[search-in-place-form in_current_page="1"]

Diriliş Günü

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Kuran’daki 39:68 ayeti, boru üflendiğinde, Tanrı’nın esirgedikleri dışında göklerdeki ve yerdeki herkesin baygın düşeceğini söyler. Sonra ikinci kez üflenir ve onlar ayağa kalkarlar.

Tanrı meleklerle birlikte evrenimize geldiğinde (89:22) yeryüzü Tanrı’nın nuruyla parlayacak (39:69). Evrenimiz Şeytan için geçici bir hâkimiyet alanı olduğundan, Tanrı’nın fiziksel varlığına dayanamaz (7:143). Her Şeye Gücü Yeten yaklaştıkça yıldızlar birbirine çarpacak (77:8, 81:2) ve yeryüzü ayaklarımızın altında paramparça olacak (69:14, 89:21).

Bu dehşetler imanlıları kaygılandırmayacak (21:103).  

Yüksek Cennet

Her Şeye Gücü Yeten Tanrı geldiğinde, bütün insanlar ve cinler gelişim ve olgunlaşma derecelerine göre kendiliğinden tabakalara ayrılacak.

Ruhlarını TEK BAŞINA Tanrı’ya ibadet ederek, Ahirete iman ederek ve doğru bir hayat sürerek besleyenler Tanrı’ya yakın kalabilecek kadar güçlü olacak; en yüksek dereceleri onlar alacak.  

Aşağı Cennet

Ruhlarını daha az geliştirenler ve kırk yaşından önce ölenler aşağıya, Aşağı Cennete inecek.

Gelişim ve olgunlaşma derecelerinin izin verdiği kadar Tanrı’ya yakın olabilecekleri yere gidecekler.  

Araf

Ruhlarını kendilerini Cehennemden esirgeyecek kadar, ama Aşağı Cennete girecek kadar değil, besleyen insanlar olacak. Onlar ne Cehennemde ne de Cennettedir. Tanrı’ya kendilerini Aşağı Cennete kabul etmesi için yalvaracaklar (7:4650).

Tanrı onlara merhamet edecek ve Araf’ı Aşağı Cennetle birleştirecek.  

Cehennem

Zayıflıkları yüzünden Tanrı’dan kaçanları barındırmak için yeni, sekizinci bir evren yaratılacak; onlar ruhlarını beslemekte ve geliştirmekte başarısız oldular (69:17).  

Cuma Vaazı şu eserin 11. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Peygamber Muhammed’in Rolü

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Peygamberin tek görevi Kuran’ı, Kuran’ın tamamını ve Kuran’dan başka hiçbir şeyi iletmemekti (3:20; 5:48-50, 92, 99; 6:19; 13:40; 16:35, 82; 24:54; 29:18; 42:48; 64:12).

Kuran’ı iletmek o kadar önemli ve yüce bir görevdi ki Peygamberin başka hiçbir şey yapmaya zamanı yoktu. Dahası Peygambere, Kuran dışında herhangi bir dinî öğreti ortaya koyması en güçlü sözlerle yasaklandı (69:38-47). Hatta Kuran’ı açıklaması bile yasaklandı (75:15-19) – Kuran’ın tek öğretmeni Tanrı’dır (55:1-2) ve Kuran en iyi Hadistir (39:23 & 45:6).

Bu Kuran gerçekleri, Peygambere atfedilen söz ve davranışların (Hadis & Sünnet) ölümünden sonraki ikinci yüzyıla kadar ortaya çıkmadığı tarihsel gerçeğinde açıkça görülür. Kuran, Hadis ve Sünnetin Peygamberin düşmanları tarafından uydurulacağını önceden bildirmiştir (6:112-115). Kuran bize, Hadis ve Sünnetin icat edilmesine izin vermenin, iman edenleri kalpleriyle değil yalnızca dudaklarıyla iman edenlerden ayırmak için ölçüt işlevi görmesi amacıyla Tanrı’nın iradesi olduğunu öğretir. Hadis ve Sünnete ilgi duyanların sahte imanlılar olduğu kanıtlanmış olur (6:113). İronik bir şekilde Hadis kitapları, Peygamberin kendisinden Kuran dışında hiçbir şeyin yazılmaması emrini bildirir! Örneğin size Hadisçilerin en güvenilir kaynakları olan Sahih-i Müslim ve Ahmed İbn Hanbel’in Müsned’inden alınmış bu türden iki Hadis göstereyim:

