Predikim i së Premtes nga: Rashad Khalifa, imam i Xhamisë së Tucsonit
Përmbledhje:
Në këtë predikim të së Premtes, Rashad Khalifa shpjegon se, sipas Kuranit, vetëm besimi në Zotin nuk mjafton; besimi i vërtetë do të thotë ta pranosh se Zoti po e drejton çdo gjë. Ai e rekomandon përkujtimin e vazhdueshëm (dhikrin) “Zoti po e drejton çdo gjë” si mënyrë për të ndaluar ankesat, kundërshtimet dhe humbjen e durimit, dhe për ta arritur lumturinë e nënshtrimit të plotë ndaj Zotit.
Transkripti i videos:
Elhamdulil-lah.
Kjo, nëse do Zoti, do të jetë hutbeja më e rëndësishme që kam mbajtur ndonjëherë deri tani. Prandaj ju lutem kushtojini vëmendje, vëmendje të veçantë këtë herë. Do të përpiqem t’i përsëris pikat e rëndësishme, dhe dua ta mbani parasysh se po flas me ju. Mos thoni se po flet me dikë tjetër.
Kohët e fundit kam arritur në një përfundim shumë të rëndësishëm për besimin në Zotin, dhe kjo filloi në numrin e shkurtit 1987 të Muslim Perspective me titullin “Dreqi beson në Zotin.” M’u bë e qartë se në tërë Kuranin na mësohet se shumica e besimtarëve në Zotin do të shkojnë në ferr.
Në Suren 12, strofa 103, thuhet se shumica e njerëzve, çfarëdo që të bësh, nuk do të besojnë. Dhe pastaj në 106 na thuhet se shumica e atyre që besojnë do të shkojnë në ferr. Kjo është Sureja 12, strofa 106.
Dhe pastaj lexojmë në Suren numër 23, strofat 84 deri në 90. Do ta citoj, duke filluar nga 84: “Thuaj: kujt i takon toka dhe të gjithë ata që janë në të, nëse e dini? Ata do të thonë: ‘Zotit.’ Thuaj: a do të merrni mësim atëherë? Thuaj: kush është Zoti i qiejve, i shtatë universeve, Zoti me sundimin e madh? Ata do të thonë: ‘Zoti.’ Thuaj: si është e mundur që nuk e respektoni drejtësinë? Thuaj: në dorën e kujt është mbretëria mbi çdo gjë, Ai që mund t’ju vijë në ndihmë dhe nuk ka nevojë për ndihmë, nëse e dini? Ata do të thonë: ‘Zoti.’ Thuaj: si është e mundur që jeni magjepsur, keni humbur rrugën?”
Dhe në Suren 29:61 thuhet: nëse i pyet kush i krijoi qiejt dhe tokën dhe i vuri në shërbim diellin dhe hënën, ata do të thonë Zoti. Dhe pastaj strofa përfundon duke pyetur si është e mundur që devijuan. Në Suren 29:63 thuhet: nëse i pyet kush dërgon ujë nga qielli për ta ringjallur tokën e vdekur, ata do të thonë Zoti. Thuaj: lavdi Zotit. Si është e mundur që shumica e tyre nuk kuptojnë?
Pra, të gjitha këto strofa dhe shumë të tjera në tërë Kuranin na tregojnë se njerëzit besojnë në Zotin. Dreqi beson në Zotin, por ata prapë do të shkojnë në ferr. Tani pse? Dhe përfundimi shumë i rëndësishëm është: ju nuk besoni në Zotin përveç nëse e njihni Zotin ashtu siç është vërtet, me të gjitha cilësitë e Tij, përkatësisht, veçanërisht, se Zoti e drejton çdo gjë, se Zoti po e bën çdo gjë. Dhe kjo do të hedhë një dritë të re mbi nënshtrimin tonë ndaj Zotit, mbi pranimin tonë të çfarëdo që po ju ndodh personalisht, apo në botë, kujtdo, çdo gjëje, çdo vendi.
Ne nuk besojmë në Zotin përveç nëse besojmë se Zoti po e drejton çdo gjë.
