[search-in-place-form in_current_page="1"]

Şeytan: Düşmüş Melek

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Tanrı’nın krallığında bazı yaratıklara, görevlerini yerine getirmeleri için gereken güçler zorunlu olarak verilir. Şeytan, Tanrı’nın kendisine verdiği güçlerin onu bağımsız bir “tanrı” olarak işlev görmeye layık kıldığına inandı. Onun hâkimiyetindeki sefalet, hastalık, kaza ve savaşın yaygınlığının kanıtladığı gibi, artık Şeytan’ın yetersiz olduğunu biliyoruz.

Kuran, Şeytan’ın kendisine bahşedilen muazzam güçler ve rütbe nedeniyle bir melek olduğunu açıkça belirtir. Bu yüzden düşüşünden önce ona bir melek olarak hitap edilir (2:34, 7:11, 15:29, 17:61,18:50, 20:116, 38:71). Tanım gereği bir cin, düşmüş bir melektir (18:50).

Şeytan’ın isyanı bize meleklerin kendi akıllarıyla ve mutlak seçim özgürlüğüyle yaratıldığını öğretir (2:34).  

Cuma Vaazı şu eserin 21. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

İsa

Övgü Tanrı’yadır! Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Kuran bize İsa’nın, tek görevi Tanrı’nın mesajını iletmek olan, Tanrı’nın insan bir elçisi olduğunu bildirir; o hiçbir zaman herhangi bir güce sahip olmadı ve şimdi ölüdür (4:171, 5:75, 117). İsa’yı Tanrı ya da Tanrı’nın Oğlu ya da bir teslisin parçası sayanlar “putperestlerdir” (5:17, 72, 73). Seçkin Hristiyan alimler de aynı sonuçlara ulaşmıştır (THE MYTH OF GOD INCARNATE, John Hick, ed., The Westminster Press, Philadelphia, 1977 & THE MYTH MAKER, Hyam Maccoby, Harper & Row 1986).

Hristiyanlık, ilki İsa’dan 325 yıl sonra gerçekleşen İznik Konsillerinin ürünüdür.  

Kitab-ı Mukaddes’in İsa’sı

İsa yüksek sesle şunu ilan etti: “Bana iman eden, bana değil, beni gönderene iman etmiş olur;…. Çünkü ben kendiliğimden konuşmadım; hayır, beni gönderen Baba ne söyleyeceğimi ve nasıl konuşacağımı bana buyurdu. O’nun buyruğunun sonsuz yaşam demek olduğunu bildiğim için, ne söylersem tam O’nun bana öğrettiği gibi söylüyorum.”

[ Yuhanna 12:44-50 ]

“Kendiliğimden hiçbir şey yapamam. Duyduğum gibi yargılarım ve yargım adildir, çünkü kendi isteğimi değil, beni gönderenin isteğini arıyorum.”

[ Yuhanna 5:30 ]

İsa şöyle dedi: “Öğretim benim değil; beni gönderenden gelir.”

[ Yuhanna 7:16 ]

“İsrail halkı, beni dinleyin! Nasıralı İsa, Tanrı’nın size mucizeler, harikalar ve belirtilerle yetkisini kanıtlayarak gönderdiği bir adamdı. Bunları, sizin de iyi bildiğiniz gibi, Tanrı onun aracılığıyla aranızda yaptı.”

[ Elçilerin İşleri 2:22 ]

“…Sözümü duyan ve beni gönderene iman eden kişi sonsuz yaşama sahiptir.”

[ Yuhanna 5:24 ]

“Beni kabul eden beni değil, beni göndereni kabul etmiş olur.”

[ Matta 10:40, Markos 9:37, Luka 9:48, & Yuhanna 13:20]

“…Ben kendiliğimden gelmedim. Beni, gönderme hakkına sahip Olan gönderdi ve siz O’nu tanımıyorsunuz. Ben O’nu tanıyorum, çünkü O’ndan geliyorum; beni O gönderdi.”

[ Yuhanna 7:28-29 ]

İsa gözlerini göğe kaldırıp şöyle dedi: “…Sonsuz yaşam şudur: Tek gerçek Tanrı olan seni ve gönderdiğin İsa Mesih’i tanımak.”

[ Yuhanna 17:1-3 ]

Tanrı’nın Ruhu tarafından yönlendirilenlerin hepsi Tanrı’nın oğullarıdır.

[ Romalılar 8:14 ]

İsa yukarı bakıp şöyle dedi: “Baba, beni işittiğin için sana teşekkür ederim. Beni her zaman işittiğini biliyorum, ama bunu, beni senin gönderdiğine iman etsinler diye kalabalık uğruna söyledim.”

[ Yuhanna 11:41-42 ]

O yola çıkarken bir adam koşarak geldi, önünde diz çöktü ve sordu: “İyi Öğretmen, sonsuz yaşama kavuşmak için ne yapmalıyım?” İsa cevap verdi: “Neden bana iyi diyorsun? TEK BAŞINA Tanrı’dan başka iyi olan yoktur.”

[ Markos 10:17-18 ]

“Bana ‘Rab’ diyenlerin hiçbiri Tanrı’nın krallığına girmeyecek; yalnızca gökteki Babamın isteğini yerine getiren girecek.”

[Matta 7:21]

“…Kardeşlerime git ve onlara de ki, Babama ve sizin Babanıza, Tanrıma ve sizin Tanrınıza yükseliyorum.’ ”

[ Yuhanna 20:17 ]

“TANRI benim de Rabbimdir sizin de Rabbinizdir; yalnızca O’na tapın. Doğru yol budur.”

[ Kuran 3:51, 19:36, & 43:64 ]

Teslis, Hristiyanların öğrettiği Tanrı öğretisi olarak, Tanrı’nın özde bir, ama “kişi” olarak üç olduğunu ileri sürer: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. Ne Teslis kelimesi ne de açık bir öğreti olarak bu öğreti Yeni Ahit’te geçer; ne de İsa ve takipçileri Eski Ahit’teki Şema’yla çelişmeyi amaçlamıştır; Şema şudur: “Dinle ey İsrail: Tanrımız Rab birdir” (Yasa’nın Tekrarı 6:4).

[Encyclopedia Britannica, 1975]

   

Cuma Vaazı şu eserin 22. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Vahyin Kronolojik Sırası

 

Vahyin Kronolojik Sırası:

34 – Sure 50: Q
38 – Sure 38: S

 

Cuma Vaazı şu eserin 23. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Kuran’dan Çıkarılan İki Sahte Ayet

Özet:

Reşad Halife’nin Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi’nin 24. Ekine dayanan bu vaaz, Peygamberin ölümünden sonra 9. Surenin sonuna iki sahte ayetin nasıl eklendiğini açıklıyor ve 9. Surenin 127 ayeti olduğunu gösteren, 19 sayısına dayalı matematiksel kanıtı sunuyor.

Tanrı’nın Sözüyle Oynanması

Kuran Tanrı’nın Son Ahit’idir. Bu yüzden onu kusursuz bir şekilde koruma ilahi sözü vardır. Hem Kuran’ın ilahi kaynaklı olduğundan hem de kusursuz korunduğundan bizi emin kılmak için Her Şeye Gücü Yeten yazar, Kuran’ı matematiksel olarak düzenlenmiş kılmıştır. 1. Ekteki fiziksel kanıtların kanıtladığı gibi, böyle bir matematiksel kompozisyon insan yeteneklerinin çok ötesindedir. Tanrı’nın Son Ahit’inin en ufak bir ihlalinin göze batan bir uyumsuzlukla öne çıkması takdir edilmiştir. Yalnızca 1’lik bir sapma – bir sure, bir ayet, bir kelime, hatta bir harf – hemen ortaya çıkar.

Peygamber Muhammed’in ölümünden on dokuz yıl sonra, Halife ‘Osman’ın hükümdarlığı sırasında, yeni Müslüman topraklarına gönderilecek Kuran’ın birkaç nüshasını hazırlamak üzere bir katipler heyeti atandı. Nüshalar, Muhammed’in eliyle yazılmış orijinal Kuran’dan çıkarılacaktı (28. Ek).

Bu heyeti ‘Osman İbn ‘Affan, ‘Ali İbn Ebi Talib, Zeyd İbn Sabit, Ubeyy İbn Ka‘b, ‘Abdullah İbn El-Zübeyr, Sa‘id İbn El-‘As ve ‘Abdurrahman İbn El-Haris İbn Hişam denetledi. Peygamber elbette Kuran’ı kronolojik vahiy sırasına göre (23. Ek), her parçanın doğru yerine konması için gerekli talimatlarla birlikte yazmıştı. Medine’de vahyedilen son sure 9. Sureydi. 9. Sureden sonra yalnızca çok kısa bir sure olan 110. Sure Mina’da vahyedildi.

Katipler heyeti sonunda 9. Sureye geldi ve onu doğru yerine koydu. Katiplerden biri Peygamberi onurlandırmak için birkaç ayet eklemeyi önerdi. Katiplerin çoğunluğu kabul etti. ‘Ali öfkelendi. Tanrı’nın son peygamberinin eliyle yazılmış Tanrı sözünün asla değiştirilmemesi gerektiğini şiddetle savundu.