 

Cuma Vaazı şu eserin 12. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

İslam’ın (Teslimiyet) Birinci Şartı: “La İlahe İllallah” (Tanrı’dan başka tanrı yoktur)

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Kuran’daki 3:18 ayeti İslam’ın (Teslimiyet) Birinci Şartını belirtir: “TANRI şahitlik eder ki O’ndan başka tanrı yoktur, melekler ve ilim sahipleri de böyle şahitlik ederler.”

Bu en önemli şart tahrif edilmiştir. Milyonlarca Müslüman Şeytan’ın çok tanrılı versiyonunu benimsemiş ve Tanrı’nın isminin yanında Muhammed’in ismini anmakta ısrar eder. Ancak Kuran’ın 39:45’teki büyük ölçütü bu Müslümanları inkârcılar olarak damgalar: “TANRI TEK BAŞINA anıldığızaman Ahirete iman etmeyenlerin kalpleri nefretle daralır. Onlar ancak O’nun yanında başkaları da anıldığında tatmin olurlar.”

Bunu uygulamada bile fark edebilirsiniz. İslam’ın Birinci Şartını 3:18’de bildirildiği gibi savunmayan putperestlerin doğru Şehadeti söylemesi Tanrı tarafından engellenmiştir. Muhammed’in ismini anmadan, tek başına “Eşhedü en la ilahe illallah” diyemezler. Müslüman olduğunu iddia eden herhangi bir putperestle deneyin. Onlara “Eşhedü en la ilahe illallah” demeleri için meydan okuyun. Asla söyleyemezler.

Bu İbrahim’in dini olduğundan (2:130, 135; 3:95; 4:125; 6:161; 12:37-38; 16:123; 22:78;), YEGÂNE inanç ikrarı “LA İLAHE İLLALLAH (Tek Tanrı’dan başka tanrı yoktur)” olmalıdır.  

Büyük Bir Küfür

Peygamber Muhammed’i onun iradesine karşı putlaştırmak için Kuran’ı tahrif etmekten daha büyük bir küfür yoktur. “Muhammed” Suresinin 19. ayeti (47:19) şöyle der: “Şunu bilmelisin ki: “TANRI’nın yanında başka bir tanrı yoktur”.” Aşağıda bir Müslüman yayını olan THE REVIEW OF RELIGIONS’ın (The London Mosque, 16 Gressenhall Road, London SW18 5QL, İngiltere) olağan logosunun bir fotokopisi gösteriliyor.

Kuran’ın hat üslubunu kullanarak THE REVIEW OF RELIGIONS’ın yayıncıları “Muhammedün Resulullah” ifadesini, bunun 47:19’daki Kuran ifadesi olduğu yanlış izlenimini verecek şekilde eklediler. Ne büyük bir küfür!

Yani bu hat şöyle der: “Bilmelisin ki Tek Tanrı, Allah’tan başka tanrı yoktur. Muhammed Tanrı’nın bir elçisidir.”

Bu, tahrif edilmiş İslam’ın oldukça tipik bir örneğidir.  

Cuma Vaazı şu eserin 13. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Kader

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Tanrı’ya iman etmekte ya da etmemekte tamamen özgürüz. Özgürce dilememiz Tanrı’nın iradesidir (18:29, 25:57, 73:19, 74:37, 76:29, 78:39, 80:12).

İlk günahımızı işledikten sonra Tanrı bize suçumuzu reddetmemiz ve O’nun mutlak otoritesini kabul etmemiz için bir fırsat verdi (33:72). Ama biz Şeytan’ın bir “tanrı” olarak yetkinliğinin gösterilmesini görmek istediğimize karar verdik. Birçok insan, Tanrı’nın kendilerini bu korkunç sınavdan geçirmek için yaratmasına itiraz eder. Açıktır ki bu insanlar [1] korkunç bir suç işlediklerinin ve [2] suçlarını reddedip kendilerini kurtarmaları için bir fırsat verildiğinin, ama sınavdan geçmeyi seçtiklerinin farkında değildir.