Dhe në këtë pikë, do të doja t’ju sugjeroja një dhikër, diçka për ta bërë çdo ditë, kudo që shkoni, kur jeni duke ngarë veturën apo ulur, apo kur nuk keni çka të bëni, apo edhe nëse keni diçka për të bërë. Dua që kjo ta dominojë jetën tuaj. Madje edhe mendërisht, madje edhe kur jeni duke bërë diçka, dua që ta përsërisni gjithmonë: Zoti po e drejton çdo gjë. Zoti po e drejton çdo gjë. Ky është dhikri juaj i ri, dhikri ynë i ri, sepse e gjithë bota do t’ju duket ndryshe. Kur ndodh çfarëdo gjëje që mund t’ju kthejë në kundërshtues, jo në të nënshtruar, kjo do t’ju kujtojë se Zoti po e bën çdo gjë dhe se ju po kundërshtoni.
Si besimtar, nuk keni punë ta humbni durimin. Për shembull, nuk jeni besimtar nëse e humbni durimin. Dhe siç thashë në fillim, po flas me ju. Mos thoni se po flet me dikë tjetër. Po flas me ju, po, ju, Abdullah, Mutasim, Ahmed, Ahmedi tjetër, Frank e kështu me radhë. Po flas me ju, me secilin prej jush. Nuk keni punë ta humbni durimin, sepse kjo tregon se po kundërshtoni diçka që po e bën Zoti. Duhet ta dimë se Zoti po e bën çdo gjë.
Madje edhe gjërat që i bën Dreqi, ato po e ndjekin ligjin e Zotit. Një shembull i mirë në Kuran është para krijimit të Ademit, Zoti u thotë engjëjve: “Unë po vendos në tokë një përfaqësues”, gjë që shkurt thotë se Zoti sigurisht e dinte se Ademi do të mashtrohej nga Dreqi dhe do të zbriste në tokë. Sepse pasi Dreqi e mashtroi Ademin, Zoti tha: “Zbritni në tokë, të gjithë ju.” Por para krijimit të Ademit, Zoti u thotë engjëjve: “Unë do të vendos në planetin tokë një përfaqësues”, qenien njerëzore. Pra, edhe pse Dreqi i tundoi Ademin dhe Havanë, Zoti po e bën çdo gjë, sepse çdo gjë po shkon në përputhje me vullnetin e Zotit.
Ky është dhikri ynë i ri. Kur ngisni veturën, kur rrini ulur, kur bëni çfarëdo gjëje. Përfundimisht do të ndodhë mendërisht. Çdo qelizë në trupin tuaj do të thotë: Zoti po e drejton çdo gjë. Dhe ky është besimtari i vërtetë. Ky është besimtari në Zotin që nuk do të shkojë në ferr. Shumica e besimtarëve në Zotin do të shkojnë në ferr sepse nuk besojnë se Zoti po e drejton çdo gjë.
Në Suren 8:17, një shembull klasik: “Nuk ishit ju ata që i vratë.” Kjo ishte pas njërës nga betejat në Islamin e hershëm. “Nuk ishit ju ata që i vratë; ishte Zoti ai që i vrau. Nuk ishe ti që e hodhe kur e hodhe” shigjetën apo çfarëdo. “Ishte Zoti që e hodhi.”
Ky është përfundim shumë i rëndësishëm, dhe prandaj mendoj se kjo është hutbeja më e rëndësishme që ju kam mbajtur ndonjëherë.
Bëra kohët e fundit një udhëtim në Egjipt, dhe çdo gjë që ndodhi në atë udhëtim më tregoi se ne nuk bëjmë asgjë. Ne nuk bëjmë asgjë. Zoti po e bën çdo gjë. Koha e arritjes sime, koha e largimit tim. Marr telefonin dhe them: “TWA, po e ndryshoj rezervimin tim nga e marta në të enjten.” Unë vendosa ta ndryshoj? Unë nuk vendosa asgjë. Unë nuk ndryshova asgjë. Më besoni, Zoti po e bën. Zoti po e bën çdo gjë.