İnsanüstü bir matematiksel sistem Kuran’ın her yerine yayılmıştır ve içindeki her unsuru korumaya ve doğrulamaya hizmet eder.

Peygamberin ölümünden on dokuz yıl sonra bazı katipler, Medine’de vahyedilen son sure olan 9. Surenin sonuna iki sahte ayet soktular. Bu Ekte sunulan kanıtlar bu insan eklemelerini tartışılmaz bir şekilde çıkarır, Kuran’ı ilk saflığına kavuşturur ve Kuran’ın matematiksel kodunun önemli bir işlevini, yani Kuran’ı en ufak bir oynamadan korumayı gösterir. Böylece kod YALNIZCA sahte eklemeleri, 9:128-129’u reddeder.

Kesinlikle hatırlatıcıyı biz vahyettik ve kesinlikle onu biz koruyacağız. [15:9]

Ali’nin itirazı birçok kaynakta belgelenmiştir, ama burada klasik kaynaktan alıntı yapıp onu aynen veriyorum: AL ITQAAN FEE ‘ULUM AL QURAN yazan: Celaleddin Es-Suyuti, Al-Azhareyyah Press, Kahire, Mısır, 1318 H, Sayfa 59.

Çeviri: ‘Ali’ye soruldu: “Neden evde kalıyorsun?” Dedi ki, “Kuran’a bir şey eklendi ve Kuran eski hâline getirilene kadar, namaz dışında sokak kıyafetlerimi asla giymeyeceğime söz verdim.”

Bu suçun korkunç boyutları, sonuçlarına baktığımızda anlaşılabilir:

  1. ‘Osman suikaste kurban gitti ve ‘Ali dördüncü Halife olarak başa geçti.
  2. Bir yanda yeni Halife ve destekçileri, öbür yanda Kuran’ı tahrif eden Muhammedçiler arasında 50 yıllık bir savaş patlak verdi.
  3. ‘Ali şehit edildi ve sonunda ailesi, yani peygamber Muhammed’in ailesi, bazı kadınlar ve çocuklar dışında öldürüldü.
  4. Felaket, ‘Ali’nin oğlu Hüseyin’in ve ailesinin katledildiği meşhur Kerbela Savaşı’yla doruğa ulaştı.
  5. Müslümanlar 1400 yıl boyunca saf, değiştirilmemiş Kuran’dan yoksun bırakıldı.

Kuran’ı tahrif edenler sonunda savaşı kazandı ve bize ulaşan “resmî” tarih galiplerin bakış açısını yansıttı. Tanrı’nın düşmanlarının bu görünürdeki zaferi elbette Tanrı’nın iradesine uygundu. Peygamberin ölümünden yalnızca yirmi yıl sonra, Mekke’nin fethinde (MS 632) Peygamber tarafından yenilen putperestler putperestliğe geri döndü. İronik bir şekilde bu kez putları Peygamberin kendisiydi. Bu tür putperestler açıktır ki saf Kuran’a sahip olmayı hak etmiyordu. Bu yüzden Kuran’ı eski hâline getirmeye çalışan gerçek imanlıların mübarek şehitliği ve Tanrı’nın sözünü tahrif edenlerin görünürdeki zaferi gerçekleşti.

Bu uzun ve felaket dolu savaştan sonraki ilk barış dönemi hükümdarı Mervan İbn El-Hakem’di (ö. 65 H/684 MS). Yaptığı ilk işlerden biri, Peygamberin kendi eliyle büyük bir titizlikle yazılmış olan orijinal Kuran’ı “YENİ anlaşmazlıklara sebep olabileceği korkusuyla” yok etmekti [bkz. ‘ULUM AL-QURAN, yazan: Ahmad von Denffer, Islamic Foundation, Leicester, Birleşik Krallık, 1983, Sayfa 56]. Akıllı bir insanın sorması gereken soru şudur: “Orijinal Kuran o zaman dolaşımda olan Kuran’la aynıysa, Mervan İbn El-Hakem neden onu yok etmek zorunda kaldı?!”

En eski İslami kaynakları incelediğimizde, sahte eklemelerin, 9:128-129’un, her zaman şüpheli olduğunu fark ederiz. Örneğin Buhari’nin meşhur Hadiskitabında ve Es-Suyuti’nin meşhur İtkaneserinde, Kuran’daki her bir ayetin birden çok şahit tarafından doğrulandığını, “9. Surenin 128. ve 129. Ayetleri hariç; bunlar yalnızca Huzeyme İbn Sabit El-Ensari’de bulundu.” diye okuruz. Bazı insanlar bu uygunsuz istisnayı sorguladığında, biri “Huzeyme’nin şahitliği iki erkeğin şahitliğine eşittir!!!” diyen bir Hadis ortaya attı.

Garip bir şekilde, sahte eklemeler 9:128-129, geleneksel Kuran baskılarında “Mekki” olarak etiketlenir.

Standart bir Kuran’dan 9. Surenin Başlık Görseli, bu surenin Medeni olduğunu, “son iki ayet hariç; onlar Mekki” olduğunu gösteriyor!!!

Bu ‘Mekki’ ayetler nasıl olur da geç dönem ‘Medeni’ bir Müslüman olan Huzeyme’de bulunabilir?! Evrensel uzlaşı, Peygamberin Mekke’den Hicretinden sonraki bütün vahiyleri ‘Medeni’ olarak etiketlemekken, Medeni bir sure nasıl Mekki ayetler içerebilir??!! Bu tutarsızlıklara ve 9:128-129 Ayetleriyle ilgili daha birçok göze batan çelişkiye rağmen hiç kimse onların sahihliğini sorgulamaya cesaret edemedi. Ancak 1974’te Kuran’ın matematiksel kodunun keşfi, Kuran’daki her unsurun sahihliğinin kanıtlandığı yeni bir çağ başlattı (1. Ek).

Görüldüğü üzere iki sahte Ayetin, 9:128-129’un eklenmesi şu sonuçları doğurdu:

  1. Kuran’ın matematiksel sisteminin başlıca işlevini göstermek ve
  2. başlı başına muhteşem bir mucize ortaya çıkarmak ve
  3. gerçek imanlıları ikiyüzlülerden (gelenekleri savunurlar) ayırmak.

İki sahte ayetin çevirisi:

“Size içinizden, başınıza hiçbir sıkıntı gelmesini istemeyen, sizi önemseyen ve imanlılara karşı şefkatli, merhametli olan bir elçi geldi. Eğer yüz çevirirlerse, de ki, ‘Bana Tanrı yeter, O’ndan başka tanrı yoktur. O’na güvendim. O, büyük tahtın Rabbidir.'”


FİZİKSEL KANIT

[1] 9:128-129 Ayetlerinin Kuran’ın kodunu ilk ihlali, Kuran’daki “Tanrı” (Allah) kelimesinin sayısının 2699 olduğunun bulunmasıyla ortaya çıktı; bu sayı, bir eksiltmedikçe, 19’un katı değildir. “Tanrı” kelimesinin sayısı bu çevirinin her sayfasının altında gösterilir. Kuran’ın sonunda gösterilen toplam 2698, yani 19×142’dir, çünkü sahte eklemeler 9:128-129 çıkarılmıştır.

[2] “Tanrı” kelimesinin geçtiği bütün ayet numaralarının toplamı 118123, yani 19×6217’dir. Bu toplam, “Tanrı” kelimesinin bulunduğu her yerdeki ayet numaraları toplanarak elde edilir. Sahte 9:129 Ayeti dahil edilirse bu olgu ortadan kalkar.

[3] Bu çeviride 9. Surenin sonunda gösterildiği gibi, 9. Surenin sonuna kadar “Tanrı” kelimesinin toplam geçiş sayısı 1273, yani 19×67’dir. Sahte eklemeler 9:128-129 dahil edilseydi toplam 1274 olurdu ve 19’un katı olmazdı.

[4] İlk Kuran baş harfinden (2:1’deki “A.L.M.”) son baş harfe (68:1’deki “N.”) kadar “Tanrı” kelimesinin geçiş sayısı toplam 2641, yani 19×139’dur. Kuran’ın baş harfli bölümü dışındaki sureleri listelemek daha kolay olduğundan, Tablo 1 o bölümdeki “Tanrı” kelimesinin 57 geçişini gösteriyor. 57’yi “Tanrı” kelimesinin toplam geçiş sayısından çıkarmak, ilk baş harften son baş harfe kadar 2698-57 = 2641 = 19×139 verir. İnsan eklemeleri 9:128 ve 129 dahil edilseydi, baş harfli bölümdeki “Tanrı” kelimesinin sayısı 2642 olurdu ve 19’un katı olmazdı.

[5] 9. Sure baş harfsiz bir suredir ve 85 baş harfsiz sureye bakarsak, “Tanrı” kelimesinin bu surelerin 57’sinde, yani 19×3’ünde geçtiğini görürüz. “Tanrı” kelimesinin bulunduğu surelerdeki toplam ayet sayısı 1045, yani 19×55’tir. 9:128-129 dahil edilseydi, “Tanrı” kelimesini içeren ayetler 1 artardı.