57:22’den, hayatlarımızın, etrafımızdaki diğer her şeyle birlikte, bir video kaseti gibi bir şeye önceden kaydedildiğini öğreniyoruz. Tanrı her birimizin ne tür bir karar vermesinin takdir edildiğini tamamen bilir; hangimizin Cennete, hangimizin Cehenneme gideceğini bilir. Biz bu dünyaya doğmadan önce bile Tanrı hangi ruhların iyi, hangi ruhların kötü olduğunu biliyordu. Tanrı’nın her şeyi bilmesi açısından, herkesin alnında “Cennet” ya da “Cehennem” yazan bir damga olduğunu hayal edebiliriz. Yine de bizim açımızdan, Tanrı’nın mutlak otoritesinin ya da Şeytan’ın çok tanrılı görüşlerinin yanında yer almakta tamamen özgürüz. Dolayısıyla kader, bizim açımızdan değil, Tanrı açısından bir gerçektir.

Bu anlayış, “Tanrı dilediğine rehberlik eder, dilediğini saptırır” diyen çok sayıdaki ayeti açıklar. Tanrı, bilgisine dayanarak ruhlarımızı hak ettiğimiz koşullara atar. Tanrı meleklere “Ben sizin bilmediğinizi bilirim” (2:30) dediğinde, bu bazılarımızın kendimizi kurtarmak için bir fırsatı hak ettiği anlamına geliyordu. Tanrı’nın rehberliği hak edenlere rehberliğinin bir örneği 21:51’de bulunur: “İbrahim’e hidayetini ve anlayışını bahşettik, çünkü biz onun tamamen farkındaydık.” Başka bir deyişle Tanrı İbrahim’in rehberliği hak eden iyi bir ruh olduğunu biliyordu ve Tanrı ona hidayetini ve anlayışını bahşetti. Bir başka iyi örnek 12:24 ayetinde belirtilir. Yusuf adeta Mısırlı soylunun karısına kapılmıştı ve eğer Rabbinden bir işaret görmeseydi neredeyse zina edecekti. Tanrı 12:24’te bize şunu öğretir: “Biz kötülüğü ve günahı ondan böyle çevirdik, çünkü o bizim adanmış kullarımızdan biriydi.” Şehvetini kontrol eden Yusuf muydu? Yoksa onu iffetli kılan Tanrı’nın günahtan korumasıydı mı?

İşte kader budur.  

Cuma Vaazı şu eserin 14. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Dinî Görevler: Tanrı’dan Bir Hediye

Özet:

Reşad Halife’nin Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi’nin 15. Ekine dayanan bu vaaz, İletişim Dualarının, Zekâtın, orucun ve Haccın ruhu besleyen Tanrı’dan hediyeler olduğunu açıklıyor, her birinin nasıl yerine getirildiğini anlatıyor ve fiziksel, ekonomik ve toplumsal faydalarından söz ediyor.

Video Metni:

Övgü Tanrı’yadır! Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

İbrahim 14:40’ta Tanrı’ya yalvardığında servet ya da sağlık istemedi; yalvararak istediği hediye şuydu: “Rabbim! Beni İletişim Dualarını (Namazı) devamlı olarak yerine getirenlerden biri yap.” Tanrı’nın koyduğu dinî görevler aslında O’ndan büyük bir hediyedir. Ruhlarımızın büyümesi ve gelişmesi için gereken besini oluştururlar. Böyle bir besin olmadan Yargı Günü’nde Tanrı’nın fiziksel varlığıyla birlikte gelen muazzam enerjiye dayanamayız. Tanrı’ya iman tek başına kurtuluşumuzu garanti etmez; ruhlarımızı da beslemeliyiz (6:158, 10:90-92). Ayrıca 15:99 ayeti, Tanrı’nın koyduğu dinî görevleri yerine getirmenin kesinliğe erişme aracımız olduğunu belirtir.