Në Suren numër 12 sërish, vëllezërit e Jusufit vendosën të mos e vrisnin, apo jo? Ata mendojnë se vendosën të mos e vrisnin. Vendosën ta hidhnin në pus. Por shumë kohë para kësaj, vite para se ta marrin këtë të ashtuquajtur vendim të tyre, Jusufi e sheh ëndrrën: diellin, hënën dhe njëmbëdhjetë yje duke u përkulur para tij; babain e tij, nënën e tij dhe njëmbëdhjetë vëllezërit e tij duke u përkulur para tij. Diçka që do të ndodhte pasi ai praktikisht po e sundonte Egjiptin si burrë. Pra, kur vëllezërit u mblodhën për ta vrarë, vendimi ishte marrë tashmë. Ata nuk mund të vendosnin ta vrisnin. Ishte e pamundur. Por ja ku janë duke u mbledhur dhe duke votuar: a ta vrasim? Çka të bëjmë me të? Dhe pastaj vendosën, mendojnë ata, të mos e vrisnin. Zoti po e drejton çdo gjë.
Dhe ky është dhikri ynë i ri. Thjesht vazhdoni t’i thoni vetes: Zoti po e drejton çdo gjë, veçanërisht kur jeni në prag të kundërshtimit të diçkaje apo të humbjes së durimit. Kur e humbni durimin, duhet ta ndani veten nga vetja. Që tani, kur e humbni durimin ndaj një shoku apo bashkëshorti apo vëllai apo motre apo kujtdo në rrugë, i thoni vetes: nuk je mysliman. Po kundërshton, sepse Zoti po e drejton çdo gjë. Më besoni, kur shoku juaj apo gruaja juaj apo burri juaj sillet në një mënyrë që ju prish nervat, Zoti po e bën, dhe është sepse e meritoni. Pra, duhet t’i hidheni vetes dhe ta korrigjoni veten, dhe ta kapni veten duke kundërshtuar, duke mos iu nënshtruar Zotit. Zoti e drejton çdo gjë.
Dua t’ju jap një shembull që ta kuptoni si Zoti po e drejton çdo gjë dhe si ne e kemi lirinë e zgjedhjes. Supozoni se kam pasur një aftësi të përkohshme për të udhëtuar në të ardhmen, le të themi për një javë. Udhëtoj në të ardhmen dhe shoh çka ju ndodhi, çfarë vendimi morët. Pra, udhëtova deri të Premten e ardhshme dhe pashë saktësisht ku shkuat, çfarë vendimi morët. Tani kthehemi te kjo e Premte. Po ju jap një zgjedhje të shkoni ose në Nju Jork ose në Kaliforni. Ju do ta zgjidhni lirisht Kalifornian apo Nju Jorkun për udhëtimin tuaj. Por unë e di tashmë, sepse udhëtova në kohë këtë një javë, dhe e di se vendosët të shkoni në Kaliforni. Pra, edhe pse ju jap lirinë e zgjedhjes, e di saktësisht çka do të bëni dhe ku do të shkoni. Por është shumë më tepër se kaq. Nuk mendoj se mund ta kuptojmë vërtet.
Zoti e drejton çdo gjë, dhe ky është kushti. Kjo është cilësi e Zotit, dhe nëse nuk e njihni këtë cilësi, nuk e njihni Zotin dhe nuk besoni në Zotin. Dhe kjo është ajo që Kurani nënkupton me të gjitha këto strofa.
Kur Dreqi u shkakton njerëzve fatkeqësi, sëmundje, kancer, Dreqi po e bën këtë në përputhje me ligjin e Zotit. Dhe këtë e shohim në Kuran. Ju kujtoj, për shembull, dishepujt e Isait kur kërkuan një gosti nga qielli, dhe Zoti tha: “Mirë, do ta zbres, por nëse ndonjëri prej jush nuk beson, do ta ndëshkoj më rëndë se kë do që kam ndëshkuar ndonjëherë.” Tani, e dini se ndëshkuesi vërtet do të jetë Dreqi. Por ky është ligji i Zotit. Kur ata nuk besojnë, dalin nga mbretëria e Zotit. Atëherë Dreqi do ta shkaktojë dëmin. Por Zoti po e bën çdo gjë. Pra, madje edhe veprimet e Dreqit janë nën kontrollin e Zotit. Zoti po e drejton çdo gjë. Zoti nuk do të ishte Zot sikur të mos e drejtonte çdo gjë.