[6] “Tanrı” kelimesi, eksik Besmeleden (9. Sure) fazladan Besmeleye (27. Sure) kadar 19 sure içinde 513 ayette, yani 19×27 ayette geçer (Tablo 2). Sahte 9:128-129 Ayetleri dahil edilseydi, “Tanrı” kelimesini içeren ayet sayısı 514 olurdu ve bu olgu ortadan kalkardı.

[7] “Tanrı” anlamına gelen “İlah” kelimesi 9:129 Ayetinde geçer. Bu kelimenin Kuran’daki toplam geçiş sayısı 95, yani 19×5’tir. 9:128-129’un dahil edilmesi bu kelimenin 1 artarak 96’ya çıkmasına sebep olur.

[8] KURAN KELİMELERİ DİZİNİ 116 “Resul” (Elçi) kelimesi listeler. Bu kelimelerden biri 9:128’dedir. Bu sahte ayet çıkarıldığında 115 “Resul” kelimesi kalır. Sayımdan çıkarılması gereken bir başka “Resul” kelimesi 12:50’dedir, çünkü Tanrı’nın elçisinden değil, “Firavun’un elçisinden” söz eder. Böylece Tanrı’nın “Resul”ünün toplam geçiş sayısı 114, yani 19×6’dır.

[9] Sahte 9:128-129 Ayetlerinde geçen bir başka önemli kelime “Rahim” (Merhametli) kelimesidir. Bu kelime Kuran’da yalnızca Tanrı’nın bir ismi olarak kullanılır ve peygamberden söz eden 9:128’deki “Rahim” kelimesi çıkarıldıktan sonra toplam sayısı 114, yani 19×6’dır. 7:188, 10:49 ve 72:21’e göre Peygamber hiçbir merhamet gücüne sahip değildi.

[10] DİZİN “‘Arş” (Taht) kelimesinin 22 geçişini listeler. Sahte ekleme 9:129, 12:100’de geçen Yusuf’un “‘Arş”ı ve Saba Kraliçesi’nin “‘Arş”ı (27:23) çıkarıldıktan sonra 19 “‘Arş” kelimesi kalır. Bu, 9:129’daki “‘Arş” kelimesinin Kuran’a ait olmadığını kanıtlar.

[11] Kuran’daki “Kul” (De ki) emri Kuran’da 332 kez geçer. Ayrıca “Kalu” (Dediler) kelimesi de aynı sayıda, 332 kez geçer. Sahte 9:129 Ayeti “Kul” (De ki) kelimesini içerdiğinden, dahil edilmesi bu tipik Kuran olgusunu yok ederdi.

[12] Kuran 6234 numaralı ayet ve 112 numarasız ayet (Besmeleler) içerir. Böylece Kuran’daki toplam ayet sayısı 6346, yani 19×334’tür. Sahte 9:128-129 Ayetleri Kuran’ın kodunun bu önemli ölçütünü ihlal eder.

[13] 9:128-129, yukarıda listelendiği gibi kelime sayılarını ihlal etmenin yanı sıra Kuran’ın matematiksel yapısını da ihlal eder. Her suredeki ayet sayısını, artı ayet numaralarının toplamını (1 + 2 + 3 + … + n, n = ayet sayısı), artı her surenin numarasını topladığımızda, bütün Kuran için kümülatif toplam 346199, yani 19x19x959 olur. Bu olgu, 9:128-129’u dışarıda bırakırken Kuran’daki her ayetin sahihliğini doğrular. Tablo 3 13. Maddedeki hesaplamaların kısaltılmış bir gösterimidir. Sahte 9:128-129 Ayetleri dahil edilirse bu olgu imkânsızdır.

[14] Yukarıdaki 13. Maddedeki hesaplamaların aynısını, ama 9. Sureyi de içeren yalnızca 85 baş harfsiz sure için yaptığımızda, kümülatif toplam yine 19’un bir katıdır. Bütün baş harfsiz sureler için kümülatif toplam 156066, yani 19×8214’tür. Bu sonuç 9. Surenin 129 değil 127 ayetten oluşmasına bağlıdır. Bütün baş harfsiz sureler için kümülatif toplam 156066, yani 19×8214’tür. Bu sonuç 9. Surenin 129 değil 127 ayetten oluşmasına bağlıdır. Veriler Tablo 4’te gösteriliyor. Sahte ayetler bu ölçütü yok ederdi.

[15] Kuran’ın başından 9. Surenin sonuna kadar bütün baş harfsiz surelerin (85 sure) sure numaralarını, artı ayet sayılarını toplayarak 703, yani 19×37 elde ederiz. Ayrıntılı veriler Tablo 5’te gösteriliyor. Bu olgu 9. Surenin 127 ayetten oluşmasına bağlıdır.

[16] Eksik Besmeleden (9:1) Kuran’ın sonuna kadar baş harfsiz surelerin sure numarasını, artı ayet sayısını, artı ayet numaralarının toplamını topladığımızda genel toplam 116090, yani 19×6110 olur. Bu veriler Tablo 6’dadır. 9:128-129 Ayetleri dahil edilirse 9. Surenin ayet sayısı 129 olur ve genel toplam 116349 olur; bu da 19’un katı değildir.

[17] 16. Maddedeki hesaplamaların aynısı 9. Surenin eksik Besmelesinden 27. Surenin fazladan Besmelesine kadar bütün ayetler için yapıldığında genel toplam 119966, yani 19×6314 olur. 9. Suredeki ayet sayısı 129 olsaydı bu olgu yok olur ve toplam artık 19’a bölünemezdi. Bu olgu aynı zamanda 9. Surede Besmelenin yokluğuyla da ilgili olduğundan, 29. Ekte açıklanmış ve ayrıntılı veriler tablo hâlinde verilmiştir.

[18] 16. ve 17. Maddelerdeki hesaplamaların aynısı eksik Besmeleden (9:1) 19 sayısının anıldığı ayete (74:30) kadar yapıldığında genel toplamın 207670, yani 19×10930 olduğunu görürüz (Tablo 7). 9. Sure 127 ayetten oluşmalıdır.

[19] 9. Sure 127 ayetten oluşur. 127’nin rakamlarının toplamı 1 + 2 + 7 = 10’dur. 9. Surenin eksik Besmelesinden 27. Surenin fazladan Besmelesine kadar rakamlarının toplamı 10 olan bütün ayetlere baktığımızda genel toplam 2470’tir (19×130). 9. Sure 129 ayetten oluşsaydı genel toplam 2472 olurdu, 19’un katı olmazdı ve bu olgu ortadan kalkardı. Veriler Tablo 8’dedir.

[20] Tahrifçiler 9. Surenin 129 ayetten oluştuğuna inanmamızı istediler. 129 sayısı “9” rakamıyla biter. Ayet sayısı “9” rakamıyla biten ilk ve son sureye bakalım. Bunlar 10. Sure ve 104. Suredir. 10. Sureden 104. Sureye kadar sure numarasını, artı ayet sayısını, artı ayet numaralarının toplamını toplayarak 23655, yani 19×1245’e eşit bir genel toplam elde ederiz. Ayrıntılar Tablo 9’da gösteriliyor. 9. Surenin yanlış ayet sayısıyla, 129’la dahil edilmesi hem ayet numaralarının toplamını hem de kümülatif toplamı değiştirirdi – ayet numaralarının toplamı 627 + 129 = 756 olurdu ve kümülatif toplam 23655 olmazdı – ve Kuran’ın kodu ihlal edilmiş olurdu (Tablo 9).

[21] Sahte ekleme 9. Surenin sonundaki 128. ve 129. Ayetlerden oluşuyordu. Bu sayılar iki 1, iki 2, bir 8 ve bir 9 içerir. Kuran’daki bütün ayet numaralarındaki bütün 1’leri saymak, 9. Surenin doğru ayet sayısı olan 127 kullanıldığı takdirde, toplam 2546 (19×134) verir. 128 ve 129 dahil edilirse genel toplam 2548 olur ve 19’un katı olmaz.

[22] 85 baş harfsiz suredeki bütün ayet numaralarına bakıp bütün 1’leri saydığımızda “1” rakamının toplam sayısı 1406, yani 19×74’tür. 9. Sure 129 ayetten oluşsaydı iki 1 daha görürdük ve kod ihlal edilmiş olurdu.

[23] Bütün Kuran’ın bütün ayet numaralarındaki bütün 2’leri, 8’leri ve 9’ları saymak toplam 3382, yani 19×178 verir. Bütün 1’lerin, 2’lerin, 8’lerin ve 9’ların genel toplamı 2546 + 3382 = 5928, yani 19×312’dir. 128 ve 129 altı rakam içerdiğinden, bu insan eklemelerinin dahil edilmesi toplam sayının 5928 + 6 = 5934 olmasına sebep olur; bu da 19’un katı değildir.

[24] 9. Sure 127 ayetle dahil olmak üzere, 85 baş harfsiz surenin bütün ayet numaralarındaki bütün rakamların (1’den 9’a) toplam sayısı 27075, yani 19x19x75’tir.