Şöyle der: “Kesinliğe erişmek için Rabbine ibadet et.”  

İletişim Duaları (Salat)

İbrahim’den bu yana bize kadar gelen başlıca ibadet uygulaması, yani dinî görev, İletişim Duası’dır. Onu nasıl doğru yapacağınızı Reşad Halife’nin “Müslüman Namazının İlkeleri” başlıklı videosunda öğrenebilirsiniz. Temel ilkeler bunlardır. Alban Fejza vakitleri hakkında daha somut ayrıntıları “İletişim Dualarının Vakitleri” başlıklı açıklayıcı videosunda veriyor. Ayrıca Alban Fejza, şehirlerde, parklarda, işte vb. modern yaşam koşullarımızdaki istisnalar hakkında sizi bilgilendirmek için başka bir videoda daha fazla ayrıntı veriyor; ama çok hızlı bir şekilde öğrenmek istiyorsanız, Alban Fejza’nın “3 Dakikada Nasıl Müslüman Olunur?” başlıklı Cuma Vaazını izleyebilirsiniz.

Ama burada söylenmesi gereken önemli kısım, günlük iletişim dualarının ruhun ana öğünleri olduğudur. Bir ruh, iletişim dualarını yerine getirmeden doğru bir hayat sürerek bir miktar büyüme ve gelişme elde edebilse de, bu düzenli öğünler olmadan atıştırmalıklarla hayatta kalmak gibi olur.

Ayrıca Cuma öğle cemaat namazı, Teslim Olan her erkek ve kadın için zorunlu bir görevdir (62:9). Cuma Namazını yerine getirmemek büyük bir suçtur.

Salat’ın İbrahim aracılığıyla zaten yerleşmiş olduğunun kanıtı 8:35, 9:54, 16:123, & 21:73 ayetlerinde bulunur. İslam’daki (Teslimiyet) bu en önemli görev o kadar ağır şekilde tahrif edilmiştir ki iletişim duaları (Salat) Müslümanların büyük çoğunluğu için bir putperestlik uygulamasına dönüşmüştür. Kuran iletişim dualarımızın TEK BAŞINA Tanrı’ya adanması gerektiğini emretse de (20:14; 39:3, 45), günümüz Müslümanları namazlarında “Muhammed’i ve ailesini” ve “İbrahim’i ve ailesini” anmakta ısrar eder.

Bu, kendi namazlarını hükümsüz kılar (39:65).  

Zorunlu Bağış (Zekât)

Diğer dinî görev Zorunlu Bağış’tır (Zekât). İnkârcı bir toplumun mu yoksa imanlı bir toplumun mu parçası olduğunuza bağlı olarak iki şekilde yapılabilir. Ancak internet sayesinde bugün her zaman imanlı bir toplumun parçası olabiliriz; dolayısıyla yapmamız gereken ikinci seçenektir. Ve bu ikinci seçenek hakkında bilmeniz gereken her şeyi açıklıyorum; aslında asıl seçenek budur, İbrahim’in zamanından bugüne kadar tarih boyunca geleneksel olarak asıl seçenek bu olmuştur. Ve hepsinin açıklamasını Kuran’dan, başka hiçbir kaynaktan değil, bulabilirsiniz.

Alban Fejza hepsini Kuran’dan “Zorunlu Bağış (Zekât)” başlıklı açıklayıcı videoda açıklıyor  

Oruç

Diğer dinî görev oruçtur.

Orucun bütün ayrıntılarını 2:183-187 ayetlerinde bulabilirsiniz.  

Hac Ziyareti: Hac & Umre

Ve son dinî görev Hac Ziyaretidir: Hac & ‘Umre. Gücü yetenlere ömürde bir kez Hac ve ‘Umre farz kılınmıştır. Hac ziyareti İbrahim’in Tanrı’ya örnek teslimiyetini anar ve dört Kutsal Ay boyunca yerine getirilmelidir – Zilhicce, Muharrem, Safer, & Rebiülevvel (12., 1., 2., 3. ay) (2:197; 9:2, 36). ‘Umre her zaman yapılabilir. İslam’daki diğer bütün görevler gibi Hac da tahrif edilmiştir. Çoğu Müslüman Haccı yalnızca Zilhicce’nin birkaç gününde yapar ve Recep, Zilkade, Zilhicce ve Muharrem’i (7., 11., 12., 1. aylar) Kutsal Aylar sayar. Bu, şiddetle kınanan bir tahriftir (9:37).

