ndryshoja planin tim. Do ta sulmoja tipin që thotë se Kurani është halucinacion, dhe tipin tjetër do ta merrja mënjanë dhe do ta rrihja apo diçka, por mënjanë, jo në publik. Ata nuk e bënë këtë.

NĂ« DitĂ«n e Gjykimit, ata do ta thĂ«rrasin rojtarin e Ferrit, Malikun, dhe do tĂ« thonĂ«: “Thuaji Zotit tĂ«nd tĂ« na japĂ« fund.” Dhe Maliku do tĂ« thotĂ«: “MĂ« vjen keq, do tĂ« zgjasni pĂ«rgjithmonĂ«â€, sepse ata kĂ«mbĂ«ngulĂ«n nĂ« kĂ«tĂ«. Sureja 40 thotĂ« se kĂ«ta njerĂ«z argumentojnĂ« me gĂ«njeshtĂ«r pĂ«r ta mundur tĂ« vĂ«rtetĂ«n, dhe kĂ«ta njerĂ«z erdhĂ«n me atĂ« qĂ« qartazi Ă«shtĂ« gĂ«njeshtĂ«r.

Ata erdhĂ«n me gjĂ«ra tĂ« ngulitura nĂ« mendjet e tyre. ThonĂ«: “I numĂ«rove shkronjat nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ«, por duhet tĂ« numĂ«rohen nĂ« njĂ« mĂ«nyrĂ« tjetĂ«r”, e cila Ă«shtĂ« mĂ«nyrĂ« e gabuar. MegjithatĂ«, kur e paraqita punimin, u dhashĂ« numra, as shkronja. Ata mund t’i merrnin shkronjat, por duhej ta kishin ndryshuar mendjen atĂ«herĂ«, sepse nuk ka argument kundĂ«r numrave. NĂ«se i merrni tĂ« gjithĂ« numrat nĂ« Kuran dhe i mbledhni, keni njĂ« shumĂ«fish tĂ« 19-Ă«s. Kjo nuk ka tĂ« bĂ«jĂ« fare me shkronjat.

Por Zoti thotĂ« se arsyeja pse kĂ«mbĂ«ngulĂ«n tĂ« shkonin nĂ« Ferr, dhe arsyeja pse u nĂ«nshtrohen atij ndĂ«shkimi tĂ« tmerrshĂ«m, i cili nuk Ă«shtĂ« i mjaftueshĂ«m pĂ«r ta, Ă«shtĂ« sepse “Ne u dhamĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«n, por ata e urryen tĂ« vĂ«rtetĂ«n.”