Pra, kjo është cilësi e Zotit që duhet ta pranojmë, dhe do ta përkujtojmë në gjuhën tonë. E ngisni veturën dhe thoni: Zoti po e drejton çdo gjë. E shikoni çdo gjë dhe thoni: Zoti po e drejton çdo gjë. Sepse ky është kushti i besimit në Zotin.
Kurani thotë shumë qartë: kur ju ndodh diçka e mirë, është nga Zoti. Kur ju ndodh diçka e keqe, është nga ju. Por Zoti po e drejton çdo gjë. Zoti e krijoi zjarrin. Mund ta përdorni për ta pjekur një biftek, nga një biftek i gjallë në një biftek të shijshëm të pjekur, përveç nëse ju pëlqen i gjallë. Por mund ta vini edhe gishtin në atë zjarr dhe ta digjni gishtin. Pra, Zoti e krijoi zjarrin të jetë në shërbimin tuaj. Por nëse zgjidhni ta vini gishtin në të dhe të vuani, atëherë kjo është nga ju, jo nga Zoti. Por është ligji i Zotit që e bëri zjarrin të djegë. Nëse e vini gishtin në të, digjet. Është ligji i Zotit. Është njëri nga ligjet fizike.
Ka shumë ligje të padukshme. Si p.sh. nëse nuk i bindeni Zotit, nëse shkoni e pini alkool, për shembull, është saktësisht si ta vini gishtin në zjarr, por ndëshkimi nuk është aq i dukshëm. Mund të jeni të sigurt se do të paguani. Është njësoj si zjarri dhe vënia e gishtit në të. Alkooli dhe pirja e tij. Drogat dhe marrja e tyre. Kurorëshkelja dhe kryerja e saj. Të gjitha këto gjëra qeverisen nga ligjet e Zotit. Ndëshkimi për mëkatet është saktësisht i njëjtë si zjarri fizik dhe vënia e gishtit në të. Por ato nuk janë aq të dukshme. Janë po aq të dhimbshme, nëse jo më keq. Dhe kjo i shpjegon të gjitha problemet që i shohim në botë: njerëzit që e thyejnë ligjin e Zotit dhe e paguajnë çmimin, njësoj si ta vënë gishtin në zjarr.
Cili është roli ynë? Çka bëjmë ne? Zoti po e bën çdo gjë. Ne bëjmë vetëm një gjë, një vendim: të jemi me Zotin apo jo. Pas kësaj, Zoti e merr përsipër. Por ne jemi absolutisht të lirë në atë vendim. Nënshtrimi është tashmë i kryer, dhe zgjedhja jonë është të nënshtrohemi me dëshirë apo pa dëshirë. Ata njerëz atje jashtë që nuk besojnë në Zotin, ata po i nënshtrohen Zotit, vetëm se pa dëshirë. Ata nuk mund ta kontrollojnë numrin e rrahjeve të zemrës së tyre, për shembull. Kjo është njëra nga gjërat e dukshme, por Zoti e drejton çdo gjë.
Kur Reagani vendos të pajtohet me rusët për kufizimin e armëve bërthamore, ai nuk po vendos asgjë. Ai është njësoj si vëllezërit e Jusufit. Ai mendon se po vendos të takohet me rusët, apo anasjelltas. Por Zoti e drejton çdo gjë.
E dimë gjithashtu se engjëjt janë po aq të lirë sa ne, nga ngjarja kur Dreqi refuzoi t’i bindej Zotit dhe të përkulej para Ademit. Zoti dëshiron që krijesat e Tij të jenë të lira për sa i përket atij vendimi, deri në Ditën e Gjykimit. Në Ditën e Gjykimit, nuk ka më. Do ta shohim çdo gjë dhe do të nënshtrohemi. Të gjithë do të nënshtrohen, duke përfshirë banorët e ferrit.