Hac ziyareti bir banyo ya da duşla başlar, ardından “İhram” denen bir kutsiyet hâli gelir; bu hâlde erkek hacı dikişsiz örtüler giyer, kadın ise edepli bir elbise giyer (2:196). Hac boyunca hacı cinsel ilişkiden, tıraş olmak ve saç kesmek gibi süslenmelerden, tartışmalardan, kötü davranıştan ve kötü sözden kaçınır (2:197). Temizlik, yıkanma ve düzenli hijyen uygulamaları teşvik edilir. Mekke’deki Mescid-i Haram’a varınca hacı, Tanrı’yı yücelterek ve överek Kâbe’nin etrafında yedi kez dolaşır (2:125, 22:26-29). Yaygın söz şudur: “Lebbeyk Allahümme Lebbeyk” (Tanrım, Sana karşılık verdim). “Lebbeyke La Şerike Leke Lebbeyk” (Sana karşılık verdim ve Senden başka tanrı olmadığını ilan ediyorum; Sana karşılık verdim). Bir sonraki adım, Safa ile Merve tepeleri arasındaki yarım millik mesafeyi, ara sıra koşarak yedi kez yürümektir (2:158). Bu, hac ziyaretinin ‘Umre bölümünü tamamlar. Hacı sonra şafaktan gün batımına kadar ibadet, tefekkür ve Tanrı’yı yüceltmeyle geçecek bir gün için ‘Arafat’a gider (2:198).

Gün batımından sonra hacı Müzdelife’ye gider; orada Yatsı Namazı kılınır ve Mina’da Şeytan’ın sembolik taşlanması için 21 çakıl taşı toplanır. Müzdelife’den hacı iki ya da üç gün geçirmek için Mina’ya gider (2:203). Mina’daki ilk sabah hacı, yoksulları doyurmak ve Tanrı’nın İsmail’i ve İbrahim’i Şeytan’ın hilesinden kurtarmak için müdahalesini anmak üzere bir hayvan kurban eder (37:107). Taşlama törenleri Şeytan’ın çok tanrıcılığının reddedilmesini simgeler ve Tanrı yüceltilirken üç noktanın her birine yedi çakıl taşı atılarak yapılır (15:34). Hacı sonra Mekke’ye döner ve Kâbe’nin etrafında yedi kez veda tavafı yapar.

Ne yazık ki günümüz Müslüman hacılarının çoğu, Medine’deki peygamber Muhammed’in mezarını ziyaret etmeyi âdet edinmiştir; orada en bariz putperestlik eylemlerini işler ve böylece Haclarını geçersiz kılarlar. Kuran tutarlı bir şekilde “Mescid-i Haram”dan söz ederken, günümüz Müslümanları “İki Kutsal Mescid”den söz eder! Göze batan bir putperestlik eylemiyle Müslümanlar Muhammed’in mezarını başka bir “Kutsal Mescid” olarak kurdular! Bu, Kuran’ın küfür niteliğinde bir ihlalidir ve ironik bir şekilde Hadisi bile ihlal eder. Burada gösterilen Hadis bu garip ironiyi gösteriyor:

Bu hadis şöyle der: “Tanrı, peygamberlerinin mezarlarını mescitlere dönüştürdükleri için Yahudileri ve Hristiyanları lanetlemiştir.”  

Fiziksel Faydalar

İletişim Dualarını (Salat), zorunlu bağışı (Zekât), Ramazan ayında orucu ve Haccı yerine getirmenin paha biçilmez manevi faydalarının yanı sıra çok sayıda fiziksel, ekonomik ve sağlık faydası vardır.