[25] Kuran’ın surelerinin ve ayetlerinin rakamlarını toplamak, 9. Surenin doğru ayet sayısı olan 127 alındığı takdirde 19’un bir katını verir. Bütün sure numaralarının rakam toplamlarının toplamı 975, bütün ayet sayılarının rakam toplamlarının toplamı 906’dır. Genel toplam 975 + 906 = 1881 = 19×99’dur. 9. Sure 129 ayetten oluşsaydı bu geçerli olmazdı.

[26] Her sure numarasının rakam toplamını, ayet sayısının rakam toplamıyla (toplamak yerine) çarpıp bütün sureler boyunca toplamak 7771, yani 19×409 verir.

[27] 9. Sure tek numaralı bir suredir. 26. Maddedeki hesaplamaları yalnızca tek numaralı sureler için yaparsak: sureler için toplam 513 (19×27), ayetler için toplam 437 (19×23) ve genel toplam 950’dir (19×50).

[28] 127 ya da daha az ayeti olan bütün sureleri (böyle 105 sure) aldığımızda, sure numaralarının toplamı artı ayet numaralarının toplamı 10963, yani 19×577’dir. Bu listede tam olarak 127 ayeti olan tek sure 9. Suredir. 9. Surenin 129 ayeti olsaydı listeden çıkarılırdı, toplam 10827 olurdu ve olgu ihlal edilmiş olurdu.

[29] Ayet sayısı da tek olan bütün tek numaralı surelere (9. Sure 127 ayetle dahil olmak üzere böyle 27 sure) baktığımızda, sure numaralarının toplamı artı ayet numaralarının toplamı 2774, yani 19×146’dır. 9. Sure için yanlış sayı olan 129’u kullanmak bunu yok eder.

[30] 9. Suredeki doğru ayet sayısı olan 127 bir asal sayıdır. Ayet sayısı asal olan bütün surelere baktığımızda, sure numaralarının rakamları toplamı 137, ayet sayılarının rakamları toplamı 129 ve genel toplam 266 = 19×14’tür.

[31] Ayet sayısı 3’e bölünebilen ve 3 basamaklı olan surelere baktığımızda, sure numaralarının toplamı 71 ve toplam ayet sayısı 765’tir; bu da 836, yani 19×44 genel toplamını verir. 9. Surenin 129 ayeti olsaydı listeye dahil edilirdi ve bu olgu yok olurdu.

[32] 9. Surenin 129 ayeti olsaydı ve 129 ya da daha fazla ayeti olan bütün surelere baksaydık (toplam 1577 ayetli böyle 8 sure, 19×83), 9. Surenin 129’unu eklemek toplamı 1706 yapardı; bu da 19’un katı değildir.

[33] 127, 128 ve 129 sayıları “1” ve “2” rakamlarını paylaşır. Ayet sayısı hem 1 hem 2 rakamını içeren surelerin toplamı (sure numaraları + ayet sayıları) 1159, yani 19×61’dir. 9. Sureyi 129 ayetle dahil etmek toplamı 1161 yapardı; bu da 19’un katı değildir.

[34] 9. Sure, ayet sayısı “1” ve “2” içeren tek basamaklı bir suredir. Böyle olan diğer tek sure 5. Suredir (120 ayet). Birlikte: 120 + 127 = 247 = 19×13. 129 ayetle bu 249 olurdu ve 19’un katı olmazdı.

[35] Ayet sayısı “1” rakamıyla başlayan surelerin (böyle 30 sure) ayet numaraları toplamı (1+2+…+n) toplam 126122, yani 19×6638’dir. 9. Sure 129 ayet olsaydı toplam 126379 olurdu ve 19’un katı olmazdı.

[36] 9. Surenin rakamları (9+1+2+7) toplamı 19’dur. Sure numarası artı ayet sayısı rakamlarının toplamı 19 olan surelerin (böyle 10 sure) toplamı 1216, yani 19×64’tür.

[37] (Tucson Mescidi’nden Gatut Adisoma tarafından keşfedildi.) Sure rakamlarının toplamı 9 ve ayet sayısı rakamlarının toplamı 10 olan sureler 9., 45., 54. ve 72. Surelerdir (127, 37, 55, 28 ayet). Toplam ayet: 247, yani 19×13.

[38] 9. Surenin 129 ayeti olsaydı, sure rakamlarının toplamı 9 ve ayet rakamlarının toplamı 12 olan diğer tek sure 27. Sure olurdu; bu da 129+93=222 verirdi ve 19’un katı olmazdı.

[39] Ayet sayısı “9” ile biten surelerin (9. Sure hariç böyle 13 sure) toplam ayet sayısı 627, yani 19×33’tür ve sure+ayetler+ayet numaraları toplamı 23655, yani 19×1245’tir.

[40] Ayet sayısı “9” ile biten tek numaralı sureler: sure numarası artı ayet sayısı toplamı 646, yani 19×34’tür. 9. Sureyi 129 ile dahil etmek bunu 784 yapardı; bu da 19’un katı değildir.

[41] Ayet sayısı “7” ile biten surelerin (9. Sure 127 ile dahil olmak üzere böyle 7 sure) genel toplamı (sure numarası + ayet sayısı) 798, yani 19×42’dir.

[42] Kuran’daki her surenin son iki ayet numarası arasında “7” rakamının geçişlerini saymak 38, yani 19×2 verir. 9. Surenin son ayeti 127 yerine 129 olsaydı sayı 37 olurdu ve 19’un katı olmazdı.

[43] 9. Surenin 129 ayeti olduğu varsayılarak, 129 numaralı bir ayet içeren bütün surelere (böyle 9 sure) bakıldığında, sure numaralarının toplamı 114’tür (19×6) ve 129 numaralı ayetlerin toplamı ancak 2 çıkarılırsa 19’un katına ulaşabilir – bu da 2 fazla ayeti olan sure olarak 9. Sureyi işaret eder. 114 + 1161 − 2 = 1273 = 19×67.

[44] 128 numaralı bir ayet içeren surelere bakıldığında (aynı liste artı gerçekten 128 ayeti olan 16. Sure), toplam 1410’dur ve 19’un katı değildir – 9. Sure çıkarılmadıkça; çıkarılınca 1273, yani 19×67 verir ve 43. Maddeyle örtüşür. Bu, sahte ayetleri içeren sure olarak 9. Sureyi ayırt eder.

[45] 85 baş harfsiz sureyi alıp son iki ayet numaralarını toplamak 6897, yani 19×363 verir; bu da 9. Surenin son iki ayetinin 126 ve 127 olduğunu doğrular.

[46] Kuran’daki her surenin son iki ayet numarasının rakamlarını toplamak 1824, yani 19×96 verir; bu da 9. Surenin son iki ayetinin 128 ve 129 değil, 126 ve 127 olduğunu doğrular.

[47] Ayet sayısı 3 basamaklı olan sureler (9. Surenin 127’si dahil böyle 18 sure): her ayet sayısının son rakamını toplamak 76, yani 19×4 verir. 9. Surenin 129 ayeti olsaydı son rakamı 7 yerine 9 olurdu ve toplam 78 olurdu; bu da 19’un katı değildir.

[48] Bunlar arasında ayet sayısı tek ve 3 basamaklı olan sureler (9. Sure dahil 8 sure): son rakamların toplamı 38, yani 19×2’dir. 129 ayetle 9. Surenin son rakamı 9 olurdu ve toplam 40 olurdu; bu da 19’un katı değildir.

[49] Ayet sayısı tek ve 3 basamaklı olan tek numaralı sureler arasında yalnızca üç sure vardır: 9., 11. ve 17. Sureler (127, 123, 111 ayet).

[50] Bu üç surenin ayet sayılarının rakamlarını tek tek toplamak: 1+2+7+1+2+3+1+1+1 = 19. 9. Sure için 129 ile bu 1+2+9+1+2+3+1+1+1 = 21 olurdu ve düzen bozulurdu.

[51] Üç sure numarasının (9, 11, 17) rakamlarını tek tek toplamak: 9+1+1+1+7 = 19.

[52] 9. Surenin 129 ayeti olsaydı (3’e bölünebilir) ve tek numaralı sure, 3 basamaklı tek ve 3’e bölünebilen ayet sayısı şartını arasaydık, yalnızca 11. ve 17. Sureler bu şartı karşılardı. Rakam toplamları 1+1+1+2+3+1+7+1+1+1 = 19’dur – bu yalnızca 9. Surenin 127 ayeti varsa doğrudur.

[53] 9. Sure (tek numaralı, 7 ile biten tek ayet sayısı, asal ayet sayısı, 3 & 9’a bölünebilen sure numarası) bu özellikleri yalnızca 45. Sureyle (37 ayet) paylaşır. Rakam toplamları: 9+1+2+7=19 ve 4+5+3+7=19; birleşik toplam 38.

[54] 9. Surenin 129 ayeti olsaydı, numarası “9” ile başlayan ve ayet sayısı “9” ile biten tek sureler 9. Sure ve 96. Sure olurdu; genel toplam 8828 olurdu ve 19’un katı olmazdı. 9. Sureyi 127 ayete düzeltmek 8569, yani 19×451 verir.