Del se nëse besojmë se dikush po bën diçka, kjo është shirk. Ky është adhurim idhujsh. Po e vendosni dikë që po bën diçka pranë Zotit. Kjo e mohon idenë se Zoti e drejton çdo gjë. Pra, nëse mendoni se dikush po bën diçka, kjo sipas përkufizimit është idhujtari.
Prandaj do ta kujtojmë veten kundër ideve të Dreqit. Gjithmonë do të themi: Zoti e drejton çdo gjë. Do ta bëni për një kohë dhe pastaj do ta harroni, ashtu siç e harroj unë. Prandaj do të vazhdoj t’i kujtoj vetes dhe juve, dhe do ta përsëris. Do t’jua kujtoj ju dhe ju do të ma kujtoni mua, vazhdimisht, derisa çdo qelizë në trupin tonë ta shpallë se Zoti po e drejton çdo gjë. Sepse, siç thashë, kjo hedh një dritë krejt të re mbi idenë e nënshtrimit.
Dhe kjo tabelë atje në mur, “Lumturia është nënshtrimi ndaj Zotit”, është një shenjë e thellë. Ka shumë më tepër në të se sa duket me sy. Do të jeni plotësisht të lumtur. Dhe ky dhikër, “Zoti e drejton çdo gjë”, do t’ju ndihmojë drejt nënshtrimit të plotë, sepse sa herë që filloni të ankoheni apo të kundërshtoni, do ta kujtoni veten: Zoti e drejton çdo gjë; po ankohem kundër Zotit. Zoti po e bën këtë, prandaj po ankohem, nuk më pëlqen.
Ndonjëherë kthehemi në ankues, dhe duhet ta kapim veten. Ankuesit do të ankohen kur gjërat janë mirë. Ankohen kur gjërat janë keq. Futen në një rutinë dhe do të ankohen vazhdimisht. Ky është kundërshtim. Kjo është e kundërta e nënshtrimit.
Ka një shembull të mirë vendimesh me numrin kryesor të Muslim Perspective. Vendosëm të shtypnim një numër të caktuar, dhe thamë: “Mirë, këto organizata myslimane gjithsesi nuk e meritojnë Muslim Perspective, kështu që do ta kapërcejmë njërën, do ta bëjmë njërën dhe do ta kapërcejmë njërën. Pra, do t’ua dërgojmë Muslim Perspective vetëm gjysmës së tyre.” Mirë, morëm një vendim, apo jo? Ne marrim vendime, por Zoti e merr vendimin, dhe vendimi i Zotit mbizotëron. Pra, të nesërmen shtypshkronja më thirri dhe tha: “Merre me mend, bëmë një gabim.” E shtypën një faqe në anën e gabuar, kështu që duhej ta bënin sërish për asgjë. Pra, përfunduam me një numër të madh të Muslim Perspective gjithsesi, dhe duhej t’ua dërgonim Perspective të gjithëve. Ky është një shembull i vendosjes, apo jo? Ne vendosëm t’i eliminonim këta emra, por Zoti vendosi: “Jo, do t’ia dërgoni secilit prej tyre.” Zoti e drejton çdo gjë.
Elhamdulil-lah.
Besoj se ky dhikër është shumë i rëndësishëm, shumë domethënës, dhe besoj se do të na ndihmojë të gjithëve. Prandaj do ta përsëris sërish dhe do t’jua ngulit: sa herë që keni rast, vazhdimisht, Zoti po e drejton çdo gjë, Zoti po e drejton çdo gjë, Zoti po e drejton çdo gjë, në heshtje dhe me zë, në çdo rast që keni. Dhe përfundimisht, siç thashë, çdo qelizë në trupin tuaj do ta shqiptojë këtë deklaratë të rëndësishme. Ky është kushti për ta arritur Parajsën.
Dua të flas sërish për mërzitjen dhe grindjen me dikë. Mërzitja, ankimi, grindja: për të mirën tuaj, nuk duhet ta bëni këtë. Nuk duhet ta bëjmë këtë për të mirën tonë, sepse kthehet kundër jush shumëfish kur thoni një fjalë lënduese apo hidhni një shikim lëndues.