Sabah namazını kılmak, uyku sırasındaki uzun hareketsizlik sürelerini böler; bunun artriti önlemeye yardımcı olduğu artık kanıtlanmıştır. Ayrıca sabah erken kalkmak depresyon ve diğer psikolojik sorunlarla mücadeleye yardımcı olur. İletişim duaları sırasında tekrarlanan secde pozisyonu, daha fazla kanı karşılamak için beynimizdeki kan damarlarını genişletir ve bu baş ağrılarını önler. Sırtın ve eklemlerin tekrar tekrar bükülmesi sağlıklı bir egzersizdir. Bunların hepsi bilimsel olarak kanıtlanmış gerçeklerdir.

İletişim dualarından önce gereken abdest, tuvaleti daha sık kullanmamızı teşvik eder. Bu alışkanlık bizi yaygın ve yıkıcı bir kanserden, kolon kanserinden korur.

Ramazan ayında oruç tutmak genişlemiş midelerimizi normal boyutlarına döndürür, geçici susuzluk yoluyla kan basıncımızı düşürür, vücudu zararlı toksinlerden arındırır, böbreklerimize çok ihtiyaç duydukları bir dinlenme sağlar ve aşırı ve zararlı yağları gidererek kilomuzu azaltır.

Ve Zekât bağışının ve Hac ziyaretinin geniş kapsamlı ekonomik ve toplumsal faydaları vardır.  

Cuma Vaazı şu eserin 15. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Yiyecek Yasakları

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Kuran, Kuran’da özellikle haram kılınmamış herhangi bir şeyi haram kılanlardan Tanrı’nın son derece hoşnutsuz olduğunu öğretir (16:112-116). Kuran’da özellikle anılmamış herhangi bir yasağı savunmak putperestlikle eş değerdir (6:142-152). Bu tür yasaklar Tanrı’nın yanında başka tanrı(lar)ı temsil eder. TEK BAŞINA Tanrı’ya ibadet ediyorsanız, YALNIZCA O’nun öğretilerini savunur ve yalnızca O’nun koyduğu emir ve yasaklara uyarsınız.

Kuran’daki yiyecek yasaklarının mutlak belirliliği en iyi 6:145-146 ayetlerinde görülür. Bu iki ayetten, Tanrı “eti” haram kıldığında “eti” haram kıldığını, başka hiçbir şeyi değil, “yağı” haram kıldığında da özellikle onu haram kıldığını öğreniyoruz. Bu iki ayet bize domuzun “yağının” değil, “etinin” haram olduğunu bildirir. Açıktır ki Tanrı birçok ülkede domuz yağının unlu mamullerde ve diğer gıda ürünlerinde kullanılacağını ve böyle bir kullanımın yiyecekleri Haram (yasak) kılmadığını biliyordu. Kuran özellikle dört eti haram kılar (2:173, 5:3, 6:142-145 ve 16:112). Şöyle der: “De ki, “Bana verilen vahiylerde, hiçbir yiyen için şunlar dışında haram kılınmış hiçbir yiyecek bulamıyorum: (1) leş, (2) akan kan, (3) domuzun eti, çünkü o pistir ve (4) küfürle TANRI’dan başkasına adanmış hayvanların eti.”

Eğer bir kişi kasıtlı veya kötü niyetli olmaksızın (bunları yemeye) mecbur kalırsa, o zaman senin Rabbin Bağışlayıcıdır, En Merhametli Olandır. [6:145]  

Cuma Vaazı şu eserin 16. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Ölüm

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Ölüm çoğu insan için büyük bir gizemdir. Kuran’ın öğrencileri için öyle değildir. Ölümün tıpkı uyumak gibi olduğunu, rüyalarıyla birlikte, öğreniyoruz (6:60, 40:46). Ölüm ile diriliş arasındaki süre bir gecelik uyku gibi geçer (2:259; 6:60; 10:45; 16:21; 18:11, 19, 25; 30:55).

Ölüm anında herkes kendi akıbetini bilir: Cennet ya da Cehennem. İnkârcılar için ölüm korkunç bir olaydır; melekler ruhlarını çekip alırken yüzlerine ve arkalarına vururlar (8:50, 47:27, 79:1).