[55] 9. Surenin 129 ayeti olsaydı rakam toplamı 21 olurdu. Ayet sayısı rakam toplamı 21 olan sureler (böyle 7 sure) toplam 34744 ederdi; bu da 19’un katı değildir. Doğru sayı olan 127 ayet kullanıldığında toplam 34485, yani 19×1815 olur.

[56] 9. Surenin 129 ayeti olsaydı (tek, 3’e bölünebilir, ayet sayısı 3’e bölünebilir, 9 ile biter), bu özellikleri yalnızca 15. Sure paylaşırdı. Birleşik toplam (9+129+15+99=252) 19’un katı değildir. Doğru verilerin kullanılması (yalnızca 15. Sure, 15+99=114=19×6) düzeni geri getirir.

[57] 9:127’deki son ifade inkârcıları “LA YEFKAHUN” (kavramazlar) olarak niteler ve “N” (Nun) harfiyle biter. Tahrifçilerin versiyonu “AZİM”den gelen “M” (Mim) harfiyle biterdi. Baştan 9. Sureye kadar her surenin ilk ve son harflerini ebced değerine göre incelemek, son gerçek harfin “N” olması gerektiğini doğrular.

[58] (Tucson Mescidi’nden İhsan Ramazan tarafından keşfedildi.) 9. Sure gibi 43 sure “N” harfiyle biter. Sure numaralarını ve bu surelerin sayısını toplamak 1919 (19’un bir katı) verir; bu da 9. Surenin “M” ile değil “N” ile bittiğini doğrular.

[59] “LA İLAHE İLLA HU” (O’ndan başka tanrı yoktur) ifadesi sahte ekleme 9:129’da geçer. 9:129 hariç tutulduğunda bu ifade 19 surede 29 kez geçer. Sure numaralarını, geçtiği ayet numaralarını ve geçiş sayısını toplamak 2128, yani 19×112 verir.

[60] İfadenin ilk geçişinden (2:163) son geçişine (73:9) kadar sure numaralarının, ayet sayılarının ve ayet numaraları toplamının toplamı 316502, yani 19×16658’dir.

[61] İfade, 9. Surenin eksik Besmelesi ile 27. Surenin fazladan Besmelesi arasında 7 kez geçer. Bu 7 ayet numarasının toplamı 323, yani 19×17’dir. 9:129 dahil edilseydi toplam 452 olurdu ve 19’un katı olmazdı.

Kuran’ın Nihai Mucizesi

[62] (Abdullah Arık tarafından keşfedildi.) Kuran’ın başından sonuna kadar her surenin ayet sayısını ve ardından o suredeki her ayetin numarasını sırayla yazmak, 12692 basamaklı (19×668) bir sayı üretir ve bu sayının kendisi de 19’un bir katıdır. 9. Sure için 127 yerine 129 kullanmak her iki özelliği de bozardı.

[63] 9 sure numarasını, ardından doğru ayet sayısı olan 127’yi, ardından 1’den 127’ye kadar ayet numaralarını yazmak 19’un katı olan bir sayı üretir.

[64] Aynı yöntemi, ama her suredeki her tek numaralı ayetin yalnızca son rakamını kullanarak uygulamak, 19’a bölünebilen 3371 basamaklı bir sayı üretir. Bu, 9. Surenin doğru temsil edilmesine bağlıdır.

[65] Aynı yöntemi yalnızca 85 baş harfsiz sureye uygulamak (her surenin ayetleri, ayet sayısı öneki olmadan sırayla yazılarak) 19’a bölünebilen 6635 basamaklı bir sayı üretir. Bu, 9. Surenin 129 değil 127 ayeti olmasına bağlıdır.


Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin Kuran’ı Arındırması Takdir Edilmişti

[66] “9. Surenin 127 ayetten oluştuğunu kanıtlaması takdir edilen kişi, Tanrı’nın Antlaşma Elçisi Reşad Halife’dir” bilgisi matematiksel olarak kodlanmıştır (bkz. 2. Ek). “Reşad”ın (Kuran’da, 40:29, 38’de yazıldığı gibi) ebced değeri 505’tir (R=200, Ş=300, A=1, D=4). “Halife”nin (38:26’da yazıldığı gibi) ebced değeri 725’tir (H=600, L=30, İ=10, F=80, H=5). 505, sonra 725, sonra 9, sonra 127 yazmak 5057259127 sayısını üretir; bu 19’un bir katıdır (19 x 266171533).

[67] Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin önceden bildirildiği 3:81’den 9:127’ye kadar ayet sayısı 988’dir (19×52).

[68] 3:81’den 9:127’ye kadar ayet numaralarının toplamı da 19’un bir katıdır.

[69] Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’ni ilan etmeden yalnızca 3 ayet önce, 3:78 Ayetinde, 361. (19×19) “Tanrı” kelimesi geçer. Bu ayet bize bazı tahrifçilerin “Kuran’a yalan ekleyip sonra onun Kuran’ın bir parçası olduğunu iddia edeceklerini; bile bile Tanrı’ya yalanlar isnat edeceklerini” bildirir.

[70] Tahrifçileri açığa çıkaran 3:78 Ayetinden 9:127’ye kadar “Tanrı” kelimesi 912 kez (19×48) geçer.

[71] 3:78’deki ve sahte 9:128-129 ayetlerindeki harf sayısı artı kelime sayısı aynı toplamı, 143’ü verir. 3:78 Ayeti 27 kelime ve 116 harften oluşur; 9:128-129 ise 115 harf ve 28 kelimeden oluşur.

Ne Diyebiliriz?

Her Şeye Gücü Yeten’in mesajını korumak ve doğrulamak için sağladığı ezici fiziksel kanıtlar şu konularda hiçbir şüphe bırakmaz: (1) Kuran’a hiçbir türden tahrifat giremez, (2) 9:128-129 Ayetleri Kuran’a ait değildir ve (3) Kuran’daki her unsur insan yeteneklerinin çok ötesinde matematiksel olarak yapılandırılmıştır – surelerin sayısı, ayetlerin sayısı, surelere ve ayetlere verilen numaralar, anahtar ifadelerin geçiş sıklığı, kelime sayısı, harf sayısı ve bazı kelimelerin eşsiz ve çoğu zaman alışılmadık yazılışı.

Bu Ek, başlı başına derin bir mucizeyi belgeliyor. Ne kadar geniş ve tamamen ezici olursa olsun, Birinci Ekte ayrıntılı olarak anlatılan Kuran’ın genel matematiksel mucizesini aşmaz, hatta ona denk bile değildir. Bu yalnızca, Kuran’ın Her Şeye Gücü Yeten Yazarının şu amaçlarla 9. Sureye iki ayetin küfür niteliğinde eklenmesine bilerek izin verdiği gerçeğini doğrular:

  1. Kuran’ın matematiksel kompozisyonunun temel bir işlevini göstermek.
  2. Kuran’la oynamanın imkânsızlığını kanıtlamak.
  3. Tanrı’nın imanlıları ayırt etme ve ikiyüzlüleri açığa çıkarma sözünü yerine getirmek.

Tanrı Buna Neden 1400 Yıl İzin Verdi??

Peygamber Muhammed’in ölümünden kısa süre sonra İslam’ın toplu olarak yozlaşması nedeniyle Tanrı açıkça 47:38’deki sözünü yerine getirmiştir. “Muhammed” başlıklı 47. Surenin 38. Ayetinde (19×2) çıkarılan ilahi bir hüküm, “Araplar Kuran’ı savunmakta başarısız olursa, Tanrı’nın onları lütfundan uzaklaştıracağını ve yerlerine başka insanlar geçireceğini” şart koşar.

Araplar Peygamberin ölümünden birkaç yıl sonra Kuran’ı tahrif edip bu süreçte Peygamberin ailesini yok ettiklerinde, 47:38’deki Tanrı’nın sözüne maruz kaldılar ve artık Kuran’a, yani gerçek Kuran’a sahip olmayı hak etmediler. Arapların Kuran’ı toplu olarak terk ettiğine dair kanıtlar çürütülemez.

Örneğin bugün (1989) sözde Müslüman dünyasında şu çok önemli emri savunan tek bir mescit bile yoktur: “İbadet yerleri TANRI’ya aittir; TANRI’nın yanı sıra hiç kimseye çağrıda bulunmayın” (72:18).

Namaza çağrı (Ezan) ve namazın kendisi artık TEK BAŞINA Tanrı’ya adanmıyor; Tanrı’nın ismiyle birlikte her zaman Muhammed’in ismi de anılıyor.

“İslam’ın Birinci Şartı” Kuran’da, 3:18 & 47:19’da açıkça belirtilir ve sözlerinin şu olması hükme bağlanmıştır: LA İLAHE İLLALLAH (Tanrı’dan başka tanrı yoktur). Ama Müslümanlar, daha hicri birinci yüzyıldan itibaren, Tanrı’yla birlikte Muhammed anılmıyorsa Tanrı’yı istemezler. Bu bugün herhangi bir mescide girip “LA İLAHE İLLALLAH” diye ilan ederek kolayca gösterilebilir; bu, günümüz Müslümanlarını gerçekten öfkelendirir. Bu davranış Kuran’da, 39:45’te belgelenmiştir. Dahası kendi araştırmam beni artık, geleneksel Müslümanların Kuran’daki, ilahi olarak dikte edilmiş Şehadeti söylemesinin Tanrı tarafından engellendiğine ikna etti: “Eşhedü en la ilahe illallah.” Bu Şehadeti (Muhammed’in ismini anmadan) asla söyleyemezler. Kendiniz sınayın. Tahrif edilmiş İslam’ın Birinci Şartı olan LA İLAHE İLLALLAH, MUHAMMEDÜN RESULULLAH, Muhammed aracılığıyla bize gelen Tanrı’nın emirlerine uymaz (bkz. 13. Ek).