Kurani shkon deri te dyshimi brenda kokës suaj. Nëse dyshoni për dikë, le të themi më shikoni mua dhe mua më dhemb stomaku apo diçka dhe po shtrembërohem në fytyrë, dhe ju thoni: “Ky tip nuk është miqësor me mua”, keni kryer një mëkat, dhe do të kthehet kundër jush. Ju jeni ai që do të vuajë. Duhet t’u kërkoni arsyetime njerëzve. Nëse kaloj pranë jush dhe po shtrembërohem në fytyrë, nuk është sepse ju urrej. Ndoshta po, ndoshta ju urrej. Por ajo që supozohet të bëni është të thoni: “Oh, ndoshta i dhemb koka apo stomaku apo diçka po e shqetëson”, dhe të më doni në vend që të më urreni, për të mirën tuaj. Por nëse po kaloj pranë jush dhe po shtrembërohem, dhe ju supozoni se e bëj sepse nuk më pëlqeni, dhe kjo është e vërtetë, madje edhe ai dyshim i vogël në kokën tuaj do t’ju lëndojë, do të kthehet kundër jush. E lëre më të bërtiturit, të sharat. Kjo kthehet kundër jush. Për mbrojtjen tuaj, për qetësinë tuaj shpirtërore dhe lumturinë tuaj, mos e bëni.
Dhe arsyeja, mekanizmi i saj, është se është kundërshtim. Është ankim kundër asaj që po e bën Zoti. Zoti po e drejton çdo gjë. Dhe nëse burri apo gruaja juaj apo shoku po sillet në një mënyrë të caktuar, është për shkak të diçkaje që e keni bërë ju. Duhet t’i bashkoheni gruas apo burrit apo shokut tuaj në të sharët e vetes, apo çfarëdo që po bën personi tjetër. Lidhuni me armikun tuaj kundër vetes, sepse është diçka që e keni bërë ju. Thoni: Zoti po më ndëshkon për diçka që e kam bërë. Kam dalë nga ligjet e Zotit. Dhe gjithmonë kujtojeni veten: Zoti po e drejton çdo gjë.
Dhe mos thoni se po flas me dikë tjetër. Po flas me ju, me secilin prej jush, dhe me mua. Duhet ta kujtoj veten.
Mendoj se jam personi më i vjetër në këtë vend. A ka dikush më të vjetër se unë? Ah. Pra, si më i moshuari juaj, do t’ia jap vetes privilegjin t’ju këshilloj nga përvoja: kthehet kundër jush kur e humbni durimin. Lumturia është nënshtrimi ndaj Zotit.
Duhet të merrni një vendim tani që kurrë nuk do të mërziteni. Kurrë nuk do të ankoheni. Le të ankohen njerëzit e tjerë. Le të mërziten ata. Le t’ju shajnë. Ju merrni anën e të munduarit, për të mirën tuaj, sepse më besoni, jeni shumë më të lumtur kështu, dhe përfundoni fitimtarë. Nuk ka asgjë në këtë botë që ia vlen të mërzitesh për të.
Të besosh se Zoti e drejton çdo gjë, siç e lexoni në Kuran, është më mirë se të zotërosh çdo gjë në këtë botë dhe dy herë aq. Nëse e zotëroni Manhatanin dhe të gjitha pronat e paluajtshme në Manhatan, ju konsiderojnë të pasur. Nuk po flas për Manhatanin. Po flas për të gjitha Shtetet e Bashkuara, për tërë Japoninë. Nëse e zotëroni Hong Kongun, me të gjitha pronat atje, do të jeni të pasur. Por të besosh në Zotin në mënyrën e duhur është më mirë se të zotërosh çdo gjë në tërë botën dhe dy herë aq. A ju bën kjo të lumtur? Duhet t’ju bëjë.