Kuran tutarlı bir şekilde iki ölümden söz eder; ilk ölüm, Tanrı’nın mutlak otoritesinin yanında duruş sergilemekte başarısız olduğumuzda gerçekleşti. Bu ilk ölüm bu dünyaya doğana kadar sürdü.

İkinci ölüm bu dünyadaki hayatımızı sona erdirir (2:28, 22:66, 40:11).  

Cuma Vaazı şu eserin 17. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Kuran: Kurtuluş İçin İhtiyacınız Olan Her Şey

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Kuran’ın sözleri 19:64 ayetinde konuşur ve şöyle der: “Biz Rabbinin emri olmadan inmeyiz. O’na aittir bizim geçmişimiz, geleceğimiz ve aralarındaki her şey. Senin Rabbin asla unutkan değildir.” Örneğin Tanrı bize nasıl uyuyacağımızı söylemeyi unutmadı (18:109, 31:27). Yine de Hadis & Sünnet gibi sahte bir öğretiyi uyduranlar, takipçilerine nasıl uyuyacaklarını, hatta tırnaklarını nasıl keseceklerini dikte eden dinî öğretiler ortaya attılar. Mekke’deki Mescid-i Haram ve Medine’deki yasadışı “Kutsal Mescid”, yorgun ziyaretçileri arayıp yanlış tarafına yatarak uyurlarsa onları sopayla dövmek için bazı kişiler tuttu!

Kuran, Kuran’ın eksiksiz, kusursuz ve tamamen ayrıntılı olduğunu (6:19, 38, 114, 115; 50:45) ve Kuran’da özellikle konulmamış dinî düzenlemelerin İslam’dan (Teslimiyet) başka bir din oluşturduğunu ilan eder (42:21, 17:46). Gerçek imanlılar Kuran’ı, Kuran’ın tamamını ve Kuran’dan başka hiçbir şeyi savunmazlar. Bu ilke Kuran’ın matematiksel koduyla doğrulanır. 17. Surenin 46. ayeti, YALNIZCA Kuran’ı savunmamız gerektiğini ilan eder. “TEK BAŞINA” kelimesi Kuran’da 6 kez geçer: 7:70, 17:46, 39:45, 40:12, 40:84 ve 60:4 ayetlerinde. 17:46 dışında bu geçişlerin hepsi Tanrı’ya atıfta bulunur. “TEK BAŞINA TANRI”dan söz eden sure ve ayet numaralarını topladığımızda 361, yani 19×19 elde ederiz.

Bu, 17:46’nın “TEK BAŞINA Kuran”dan söz ettiğini kanıtlar.  

Cuma Vaazı şu eserin 18. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Hadis ve Sünnet: Şeytani İcatlar

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Kuran’daki 45:6 ayeti şöyle der: “TANRI’dan ve vahiylerinden başka hangi Hadise iman ederler?”

12:111 ayeti Kuran’ın uydurulmuş bir hadis olmadığını, her şeyin detayını verdiğini söyler.

31:6 ayeti şöyle der: “İnsanlar arasında temelsiz Hadislere sarılanlar vardır ve böylelikle bilgisizce başkalarını TANRI’nın yolundan çevirirler.”

17:77, 33:62, 48:23 ve 6:114 ayetleri, uyulacak tek Sünnetin Tanrı’nın Sünneti olduğunu söyler.

Kuran bize, “insan ve cin şeytanları” olarak nitelenen Peygamberin bazı düşmanlarının yalanlar uydurup bunları Peygambere atfedeceğini bildirir (6:112, 25:31). Peygamber Muhammed’in ölümünden sonra tam olarak bu oldu; Hadis (sözlü rivayetler) ve Sünnet (davranışlar) icat edildi ve Peygambere atfedildi. Hadis ve Sünnet şeytani icatlardır, çünkü: [1] Kuran’ın eksiksiz, kusursuz, tamamen ayrıntılı olduğu ve dinî rehberliğin tek kaynağı olacağı yönündeki ilahi beyanlara meydan okurlar (6:19, 38, 114 & 45:6-7), [2] Peygambere karşı küfrederler ve onu Kuran’ı savunmayan zalim bir tiran olarak tasvir ederler ve [3] batıl inanca, cehalete ve savunulamaz saçma geleneklere dayanan sahte öğretiler yaratırlar. Peygamber Muhammed’e, Kuran dışında herhangi bir dinî öğreti ortaya koyması çok güçlü sözlerle yasaklandı (69:38-48).