Bu Muhammedçi Şehadet bir dizi başka emri de ihlal eder. Örneğin Kuran bize Tanrı’nın elçileri arasında herhangi bir ayrım yapmamamızı tekrar tekrar emreder (2:136, 285; 3:84). Tahrif edilmiş Şehadet, onun iradesine karşı Muhammed’e daha fazla ayrıcalık verir. Kuran’ın “eksiksiz, kusursuz ve tamamen ayrıntılı” olduğuna dair tekrarlanan beyanlarına rağmen (6:19, 38, & 114), “Müslümanlar” Yaratıcılarına inanmayı reddetmiştir; Hadis ve Sünnet gibi gülünç ve saçma kaynakları savunurlar. Tanrı’ya ve elçisine karşı bu oybirliğiyle isyan ve bariz putperestliğe – Peygamberin ve evliyaların putlaştırılmasına – toplu dönüş, Tanrı’nın 47:38’deki sözünün yerine gelmesini gerektirdi.

Burada ve 1., 2. ve 26. Eklerde sunulan tartışılmaz ilahi kanıtlar ışığında, aşağıdaki ayetler gerçekten takdir edilebilir:

Kesinlikle hatırlatıcıyı biz vahyettik ve kesinlikle onu biz koruyacağız. [15:9]

De ki, “Eğer tüm insanlar ve cinler böyle bir Kuran meydana getirmek için bir araya gelselerdi, birbirlerine ne kadar yardım ederlerse etsinler asla onun gibi bir şey meydana getiremezlerdi.” [17:88]

Kendilerine ulaştığında Kuran’ın kanıtını reddetmiş olanlar, aynı zamanda Şerefli bir kitabı da reddetmiş oldular. Geçmişte veya gelecekte, ona hiçbir batıl giremezdi; bir En Bilge Olandan, bir Övgüye Layık Olandan gelen bir vahiy. [41:41-42]

Eğer bu Kuran’ı bir dağa vahyetseydik, TANRI’ya olan derin saygısından ötürü onu titreyip paramparça olurken görürdün. [59:21]


Mahmoud Ali Abib, Gatut Adisoma, Abdullah Arık, İhsan Ramazan, Lisa Spray ve Edip Yüksel’in değerli katkılarını teşekkürle anıyorum. Bu Ekte sunulan şaşırtıcı matematiksel gerçeklerin bazıları Tucson Mescidi’ndeki bu çalışkan araştırmacılar tarafından keşfedildi.


Cuma Vaazı şu eserin 24. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Dünyanın Sonu

Özet:

Reşad Halife’nin Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi’nin 25. Ekine dayanan bu vaaz, Ay’ın yarılması ve 19 kodunun keşfi gibi dünyanın sonunun yaklaştığına dair Kuran işaretlerini sıralıyor ve Kuran baş harflerinin hicri 1710 yılını nasıl işaret ettiğini açıklıyor.

[72:27] (Tanrı) geleceği Bilendir; hiç kimsenin bu bilgiyi açığa çıkarmasına izin vermez. Gelecek ve geçmiş olayları yalnızca seçtiği elçiler aracılığıyla vahyeder.

Tanrı’nın Antlaşma Elçisi olarak bana yüklenen görevler arasında dünyanın sonunu açığa çıkarmak da vardır. 18:7-8 ve 69:13-15’ten bu dünyanın sona ereceğini öğreniyoruz. Şimdiki göklerin ve yerin yerini yeni bir yer ve yeni gökler alacak (14:48).

Dünyanın Sonunun Yaklaştığına Dair İşaretler

Kuran birçok işaret verir ve dünyanın sonunu açığa çıkarma araçlarının verildiğini belirtir (47:18). Kuran’da verilen işaretler şunları içerir:

  1. Ay’ın yarılması: Bu, Haziran 1969’da Ay’a inip Ay kayalarını geri getirdiğimizde zaten gerçekleşti. Yeryüzündeki insanlar artık Ay parçalarına bakmak için birçok müzeye, üniversiteye ve gözlemevine gidebilir.
  2. Kuran’ın 19 tabanlı matematiksel kodunun keşfi (74:30-37): 1969-1974’te gerçekleşti.
  3. Yaratık (27:82): “Topraktan yapılmıştır, insanları Yaratıcılarından habersiz olduklarına dair uyarır.” Topraktan yapılmış Yaratık gerçekten ortaya çıktı ve Kuran’ın sayısal kodunun açığa çıkarılmasında ve dünyanın Tanrı’nın mesajını ihmal ettiğinin ilan edilmesinde etkili oldu; yaratık bilgisayardır. 27:82’yi oluşturan rakamların toplamının 19 olduğuna dikkat edin.
  4. Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin ortaya çıkışı (3:81): 2. Ekte ayrıntılı olarak anlatıldığı gibi, Kuran’da önceden bildirilen birleştirici bir elçi, bütün peygamberler kutsal kitapları ilettikten sonra, arındırmak ve birleştirmek için gelir. Bu kehanet 1408 Ramazanı’nda gerçekleşti.
  5. Duman (44:10): Tanrı’nın Antlaşma Elçisi birleşik mesajı iletip İslam’ı (Teslimiyet) Tanrı’nın kabul ettiği tek din olarak ilan ettikten sonra gerçekleşir.
  6. Ye’cüc ve Me’cüc: Tanrı’nın planına uygun olarak hicri 1700 (MS 2271) yılında yeniden ortaya çıkarlar. Ye’cüc ve Me’cüc 18:94 ve 21:96’da anılır. 18:94’ten 18. Surenin sonuna kadar ayetleri sayarsanız 17 bulursunuz. 21:96’dan 21. Surenin sonuna kadar ayetleri sayarsanız yine 17 bulursunuz. Bu, Kuran’ın Ye’cüc ve Me’cüc’ün hicri 1700’de yeniden ortaya çıkacağına dair işaretidir.

Gizli Kalmayacak [20:15]

20. Surenin 15. Ayeti bize dünyanın sonunun, dünyanın sonundan önce Tanrı tarafından açığa çıkarılacağını bildirir ve 15. Surenin 87. Ayeti bu olayın zamanını verir:

[15:87] Biz sana yedi çifti ve büyük Kuran’ı verdik.

Yedi çift, 14 Kuran Baş Harfidir. Kuran’ın mucizesinin bu derin sütunlarının toplam ebced değeri dünyanın sonunun yılını kesin olarak belirler. 15. Surenin 85. Ayetinin şunu belirttiğini kaydetmek gerekir: “Dünyanın sonu gelecektir.” Sonraki ayet, 15:86, bize Tanrı’nın bu dünyanın Yaratıcısı olduğunu söyler ve O elbette onun ne zaman sona ereceğini bilir. Ardından gelen ayet, 15:87, bize dünyanın ne zaman sona ereceğini söyler. Tablo 1’de gösterildiği gibi, Kuran Baş Harflerinin “Yedi Çift”inin ebced değerleri toplam 1709’dur (ayrıca bkz. 1. Ekin Tablo 1’i). 15:87’ye göre dünya, bu kehanetin Kuran’da bildirildiği zamandan itibaren 1709 kameri yıl ayakta kalacaktır. Bu, dünyanın hicri 1710 yılında sona ereceği anlamına gelir.

Bu sayı 19’un bir katıdır; 1710 = 19×90. Bu bilginin açığa çıkması, önceden bildirilen dünyanın sonundan 309 yıl önce (1709-1400 = 309), hicri 1400 yılında gerçekleşti. 309 sayısı bir Kuran sayısıdır (18:25) ve dünyanın sonuyla bağlantılıdır (18:21). 309’un 18:25’teki özel yazılış biçimi, “Üç yüz yıl, dokuz artırılmış”, 309’un kameri yıl olduğunu gösterir. 300 güneş yılı ile 300 kameri yıl arasındaki fark 9 yıldır. Bu keşfin yılı olan hicri 1400, MS 1980’e denk geldi ve 1980 artı 300 güneş yılı 2280 eder; bu da 19’un bir katıdır, 19×120. Böylece dünya, MS 2280’e (19×120) denk gelen hicri 1710’da (19×90) sona erer. Bu güçlü Kuran kanıtlarını kabul etmeyen inkârcılar için dünyanın sonu aniden gelecektir (6:31, 44, 47; 7:95, 187; 12:107; 21:40, 22:55; 26:202; 29:53; 39:55; 43:66; ve 47:18).