Gjëja më e thjeshtë që bëni si besimtar, që është të luteni pesë herë në ditë, nëse e vendosni në perspektivën e duhur të një personi që beson, është gjëja më e madhe që mund t’i ndodhë kujtdo. Dua ta vini veten në këtë situatë. Merrni një telefonatë nga Shtëpia e Bardhë: “Frank Jurgen, je i ftuar të hash drekë me Presidentin të mërkurën e ardhshme.” Do ta përdor Frankun si shembull. Franku menjëherë do ta thërrasë punën: “Nuk po vij në punë të mërkurën.” Dhe do t’i thërrasë shokët: “Merreni me mend? Jam i ftuar në drekë në Shtëpinë e Bardhë.” Dhe do t’i gjejë rrobat më të mira për t’i veshur për atë takim të rëndësishëm.
Epo, pesë herë në ditë keni një takim me Mbretin e Mbretërve. Nëse besoni se Zoti e drejton çdo gjë, se Zoti është Presidenti i tërë botës, se Reagani është një shërbëtor i vockël, një krijesë e parëndësishme e Zotit, nëse vërtet e dini këtë, a është kjo ajo që do ta bëni për çdo lutje? Keni takim me Zotin pesë herë në ditë. Do ta thërrisni punën dhe do të thoni: “Nuk po vij në punë, sepse kam takim me Presidentin e tërë universit.” Pra, kjo i vë gjërat në perspektivë. E megjithatë kërkojmë arsyetime për të mos shkuar: “Më dhemb koka, zoti President.” Shumica e njerëzve do të shkojnë në Shtëpinë e Bardhë edhe pse kanë dhimbjen më të keqe të kokës, migrenë e gjithçka. Prapë do të shkojnë.
Mirë, e përfundova temën kryesore, dhe ka dy pika që do të doja t’i përmendja para se ta mbyll. Njëra prej tyre është diçka që fillova ta bëj; duhej ta kisha bërë shumë kohë më parë. Ka një deklaratë në Kuran që thotë: hani dhe pini, por me masë, jo shumë. Fillova ta bëj këtë pas Ramazanit, dhe ndihesh mrekullisht kur nuk e mbush stomakun tepër. Shikoni mençurinë e Kuranit: hani dhe pini, por me masë, jo shumë. Është gjë e mrekullueshme. Sikur të kisha vazhduar njësoj, nuk do të mund ta vishja këtë kostum. Po filloj t’i vesh disa nga rrobat e mia që i kisha lënë mënjanë.
Pika tjetër ka të bëjë me atë që Zoti krijoi në univers. Kjo do të na ndihmojë ta çmojmë Zotin dhe si Ai po e drejton çdo gjë, dhe do të na nxisë ta bëjmë këtë dhikër vazhdimisht. Në numrin e fundit të revistës Parade, Carl Sagan shkroi një artikull për “miliarda e miliarda”. Zoti krijoi një miliard trilionë yje. Tani, harroni planetët që shkojnë me këta yje, dhe harroni faktin që dielli është njëri nga yjet e zbehtë. Një yll i ndritshëm përkufizohet si një yll që është të paktën një milion herë më i ndritshëm se dielli ynë. Pra, Zoti krijoi një miliard trilionë yje, 21 zero, gjë që e bën një septilion. Dhe këtu ka një tabelë nga Parade që thotë sa kohë do të duhej për të numëruar deri në numra të tillë. Ata shkuan deri në një kuintilion, 18 zero, jo 21. Le të shkojmë thjesht te numri më i vogël.
Sa kohë do t’ju duhet për të numëruar deri në një kuintilion, nga zero, një numër në sekondë, natë e ditë? Le t’i harrojmë yjet e tjerë, dhe le t’i harrojmë planetët dhe trupat qiellorë dhe të gjitha këto. Dëgjojeni këtë. Do të thoni një, dy, tre, katër, thjesht duke numëruar, jo duke krijuar, duke numëruar. Do t’ju duhen 32 miliardë vjet, që është më shumë se mosha e universit. Nëse thjesht i shikoni yjet dhe i numëroni një nga një, do t’ju duhen 32 miliardë vjet. Kjo është matematikë, sepse e pjesëtoni kuintilionin me sekondat, minutat, ditët e kështu me radhë. Do t’ju duhen 32 miliardë vjet vetëm për t’i numëruar. Dhe Zoti i krijoi. Pra, mund ta çmoni madhështinë e Zotit.
Elhamdulil-lah.