Bazı “Müslümanlar” orta yol bulur. “Bir Hadis Kuran’la uyuşuyorsa onu kabul ederiz, Kuran’la çelişiyorsa onu reddederiz!” derler. Böyle bir öncül, bu insanların Tanrı’nın Kuran’ın “eksiksiz, kusursuz ve tamamen ayrıntılı” olduğu yönündeki beyanlarına inanmadığını kanıtlar. Kuran dışında herhangi bir şeyden, ne kadar “doğru” görünürse görünsün, rehberlik aradıkları anda Şeytan’ın tuzağına düşerler (bkz. 63:1), çünkü Tanrı’nın sözünü reddetmiş ve Tanrı’nın yanında başka bir tanrı edinmişlerdir (18:57).

Kuran’ın matematiksel mucizesi, Kuran’ın dinî öğretilerimizin tek kaynağı olması gerektiğine dair matematiksel kanıt sunar. İşte yalnızca 2 örnek:

  1. ““= “Bu kitapta hiçbir şeyi eksik bırakmadık” ifadesi 38. Ayettedir (19×2) ve 19 Arapça harften oluşur (6:38).
  2. “ ” = “Bu kitabı tamamen ayrıntılı olarak indirdi” ifadesi 114. Ayettedir (19×6) ve 19 Arapça harften oluşur (6:114).

 

Cuma Vaazı şu eserin 19. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Kuran: Başka Hiçbir Kitaba Benzemez

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Kuran Tanrı’nın dünyaya Son Ahit’idir ve O, onu en ufak bir tahrifattan koruyacağına söz vermiştir (15:9). Böylece Kuran, onu koruyan ve ona hizmet eden görünmez güçlerle çevrilidir (13:39, 41:42, 42:24).

Başka hiçbir kitaptan farklı olarak Kuran’ı Tanrı öğretir (55:1-2); bize neye ihtiyacımız varsa, ihtiyacımız olduğu anda öğretir. Bu yüzden Kuran’ı sıkılmadan yüzlerce kez okuruz. Örneğin bir romanı yalnızca bir kez okuyabiliriz. Ama Kuran sonsuz sayıda okunabilir ve her seferinde ondan yeni ve değerli bilgiler çıkarırız. Öte yandan samimiyetsiz okuyucular – Kuran’ı ondan kusur bulmak için okuyanlar – Kuran’dan uzaklaştırılır (7:146, 17:45, 18:57, 41:44). Aslında Tanrı’nın görünmez güçleri, aradıkları “kusurları” bulmalarına yardım eder. Kuran kusursuz olduğundan, bu tür “kusurlar” yalnızca Tanrı’nın düşmanlarının aptallığını ortaya çıkarmaya yarar.

Tanrı Kuran’ı tanımlamak için Kendi sıfatlarını kullanır; Kuran’a “‘Azim = Büyük” (15:87), “Hakim = Hikmet dolu” (36:2), “Mecid = Şanlı” (50:1) ve “Kerim = Onurlu” (56:77) der.

Ne diyebiliriz ki? Kuran, dilleri ne olursa olsun bütün insanlara Tanrı’nın mesajı olduğundan, dilleri ne olursa olsun imanlılar için erişilebilirdir (41:44). Bu, derin bir olguyu açıklar: Arapça bilmeyen imanlılar Kuran’ı Arapça konuşan inanmayanlardan daha iyi bilir.

Kuran’a hizmet eden görünmez güçler sayesinde Kuran, samimi imanlılar için kolayca ve zevkle erişilebilir, inanmayanlar içinse tamamen erişilemezdir (17:45, 18:57, 56:79).  

Cuma Vaazı şu eserin 20. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)