Hadis dinî öğretilerin kaynağı olarak yasak olsa da (19. Ek), yararlı bir tarih kaynağı olabilir. İslam’ın ilk yüzyıllarındaki tarihsel olaylar ve yerel âdetler ve gelenekler hakkında çok bilgi edinebiliriz. Hadis kitapları, Kuran Baş Harflerinin Müslüman Ümmetinin ömrünü belirlediğine inanıldığını gösterir. El-Beydavi’nin klasik tefsiri, Kuran Baş Harflerinin olası bir açıklaması olarak şu tarihsel olayı aktarır. Aynı olay Es-Suyuti’nin İTKAN’ında, Birinci Baskı, 1318 H, Cilt 2, Sayfa 10’da ayrıntılı olarak anlatılır:

Medine Yahudileri Peygambere gidip dediler ki: “Kuran’ın A.L.M. ile başlıyor ve bu Baş Harfler dininin ömrünü belirliyor. ‘A’ 1, ‘L’ 30 ve ‘M’ 40 olduğuna göre, bu dininin yalnızca 71 yıl yaşayacağı anlamına gelir.” Muhammed dedi ki: “Bizde A.L.M.S. de var.” Onlar
dediler ki: “‘A’ 1, ‘L’ 30, ‘M’ 40 ve ‘S’ 90’dır. Bu 161 eder. Başka bir şeyin var mı?” Peygamber dedi ki: “Evet, A.L.M.R.” Dediler ki: “Bu daha uzun ve daha ağır; ‘A’ 1, ‘L’ 30, ‘M’ 40 ve ‘R’ 200’dür, toplam 271 eder.” Sonunda “Ona bu Baş Harflerden kaç tane verildiğini bilmiyoruz!” diyerek vazgeçtiler. [Es-Suyuti’nin Meşhur Kaynağı İTKAN]

Bu rivayet iyi bilinse de birçok alim, Kuran Baş Harfleri ile dünyanın sonu arasındaki açık bağlantıyı kabul etmekte isteksiz davrandı.

Bu konuyu ele almaya kendilerini razı edemediler; sebebi basitti: hesaplama dünyanın sonunu ve yargıyı bir gerçek hâline getiriyordu    

Cuma Vaazı şu eserin 25. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

İslam’ın Üç Elçisi

Bu Ek, [1] İbrahim’in İslam’ın, yani Teslimiyet’in asıl elçisi olduğuna (22:78), [2] Muhammed’in kutsal kitabı ileten elçi olduğuna (47:2) ve [3] Reşad’ın dinin doğrulayıcı kanıtını ileten arındırıcı ve birleştirici elçi olduğuna (3:81, & 2. Ek) dair Kuran’dan matematiksel kanıt sunar.

Sürekli ve Doğrulanabilir Kanıt

1. 2. Ekte belirtildiği gibi, “İbrahim”in ebced değeri 258, “Muhammed”in ebced değeri 92, “Reşad”ın ebced değeri 505’tir ve 258 + 92 + 505 =855 = 19×45. 2.

Ebced değeri 211 olan “İsmail”i ve ebced değeri 169 olan “İshak”ı dahil edersek, yine 855 + 211 + 169 = 1235 = 19×65 toplam ebced değerini elde ederiz. Üç elçinin ya da beşinin toplam ebced değeri, İbrahim, Muhammed ya da Reşad’dan biri dahil edilmezse Kuran’ın 19 tabanlı matematiksel koduna uymaz. 3.

“İbrahim”in ilk ve son geçişi 2:124 ve 87:19’dadır. İlk geçişten son geçişe kadar sure numaralarını, artı ayet sayısını, artı ayet numaralarının toplamını toplayarak genel toplam 333260, yani 19×17540 olur (Tablo 1).

4. 2. Ekte belirtildiği gibi, Tanrı’nın Antlaşma Elçisi’nin ismi bilgisayar çağına matematiksel kodlama yoluyla tanıtılır. İsim, geçmiş elçilerde olduğu gibi Kuran’da belirtilmiş olsaydı, milyonlarca insan çocuklarına “Reşad Halife” adını verirdi. Böylece “Reşede” kök kelimesi Kuran’da 19 kez anılır (2. Ek). 5.

“İbrahim” 25 surede, “Muhammed” 4 surede anılır ve “Reşede” 9 surede geçer. Bu surelerin toplamı 25 + 4 + 9 = 38 = 19×2’dir (INDEX TO THE WORDS OF QURAN, Abdul Baki). 6.

İbrahim, Muhammed ve Reşede’nin geçtiği surelerin numaralarını, artı her suredeki geçiş sayısını toplarsak toplam 1083, yani 19x19x3 olur (Tablo 2)

7. İbrahim, Muhammed ve “Reşede” kök kelimesinin anıldığı bütün sureleri alıp sure numaralarını, artı üç kelimeden her birinin anıldığı her suredeki ilk ayetin numarasını toplarsak toplam 2793, yani 19×147 olur (Tablo 3).

8. Üç kelimenin geçtiği bütün sure numaralarının tekrarsız toplamı, artı bütün ayet numaralarının tekrarsız toplamı 6479, yani 19×341 eder. Sureler 2, 3, 4, 6, 7, 9, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 19, 21, 22, 26, 29, 33, 37, 38, 40, 42, 43, 47, 48, 49, 51, 53, 57, 60, 72 ve 87’dir. Bu sayıların toplamı 991’dir (bkz. Tablo 3). Üç kelimenin anıldığı ayetler, tekrarsız olarak, 2, 4, 6, 7, 10, 13, 14, 16, 17, 19, 21, 24, 26, 29, 31, 33, 35, 37, 38, 40, 41, 43, 45, 46, 51, 54, 58, 60, 62, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 74, 75, 76, 78, 83, 84, 87, 95, 97, 104, 109, 114, 120, 123, 124, 125, 126, 127, 130, 132, 133, 135, 136, 140, 144, 146, 161, 163, 186, 256, 258 ve 260’tır. Bu sayıların toplamı 5488’dir ve: 5488 + 991 = 6479 = 19×341. 9.

İbrahim, Muhammed ve Reşede’nin geçtiği sure numarasını, artı ayet numarasını, artı ayet sayısını toplarsak 7505, yani 19×395’e eşit bir genel toplam elde ederiz (Tablo 4). Böylece İbrahim, Muhammed ve Reşad’ın İslam’ın (Teslimiyet) üç elçisi olduğu Kuran’a matematiksel olarak kodlanmıştır.

10. Tablo 4’te gösterildiği gibi, “Reşede” kök kelimesinin 19 geçişi 186, 256, 6, 146, 78, 87, 97, 10, 17, 24, 66, 51, 29, 38, 7, 2, 10, 14 ve 21. ayetlerdedir.

Bunlar 38 rakamdır, 19×2. 11. Tablo 4, “Reşede” kök kelimesinin 19 geçişini gördüğümüz ayet numaralarının toplamının 1145 olduğunu gösterir. Bu ayet numaraları toplamını (1145), “Reşad” isminin ebced değerine (505), artı “Halife” isminin ebced değerine (725) eklersek 1145 + 505 + 725 = 2375, yani 19×125 elde ederiz.

12.

Bu sayıları yan yana yazarsak, yani ayet numaraları toplamını (1145), ardından “Reşad” isminin ebced değerini (505), ardından “Halife” isminin ebced değerini (725), yine 19’un katı olan bir sayı elde ederiz: 1145505725 = 19×60289775 19 “Reşede”nin Geçtiği Ayet Numaralarının Toplamı…………………….= 1145 “Reşad” İsminin Ebced Değeri …………………………………………= 505 “Halife” İsminin Ebced Değeri…………………………………………= 725

1145 + 505 + 725 = 2375 = 19×125

1145 505 725 = 1145505725 = 19×60289775

   

Cuma Vaazı şu eserin 26. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Sizin Tanrınız Kim?

Övgü Tanrı’yadır! Tanrı’dan başka tanrı yoktur. Ama sizin tanrınız kim? Çoğu insan bu soruyu duyunca öfkelenir. “Ne demek ‘Tanrın kim?’. “Benim tanrım göklerin ve yerin Yaratıcısıdır.” Ve bu insanların çoğu, tanrılarının göklerin ve yerin Yaratıcısı olduğu yönündeki beyanlarının dudak ucuyla söylenmiş bir sözden ibaret olduğunu ve aslında Cehenneme gitmeye mahkûm olduklarını öğrenince şok olacaktır (12:106).

Bu emri uygulamaya koymak için, Tanrı’nın zihnimizi her şeyden daha fazla meşgul etmesini garanti altına alacağımız bazı alışkanlıklar edinmeliyiz. Kuran bu tür ruh kurtaran alışkanlıklar edinmemize yardım eder:

  1. İletişim Duaları (Salat): Günlük namazları kılanlar, uyanık geçirdikleri saatlerin önemli bir kısmında Tanrı’yı anma yolunda uzun bir yol kat eder.
  1. Yemekten önce Tanrı’yı anın: 6:121 ayeti bize yemeden önce Tanrı’nın adını anmamızı emreder. Şöyle der: “Üzerine TANRI’nın adı zikredilmemiş olandan yemeyin.”
  2. “Tanrı İrade Ediyorsa” Demek (İNŞALLAH): 18:23-24 ayetleri şöyle der: “Gelecekte herhangi bir şey yapacağını söyleme, “TANRI irade ediyorsa” (İNŞALLAH) demedikçe. Eğer bunu yapmayı unutursan, hemen Rabbini hatırlamalı ve “Rabbim bir dahaki sefere daha iyisini yapmak için bana rehberlik etsin” demelisin.” Bu, kiminle konuşuyor olursak olalım yerine getirmemiz gereken doğrudan bir emirdir.
  3. Tanrı’nın Hediyesi (MAŞALLAH): Sevdiğimiz şeyler – çocuklarımız, arabalarımız, evlerimiz vb. – için Tanrı’nın korumasını dilemek üzere 18:39 ayetinde “MAŞALLAH” (Bu Tanrı’nın hediyesidir) dememiz emredilir.
  4. Gece gündüz Tanrı’yı yüceltin: Bir şey yediğimizde hayvanlar gibi olmamalıyız; yediğimiz yiyeceğin Tanrı tarafından yaratılışını – lezzetini, Tanrı’nın bize verdiği duyular sayesinde aldığımız zevki, muzun ya da portakalın kusursuz ambalajını, Tanrı’nın yarattığı deniz ürünlerinin çeşitliliğini vb. – düşünmeli ve O’nun rızıklarının tadını çıkarırken O’nu yüceltmeliyiz. Güzel bir çiçek ya da hayvan ya da gün batımı gördüğümüzde Tanrı’yı yüceltmeliyiz. Tanrı’nın bizim Tanrımız olması için Tanrı’yı anmak ve yüceltmek için her fırsatı değerlendirmeliyiz.

 

Cuma Vaazı şu eserin 27. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Bekâret/İffet

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Gerçek imanlıların oğullarına ve kızlarına, hayatları boyunca mutluluklarının Tanrı’nın yasasına uymaya ve iffetlerini korumaya bağlı olduğu öğretilmelidir. Bu, kendilerini yalnızca eşleri için saklamaları ve başka hiç kimsenin onlara cinsel bir şekilde dokunmasına asla izin vermemeleri demektir (23:5-6, 24:30, 33:35, 70:29-30).

Günümüz toplumu güçlü ayartmalarla doludur. Anne babalar bile kızları için erkek arkadaştan, oğulları için kız arkadaştan söz etmeye başladılar. Çocukları ergenlik çağına geldiğinde birçok anne baba onlara doğum kontrol araçları bile sağlar. Fizyolojik olarak olgunlaşmamış olmalarına rağmen ve hiçbir ahlaki sınır olmadan ergenlerin endişe verici bir yüzdesi cinsel olarak aktiftir. Örneğin ABD’de her ay milyonlarca gayrimeşru gebelik ve bunlarla ilgili trajediler, artı milyonlarca trajik kürtaj yaşanıyor.

Bu ahlaki çöküşün sonuçları arasında şunlar var: istenmeyen ve bakımsız çocuklar, suça eğilimli ve sorumsuz babalar, insanların canına ya da malına hiç saygı göstermeyen suçlular, milyonlarca topluma uyumsuz kişi, tedavisi olmayan genital uçuk, tedavisi olmayan genital siğiller, yıkıcı frengi ve bel soğukluğu, depresyonlar, öldürücü AIDS ve daha önce hiç bilinmeyen yeni hastalıklar.

Çoğu insanın bilmediği şey, bu ahlaki çöküşün hayatları boyunca onlara çok pahalıya mal olduğudur. Çünkü dünyayı yöneten tek yasa Tanrı’nın yasasıdır ve Tanrı’nın yasasının bu bariz ihlalleri onlara çok sefalet ve sorun getirir (20:124).

Çocuklarını önemseyen gerçek imanlılar onlara iffetlerini korumalarını öğütler ve bunu tekrar tekrar ve ısrarla hatırlatırlar (20:132). Bu, kendi mutlulukları için düğün gecelerine kadar bakire kalmak, sonra eşine sadık kalmak – asla zina etmemek – demektir. Tanrı’nın evlilikten önce ve sonra iffetimizi korumamız yönündeki öğüdü kendi iyiliğimiz içindir.

Sağlığımızı, servetimizi ve mutluluğumuzu ya da sefaletimizi kontrol eden Tanrı’dır (53:43, 48).  

Cuma Vaazı şu eserin 34. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Uyuşturucular ve Alkol

  Övgü Tanrı’yadır!

Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

Yasadışı uyuşturucular ve alkollü içkiler konusunda hiçbir taviz yoktur; bunlara “iğrençlikler ve Şeytan’ın işi” denir (5:90). 2:219 ve 5:90 ayetlerinde “sarhoş edicilerin, kumarın, putların sunaklarının ve şans oyunlarının” kesinlikle yasak olduğunu görürüz. Sarhoş ediciler için kullanılan kelime, “örtmek” anlamına gelen “Hamera” kök kelimesinden gelen “Hamr”dır. Dolayısıyla aklı örten ya da engelleyen her şey yasaktır.

Bu, esrar, eroin, kokain, alkol, haşiş ve aklı etkileyen diğer her şey gibi aklı değiştiren her şeyi kapsar.  

Cuma Vaazı şu eserin 35. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)

Büyük Bir Ulusun Bedeli

Övgü Tanrı’yadır! Tanrı’dan başka tanrı yoktur.

5:65 ve 5:66 ayetleri şöyle der: “Keşke kutsal yazı halkı (Yahudiler, Hristiyanlar ve Müslümanlar) iman edip doğru bir hayat sürseydi, biz o zaman onların günahlarını örter, onları saadet bahçelerine kabul ederdik. Keşke onlar Tevrat’a, İncil’e ve Rableri tarafından burada kendilerine indirilene sarılsalardı, o zaman üzerlerinden ve ayaklarının altından kendilerine nimetler yağdırılırdı. Onlardan bazıları doğru kimselerdir, fakat birçoğu kötülük yapan kimselerdir.”

Sonra 7:96 ayeti şöyle der: “Bu toplulukların insanları iman edip doğruluğa dönmüş olsaydı, biz göklerden ve yerden üzerlerine nimetler yağdırırdık.”

O’dur sizi güldüren yahut ağlatan. ….

O’dur sizi zengin yahut fakir yapan. [53:43, 48] Tanrı’nın yasalarını savunan bir ulusa dünya ulusları arasında öncülük, zafer, refah ve mutluluk garanti edilmiştir (10:62-64, 16:97, 24:55, 41:30-31). Öte yandan Tanrı’nın yasalarını çiğneyen bir ulus sefil bir hayata maruz kalır (20:124). Tanrı’nın yasalarını savunan bir ulusun büyük bir ulus olması garantidir. Bu yalnızca idealist bir hayal değildir; Tanrı tam kontrole sahip olduğundan (10:61), O’nun garantileri ve vaatleri gerçekleşmiş gibidir. Tanrı’nın yasalarını savunan bir ulus şu özelliklere sahiptir:

  1. İnsanlar için en yüksek özgürlük – din özgürlüğü, ifade özgürlüğü, seyahat özgürlüğü ve ekonomik özgürlük (2:256, 10:99, 88:21-22).
  2. Irkı, rengi, inancı, toplumsal statüsü, mali durumu ya da siyasi bağlılığı ne olursa olsun bütün insanlar için güvence altına alınmış insan hakları (5:8, 49:13).
  3. Bütün insanlar için refah. Tanrı’nın ekonomik sistemi servetin sürekli dolaşımına, faizin olmamasına ve üretken yatırıma dayanır. Kumar, piyango ve yüksek faizli krediler gibi üretken olmayan ekonomiye izin verilmez (2:275-7, 59:7).
  4. Herkes için toplumsal adalet. Zorunlu bağış (Zekât) sayesinde hiç kimse aç ya da barınaksız kalmaz (2:215, 70:24-25, 107:1-7).
  5. Oybirliğine dayanan bir siyasi sistem. Karşılıklı istişare ve ifade özgürlüğü sayesinde herhangi bir konunun bir tarafı tartışmaya katılan herkesi ikna eder. Sonuç, %51’lik bir çoğunluğun görüşünün %49’luk azınlığa zorla dayatılması değil, oybirliğiyle bir uzlaşmadır (42:38).
  6. Ahlaki davranışın en yüksek standartlarını savunan ve sürdüren bir toplum. Güçlü bir aile olur; alkolizm, yasadışı uyuşturucular, gayrimeşru gebelikler, kürtajlar olmaz ve neredeyse hiç boşanma olmaz.
  7. İnsanların canına ve malına en yüksek saygı. Dolayısıyla insanların canına ya da malına karşı hiçbir suç işlenmez.
  8. İnsanlar arasında ve bu ulus ile dünyanın diğer toplulukları arasında sevginin, nezaketin, barışın ve karşılıklı saygının yaygın olması (3:110, 60:8-9).
  9. Koruma ve savurgan uygulamaların yasaklanmasıyla çevrenin korunması güvence altına alınır (30:41).

 

Cuma Vaazı şu eserin 36. Ekine dayanır: Kuran’ın Yetkilendirilmiş İngilizce Çevirisi yazan: Reşad Halife (1989)